Κυριάκος Μητσοτάκης στο ΒΗΜΑ: «Οι εκλογές κερδίζονται στο Κέντρο»

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανοί­γει τα χαρ­τιά του και μι­λά­ει για όλα: τον πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, τις κυ­ρώ­σεις και τις επι­πτώ­σεις τους στην Ελ­λά­δα, την ακρί­βεια και τις εκλο­γές, τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά και το τα­ξί­δι στις ΗΠΑ. Ανα­φέ­ρε­ται στο συ­νέ­δριο της ΝΔ και στην επό­με­νη μέρα, ενώ δεν κρύ­βει τη δυ­σα­ρέ­σκειά του για τις κα­θυ­στε­ρή­σεις της ΕΕ στο ζή­τη­μα της ενέρ­γειας

Η συ­νέ­ντευ­ξη του πρω­θυ­πουρ­γού στους Αντώ­νη Κα­ρα­κού­ση και Άγ­γε­λο Κω­βαίο στο «Βήμα της Κυ­ρια­κής»

Τη θέση της Ελ­λά­δας στο νέο γε­ω­πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον, τους στό­χους του με ορί­ζο­ντα δε­κα­ε­τί­ας και τις προσ­δο­κί­ες του από το συ­νέ­δριο της ΝΔ, το οποίο ολο­κλη­ρώ­νε­ται σή­με­ρα, πε­ρι­γρά­φει ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στη συ­νέ­ντευ­ξή του στο «Βήμα της Κυ­ρια­κής».

Λέει απε­ρί­φρα­στα ότι η ΝΔ «δεν είναι πλέον το συ­ντη­ρη­τι­κό κόμμα το οποίο θυ­μό­μα­στε», το­νί­ζει ότι η μάχη των εκλο­γών δί­νε­ται και κερ­δί­ζε­ται στον χώρο του Κέ­ντρου και δη­λώ­νει εμ­φα­τι­κά ότι η Ελ­λά­δα έχει πολλά να προ­σφέ­ρει στον πα­γκό­σμιο δη­μό­σιο διά­λο­γο για τη σύγ­χρο­νη, αν­θε­κτι­κή δη­μο­κρα­τία. Όπως απο­κα­λύ­πτει, αυτή θα είναι και μία από τις θε­μα­τι­κές ενό­τη­τες της ομι­λί­ας του στο Αμε­ρι­κα­νι­κό Κο­γκρέ­σο.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός παίρ­νει απο­στά­σεις από τις λο­γι­κές διαιώ­νι­σης του πο­λέ­μου και αλ­λα­γής του συ­στή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης στη Ρωσία και δεν κρύ­βει τη δυ­σα­ρέ­σκειά του για την ευ­ρω­παϊ­κή δυ­σκαμ­ψία στο ενερ­γεια­κό.

Δια­βά­στε επί­σης: Μη­τσο­τά­κης: Νέα εκλο­γι­κή νίκη σε 12 μήνες από τώρα

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης ση­μειώ­νει ότι οι ευ­ρω­παϊ­κές κυ­ρώ­σεις σε βάρος της Ρω­σί­ας δεν νο­εί­ται να πλήτ­τουν πε­ρισ­σό­τε­ρο τα κράτη-μέλη, ενώ πα­ράλ­λη­λα πε­ρι­γρά­φει τις ευ­και­ρί­ες που πα­ρου­σιά­ζο­νται για την Ελ­λά­δα ώστε να με­τα­τρα­πεί σε ενερ­γεια­κό κόμβο με­τα­φο­ράς φυ­σι­κού αε­ρί­ου από την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο προς την Ευ­ρώ­πη. Εν όψει της επί­σκε­ψής του στις ΗΠΑ δίνει ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στην οι­κο­νο­μι­κή συ­νερ­γα­σία και στη συμ­με­το­χή αμε­ρι­κα­νι­κών επεν­δύ­σε­ων στην ανά­καμ­ψη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός απα­ντά στην κρι­τι­κή για τα υψηλά μπό­νους της διοί­κη­σης της ΔΕΗ, απορ­ρί­πτει για ακόμη μία φορά τα σε­νά­ρια πρό­ω­ρων εκλο­γών, ση­μειώ­νει ότι η ευ­θύ­νη για την πε­ρι­πέ­τεια της δια­φαι­νό­με­νης δι­πλής κάλ­πης δεν είναι δική του και δη­λώ­νει ότι δεν τον ανη­συ­χεί η αντι­πα­ρά­θε­ση με τον Αλέξη Τσί­πρα.

