ΙΝΣΕΤΕ: Οι όροι για την αποτελεσματική διασύνδεση τουρισμού και γαστρονομίας

Σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα της μελέτης, απαι­τεί­ται σαφής στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός και η δια­μόρ­φωση ενός λει­τουρ­γι­κού πλαι­σίου δια­κυ­βέρ­νη­σης σε εθνικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο, με συγκε­κρι­μέ­νους στόχους και συμπρά­ξεις ιδιω­τι­κού και δημο­σίου τομέα, ενώ συγκε­κρι­μέ­νες δράσεις θα πρέπει να εστιά­ζουν στην ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, σε Branding και Μarketing και στην ενδυ­νά­μωση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού.

Η παρου­σί­αση της μελέτης με τίτλο “Η γαστρο­νο­μία ως παρά­γο­ντας εμπλου­τι­σμού της ταξι­διω­τι­κής εμπει­ρίας και ανα­βάθ­μι­σης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος” έγινε από τον κ. Πανταζή Πάστρα, Head Research της TOPOSOPHY, ενώ στο πάνελ που ακο­λού­θησε και συντό­νισε η κα Αγγε­λική Καρα­γκούνη, Content Manager του ΣΕΤΕ, συμ­με­τεί­χαν και οι κ.κ. Άρης Ίκκος, Επι­στη­μο­νι­κός Διευ­θυ­ντής του ΙΝΣΕΤΕ και η κα. Γιούλη Σπυ­ρο­πού­λου, Marketing Manager της Marketing Greece.

Τα βασικά στοι­χεία

Όπως ανα­φέ­ρει το ΙΝΣΕΤΕ, με βάση τα ευρή­ματα της μελέτης, δια­τη­ρεί­ται το έντονο ενδια­φέ­ρον διεθνώς για τον γαστρο­νο­μικό του­ρι­σμό και τις προ­ε­κτά­σεις του (π.χ. χρήση τοπικών προ­ϊ­ό­ντων, ανά­πτυξη βιω­μα­τι­κών εμπει­ριών), ενώ κατα­γρά­φε­ται αύξηση των πρα­κτι­κών βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης που προ­σφέ­ρουν εκτε­τα­μένη διάχυση ωφε­λειών.  Επίσης, οι νέες γενιές ταξι­διω­τών, έχουν υψηλές προσ­δο­κίες για την εται­ρική υπευ­θυ­νό­τητα, αλλά και για την ποι­κι­λία των εμπει­ριών.

Οι διε­θνείς πρα­κτι­κές:

– Παρα­τη­ρεί­ται ότι συχνά οι στρα­τη­γι­κές για τον γαστρο­νο­μικό του­ρι­σμό, διεθνώς, συν­δέ­ο­νται με τις ευρύ­τε­ρες στρα­τη­γι­κές για την ανά­πτυξη του αγρο­δια­τρο­φι­κού τομέα.

– Οι επί­ση­μοι οργα­νι­σμοί του­ρι­σμού και οι εκά­στοτε υπεύ­θυ­νες δομές δια­χεί­ρι­σης και προ­ώ­θη­σης προ­ο­ρι­σμού σε περι­φε­ρειακό επίπεδο, ηγού­νται συνήθως αυτών των σχεδίων. Επίσης, ανα­δει­κνύ­ουν την εξει­δι­κευ­μένη ατζέντα τους ενώ ήδη υφί­στα­ται μια ευρύ­τερη στρα­τη­γική για την ανά­πτυξη του αγρο­δια­τρο­φι­κού τομέα. Ενδει­κτικά είναι τα παρα­δείγ­ματα από Ιρλαν­δία, Ουαλία, Σκωτία και Φιν­λαν­δία.

– Κατ’ επέ­κταση, η γαστρο­νο­μία και ο του­ρι­σμός έρχο­νται να διεκ­δι­κή­σουν το δικό τους μερίδιο για πρω­το­βου­λίες και πόρους ανα­πτυ­ξια­κής πολι­τι­κής, μέσα σε ένα ευρύ­τερα ώριμο θεσμικό πλαίσιο.

