“Μια Κυβέρνηση της αριστεράς οφείλει να εφαρμόσει ειδικές, νησιωτικές, πολιτικές”

Σας παρα­θέ­τουμε τη συνέ­ντευξη του Σαντο­ρι­νιού Νεκτά­ριου, στη Hellenic Mail στο φύλλο της εβδο­μά­δας 6-12 Ιουνίου 2015. O βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου απά­ντησε σε ερω­τή­σεις σχετικά με την δια­πραγ­μά­τευση, τις γεω­πο­λι­τι­κές παρα­μέ­τρους για τη χώρα μας, τους ειδι­κούς συντε­λε­στές ΦΠΑ και την κατά­σταση στον του­ρι­σμό.

Πώς εκτι­μάτε το γενι­κό­τερο πολι­τικό και οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον, που έχει δια­μορ­φω­θεί σε σχέση με τους δανει­στές και τους εταί­ρους μας;

Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη δια­πραγ­μά­τευση. Η Κυβέρ­νηση δίνει μια πραγ­μα­τική μάχη, μια μάχη που δε δόθηκε ποτέ τα τελευ­ταία χρόνια από τη χώρα μας. Ουσια­στικά, είναι η μόνη δια­πραγ­μά­τευση που έχει γίνει από ελλη­νική Κυβέρ­νηση. Ακριβώς αυτό είναι και το δύσκολο κομμάτι της υπό­θε­σης, ότι οι δανει­στές δεν είχαν συνη­θί­σει Κυβερ­νή­σεις, οι οποίες δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται, είχαν συνη­θί­σει Κυβερ­νή­σεις, οι οποίες απλά μετα­φρά­ζανε κείμενα από τα Αγγλικά στα Ελλη­νικά. Πιστεύω ότι θα κατα­φέ­ρουμε να πετύ­χουμε το καλύ­τερο δυνατό για τη χώρα.

Εκτι­μάτε ότι παρά τις δυσκο­λίες των τελευ­ταίων ημερών, θα βρούμε τη χρυσή τομή, θα υπάρξει συμ­φω­νία;

Δε σας κρύβω ότι ανησυχώ. Ωστόσο, πιστεύω ότι μπορεί να βρεθεί ο κοινός τόπος, γιατί είναι προς όφελος και των δύο πλευρών. Μια μεγα­λύ­τερη κρίση στην Ελλάδα, δε θα είναι μόνο στην Ελλάδα, θα είναι σε όλη την Ευρώπη και όπως πολλοί διε­θνείς οικο­νο­μο­λό­γοι και πολι­τι­κοί έχουν τονίσει το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα, θα είναι μια Lehman Brothers, σε πολύ μεγα­λύ­τερο βαθμό.

Υπάρχει και το στοι­χείο το γεω­πο­λι­τικό, το οποίο δεν πρέπει να το παρα­βλέ­πουμε. Ζούμε σε μια γει­το­νιά που έχει πολλά προ­βλή­ματα, με πολλές ανα­τα­ρά­ξεις και μια γενι­κό­τερη ανα­τα­ραχή και στα Βαλ­κά­νια, με επί­κε­ντρο την Ελλάδα, δε νομίζω ότι θα ήταν ό,τι καλύ­τερο, αυτή τη στιγμή, στην παγκό­σμια πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Είναι προ­φα­νές ότι η χώρα μας απο­τε­λεί ένα πόλο στα­θε­ρό­τη­τας, σε μια πάρα πολύ δύσκολη περιοχή. Μια απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση της χώρας, θα προ­κα­λούσε πνιγ­μούς στη βάση της Ευρώπης, στα σύνορα της Ευρώπης και θα δημιουρ­γούσε πολύ δύσκο­λες κατα­στά­σεις για την παγκό­σμια ειρήνη. Εμείς μπο­ρούμε να παί­ξουμε το ρόλο του εγγυητή, έχουμε δείξει ότι η πολι­τική της Κυβέρ­νη­σης μπορεί να είναι τέτοια, ώστε να ανα­δει­χθεί σε ρόλο εγγυητή της ειρήνης στην ευρύ­τερη περιοχή και πιστεύω ότι αυτό θα μετρή­σει πάρα πολύ.

Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρ­νηση έχει δια­νύ­σει μεγάλη από­σταση, σε σχέση με το προ­ε­κλο­γικό πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Επειδή υπάρ­χουν φωνές και στο εσω­τε­ρικό του ΣΥΡΙΖΑ, εκτι­μάτε ότι μια συμ­φω­νία υπο­φερτή, μια συμ­φω­νία που προ­φα­νώς δε θα είναι η καλύ­τερη, κάτι που, ενδε­χο­μέ­νως λέει και ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός, θα περάσει από την κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα και τα υπό­λοιπα κομ­μα­τικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ;

