Αποζημιώνεται θύμα απάτης πρώην τραπεζικού διευθυντή

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 33.730 € επε­δί­κασε το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε έναν κάτοικο της Ρόδου που συγκα­τα­λέ­γε­ται μεταξύ των θυμάτων του πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή του κεντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς στο κέντρο της πόλης της Ρόδου.

Ο ενάγων γνώρισε τον ενα­γό­μενο πρώην τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή σε αθλη­τικό σύλλογο και ανέ­πτυ­ξαν σχέσεις. Όταν απο­λύ­θηκε από πολυ­ε­θνική εται­ρεία και έλαβε απο­ζη­μί­ωση την κατέ­θεσε κατόπιν προ­τρο­πής του ενα­γό­με­νου στην τράπεζα Marfin.Οι κατα­θέ­σεις του μετα­φέρ­θη­καν στην τράπεζα Πει­ραιώς μετά την εξαγορά της Marfin. Kατέθετε συγκε­κρι­μένα το σύνολο σχεδόν των απο­τα­μιεύ­σεών του σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση ορι­σμέ­νου χρόνου και στα­θε­ρού επι­το­κίου, το οποίο με τη λήξη της κάθε μίας προ­θε­σμια­κής κατα­τί­θετο πλέον του κεφα­λαίου σε λογα­ρια­σμό. Στις 6 Οκτω­βρίου 2014 έληξε η προ­θε­σμιακή κατά­θεση του ποσού 39.591,38 ευρώ οπότε στον ως άνω λογα­ρια­σμό υπήρχε συνο­λικό δια­θέ­σιμο υπό­λοιπο ποσού 39.642,09 ευρώ.

Λίγες ημέρες μετά επι­σκέ­φθηκε το κατά­στημα και ζήτησε να κάνει νέα προ­θε­σμιακή κατά­θεση, όμως εξέ­φρασε στον ενα­γό­μενο και την ανη­συ­χία του για ενδε­χό­μενο κου­ρέ­μα­τος των κατα­θέ­σεων, όπως πολύ έντονα ακου­γό­ταν τότε από τα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης.

Τότε ο ίδιος, οπως υπο­στη­ρί­ζει, πρό­τεινε να μην κάνει απλή προ­θε­σμιακή, αλλά μια νέα προ­θε­σμιακή κατά­θεση της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς που ήταν σε ξένο νόμισμα, με το οποίο δια­σφα­λι­ζό­ταν το κεφά­λαιο και δεν θα υπήρχε περί­πτωση κου­ρέ­μα­τος του ποσού της κατά­θε­σης και θα του έδινε και καλύ­τερο επι­τό­κιο.

Κατόπιν των προ­τρο­πών του απο­φά­σισε να επεν­δύ­σει στο πρό­γραμμα αυτό αρχικά το ποσό των 27.000 ευρώ και εφόσον έβλεπε την πορεία του να επένδυε και τα υπό­λοιπα χρήματά του. Την 1η Δεκεμ­βρίου 2014 επι­σκέ­φθηκε το κατά­στημα και τον συνά­ντησε στο γραφείο του. Εκεί τον ενη­μέ­ρωσε ότι η επέν­δυσή του πήγαινε πολύ καλά και ότι το επι­τό­κιο ήταν στα 600 ευρώ, το οποίο και του έδωσε σε μετρητά στο γραφείο του και του ζήτησε και υπέ­γραψε μία από­δειξη με τα στοι­χεία της τρά­πε­ζας. Τότε του ζήτησε να επεν­δύ­σει και το υπό­λοιπο ποσό των 10.000 ευρώ που διέθετε ακόμα κατα­τε­θει­μένο στο λογα­ρια­σμό του πράγμα που πεί­σθηκε να κάνει.

Παρά το ότι το ζήτησε, όπως εκθέτει, ούτε και την δεύτερη φορά του έδωσε κάποια αντί­γραφα από όσα είχε υπο­γρά­ψει, πέραν των δελτίων ανά­λη­ψης, αλλά αντί­θετα του είπε ότι επειδή ακριβώς πρό­κει­ται για επέν­δυση σε προ­θε­σμιακή επέν­δυση σε ξένο νόμισμα θα μπο­ρούσε να πάρει αντί­γραφα μετά από κάποιες μέρες γιατί αυτά ερχόταν από το εξω­τε­ρικό και ότι πλέον θα λάμβανε ένα αντί­γραφο για το σύνολο της επέν­δυ­σής του.