 

Κύριε πρό­ε­δρε, δια­νύ­ου­με μία πολύ δύ­σκο­λη και με­τα­βα­τι­κή εποχή, υπάρ­χει με­γά­λη απροσ­διο­ρι­στία και πρέ­πει να αρ­χί­σει να σκέ­φτε­ται κα­νείς «μετά τον πό­λε­μο, τι;». Πώς θα ανα­δια­τα­χθούν οι δυ­νά­μεις; Πώς και πόσο θα αλ­λά­ξει το διε­θνές εμπό­ριο, οι οι­κο­νο­μι­κοί συ­σχε­τι­σμοί και οι δια­κρα­τι­κές σχέ­σεις;

«Κατά τη γνώμη μου ο πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία και η ρω­σι­κή ει­σβο­λή είναι μία τομή στον γε­ω­πο­λι­τι­κό χρόνο. Θυ­μά­μαι ότι όταν απο­φοί­τη­σα από το Πα­νε­πι­στή­μιο το 1990, ο Φράν­σις Φου­κου­γιά­μα είχε γρά­ψει το δο­κί­μιο «Το Τέλος της Ιστο­ρί­ας». Η γενιά μας είχε την αί­σθη­ση ότι ξη­μέ­ρω­νε μία πε­ρί­ο­δος με­γά­λης οι­κο­νο­μι­κής ευ­η­με­ρί­ας, με αδιαμ­φι­σβή­τη­τη και αδια­πραγ­μά­τευ­τη επι­κρά­τη­ση της φι­λε­λεύ­θε­ρης αστι­κής δη­μο­κρα­τί­ας, σε μία πο­ρεία η οποία ου­σια­στι­κά θα ση­μα­το­δο­τού­σε το τέλος των με­γά­λων διαι­ρέ­σε­ων και των με­γά­λων διε­νέ­ξε­ων. Απε­δεί­χθη ότι αυτή ήταν μία πολύ απλοϊ­κή υπό­θε­ση και βρι­σκό­μα­στε 33 χρό­νια μετά από την πτώση του Τεί­χους μπρο­στά στο αδια­νό­η­το, έναν πραγ­μα­τι­κό πό­λε­μο, ο οποί­ος έχει ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, διε­ξά­γε­ται δι’ αντι­προ­σώ­πων, με «μπρο­στά­ρη­δες» τους Ου­κρα­νούς, στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης».

Σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, η αντι­πο­λί­τευ­ση σας κα­τη­γο­ρεί ότι έχετε με­τα­τρέ­ψει την Ελ­λά­δα σε έναν προ­βλέ­ψι­μο εταί­ρο στις διε­θνείς συμ­μα­χί­ες της.

«Αν μη τι άλλο, η θέση της Ελ­λά­δος έχει γε­ω­πο­λι­τι­κά ανα­βαθ­μι­στεί. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται από όλους ότι είναι ο πα­ρά­γων στα­θε­ρό­τη­τας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Αυτό για το οποίο μας κα­τη­γο­ρεί η αντι­πο­λί­τευ­ση εγώ θεωρώ ότι είναι με­γά­λο πλε­ο­νέ­κτη­μα. Οταν λέει «δεν μπο­ρεί­τε να είστε προ­βλέ­ψι­μοι εταί­ροι», απα­ντώ «βε­βαί­ως και οι εταί­ροι πρέ­πει να είναι  προ­βλέ­ψι­μοι, γιατί αλ­λιώς δεν είναι αξιό­πι­στοι». Και εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, για την Ελ­λά­δα θα ήταν αδια­νό­η­το να μην είναι στη σωστή πλευ­ρά της Ιστο­ρί­ας και να μην είναι συ­νε­πής στις συμ­μα­χι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, όταν έχει ανοι­χτές εκ­κρε­μό­τη­τες με την Τουρ­κία».

Πέραν των προ­φα­νών οι­κο­νο­μι­κών επι­πτώ­σε­ων, πώς επη­ρε­ά­ζε­ται η Ελ­λά­δα από τον πό­λε­μο;

«Δεν πρέ­πει να ξε­χνού­με ότι αυτή η σύρ­ρα­ξη έρ­χε­ται να προ­στε­θεί σε μια σειρά κρί­σε­ων, που για την Ελ­λά­δα  είναι  ακόμα πιο έντο­νη και μακρά. Εχουν προη­γη­θεί μια δε­κα­ε­τής οι­κο­νο­μι­κή πε­ρι­πέ­τεια, η γε­ω­πο­λι­τι­κή αστά­θεια από τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­σα­με με την Τουρ­κία και η παν­δη­μία. Συ­νε­πώς, στη χώρα μας υπάρ­χει αυτή η συσ­σω­ρευ­μέ­νη κού­ρα­ση από τη διαρ­κή δια­χεί­ρι­ση κρί­σε­ων και είναι απο­λύ­τως κα­τα­νοη­τό η κοι­νω­νία να είναι πιο κου­ρα­σμέ­νη και ταυ­τό­χρο­να ανυ­πό­μο­νη με όλα».

Ορι­σμέ­νοι μπο­ρεί και να αι­σθά­νο­νται απελ­πι­σμέ­νοι. Κυ­ριαρ­χούν η αγω­νία και η αβε­βαιό­τη­τα.

