Καλό νέο με αστερίσκο

«Τα παιδιά είναι πιο προ­ση­λω­μένα στις σπουδές τους, καθώς θέλουν να τις ολο­κλη­ρώ­σουν το συντο­μό­τερο δυνατό. Είναι πιο ώριμα, παρα­κο­λου­θούν με επι­μέ­λεια τα μαθή­ματα, κάνουν εργα­σίες. Γνω­ρί­ζουν ότι στη σύγ­χρονη εποχή, και με μια χώρα σε βαθιά κρίση, δύσκολα θα επι­βιώ­σουν εάν αρκε­στούν στην ήσσονα προ­σπά­θεια». Τα λόγια αυτά του Αντώνη Τουρ­λι­δάκη, πρύτανη του Πανε­πι­στη­μίου Δυτικής Μακε­δο­νίας, απο­τυ­πώ­νουν μία από τις ισχυ­ρό­τε­ρες τάσεις που κατα­γρά­φε­ται στα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια μετά την πολυετή κρίση. Οι φοι­τη­τές γεμί­ζουν τα αμφι­θέ­α­τρα, επι­σπεύ­δουν τη λήψη πτυχίου, διεκ­δι­κούν υψηλούς βαθμούς και δεν αρκού­νται στο δημο­κρα­τικό «5», αφού στο­χεύ­ουν μία θέση σε ένα μετα­πτυ­χιακό πρό­γραμμα. Ακόμη και οι «αιώνιοι» φοι­τη­τές –η παρα­δο­ξό­τητα αυτή των ελλη­νι­κών ΑΕΙ– είναι πλέον λιγό­τε­ροι των ενεργών. Στο πλαίσιο αυτό, χαρα­κτη­ρι­στικό των νέων τάσεων στην ελλη­νική τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση λόγω της κρίσης, έχει περιο­ρι­στεί κατά πολύ η δυνα­μική των φοι­τη­τι­κών παρα­τά­ξεων, σε συν­δυα­σμό και με την απα­ξί­ωση που υφί­στα­ται η πολι­τική στην Ελλάδα. Το λες και καλό νέο. Από την άλλη σκέ­πτε­σαι εάν αυτά τα παιδιά θα μείνουν στη χώρα, θα δημιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις να αξιο­ποι­η­θεί αυτό το κεφά­λαιο ή πολλά από αυτά θα τα προ­στε­θούν στις επό­με­νες έρευνες του φαι­νο­μέ­νου  brain drain που μαστί­ζει τη χώρα.