“Η περιβαλλοντική συνείδηση είναι ζήτημα παιδείας και αυτογνωσίας”-Γράφει η Αναστασία Κουπάδη

Κά­ποιοι, λοι­πόν, εδώ, στην Νότια Ρόδο ούτε παι­δεία έχουν, ούτε αυ­το­γνω­σία, γιατί  αλ­λιώς, δεν εξη­γεί­ται η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή τους  ασυ­νει­δη­σία.

Είναι αδιά­φο­ροι και υπε­ρό­πτες και πι­στεύ­ουν ότι δεν έχουν να φο­βού­νται τί­πο­τα και κα­νέ­ναν. Απ’ όπου και να πε­ρά­σουν αφή­νουν  πίσω τους, το άσχη­μο ση­μά­δι τους.

Όσο και να προ­σπα­θούν οι απα­ντα­χού οι­κο­λό­γοι με τα συν­θή­μα­τα “Σώστε τον πλα­νή­τη”, “σώστε τη Γη”, “όχι σκου­πί­δια σε θά­λασ­σες και ακτές”, όταν υπάρ­χουν άν­θρω­ποι σαν και αυ­τούς, που δεν έχουν μέτρο και ηθική, που δεν σέ­βο­νται το “φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον” μέσα στο οποίο ζουν και εξε­λίσ­σο­νται,  που δεί­χνουν αδια­φο­ρία και αγνω­μο­σύ­νη για την προ­σφο­ρά του, που γί­νο­νται οι με­γα­λύ­τε­ροι εκ­με­ταλ­λευ­τές του, που στο βωμό του κέρ­δους θυ­σιά­ζουν τα πάντα, δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει τί­πο­τε, για τού­τον τον πλα­νή­τη.

Μήπως δεν γνω­ρί­ζουν ότι εί­μα­στε υπο­σύ­νο­λο ενός συ­νό­λου που ονο­μά­ζε­ται “φύση” και όχι το αντί­θε­το;

Μήπως δεν ακού­νε κα­θη­με­ρι­νά, ότι αυτό που λέ­γε­ται “φύση” βρί­σκε­ται ένα βήμα πριν την κα­τα­στρο­φή και μαζί της και το αν­θρώ­πι­νο είδος;

Και αν δεν γνω­ρί­ζουν ή δεν έχουν ακού­σει ποτέ τους, κάτι, για τη “φύση”,  δεν βλέ­πουν  ότι “αυτή”  είναι πιο ισχυ­ρή από εμάς, και το απο­δει­κνύ­ει κα­θη­με­ρι­νά, με τα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να, που όταν αυτά συμ­βαί­νουν νοιώ­θου­με μι­κροί, αδύ­να­μοι και ανυ­πε­ρά­σπι­στοι μπρο­στά τους;

Σί­γου­ρα γνω­ρί­ζουν!!! Σί­γου­ρα  ακού­νε!!! Σί­γου­ρα βλέ­πουν!!!!  Όμως δεν πρό­κει­ται ποτέ να μά­θουν, γιατί απλά, δε θέ­λουν.

Γιατί είναι τόσο ανεύ­θυ­νοι και εγω­ι­στές, που δεν τους εν­δια­φέ­ρει αν πλη­γώ­νουν τη “φύση”  κά­νο­ντάς την ένα με­γά­λο σκου­πι­δό­το­πο.

Σκου­πί­δια πα­ντού!!!! στα χω­ρά­φια, στους δρό­μους στα γε­φύ­ρια, στα πο­τά­μια, στα δάση!!!!! και δεν πάνε μόνα τους εκεί, κά­ποιοι τα με­τα­φέ­ρουν και τα πε­τούν, υπάρ­χει τί­πο­τα πιο επι­κίν­δυ­νο από τέ­τοιους αν­θρώ­πους ;;;;;;

Από τις άπει­ρες φω­το­γρα­φί­ες, ακο­λου­θούν λίγες, αλλά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές του με­γέ­θους της ανευ­θυ­νό­τη­τας, της αδια­φο­ρί­ας και της ασυ­νει­δη­σί­ας τους!!!!

Ει­κό­να 2 Σκου­πί­δια στην άκρη αγρο­τι­κού δρό­μου

Ει­κό­να 3 Εγκα­τά­λει­ψη πλα­στι­κών, μετά την καλ­λιέρ­γεια

Ει­κό­να 4 Οι­κια­κά απορ­ρίμ­μα­τα σε χω­ρά­φι

Ει­κό­να 5 Σκου­πί­δια σε πο­τά­μι