«Νο­μί­ζω ότι πρέ­πει να εί­μα­στε ρε­α­λι­στι­κά αι­σιό­δο­ξοι. Τι ση­μαί­νει αυτό; Οτι οφεί­λου­με να εξη­γού­με στους πο­λί­τες την πο­λυ­πλο­κό­τη­τα του ση­με­ρι­νού κό­σμου, να αντι­με­τω­πί­ζου­με τις επι­πτώ­σεις κάθε κρί­σης στο μέ­γι­στο των δυ­να­το­τή­των μας και ταυ­τό­χρο­να να ψά­χνου­με ευ­και­ρί­ες για τη βελ­τί­ω­ση της συ­γκρι­τι­κής θέσης της χώρας. Αυτό επι­χει­ρή­σα­με να κά­νου­με την προη­γού­με­νη τριε­τία. Αυτό θα κά­νου­με τώρα και με τον πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, ο οποί­ος μας επη­ρε­ά­ζει κυ­ρί­ως οι­κο­νο­μι­κά».

Πού εντο­πί­ζε­τε τις ευ­και­ρί­ες στη ση­με­ρι­νή συ­γκυ­ρία;

«Η ανά­γκη της γρή­γο­ρης απε­ξάρ­τη­σης από το ρω­σι­κό φυ­σι­κό αέριο προ­σφέ­ρει στη χώρα βρα­χυ­πρό­θε­σμες ευ­και­ρί­ες ώστε να γίνει ενερ­γεια­κός κόμ­βος με­τα­φο­ράς φυ­σι­κού αε­ρί­ου από τη λε­κά­νη της Με­σο­γεί­ου, αλλά και από άλλες πι­θα­νές πηγές. Εξ ου και η πολύ με­γά­λη ση­μα­σία της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης και των υπό­λοι­πων επεν­δύ­σε­ων σε υπο­δο­μές υγρο­ποι­η­μέ­νου φυ­σι­κού αε­ρί­ου. Την ίδια στιγ­μή, η πρά­σι­νη με­τά­βα­ση σε όλες τις εκ­φάν­σεις της με­τα­τρέ­πε­ται από ενερ­γεια­κή και οι­κο­νο­μι­κή σε γε­ω­πο­λι­τι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα. Αυτή η πα­ρά­με­τρος, σε συν­δυα­σμό με τη με­γά­λη έμ­φα­ση που πρέ­πει να δώ­σου­με στην εξοι­κο­νό­μη­ση ενέρ­γειας, απο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά αιχ­μής για την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης για το επό­με­νο διά­στη­μα».

Πώς το­πο­θε­τεί­ται η Ελ­λά­δα στο με­τα­βαλ­λό­με­νο ενερ­γεια­κό πε­ρι­βάλ­λον;

«Είναι κάτι το οποίο το βλέ­πα­με εδώ και καιρό. Η ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση με τη Βό­ρειο Αφρι­κή, η με­τα­φο­ρά φυ­σι­κού αε­ρί­ου είτε μέσω αγω­γού είτε με υγρο­ποι­η­μέ­νη μορφή από τη λε­κά­νη της Νο­τιο­α­να­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου και αύριο-με­θαύ­ριο η με­τα­φο­ρά υδρο­γό­νου από τις χώρες εκεί­νες που θα έχουν συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα κό­στους στην πα­ρα­γω­γή πρά­σι­νου υδρο­γό­νου, περ­νούν γε­ω­γρα­φι­κά και γε­ω­πο­λι­τι­κά μέσα από μία στα­θε­ρή και ανα­πτυσ­σό­με­νη Ελ­λά­δα. Αυτό ανα­γνω­ρί­ζε­ται πια ευ­ρέ­ως. Η πα­ρου­σία των βαλ­κά­νιων ηγε­τών στην τε­λε­τή έναρ­ξης των ερ­γα­σιών για την κα­τα­σκευή το σταθ­μού απο­θή­κευ­σης και επα­να­ε­ριο­ποί­η­σης LNG στην Αλε­ξαν­δρού­πο­λη την προη­γού­με­νη Τρίτη, ήταν εν­δει­κτι­κή. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται όμως και από τους φί­λους στη Μέση Ανα­το­λή και στη Βό­ρειο Αφρι­κή ότι μπο­ρού­με πραγ­μα­τι­κά να γί­νου­με μία γε­ω­πο­λι­τι­κή, ενερ­γεια­κή, οι­κο­νο­μι­κή, εφο­δια­στι­κή γέ­φυ­ρα, από την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο και τη Βό­ρειο Αφρι­κή, όλη την Αφρι­κή αν θέ­λε­τε, προς την  Ευ­ρώ­πη και την Ασία».