Ειδι­κό­τερα ως προς τη δια­μόρ­φωση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και της προ­ώ­θη­σης, κατα­γρά­φο­νται τα εξής:

– Η βάση για τη δια­μόρ­φω­σης μιας αξιο­μνη­μό­νευ­της γαστρο­νο­μι­κής εμπει­ρίας, αφορά στο τρί­πτυχο “τοπι­κό­τητα, αυθε­ντι­κό­τητα, ποιό­τητα”.

– Η αυθε­ντι­κό­τητα σχε­τί­ζε­ται με παρα­δο­σιακά και σύγ­χρονα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα και εδέ­σματα. Απαι­τεί­ται έντονη προβολή αυθε­ντι­κών προ­ϊ­ό­ντων και εδε­σμά­των.

– Οι Foodies καθο­δη­γούν την αγορά προς βιω­μα­τι­κές και αυθε­ντι­κές εμπει­ρίες και οι πόλεις έχουν για αυτούς προ­τε­ραιό­τητα.

– Οι Σεφ είναι οι νέοι πρε­σβευ­τές των προ­ο­ρι­σμών.

– Η εκπαί­δευση και η δια βίου μάθηση είναι ανάγκη, όχι επιλογή.

Στην Ελλάδα:

– Έχει εδραιω­θεί μια πολυ­σή­μα­ντη και ακμά­ζουσα γαστρο­νο­μική αγορά σε “ηγε­τι­κούς” προ­ο­ρι­σμούς της χώρας.

– Κατα­γρά­φο­νται πολλές παράλ­λη­λες πρω­το­βου­λίες από συναρ­μό­διους φορείς στην κεντρική διοί­κηση και από ένα πλήθος θεσμι­κών φορέων και επι­χει­ρη­μα­τι­κών σχη­μά­των, όπου παρα­τη­ρεί­ται ανάγκη για την ενί­σχυση της συνερ­γα­τι­κής κουλ­τού­ρας.

– Προ­κύ­πτει ότι υπάρχει μια συγκε­χυ­μένη αντί­ληψη για την αμιγώς εθνική γαστρο­νο­μία, η οποία συχνά υπο­λεί­πε­ται δημο­τι­κό­τη­τας στο ταξι­διω­τικό κοινό και ενδε­χο­μέ­νως επη­ρε­ά­ζει την εικόνα της εγχώ­ριας αγοράς της γαστρο­νο­μίας στο σύνολο της. Η αντί­ληψη αυτή χρήζει ανα­δια­μόρ­φω­σης, ειδικά σε σχέση με βιω­μα­τι­κές εμπει­ρίες, πρό­τυ­πες ή δημιουρ­γι­κές συντα­γές, και εξει­δι­κευ­μένα πακέτα δια­κο­πών.

– Ο πλούτος των παρα­δό­σεων και των επιρ­ροών εξει­δι­κεύ­ε­ται σε δια­φο­ρε­τι­κές κατη­γο­ρίες υπη­ρε­σιών, αλλά υπάρ­χουν ζητή­ματα προς επίλυση (π.χ. εύρος και σύνθεση εμπει­ριών έναντι του αντα­γω­νι­σμού με γνώμονα την ολο­κλη­ρω­μένη ανά­δειξη των δυνα­το­τή­των του προ­ο­ρι­σμού).

Οι τρεις προ­τει­νό­με­νοι άξονες δράσεων

1. Ανά­πτυξη προ­ϊ­ό­ντος:

Αύξηση εύρους και ποι­κι­λίας εμπει­ριών γαστρο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος

– Η ανά­πτυξη του προ­ϊ­ό­ντος θα πρέπει να εστιά­ζει στην ενί­σχυση των εμπει­ριών γαστρο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος και στην ανά­πτυξη εξει­δι­κευ­μέ­νων εκδη­λώ­σεων.

