Μόσιαλος: Απευθύνθηκα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για τη Θεία Κοινωνία – Λύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο

«Στο θέμα των θρη­σκευ­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των χρεια­ζό­μα­στε λύσεις και σε εθνικό και σε παγκό­σμιο επίπεδο» τονίζει ο πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος πολι­τι­κής υγείας του London School of Economics.

Στο ζήτημα που έχει προ­κύ­ψει με τη Θεία Κοι­νω­νία λόγω του νέου κορω­νοϊού SARS-CoV-2 και τη στάση της Εκκλη­σίας ανα­φέ­ρε­ται ο πρό­ε­δρος του τμή­μα­τος πολι­τι­κής υγείας του London School of Economics Ηλίας Μόσια­λος, λίγες ημέρες μετά την απόφασή του να απο­χω­ρή­σει από την ενη­μέ­ρωση για τον ιό.

Σε άρθρο του στην εφη­με­ρίδα «Τα Νέα», ο κ. Μόσια­λος απο­κα­λύ­πτει πως απευ­θύν­θηκε ακόμα και στον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας για το ζήτημα της Θείας Κοι­νω­νίας και επα­να­λαμ­βά­νει πως «οι ευπα­θείς ομάδες των πιστών, που είναι και η πλειο­ψη­φία όσων πηγαί­νουν στην εκκλη­σία, θα πρέπει να παρα­κο­λου­θούν τη λει­τουρ­γία από την τηλε­ό­ραση, ότι η Θεία Κοι­νω­νία θα πρέπει να στα­μα­τή­σει κατά τη διάρ­κεια της επι­δη­μίας και ότι στην ακραία περί­πτωση που θα έχουμε φαι­νό­μενα Ιταλίας η Εκκλη­σία θα πρέπει να σκεφτεί πιο ασφα­λείς τρόπους τέλεσης της θείας λει­τουρ­γίας», απο­κα­λύ­πτει πως

«Η λύση πρέπει να είναι και παγκό­σμια και γι’ αυτό επι­κοι­νώ­νησα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας για να μάθω τι προ­τεί­νει. Δια­πί­στωσα ότι ως αυτή την ώρα ο Οργα­νι­σμός δεν έχει εκδώσει οδηγίες, πιστεύω όμως ότι προ­χω­ρούν διερ­γα­σίες για την εκπό­νηση συγκε­κρι­μέ­νου πλαι­σίου κατευ­θυ­ντή­ριων οδηγιών για τις θρη­σκευ­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες σε παγκό­σμιο επίπεδο. Η έκδοση αυτών των οδηγιών από τον κατε­ξο­χήν αρμόδιο Οργα­νι­σμό θα κατευ­θύ­νει τις κυβερ­νή­σεις στο έργο τους και θα συμ­βά­λει σε μια ενιαία εφαρ­μογή μέτρων δημό­σιας υγείας. Ο κορω­νο­ϊός είναι μια νόσος που δεν γνω­ρί­ζει σύνορα, επο­μέ­νως στο θέμα των θρη­σκευ­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των χρεια­ζό­μα­στε λύσεις και σε εθνικό και σε παγκό­σμιο επίπεδο» τονίζει μεταξύ άλλων ο Ηλίας Μόσια­λος.

Δια­βά­στε ολό­κληρο το άρθρο:

«Οι σχέσεις Κράτους – Εκκλη­σίας δημιουρ­γούν δια­χρο­νικά εντά­σεις στον δημόσιο διάλογο στη χώρα μας. Το θέμα του χωρι­σμού αρμο­διο­τή­των έχει τεθεί κατ’ επα­νά­ληψη, χωρίς όμως να προ­κύ­ψει συγκε­κρι­μένο απο­τέ­λε­σμα. Το Σύνταγμά μας ορίζει ότι η επι­κρα­τούσα θρη­σκεία στην Ελλάδα είναι η θρη­σκεία της Ανα­το­λι­κής Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας του Χριστού. Είμαστε στη μειο­ψη­φία των χωρών παγκο­σμίως που συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρώ­νουμε επι­κρα­τούσα θρη­σκεία, ενώ η επο­πτεία των θρη­σκευ­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των υπά­γε­ται στο υπουρ­γείο Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των.

Στη Βουλ­γα­ρία, ενώ το Σύνταγμα ορίζει ότι η Ορθο­δο­ξία είναι η παρα­δο­σιακή θρη­σκεία της χώρας, το κράτος παρα­μέ­νει κοσμικό. Στη Γεωργία ανα­γνω­ρί­ζε­ται συνταγ­μα­τικά ο ρόλος της Εκκλη­σίας στην ιστορία της χώρας, αλλά ταυ­τό­χρονα και η ανε­ξαρ­τη­σία της από το κράτος. Λίγες χώρες στον κόσμο έχουν υπουρ­γεία υπεύ­θυνα για θρη­σκευ­τι­κές υπο­θέ­σεις, ενώ μικρός είναι ο αριθμός και στην Ευρώπη. Είναι επίσης γνωστό ότι όσο πιο έντονος είναι ο βαθμός της θρη­σκευ­τι­κής προ­σή­λω­σης, τόσο πιο πιθανό είναι να υπάρ­χουν αρνη­τι­κές απόψεις προς την επι­στη­μο­νική γνώση.
Με βάση τις έρευνες του Pew Research Center την περίοδο 2015-2017 σε 34 χώρες της Ευρώπης, οι απόψεις των Ελλήνων για τα θέματα θρη­σκείας συγκλί­νουν περισ­σό­τερο με αυτές των κατοί­κων στις χώρες της Κεντρι­κής και Ανα­το­λι­κής Ευρώπης, παρά με εκείνων της Δυτικής Ευρώπης. Παρα­δείγ­μα­τος χάριν, στην ερώτηση «Το να είμαι χρι­στια­νός είναι αρκετά ή πολύ σημα­ντικό στο να είμαι πραγ­μα­τι­κός Ελληνας;» το 76% απαντά κατα­φα­τικά, ενώ το αντί­στοιχο ποσοστό στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης είναι 34%. Το 59% των Ελλήνων πιστεύει στον Θεό με απόλυτη βεβαιό­τητα, ενώ το αντί­στοιχο ποσοστό στη Δυτική Ευρώπη είναι 15%. Με βάση την ίδια έρευνα μόνο το 45% των Ελλήνων θεωρεί ότι οι αμβλώ­σεις πρέπει να είναι νόμιμες στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις, ενώ στη Δυτική Ευρώπη το ποσοστό ανε­βαί­νει στο 81%.