Πέραν του ενερ­γεια­κού πε­δί­ου, βλέ­πε­τε και άλλου τύπου με­τα­το­πί­σεις;

«Πα­ρου­σιά­ζε­ται μία με­γά­λη, φυ­σι­κή θα έλεγα τάση, να έρ­θουν οι εφο­δια­στι­κές αλυ­σί­δες πιο κοντά στους πα­ρα­γω­γούς και στους κα­τα­να­λω­τές. Η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει όπως γνω­ρί­ζε­τε μία διό­λου αμε­λη­τέα με­τα­ποι­η­τι­κή βάση και συ­νε­πώς έχει έναν πολύ ση­μα­ντι­κό ρόλο να παί­ξει σε αυτή την προ­σπά­θεια. Δεν είναι  τυ­χαίο το γε­γο­νός ότι ήδη δρο­μο­λο­γού­νται στη χώρα μας πολ­λές βα­ριές, πα­ρα­γω­γι­κές, βιο­μη­χα­νι­κές επεν­δύ­σεις. Αυτό συ­νι­στά μία ανα­γνώ­ρι­ση της ση­μα­ντι­κής στρα­τη­γι­κής θέσης της Ελ­λά­δος και των συ­γκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των που προ­σφέ­ρει».

Επαρ­κούν οι εναλ­λα­κτι­κές πηγές για την πλήρη υπο­κα­τά­στα­ση του ρω­σι­κού φυ­σι­κού αε­ρί­ου; Ο σταθ­μός της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης θα λει­τουρ­γή­σει το 2023, δεν σας προ­βλη­μα­τί­ζει ο χρό­νος που με­σο­λα­βεί; Και επι­πλέ­ον, προ­κει­μέ­νου να με­τα­τρα­πεί η Ελ­λά­δα σε ενερ­γεια­κό κόμβο, δεν απαι­τεί­ται ένα δια­φο­ρε­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον ασφά­λειας και συ­γκε­κρι­μέ­να η εξά­λει­ψη της τουρ­κι­κής απει­λής;

«Ναι, να τα πά­ρου­με ένα-ένα. Κατ’ αρχάς, έχου­με μι­λή­σει για στα­δια­κή απε­ξάρ­τη­ση από το ρω­σι­κό φυ­σι­κό αέριο και δεν είναι τυ­χαίο ότι η Ευ­ρώ­πη το έχει κρα­τή­σει εκτός του πλαι­σί­ου των κυ­ρώ­σε­ων. Γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά στην Ευ­ρώ­πη, ότι δεν εί­μα­στε σε θέση να επι­βά­λου­με μία κύ­ρω­ση η οποία θα πο­νέ­σει τε­λι­κά πε­ρισ­σό­τε­ρο εμάς απ’ ό,τι τη Ρωσία και σε αυτή τη θέση η Ελ­λά­δα επι­μέ­νει. Σκο­πός μας είναι η στρα­τη­γι­κή απε­ξάρ­τη­ση από το ρω­σι­κό φυ­σι­κό αέριο, με αύ­ξη­ση των πυλών ει­σό­δου υγρο­ποι­η­μέ­νου φυ­σι­κού αε­ρί­ου. Ως προς τον χρόνο, άμεση προ­τε­ραιό­τη­τα είναι η προ­σθή­κη μιας δε­ξα­με­νής στη Ρε­βυ­θού­σα, η οποία θα δι­πλα­σιά­σει την απο­θη­κευ­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα του σταθ­μού. Αυτό μπο­ρεί να γίνει πολύ γρή­γο­ρα. Από εκεί και πέρα, η ανα­βάθ­μι­ση της χώρας σε ενερ­γεια­κό κόμβο δεν θεωρώ ότι σχε­τί­ζε­ται με την Τουρ­κία».

Προ­σφά­τως ανα­κοι­νώ­σα­τε την επα­νέ­ναρ­ξη των ερευ­νών για τα εγ­χώ­ρια κοι­τά­σμα­τα. Πόσο ρε­α­λι­στι­κές είναι οι προσ­δο­κί­ες;

«Διε­ρευ­νού­με τις δυ­να­τό­τη­τες εξό­ρυ­ξης εγ­χώ­ριου φυ­σι­κού αε­ρί­ου, για πρώτη φορά με με­θο­δι­κό και συ­στη­μα­τι­κό τρόπο. Εί­μα­στε – το το­νί­ζω – συ­γκρα­τη­μέ­να αι­σιό­δο­ξοι σε πρώτη φάση για την έρευ­να και τη γε­ώ­τρη­ση την οποία θα κά­νου­με στην Ηπει­ρο. Αυτό το κοί­τα­σμα μπο­ρεί να είναι μία ευ­χά­ρι­στη έκ­πλη­ξη. Η αξιο­ποί­η­σή του είναι πιο εύ­κο­λη και πολύ πιο φτηνή, επει­δή βρί­σκε­ται στη στε­ριά και σε μία πε­ριο­χή που δεν έχει κα­νέ­να πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό ζή­τη­μα. Για να κα­τα­λά­βε­τε, η υπο­δο­μή σε πε­ρί­πτω­ση αξιο­ποί­η­σης του κοι­τά­σμα­τος κα­τα­λαμ­βά­νει μόλις 10 στρέμ­μα­τα».