Μια συμ­φω­νία πρέπει να έχει δυο χαρα­κτη­ρι­στικά. Καταρ­χήν, πρέπει να είναι έντιμος, με όλη τη σημασία της λέξεως, ο συμ­βι­βα­σμός. Δεύ­τε­ρον, πρέπει να είναι μια βιώσιμη λύση, κάτι που σημαί­νει ότι η λύση αυτή θα αντι­με­τω­πί­ζει το ζήτημα του χρέους μια και καλή. Επίσης, η λύση αυτή δε θα μας διώχνει μακριά από τις προ­ε­κλο­γι­κές μας δεσμεύ­σεις, τις οποίες θα έβαζα σε βάθος τετρα­ε­τίας. Άλλωστε, σε βάθος τετρα­ε­τίας έχουμε κατα­θέ­σει τις προ­ε­κλο­γι­κές μας δεσμεύ­σεις, αλλά και το πρό­γραμμα της Κυβέρ­νη­σης. Μια συμ­φω­νία, η οποία δε θα χτυπά τα συνήθη υπο­ζύ­για, τους χαμη­λό­μι­σθους, τους συντα­ξιού­χους, τους ανέρ­γους, τους μικρο­με­σαί­ους. Μια συμ­φω­νία πρέπει να έχει ανα­δια­νε­μη­τικό χαρα­κτήρα και για να μην ξεχνάμε την πολι­τική μας κατα­γωγή, πρέπει να έχει και ταξικό πρόσημο.

Ποια είναι η γνώμη σας σε σχέση με το Φ.Π.Α και όλη αυτή τη συζή­τηση που έχει γίνει;

Είναι ξεκά­θαρο ότι οι ειδικοί συντε­λε­στές Φ.Π.Α στα νησιά, είναι το μόνο μέτρο νησιω­τι­κό­τη­τας, που ποτέ εφαρ­μό­στηκε από τις προη­γού­με­νες Κυβερ­νή­σεις, στη χώρα μας, παρα­βιά­ζο­ντας κατά­φορα και το άρθρο 101 του Συντάγ­μα­τος, αλλά και τη συνθήκη του Άμστερ­νταμ της Ε.Ε, που μιλάει για ειδικές νησιω­τι­κές πολι­τι­κές. Μια Κυβέρ­νηση της αρι­στε­ράς οφείλει να εφαρ­μό­σει ειδικές, νησιω­τι­κές, πολι­τι­κές. Όμως, δε μπορεί να απε­μπο­λή­σει τη μονα­δική ισχύ­ουσα, που είναι οι ειδικοί συντε­λε­στές Φ.Π.Α. Δεν απο­τε­λεί προ­νό­μιο των νησιών, είναι ένα μικρό αντι­στάθ­μι­σμα στη νησιω­τι­κό­τητα, όπου η νησιω­τι­κό­τητα είναι ένα πλέγμα ανι­σο­τή­των των νησιών, απέ­να­ντι στην Ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό το παρά­δειγμα, που είπε ο κ. Μίχαλος στην εξε­τα­στική επι­τροπή, στην οποία είναι και γραμ­μα­τέας, ότι για να στείλει κάποιος μια παλέτα με προ­ϊ­ό­ντα από την επι­χεί­ρησή του στο Μόναχο, χρειά­ζε­ται 57 ευρώ, ενώ για να στείλει την ίδια παλέτα στη Ρόδο, χρειά­ζε­ται 78 ευρώ. Κατα­λα­βαί­νετε πόσο μεγάλη είναι αυτή η διαφορά. Άλλωστε, ο Φ.Π.Α στα νησιά είναι ευρω­παϊκό κεκτη­μένο, δε συμ­βαί­νει μόνο στην Ελλάδα, συμ­βαί­νει σχεδόν σε όλα τα νησιά της Ευρώπης. Δε μπο­ρούμε να απε­μπο­λή­σουμε ευρω­παϊκό κεκτη­μένο.

Σε σχέση με τον του­ρι­σμό, ποια είναι η εικόνα που έχετε; Γιατί πολλοί λένε ότι όλες αυτές οι ανα­τα­ρά­ξεις επη­ρε­ά­ζουν και τον του­ρι­σμό και δημιουρ­γούν ένα αρνη­τικό κλίμα, σε σχέση με αυτό το ζήτημα.

Δεν πρέπει να λέμε ψέματα, προ­φα­νώς και έχουν επη­ρε­ά­σει τον του­ρι­σμό οι ανα­τα­ρά­ξεις αυτές. Όμως, από την άλλη πρέπει να δούμε και την πραγ­μα­τι­κό­τητα, ποιος είναι ο του­ρι­σμός που έχουμε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και ποιον του­ρι­σμό επι­διώ­κουμε. Γιατί, ένας του­ρι­σμός που στη­ρί­ζε­ται σε ένα μαζικό μοντέλο, όπου κυριαρ­χεί το all-inclusive, όπου ουσια­στικά η τοπική αγορά δεν κερ­δί­ζει τίποτα από τις αφίξεις, ενώ, ταυ­τό­χρονα έχει ένα σημα­ντικό περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα, το οποίο καλού­μα­στε όλοι να αντι­με­τω­πί­σουμε, δεν είναι ο του­ρι­σμός που θέλουμε. Θέλουμε ένα ποιο­τικό του­ρι­σμό, ένα του­ρι­σμό ο οποίος πραγ­μα­τικά να δίνει ώθηση στην οικο­νο­μία και ένα του­ρι­σμό, ο οποίος να δια­συν­δέ­ε­ται με τον πρω­το­γενή και τον δευ­τε­ρο­γενή τομέα, γιατί αν το 80% των χρη­μά­των που έρχο­νται, φεύγουν στις εξα­γω­γές, τότε υπάρχει πρό­βλημα.