Γιάννης Βασιλάκης: «Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας πρέπει να φτάνει σε κάθε γωνιά – Ενισχύουμε τις δομές, δεν τις αποδυναμώνουμε»

Κύριε Βασι­λάκη, το 1ο Τοπικό Δίκτυο Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας έχει υπό την ευθύνη του μια μεγάλη και ιδιαί­τερη γεω­γρα­φική περιοχή. Ποιο είναι το εύρος των αρμο­διο­τή­των σας;

Το 1ο Τοπικό Δίκτυο Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας καλεί­ται να καλύψει μια ιδιαί­τερα απαι­τη­τική περιοχή, με πολλές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες λόγω της νησιω­τι­κό­τη­τας. Δεν αφορά μόνο στις μεγάλες δομές, όπως τα Κέντρα Υγείας της Ρόδου και της Σύμης, αλλά και όλα τα μικρό­τερα νησιά μας, μέχρι και το Καστελ­λό­ριζο, την Αστυ­πά­λαια, την Κάσο, την Κάρπαθο και άλλες περιο­χές. Όλα αυτά τα νησιά απο­τε­λούν μέλη και κομ­μά­τια αυτού του δικτύου. Η μεγάλη πρό­κληση είναι να δια­σφα­λί­σουμε ότι κάθε κάτοι­κος, ανε­ξάρ­τητα από το πού βρί­σκε­ται, θα έχει πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες υγείας και θα νιώθει ότι η πολι­τεία βρί­σκε­ται δίπλα του. Η Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ο ρόλος της είναι ακριβώς να φτάνει εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.

Έχετε ανα­φερ­θεί αρκετές φορές στην ανάγκη συνερ­γα­σίας και όχι αντα­γω­νι­σμού μεταξύ των δομών υγείας. Τι σημαί­νει αυτό στην πράξη;

Θέλω να είμαι ξεκά­θα­ρος. Ποτέ δεν υπήρξε και δεν υπάρχει σκέψη να απο­δυ­να­μω­θεί οποια­δή­ποτε άλλη δομή υγείας. Η υγεία δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται απο­σπα­σμα­τικά. Κάθε απόφαση πρέπει να λαμ­βά­νε­ται με γνώμονα το κοινό συμ­φέ­ρον και την καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τηση της κοι­νω­νίας. Η πολι­τική βούληση είναι η ενί­σχυση και όχι η αφαί­ρεση. Δεν έχει κανένα νόημα να δημιουρ­γούμε νέες υπη­ρε­σίες αφαι­ρώ­ντας δυνα­τό­τη­τες από άλλες. Αντί­θετα, ο στόχος είναι να αξιο­ποιού­νται καλύ­τερα οι δια­θέ­σι­μες δυνά­μεις, με ορθο­λο­γική κατα­νομή προ­σω­πι­κού και πόρων, ώστε συνο­λικά το σύστημα υγείας να γίνεται πιο απο­τε­λε­σμα­τικό. Αυτός είναι και ο λόγος που απαι­τεί­ται ένας κοινός σχε­δια­σμός. Όλοι πρέπει να λει­τουρ­γούμε συμπλη­ρω­μα­τικά.

Ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ζητή­ματα των τελευ­ταίων ετών ήταν η υγειο­νο­μική κάλυψη του αερο­δρο­μίου της Ρόδου. Πώς φτάσαμε στη σημε­ρινή κατά­σταση;

Το θέμα του αερο­δρο­μίου δεν είναι και­νούρ­γιο. Εδώ και αρκετά χρόνια απο­τε­λούσε ένα ζήτημα που απα­σχο­λούσε την κοι­νω­νία, τους φορείς και όλους όσοι ασχο­λού­νται με τον χώρο της υγείας. Υπήρχε πολλές φορές η συζή­τηση γύρω από τον αριθμό των επι­βα­τών και τα όρια που τίθε­νται. Όμως η υγεία δεν λει­τουρ­γεί με αριθ­μούς. Δεν μπορεί να πει κάποιος ότι μέχρι έναν συγκε­κρι­μένο αριθμό επι­βα­τών δεν υπάρχει κίν­δυ­νος και μετά από αυτόν τον αριθμό δημιουρ­γεί­ται πρό­βλημα. Ένα περι­στα­τικό μπορεί να συμβεί οποια­δή­ποτε στιγμή. Η κοι­νω­νία ζητούσε εδώ και χρόνια μια οργα­νω­μένη παρου­σία υγειο­νο­μι­κού προ­σω­πι­κού στο αερο­δρό­μιο. Με τις τελευ­ταίες απο­φά­σεις προ­χω­ρή­σαμε σε ένα σχέδιο που δεν απο­δυ­να­μώ­νει καμία άλλη δομή, αλλά έρχεται να καλύψει μια πραγ­μα­τική ανάγκη. Ξεκι­νή­σαμε αρχικά με περιο­ρι­σμένο ωράριο λει­τουρ­γίας, με γιατρό και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό. Ήταν ένα πρώτο βήμα. Από το τίποτα, ακόμη και μια μικρή παρου­σία είναι σημα­ντική. Στη συνέ­χεια ο στόχος ήταν η επέ­κταση και η καλύ­τερη δυνατή κάλυψη.