Σε αυτή την κατεύ­θυνση, εντάσ­σε­ται η κατα­γραφή και αξιο­λό­γηση συναφών δρα­στη­ριο­τή­των και υπο­δο­μών (π.χ. επι­σκέ­ψι­μοι χώροι παρα­γω­γής τοπικών προ­ϊ­ό­ντων, αγορές, φεστι­βάλ, μουσεία γύρω από την γαστρο­νο­μία) και η αξιο­ποί­ησή τους στο πλαίσιο μιας γαστρο­νο­μι­κής δια­δρο­μής (με κατάλ­ληλο οδικό δίκτυο, σχετική σήμανση).

– Η ενί­σχυση των γαστρο­νο­μι­κών εμπει­ριών και  η δημιουρ­γία εμπει­ριών γύρω από ένα προϊόν (π.χ. ελιά, κρασί)  ενι­σχύ­ουν τη δια­σπορά της του­ρι­στι­κής κίνησης σε λιγό­τερο ανα­πτυγ­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς και δια­φο­ρο­ποιούν την προ­σφορά σε ήδη ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές.

– Οι  εκδη­λώ­σεις με εξει­δι­κευ­μένη θεμα­το­λο­γία, ενι­σχύ­ουν τους δεσμούς στις τοπικές κοι­νω­νίες, προ­ά­γουν πνεύμα συνερ­γα­σίας και προ­σφέ­ρουν αξέ­χα­στες εμπει­ρίες στους επι­σκέ­πτες.

2. Branding και Marketing:

Ανα­νε­ω­μένη ταυ­τό­τητα και ενί­σχυση ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τας

Η εγχώρια αγορά της γαστρο­νο­μίας, εξε­λίσ­σε­ται υπό την επί­δραση ποι­κί­λων επιρ­ροών και δημιουρ­γι­κών στοι­χείων που χρήζουν ενδε­δειγ­μέ­νης επι­κοι­νω­νίας προς το ταξι­διω­τικό κοινό.

Η εξέλιξη αυτή, θα πρέπει να απο­τυ­πω­θεί σε μία  κοινά απο­δε­κτή γαστρο­νο­μική ταυ­τό­τητα με επί­καιρο και μοντέρνο χαρα­κτήρα και να προ­βλη­θεί  με το ενδε­δειγ­μένο πρό­γραμμα στο κατάλ­ληλο κοινό. Παράλ­ληλα, έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενδυ­νά­μωση της προ­βο­λής “ηγε­τι­κών” προ­ο­ρι­σμών, ώστε να κεφα­λαιο­ποι­η­θεί η πρόοδος που έχει επι­τευ­χθεί  τα τελευ­ταία χρόνια σε σχέση με τη γαστρο­νο­μική προ­σφορά (ανά­δειξη signature experiences).

3. Eνδυνάμωση ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού και έρευνα

-Η ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας των εμπει­ριών γαστρο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, θα επι­τευ­χθεί μέσα από την  ανα­βάθ­μιση υφι­στά­με­νων πρα­κτι­κών και την ανά­πτυξη νέων δεξιο­τή­των. Πρό­κει­ται για μια ανα­γκαία συνθήκη για το σύνολο των φορέων και των επι­χει­ρή­σεων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο σύστημα δια­σύν­δε­σης (π.χ. σύγ­χρο­νες πρα­κτι­κές μαγει­ρι­κής, ενσω­μά­τωση βιω­μα­τι­κών εμπει­ριών, αξιο­ποί­ηση νέων τεχνο­λο­γιών κ.α.).

-Ο βιω­μα­τι­κός χαρα­κτή­ρας των εμπει­ριών γαστρο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος συνε­πά­γε­ται αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις, τόσο ως προς την εξυ­πη­ρέ­τηση, όσο και ως προς την αφήγηση.