Ο πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία έχει ανα­ζω­πυ­ρώ­σει το εν­δια­φέ­ρον και για τον EastMed;

«Ο EastMed πα­ρα­μέ­νει μία επι­λο­γή για τη με­τα­φο­ρά του φυ­σι­κού αε­ρί­ου, αλλά τε­λι­κά η αγορά θα κα­θο­ρί­σει αν είναι οι­κο­νο­μι­κά βιώ­σι­μη».

Δια­τυ­πώ­νε­ται η άποψη ότι η μέ­θο­δος του εμπάρ­γκο και των οι­κο­νο­μι­κών κυ­ρώ­σε­ων κατά της Ρω­σί­ας ίσως δεν είναι η προ­σφο­ρό­τε­ρη για τη λύση αυτής της κρί­σης και ότι ίσως να χρειά­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρες ει­ρη­νευ­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες. Εσείς θα συμ­με­τεί­χα­τε σε μία τέ­τοια πρω­το­βου­λία;

«Αυτή τη στιγ­μή το μεί­ζον είναι να στα­μα­τή­σει ο πό­λε­μος, γι’ αυτό και πι­στεύω ότι πρέ­πει να υπάρ­χουν και ανοι­χτοί δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας με τη Ρωσία. Συ­νο­μι­λώ τα­κτι­κά με τον πρό­ε­δρο Μα­κρόν, ο οποί­ος πράτ­τει πολύ ορθά και συ­νο­μι­λεί με τον Πού­τιν. Αυτή τη στιγ­μή εξε­λίσ­σο­νται ενέρ­γειες σε τρία πεδία. Πρέ­πει και η Ου­κρα­νία να εξο­πλι­στεί ώστε να είναι σε θέση να αμυν­θεί και ο δυ­τι­κός κό­σμος να επι­βά­λει ορ­γα­νω­μέ­νες κυ­ρώ­σεις που να πλήτ­τουν πραγ­μα­τι­κά τη Ρωσία και ταυ­τό­χρο­να οι δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας με τη Ρωσία να πα­ρα­μέ­νουν ανοι­χτοί, στο μέτρο του εφι­κτού. Πρέ­πει να εξη­γή­σου­με στους πο­λί­τες ότι όταν επι­βάλ­λεις κυ­ρώ­σεις, το κά­νεις για έναν μεί­ζο­να λόγο, αλλά αυτές δεν είναι μο­νο­σή­μα­ντες. Επω­μι­ζό­μα­στε και εμείς το κό­στος τους και σε με­γά­λο βαθμό οφεί­λο­νται και εκεί οι υψη­λοί λο­γα­ρια­σμοί του ρεύ­μα­τος. Ακούω την αντι­πο­λί­τευ­ση να λέει ότι είναι “λο­γα­ρια­σμοί Μη­τσο­τά­κη”. Οχι, δεν είναι λο­γα­ρια­σμοί Μη­τσο­τά­κη, είναι λο­γα­ρια­σμοί Πού­τιν, δεν αύ­ξη­σα εγώ την τιμή του φυ­σι­κού αε­ρί­ου, άλλος προ­κά­λε­σε την κρίση. Η δική μου δου­λειά είναι να αντι­με­τω­πί­σω το πρό­βλη­μα».

Από την πλευ­ρά των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών, όπου θα βρε­θεί­τε σε λίγες μέρες, δια­φαί­νε­ται μία στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή ανοι­χτής σύ­γκρου­σης με τη Ρωσία. Πόσο ευ­νο­εί αυτή η πα­ρά­με­τρος την προ­ο­πτι­κή τερ­μα­τι­σμού του πο­λέ­μου;

«Νο­μί­ζω ότι όλοι θα συμ­φω­νή­σου­με ότι είναι κα­λύ­τε­ρο να τε­λειώ­σει ο πό­λε­μος αύριο, από το να τρα­βή­ξει έξι ή δώ­δε­κα μήνες. Και προ­φα­νώς όλοι θέ­λου­με να τε­λειώ­σει ο πό­λε­μος με τους κα­λύ­τε­ρους δυ­να­τούς όρους για την Ου­κρα­νία και τη Δύση. Ομως μα­κριά από εμένα οποια­δή­πο­τε λο­γι­κή διαιώ­νι­σης του πο­λέ­μου ή αλ­λα­γής του συ­στή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης της Ρω­σί­ας, ως αυ­το­σκο­πός αυτής της προ­σπά­θειας. Ευ­χό­μα­στε να τε­λειώ­σει ο πό­λε­μος, να υπο­στεί η Ρωσία το κό­στος της επι­λο­γής της, να επα­νέλ­θου­με σε ένα status quo το οποίο θα είναι “δια­τη­ρή­σι­μο” και, πρώτα και πάνω απ’ όλα, να στα­μα­τή­σουν να σκο­τώ­νο­νται αθώοι άν­θρω­ποι».

Η ση­με­ρι­νή πο­λε­μι­κή κρίση ανα­δει­κνύ­ει και πάλι αδυ­να­μί­ες της Ευ­ρώ­πης, ει­δι­κά στο ενερ­γεια­κό ζή­τη­μα.