Ποια είναι η σημε­ρινή εικόνα και τι έχει αλλάξει;

Σήμερα έχουμε φτάσει σε ένα πολύ σημα­ντικό σημείο. Η υγειο­νο­μική κάλυψη του αερο­δρο­μίου έχει ενι­σχυ­θεί σημα­ντικά, με τη συμ­με­τοχή και του ΕΚΑΒ. Πρό­κει­ται για μια εξέλιξη που δημιουρ­γεί μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια τόσο για τους επι­βά­τες όσο και για τους εργα­ζό­με­νους. διαί­τερα σημα­ντική είναι η παρου­σία της γιατρού κυρίας Ελένης Παυλίδη, η οποία δια­θέ­τει μεγάλη εμπει­ρία και εξει­δί­κευση στη δια­χεί­ριση επει­γό­ντων περι­στα­τι­κών και στην άμεση αντι­με­τώ­πιση ασθενών. Αυτό έχει μεγάλη σημασία, γιατί η έγκαιρη διά­γνωση και η σωστή αντι­με­τώ­πιση μπορούν να απο­τρέ­ψουν πολλές δια­κο­μι­δές. Με την κατάλ­ληλη ιατρική παρέμ­βαση, αρκετά περι­στα­τικά μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν επι­τό­που, χωρίς να χρειά­ζε­ται μετα­φορά του ασθε­νούς σε άλλη δομή. Παράλ­ληλα, υπάρχει ενί­σχυση και από το ΕΚΑΒ με δια­σώ­στη σε μοτο­συ­κλέτα, ο οποίος έχει ως βάση το αερο­δρό­μιο αλλά μπορεί να καλύ­πτει και ευρύ­τε­ρες ανάγκες της περιο­χής.

Η ανάγκη αυτή αφορά μόνο στους επι­σκέ­πτες ή και στους εργα­ζό­με­νους στο αερο­δρό­μιο;

Ασφαλώς και τους αφορά όλους. Το αερο­δρό­μιο δεν είναι μόνο οι αφίξεις και οι ανα­χω­ρή­σεις των επι­σκε­πτών. Είναι μια μικρή πολι­τεία. Υπάρ­χουν εργα­ζό­με­νοι, οδηγοί ταξί, προ­σω­πικό του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, άνθρω­ποι που εργά­ζο­νται καθη­με­ρινά σε πολλούς δια­φο­ρε­τι­κούς χώρους. Τα περι­στα­τικά δεν αφορούν μόνο στους επι­σκέ­πτες. Μπορεί να συμβούν σε οποιον­δή­ποτε. Οι άνθρω­ποι που εργά­ζο­νται εκεί περνούν πολλές ώρες καθη­με­ρινά σε έναν χώρο με μεγάλη κίνηση και είναι αυτο­νό­ητο ότι πρέπει να υπάρχει άμεση υγειο­νο­μική υπο­στή­ριξη.

Υπήρξε στο παρελ­θόν συζή­τηση για το ποιος έχει την ευθύνη της υγειο­νο­μι­κής κάλυψης του αερο­δρο­μίου. Πώς βλέπετε αυτή τη συζή­τηση;

Η συζή­τηση αυτή έχει γίνει πολλές φορές. Είναι γεγονός ότι υπάρ­χουν δια­φο­ρε­τι­κές αρμο­διό­τη­τες και ευθύνες. Όμως η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι η πολι­τεία δεν μπο­ρούσε να αφήσει έναν χώρο που υπο­δέ­χε­ται εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους χωρίς την απα­ραί­τητη υγειο­νο­μική κάλυψη. Το σημα­ντικό σήμερα δεν είναι να μεί­νουμε στο παρελ­θόν και να ανα­ζη­τούμε ευθύνες. Το σημα­ντικό είναι ότι έγινε ένα βήμα μπροστά και δημιουρ­γή­θηκε μια λύση. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι συνερ­γα­σία. Όταν υπάρχει ένα πρό­βλημα, πρέπει να βρί­σκουμε πρα­κτι­κές λύσεις προς όφελος των πολιτών.

Ποιος είναι ο γενι­κό­τε­ρος στόχος του Τοπικού Δικτύου Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας;

Ο στόχος μας είναι ένας: να υπάρχει άμεση αντα­πό­κριση όπου υπάρχει ανάγκη. Η λει­τουρ­γία μας είναι συνεχής και υπάρχει διαρκής επι­κοι­νω­νία με όλους τους αρμό­διους φορείς. Υπάρχει ανοιχτή γραμμή επι­κοι­νω­νίας σε 24ωρη βάση, ώστε οποιο­δή­ποτε σοβαρό ζήτημα προ­κύ­ψει να μετα­φέ­ρε­ται άμεσα στη διοί­κηση και να λαμ­βά­νο­νται απο­φά­σεις. Η υγεία απαιτεί ετοι­μό­τητα. Δεν αρκεί να σχε­διά­ζουμε. Πρέπει να μπο­ρούμε να παρεμ­βαί­νουμε άμεσα. Οι πολίτες πρέπει να γνω­ρί­ζουν ότι συνε­χί­ζουμε την προ­σπά­θεια. Η Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας πρέπει να είναι δίπλα στον πολίτη, σε κάθε περιοχή και σε κάθε νησί. Υπάρ­χουν άνθρω­ποι που εργά­ζο­νται καθη­με­ρινά με ευθύνη και με αίσθημα καθή­κο­ντος. Η συνερ­γα­σία όλων των φορέων μπορεί να δημιουρ­γή­σει ένα καλύ­τερο σύστημα υγείας. Η παρου­σία μας στο αερο­δρό­μιο, η στήριξη των μικρών νησιών και η συνεχής προ­σπά­θεια ενί­σχυ­σης των δομών δεί­χνουν ότι όταν υπάρχει σχε­δια­σμός και συνερ­γα­σία μπορούν να γίνουν σημα­ντικά βήματα. Η υγεία είναι υπόθεση όλων μας και χρειά­ζε­ται πάνω από όλα συνέ­πεια, οργά­νωση και ανθρω­πιά.