Χριστόφορος Κάσδαγλης: Ας πούμε λοιπόν όλη την αλήθεια

Σήμερα, λοιπόν, 10 Ιουλίου του 2015, πέντε μέρες μετά το συγκλο­νι­στικό δημο­ψή­φι­σμα, θα μπο­ρούσα εύκολα να πω ΟΧΙ στο σχέδιο συμ­φω­νίας και να ξεμπερ­δεύω. Υπάρχει «νωπή λαϊκή εντολή». Πρό­κει­ται άλλωστε για μια συμ­φω­νία βαθιά υφε­σιακή και αντια­να­πτυ­ξιακή. Και παρότι εμφα­νί­ζε­ται ως πρόταση της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, στε­ρεί­ται εντελώς οποιασ­δή­ποτε αρι­στε­ρής μεταρ­ρυθ­μι­στι­κής πνοής. Πρό­κει­ται -τυπικά και ουσιαστικά- για μνη­μό­νιο.

Δεν θα το κάνω, ωστόσο. Απ’ ό,τι αντι­λαμ­βά­νε­ται το φτωχό μυαλό μου, ανε­ξάρ­τητα από λάθη και παρα­λεί­ψεις των τελευ­ταίων 5 μηνών, την αποδοχή της συμ­φω­νίας από την ελλη­νική κυβέρ­νηση υπα­γο­ρεύει ο υφι­στά­με­νος συσχε­τι­σμός των δυνά­μεων. Υπε­ρε­κτι­μή­σαμε τις δυνα­τό­τη­τές μας και υπο­τι­μή­σαμε τους αντι­πά­λους μας και τη δυνα­μική του εξω­γε­νούς Grexit. Κι όσο για τη δια­τυ­μπα­νι­ζό­μενη Ρήξη, δεν ήταν παρά ένα σύνθημα, ένας τρόπος να αγνο­ή­σεις το πρό­βλημα – όχι να το λύσεις.

Όμως, σύντρο­φοι, το χει­ρό­τερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να προ­σπα­θή­σουμε τώρα να ωραιο­ποι­ή­σουμε τα πράγ­ματα, να τα εξω­ρα­ΐ­σουμε, να μιλή­σουμε για κοι­νω­νικά δίκαιη λύση και για επι­με­ρι­σμό της κρίσης στους πλού­σιους, να εφεύ­ρουμε ανυ­πό­στατα ή μικρής σημα­σίας αντί­βαρα που τάχα περιέ­χει η συμ­φω­νία. Αυτό που σε κάνει μνη­μο­νιακό δεν είναι το να υπο­χω­ρή­σεις μπροστά στην υπε­ρο­πλία του αντι­πά­λου, αυτό που υπάρχει κίν­δυ­νος να σε κάνει μνη­μο­νιακό είναι το να οικειο­ποι­η­θείς – όπως σου το ζητάνε- τη δια­λε­κτική του μνη­μο­νίου, να στρέ­ψεις οικειο­θε­λώς το όπλο ενα­ντίον του εαυτού σου. Κι ακόμα χει­ρό­τερα, ενα­ντίον του λαού σου.

Ας πούμε λοιπόν όλη την αλήθεια, είναι το λιγό­τερο που μπορεί ένας αρι­στε­ρός να κάνει. Κι ας δια­μορ­φώ­σουμε μια νέα στρα­τη­γική σωτη­ρίας της χώρας, ενσω­μα­τώ­νο­ντας αυτο­κρι­τικά και τα πικρά διδάγ­ματα του πεντα­μή­νου.

Και κάτι ακόμα. Ας αφή­σουμε στην άκρη τα πολι­τικά και επι­κοι­νω­νιακά τερ­τί­πια. Δεν θα κάνουν τη συμ­φω­νία λιγό­τερο υφε­σιακή ή πιο ανα­πτυ­ξιακή.

Έχω κι άλλα πολλά να πω, αλλά αυτή τη στιγμή με κάμπτει το μέρος της ευθύνης που μου ανα­λο­γεί. Σε κάθε περί­πτωση ο αγώνας συνε­χί­ζε­ται, έστω και με χει­ρό­τε­ρους όρους.