«Η Ευ­ρώ­πη έχει στο πα­ρελ­θόν δεί­ξει και πολύ αργά αλλά και πολύ γρή­γο­ρα αντα­να­κλα­στι­κά. Η αλή­θεια είναι ότι στην παν­δη­μία αιφ­νι­δί­α­σε ευ­χά­ρι­στα με την από­φα­ση για την κοινή προ­μή­θεια εμ­βο­λί­ων και την κα­τα­νο­μή στα κράτη-μέλη της Ενω­σης με μόνο κρι­τή­ριο τον πλη­θυ­σμό, ασχέ­τως με­γέ­θους και οι­κο­νο­μι­κής δύ­να­μης. Αλλά και κυ­ρί­ως με το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης, το οποίο απο­τέ­λε­σε μία τομή κατά την άποψή μου στην ευ­ρω­παϊ­κή Ιστο­ρία. Ομως στο ζή­τη­μα της ενέρ­γειας δεν έχου­με δει τα ίδια αντα­να­κλα­στι­κά και δεν μπορώ να μην εκ­φρά­σω τη δυ­σα­ρέ­σκειά μου για αυτό. Αυτή τη στιγ­μή έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα ως Ευ­ρώ­πη να εί­μα­στε πιο τολ­μη­ροί. Είτε να δια­πραγ­μα­τευ­τού­με κε­ντρι­κά με τους με­γά­λους προ­μη­θευ­τές φυ­σι­κού αε­ρί­ου είτε, αν δεν εί­μα­στε σε θέση να κά­νου­με τέ­τοιου εί­δους πα­ρεμ­βά­σεις, να δια­θέ­σου­με χρη­μα­το­δο­τι­κούς πό­ρους για τη στή­ρι­ξη νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων. Εμείς θα βά­λου­με χρή­μα­τα στο τρα­πέ­ζι για να απορ­ρο­φή­σου­με ένα με­γά­λο μέρος των επι­βα­ρύν­σε­ων. Θα ήμα­σταν όμως πολύ πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κοί αν εί­χα­με και ευ­ρω­παϊ­κή στή­ρι­ξη σε αυτή την προ­σπά­θεια. Δεν την έχου­με δει ακόμη και λυ­πά­μαι πραγ­μα­τι­κά γι’ αυτό».

Τι είναι αυτό που εμπο­δί­ζει τέ­τοιου εί­δους απο­φά­σεις;

«Τα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα».

Εχει σπά­σει τε­λι­κά το πο­λι­τι­κό στε­ρε­ό­τυ­πο «Αρι­στε­ρά – Δεξιά» στην Ελ­λά­δα; Εσείς το­πο­θε­τεί­στε πλέον δια­φο­ρε­τι­κά; Θα δα­νει­στώ κάτι που είπε σε πρό­σφα­τη συ­νέ­ντευ­ξή του ο Ευάγ­γε­λος Βε­νι­ζέ­λος, ότι «η χώρα πάντα κυ­βερ­νιέ­ται στο Κέ­ντρο».