Ο ενάγων υπο­στη­ρί­ζει ότι του εξέ­φρασε την ανη­συ­χία του για αυτό κι ο ενα­γό­με­νος φέρεται να επέ­μεινε λέγο­ντάς του να μην ανη­συ­χεί, αφού όλη τη δια­δι­κα­σία την έχουν κατα­γρά­ψει οι κάμερες ασφα­λείας του κατα­στή­μα­τος και του έδωσε μάλιστα ως απο­δει­κτικό της συναλ­λα­γής έως ότου λάβει τα επίσημα έγγραφα της τρά­πε­ζας μια δική του επιταγή με μετα­χρο­νο­λο­γη­μένη ημε­ρο­μη­νία την 12/1/2015 ποσού 41.000 ευρώ, δηλαδή όσο υπο­λό­γιζε ότι θα ήταν η επέν­δυση του με τους τόκους.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει ο ενάγων σε ημε­ρο­μη­νίες που αυτός του όριζε κάθε φορά, τον επι­σκε­πτό­ταν στο γραφείο του και του έδινε ένα ποσό σε μετρητά που αντι­στοι­χούσε στους τόκους της επέν­δυ­σης του. Ελαβε όπως υπο­στη­ρί­ζει συνο­λικά 3.270 €.

Αρχές Ιουνίου του 2015, όταν άρχισε να γίνεται ορατό το πρό­βλημα με τις τρά­πε­ζες που οδήγησε στις αρχές Ιουλίου στο κλεί­σιμο τους και στην επιβολή περιο­ρι­σμών στην κίνηση κεφα­λαίων (capital controls), του ζήτησε να στα­μα­τή­σει την προ­θε­σμιακή κατά­θεση και να του δώσει το ποσό του κεφα­λαίου του πίσω.

Λίγες ημέρες μετά βρέ­θη­καν σε καφε­τέ­ρια, παρου­σία έτερου «επεν­δυτή» και εκεί φέρεται να του είπε ότι αν θέλει να πάρει τα χρήματα, ο μόνος τρόπος ήταν να του δώσει κάποιο αριθμό λογα­ρια­σμού τρα­πέ­ζης στο εξω­τε­ρικό και τον ενη­μέ­ρωσε ότι η γυναίκα του έχει κάποιους θείους στο Βέλγιο και στην Αμερική και θα μπο­ρού­σαν να του δώσουν κάποιο λογα­ρια­σμό εκεί ώστε να γίνει εκεί η κατά­θεση των 37.000 ευρώ πλέον των τόκων.

Λίγες μέρες μετά δια­πί­στωσε από τα δημο­σιεύ­ματα στην «δημο­κρα­τική» για το σκάν­δαλο και στην πορεία δια­πί­στωσε ότι τον είχε εξα­πα­τή­σει.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι από κανένα στοι­χείο δεν απο­δεί­χθηκε ο ισχυ­ρι­σμός της τρά­πε­ζας ότι επρό­κειτο για συναλ­λαγή προ­σω­πική μεταξύ του ενά­γο­ντος και του πρώτου των ενα­γό­με­νων και δη σύμβαση δανείου. Το δικα­στή­ριο έκρινε παρα­πέρα ότι δεν υπήρχε εκ μέρους του ενά­γο­ντος κάποια συμπε­ρι­φορά η οποία να μπορεί να κριθεί ως αμελής συγκρι­νό­μενη με αυτή του μέσου συνετού ανθρώ­που, ο οποίος θεωρεί ότι συν­δια­λέ­γε­ται με τον διευ­θυ­ντή του κατα­στή­μα­τος της δεύ­τε­ρης ενα­γό­με­νης, λαμ­βα­νο­μέ­νου μάλιστα υπόψιν και των προ­σω­πι­κών σχέσεων που είχε με τον πρώτο ενα­γό­μενο, αλλά και του γεγο­νό­τος ότι γνώριζε και άλλους, οι οποίοι επίσης είχαν επεν­δύ­σει τα χρήματα τους και ήταν ευχα­ρι­στη­μέ­νοι με το απο­τέ­λε­σμα της επέν­δυ­σης.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Στέργος Λεβέ­ντης.