Η στάση της Εκκλη­σίας. Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα συγκε­κρι­μένα δεδο­μένα και με βάση την εξε­λισ­σό­μενη επι­δη­μία του κορω­νοϊού, η στάση της Εκκλη­σίας αποκτά ιδιαί­τερη σημασία. Η Ιεραρ­χία της Εκκλη­σίας της Ελλάδος τοπο­θε­τή­θηκε δηλώ­νο­ντας ότι δεν υπάρχει θέμα δια­κο­πής της Θείας Κοι­νω­νίας. Προ­σω­πικά έθεσα πρώτος το ζήτημα στον δημόσιο διάλογο με τρόπο ήπιο, ανα­μέ­νο­ντας τη συγκε­κρι­μένη στάση της Εκκλη­σίας, ενώ δεν υπάρχει επίσημη στάση της πολι­τείας ή άλλου κρα­τι­κού οργα­νι­σμού. Απευ­θυ­νό­μουν κυρίως στους βαθύ­τερα θρη­σκευό­με­νους που είναι πολύ πιο πιθανό να ακού­σουν τις απόψεις της Ιεραρ­χίας. Σε μια χώρα όπου οι σχέσεις Κράτους – Εκκλη­σίας είναι τόσο στενές, θα περί­μενε κανείς και κυβερ­νη­τική τοπο­θέ­τηση.

Το θέμα όμως δεν είναι καθαρά ελλη­νικό. Η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των κυβερ­νή­σεων παγκο­σμίως, ιδιαί­τερα σε πολυ­πλη­θείς χρι­στια­νι­κές χώρες όπως η Ρωσία και οι ΗΠΑ, δεν έχει πάρει θέση. Η γνώμη μου είναι ότι οι ευπα­θείς ομάδες των πιστών, που είναι και η πλειο­ψη­φία όσων πηγαί­νουν στην εκκλη­σία, θα πρέπει να παρα­κο­λου­θούν τη λει­τουρ­γία από την τηλε­ό­ραση, ότι η Θεία Κοι­νω­νία θα πρέπει να στα­μα­τή­σει κατά τη διάρ­κεια της επι­δη­μίας και ότι στην ακραία περί­πτωση που θα έχουμε φαι­νό­μενα Ιταλίας η Εκκλη­σία θα πρέπει να σκεφτεί πιο ασφα­λείς τρόπους τέλεσης της θείας λει­τουρ­γίας – π.χ. σε εξω­τε­ρι­κούς χώρους, όπως έπραξε η Καθο­λική Εκκλη­σία.

Το θεωρώ δύσκολο να συμ­φω­νή­σουν όλοι, και κυρίως η Εκκλη­σία, σε μια τέτοια προ­ο­πτική στη χώρα μας. Ακόμη και αν συμ­φω­νού­σαν, το μέτρο θα ήταν σχε­τι­κής απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας αν δεν έκαναν το ίδιο και οι κυβερ­νή­σεις με τις Εκκλη­σίες παγκο­σμίως. Αν συνε­χί­σει η Θεία Μετά­ληψη στις υπό­λοι­πες χώρες, πώς θα γίνει περιο­ρι­σμός στην εξά­πλωση μιας νόσου που δεν έχει εθνικά σύνορα; Επο­μέ­νως ποια είναι η λύση; Η λύση πρέπει να είναι και παγκό­σμια και γι’ αυτό επι­κοι­νώ­νησα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Υγείας για να μάθω τι προ­τεί­νει. Δια­πί­στωσα ότι ως αυτή την ώρα ο Οργα­νι­σμός δεν έχει εκδώσει οδηγίες, πιστεύω όμως ότι προ­χω­ρούν διερ­γα­σίες για την εκπό­νηση συγκε­κρι­μέ­νου πλαι­σίου κατευ­θυ­ντή­ριων οδηγιών για τις θρη­σκευ­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες σε παγκό­σμιο επίπεδο. Η έκδοση αυτών των οδηγιών από τον κατε­ξο­χήν αρμόδιο Οργα­νι­σμό θα κατευ­θύ­νει τις κυβερ­νή­σεις στο έργο τους και θα συμ­βά­λει σε μια ενιαία εφαρ­μογή μέτρων δημό­σιας υγείας. Ο κορω­νο­ϊός είναι μια νόσος που δεν γνω­ρί­ζει σύνορα, επο­μέ­νως στο θέμα των θρη­σκευ­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των χρεια­ζό­μα­στε λύσεις και σε εθνικό και σε παγκό­σμιο επίπεδο».