«Είδα τη συ­νέ­ντευ­ξη του Ευάγ­γε­λου Βε­νι­ζέ­λου, είναι κάτι το οποίο το λέω εδώ και πολλά χρό­νια. Οι εκλο­γές κερ­δί­ζο­νται στο Κέ­ντρο. Και ναι, η χώρα πρέ­πει να κυ­βερ­νιέ­ται από το Κέ­ντρο. Το Κέ­ντρο, τε­λι­κά ως πεδίο συ­γκε­ρα­σμού των πλειο­ψη­φι­κών δυ­νά­με­ων, γιατί πάντα οι πε­ρισ­σό­τε­ροι πο­λί­τες αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται κοντά στο Κέ­ντρο. Αν επι­χει­ρή­σει κα­νείς μια ιδε­ο­λο­γι­κή κα­τα­νο­μή στην κλί­μα­κα από το 1 έως το 10, οι πιο πολ­λοί με βάση τους πα­λιούς άξο­νες είναι στο 5. Και αυτό το 5 δεν ση­μαί­νει το Κέ­ντρο κατ’ ανά­γκη με όρους της δε­κα­ε­τί­ας του 20ού αιώνα. Ση­μαί­νει ένα Κέ­ντρο το οποίο έχει λι­γό­τε­ρα ιδε­ο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, πι­στεύ­ει στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της πο­λι­τι­κής, έχει ορι­σμέ­νες βα­σι­κές αρχές. Τη λει­τουρ­γία της ιδιω­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Ενα κρά­τος το οποίο να είναι πα­ρεμ­βα­τι­κό εκεί που χρειά­ζε­ται, αλλά να λει­τουρ­γεί ως κα­τα­λύ­της, προ­κει­μέ­νου ο κάθε πο­λί­της να εκ­φρά­ζει τη δη­μιουρ­γι­κό­τη­τά του. Θέλει μια ανά­πτυ­ξη με λι­γό­τε­ρες κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες. Δίνει έμ­φα­ση στον τομέα της ασφά­λειας. Και ναι, προ­στα­τεύ­ει και πα­ρα­δο­σια­κές αξίες όπως η οι­κο­γέ­νεια και οι πα­ρα­δό­σεις, που σε αυτόν τον πο­λύ­πλο­κο πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κό κόσμο έχουν τη δική τους ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία. Με αυτό λοι­πόν το πλαί­σιο πι­στεύω ότι συμ­φω­νεί η σιω­πη­λή πλειο­ψη­φία των πο­λι­τών. Μπο­ρεί να είναι πιο ση­μα­ντι­κό από τις πα­ρα­δο­σια­κές τα­μπέ­λες, “Δεξιά ή Αρι­στε­ρά”. Επα­να­λαμ­βά­νω, πολ­λές από τις δικές μας πο­λι­τι­κές σί­γου­ρα έχουν προ­ο­δευ­τι­κό πρό­ση­μο. Αρα τι ση­μαί­νει προ­ο­δευ­τι­κό; Αρι­στε­ρό; Δεξιό; Κε­ντρώο; Εχει ση­μα­σία τε­λι­κά; Είναι πο­λι­τι­κές σε αντι­στοι­χία με τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας. Αν η κοι­νω­νία αλ­λά­ζει πιο γρή­γο­ρα από ό,τι η πο­λι­τι­κή, τότε υπάρ­χει πρό­βλη­μα. Η πο­λι­τι­κή πρέ­πει να είναι του­λά­χι­στον ευ­θυ­γραμ­μι­σμέ­νη με τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας και ενί­ο­τε να έχει το θάρ­ρος να την οδη­γεί σε μια κα­τεύ­θυν­ση που εκεί­νη τη στιγ­μή εν­δε­χο­μέ­νως να μη θέλει να πάει. Γιατί μπο­ρεί να υπάρ­χουν αλή­θειες τις οποί­ες να μη θέλει να ακού­σει. Λοι­πόν, σε αυτό το πλαί­σιο νο­μί­ζω ότι προ­σαρ­μό­ζε­ται η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία».

Η αντι­πο­λί­τευ­ση προ­σαρ­μό­ζε­ται στο αντί­στοι­χο πλαί­σιο;

«Δεν είμαι κα­θό­λου σί­γου­ρος ότι προ­σαρ­μό­ζο­νται οι υπό­λοι­πες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις. Ει­δι­κά για την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, δεν έχει αλ­λά­ξει τί­πο­τα. Είναι σαν να μην έχουν μάθει απο­λύ­τως τί­πο­τα. Λένε τα ίδια πράγ­μα­τα, με τα ίδια πρό­σω­πα, με την ίδια ξύ­λι­νη γλώσ­σα, που χρη­σι­μο­ποιού­σαν το ’12. Ούτε καν το ’15. Δεν έχω ακού­σει μια και­νούρ­για ιδέα, δεν έχω δει ένα και­νούρ­γιο πρό­σω­πο, αλλά αυτό είναι δικό τους θέμα, δεν θέλω να ασχο­λη­θώ πολύ με την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, πέραν του να πα­ρα­τη­ρή­σω ότι σί­γου­ρα δεν είναι καλό για τον τόπο να πα­ρου­σιά­ζει τέ­τοια έν­δεια τεκ­μη­ριω­μέ­νων θέ­σε­ων και προ­σώ­πων, κατά την άποψή μου. Δυ­στυ­χώς εξα­κο­λου­θεί να επεν­δύ­ει στην το­ξι­κό­τη­τα και στον δι­χα­σμό. Το με­γά­λο πρό­βλη­μα των κοι­νω­νιών σή­με­ρα, το οποίο επι­τεί­νε­ται από τα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, είναι ο δι­χα­σμός και η “ψη­φια­κή γκε­το­ποί­η­ση” των αν­θρώ­πων, οι οποί­οι θέ­λουν να ακούν μόνο από­ψεις ταυ­τό­ση­μες με τις δικές τους. Και αυτό είναι ένα ση­μα­ντι­κό πρό­βλη­μα δη­μο­κρα­τί­ας».

Στην αντι­πο­λί­τευ­ση το ερ­μη­νεύ­ουν δια­φο­ρε­τι­κά και θε­ω­ρούν ότι στην Ελ­λά­δα υπάρ­χει ζή­τη­μα ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης και του Τύπου.

