Δικαστικό «μπλόκο» σε αναγκαστική εκτέλεση κατά πολίτη

• Ακυ­ρώ­θη­κε πλει­στη­ρια­σμός στη Ρόδο λόγω νο­μι­κών πα­ρα­λεί­ψε­ων • Σο­βα­ρά δι­κο­νο­μι­κά σφάλ­μα­τα έκρι­ναν την υπό­θε­ση

Σε μία υπό­θε­ση που κα­τα­δει­κνύ­ει τη ση­μα­σία της ορθής τή­ρη­σης της δι­κο­νο­μι­κής νο­μι­μό­τη­τας στις δια­δι­κα­σί­ες ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε άκυ­ρες κρί­σι­μες πρά­ξεις εκτέ­λε­σης που είχαν κι­νη­θεί κατά πο­λί­τη, προ­στα­τεύ­ο­ντάς τον από πλει­στη­ρια­σμό της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του.

Η υπό­θε­ση αφο­ρού­σε στην επι­βο­λή κα­τά­σχε­σης επί ακι­νή­του και την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη εκ­ποί­η­σή του μέσω πλει­στη­ρια­σμού στις 18 Ιου­νί­ου 2025. Ωστό­σο, η σχε­τι­κή ανα­κο­πή που κα­τα­τέ­θη­κε και συ­ζη­τή­θη­κε ενώ­πιον του Πρω­το­δι­κεί­ου απο­κά­λυ­ψε ση­μα­ντι­κές δι­κο­νο­μι­κές πλημ­μέ­λειες στις ενέρ­γειες της καθ’ ης εται­ρεί­ας «doValue Greece», δια­χει­ρί­στριας απαι­τή­σε­ων της ιρ­λαν­δι­κής «Frontier Issuer DAC», ει­δι­κής δια­δό­χου της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος.

Σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό της από­φα­σης, η δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης δεν πλη­ρού­σε τις προ­βλε­πό­με­νες από τον Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας (ΚΠολΔ) προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Βα­σι­κός λόγος: η επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή είχε τεθεί κάτω από αντί­γρα­φο απο­γρά­φου που δεν είχε την απαι­τού­με­νη επι­κύ­ρω­ση. Συ­γκε­κρι­μέ­να, το έγ­γρα­φο που πα­ρου­σιά­στη­κε ως «πρώτο από­γρα­φο εκτε­λε­στό» της δια­τα­γής πλη­ρω­μής δεν έφερε σφρα­γι­σμέ­νη ή υπο­γε­γραμ­μέ­νη βε­βαί­ω­ση από δι­κη­γό­ρο ή αρ­μό­δια αρχή, ότι επρό­κει­το για «ακρι­βές φω­το­τυ­πι­κό αντί­γρα­φο». Πα­ρό­τι σε εσω­τε­ρι­κές σε­λί­δες του εγ­γρά­φου υπήρ­χαν μνεί­ες περί επι­κύ­ρω­σης άλλων εγ­γρά­φων (όπως κα­τα­χω­ρί­σεις στο Ενε­χυ­ρο­φυ­λα­κείο), αυτές δεν μπο­ρού­σαν να υπο­κα­τα­στή­σουν την ρητή και αυ­το­τε­λή επι­κύ­ρω­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου αντι­γρά­φου, όπως απαι­τεί­ται για την εγκυ­ρό­τη­τα του εκτε­λε­στού τί­τλου.

Το Δι­κα­στή­ριο υιο­θέ­τη­σε πλή­ρως τους ισχυ­ρι­σμούς που προ­βλή­θη­καν δια του πλη­ρε­ξού­σιου δι­κη­γό­ρου κ. Εμ­μα­νου­ήλ Ζέ­ζιου, ο οποί­ος επι­σή­μα­νε με τεκ­μη­ριω­μέ­νο τρόπο τις κρί­σι­μες πα­ρα­λεί­ψεις. Επί­σης, έγινε ανα­φο­ρά στο ό,τι η επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή δεν έφερε καν την υπο­γρα­φή του δι­κη­γό­ρου που τη συ­νέ­τα­ξε – ένα στοι­χείο που κρί­θη­κε επι­βα­ρυ­ντι­κό για την εγκυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας.

Η από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου ακυ­ρώ­νει τόσο την από 16/10/2024 επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή όσο και την από 12-11-2024 έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης. Το Δι­κα­στή­ριο, επι­πλέ­ον, επι­δί­κα­σε το ποσό των 500 ευρώ για τα δι­κα­στι­κά έξοδα σε βάρος της καθ’ ης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι για να ακυ­ρω­θεί η εκτε­λε­στι­κή δια­δι­κα­σία αρκεί η απο­δο­χή έστω και ενός λόγου ανα­κο­πής, όταν αυτός αγ­γί­ζει τη νο­μι­μό­τη­τα των κρί­σι­μων εγ­γρά­φων της δια­δι­κα­σί­ας.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση απο­τε­λεί χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα του πώς ακόμη και φαι­νο­με­νι­κά «τυ­πι­κές» ελ­λεί­ψεις μπο­ρούν να οδη­γή­σουν σε ακύ­ρω­ση σο­βα­ρών πρά­ξε­ων εκτέ­λε­σης, εφό­σον αυτές προ­σβάλ­λουν την εγκυ­ρό­τη­τα του τί­τλου ή της δια­δι­κα­σί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, ανα­δει­κνύ­ει τον κρί­σι­μο ρόλο της υπε­ρά­σπι­σης και της νο­μι­κής ακρί­βειας σε δια­δι­κα­σί­ες που ενέ­χουν τον κίν­δυ­νο απώ­λειας κα­τοι­κί­ας ή πε­ριου­σί­ας.