Καταδίκη πρώην προϊσταμένου της Διεύθυνσης Υπηρεσίας Δόμησης για εξακολουθητική παράβαση καθήκοντος

Ποινή φυλά­κι­σης 12 μηνών με 3ετή ανα­στολή, επέβαλε χθες το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, σε επι­τε­λικό στέ­λε­χος του Δήμου Ρόδου, που υπη­ρέ­τησε επί σειράν ετών ως προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Υπη­ρε­σίας Δόμησης, που κρίθηκε ένοχος παρά­βα­σης καθή­κο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θηση, που συνί­στα­ται στην μη επιβολή διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων σε κατα­στή­ματα της Λίνδου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, που άσκησε έφεση, φέρεται από το έτος 2012 έως και τον Μάρτιο του 2015 να μην προέβη σε έλεγχο νομι­μό­τη­τας κατα­σκευών με την διε­νέρ­γεια αυτο­ψίας και σε έκδοση πρω­το­κόλ­λων αυθαί­ρε­των κατα­σκευών στην Λίνδο.

Πιο συγκε­κρι­μένα την 13η Ιουνίου 2012 η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου είχε ενη­με­ρώ­σει ότι σε αυτοψία που διε­νερ­γή­θηκε 9 ημέρες ενω­ρί­τερα σε τμήμα της κεντρι­κής παρα­λίας, δια­πί­στωσε ότι είχαν κατα­σκευα­στεί 8 αυθαί­ρε­τες, πρό­χει­ρες κατα­σκευές, από ιδιο­κτή­τες κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, σε ιδιο­κτη­σία της Ιεράς Μητρο­πό­λεως Ρόδου.

Σύμφωνα με την Αρχαιο­λο­γία οι κατα­σκευές αυτές έθιγαν ανε­πα­νόρ­θωτα την εικόνα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου και του ιστο­ρι­κού τοπίου της Λίνδου.

Ανάλογη αυτοψία φέρεται να είχε διε­νερ­γη­θεί εξάλλου και τον Δεκέμ­βριο του 2010 χωρίς να κινη­θούν ομοίως οι προ­βλε­πό­με­νες διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες αλλά και να προ­χω­ρή­σει η ανά­κληση των αδειών των κατα­στη­μά­των.

Επι­πλέον η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου στο τρίμηνο Ιανουα­ρίου – Μαρτίου 2015, ενη­μέ­ρωσε την Διεύ­θυνση Υπη­ρε­σίας Δόμησης του Δήμου Ρόδου με τρία έγγραφά της, ότι θα πρέπει να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες ανά­κλη­σης των αδειών λει­τουρ­γίας 5 κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Τέτοια εντολή όμως δεν φέρεται να δόθηκε παρότι υπήρχε και εγκύ­κλιος, που τον υπο­χρέ­ωνε προς τούτο.

Επι­πλέον τον Απρίλιο του 2013 η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου απέ­στειλε στην Διεύ­θυνση Υπη­ρε­σίας Δόμησης του Δήμου Ρόδου πορί­σματα μορ­φο­λο­γι­κού ελέγχου για 77 κατα­στή­ματα προ­κει­μέ­νου να διε­νερ­γη­θούν αυτο­ψίες.

Σε 15 κατα­στή­ματα από τα 77 ενη­μέ­ρωνε μάλιστα ότι υφί­στα­ντο κτη­μα­το­λο­γι­κές και οικο­δο­μι­κές υπερ­βά­σεις και απαι­τείτο η άμεση έκδοση πρω­το­κόλ­λων αυθαι­ρέ­των.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να μην αντα­πο­κρί­θηκε και στο έγγραφο αυτό.

Ο ίδιος αλλά και ο συνή­γο­ρός του δικη­γό­ρος κ. Δημή­τρης Σαλα­μα­στρά­κης, εξέ­θε­σαν στο δικα­στή­ριο, ότι το συγκε­κρι­μένο θέμα με τη νομι­μό­τητα λει­τουρ­γίας κατα­στη­μά­των στην Λίνδο είχε ξεκι­νή­σει από το έτος 2003 και έως το 2014 υπήρξε σχετική αλλη­λο­γρα­φία με την αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία, σε μια προ­σπά­θεια για την διευ­θέ­τησή του ενόψει μάλιστα της ψηφί­σεως και εφαρ­μο­γής νόμων, για την τακτο­ποί­ηση αυθαι­ρέ­των.

Τόνισαν επι­πλέον ότι για την έκδοση αδειών σε κατα­στή­ματα της Λίνδου προη­γεί­ται σχετική έγκριση της Αρχαιο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας, ενώ επε­σή­μα­ναν, ότι δεν υπήρξε κωλυ­σιερ­γία από πλευράς του κατη­γο­ρού­με­νου το διά­στημα που υπη­ρέ­τησε στην Υπη­ρε­σία Δόμησης.