«Υπάρ­χει κά­ποιος που πι­στεύ­ει στα σο­βα­ρά ότι έχου­με ζή­τη­μα ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης στην Ελ­λά­δα; Δείτε την πρό­σφα­τη έκ­θε­ση του Συμ­βου­λί­ου της Ευ­ρώ­πης. Στην Ελ­λά­δα όποιος θέλει γρά­φει ό,τι θέλει για όποιον θέλει. Κατά τα λοιπά οι με­γά­λες προ­κλή­σεις για τη σύγ­χρο­νη δη­μο­κρα­τία θα είναι μία από τις θε­μα­τι­κές ενό­τη­τες της ομι­λί­ας μου στο Αμε­ρι­κα­νι­κό Κο­γκρέ­σο. Τι ση­μαί­νει να είναι μια δη­μο­κρα­τία αν­θε­κτι­κή. Και πώς τε­λι­κά οι αν­θε­κτι­κές δη­μο­κρα­τί­ες υπε­ρι­σχύ­ουν των αυ­ταρ­χι­κών κα­θε­στώ­των, διότι αυτός είναι σή­με­ρα ο με­γά­λος, δη­μό­σιος πα­γκό­σμιος διά­λο­γος. Πώς απα­ντά­με εμείς σε αυτή την πρό­κλη­ση; Ο διά­λο­γος, ο με­τρια­σμός των παθών, οι μη­χα­νι­σμοί εκτό­νω­σης των εντά­σε­ων θα πρέ­πει να είναι εγ­γε­γραμ­μέ­νοι στο γε­νε­τι­κό υλικό της νέας αν­θε­κτι­κής δη­μο­κρα­τί­ας. Το αντί­θε­το συμ­βαί­νει τώρα. Εχου­με πάθη, εντά­σεις, ύβρεις, μια από­λυ­τη αδυ­να­μία να επι­κοι­νω­νή­σου­με με όσους είναι από την άλλη πλευ­ρά του φρά­χτη και αυτό είναι πρό­βλη­μα. Στην Ελ­λά­δα πά­ντως πε­ρά­σα­με από την πε­ρι­πέ­τεια του λαϊ­κι­σμού, πά­θα­με και μά­θα­με. Δεν βρι­σκό­μα­στε, ευ­τυ­χώς, σε κα­τά­στα­ση αντί­στοι­χη με εκεί­νη των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών ή εν­δε­χο­μέ­νως και της Γαλ­λί­ας».

Ασκεί­ται ωστό­σο σή­με­ρα μία λαϊ­κι­στι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση με τους λο­γα­ρια­σμούς του ρεύ­μα­τος στο χέρι.

«Εχει εν­δια­φέ­ρον αυτό. Πολύ ωραία, αν όχι η ΝΔ, ποιος και με ποια πλειο­ψη­φία; Αν όχι ο Μη­τσο­τά­κης, ποιος; Σε αυτό η αντι­πο­λί­τευ­ση πρέ­πει να απα­ντή­σει. Εμείς αυτοί εί­μα­στε, με τα θε­τι­κά μας και τα αρ­νη­τι­κά μας. Θα κρι­θού­με στο τέλος της τε­τρα­ε­τί­ας για αυτά που έχου­με κάνει και θα διεκ­δι­κή­σου­με μια δεύ­τε­ρη θη­τεία με βάση τη συ­νέ­πειά μας και το ότι πή­γα­με τη χώρα μπρο­στά. Η αντι­πο­λί­τευ­ση τι προ­τεί­νει; Είτε σε επί­πε­δο προ­σώ­πων είτε σε επί­πε­δο κυ­βερ­νη­τι­κής πρό­τα­σης και κυ­βερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας. Ο κα­θέ­νας μπο­ρεί να εύ­χε­ται ότι θα είναι πρώ­τος στις εκλο­γές. Μέχρι στιγ­μής πά­ντως ένα κόμμα φαί­νε­ται να έχει το προ­βά­δι­σμα σε αυτή τη συ­ζή­τη­ση».

Σας προ­βλη­μα­τί­ζει το εν­δε­χό­με­νο ότι, δε­δο­μέ­νης της πρώ­της κάλ­πης με την απλή ανα­λο­γι­κή και της προ­ε­ξο­φλού­με­νης δεύ­τε­ρης ανα­μέ­τρη­σης, ακόμα και αν κερ­δί­σε­τε την αυ­το­δυ­να­μία, κατά πάσα βε­βαιό­τη­τα η κυ­βέρ­νη­σή σας θα είναι κοι­νο­βου­λευ­τι­κά πιο αδύ­να­μη από ό,τι είναι τώρα;

«Τους κυ­βερ­νη­τι­κούς συ­σχε­τι­σμούς θα τους κα­θο­ρί­σει ο ελ­λη­νι­κός λαός στην πρώτη και πολύ πι­θα­νόν στη δεύ­τε­ρη κάλπη. Δεν θέ­λα­με ποτέ εκλο­γές με απλή ανα­λο­γι­κή. Δεν πι­στεύ­ου­με στην απλή ανα­λο­γι­κή, δεν την ψη­φί­σα­με. Αρα το ότι θα ανα­γκα­στού­με κατά πάσα πι­θα­νό­τη­τα να έχου­με δύο ανα­με­τρή­σεις, δεν οφεί­λε­ται σε εμάς. Για εμάς το σωστό εκλο­γι­κό σύ­στη­μα είναι η ενι­σχυ­μέ­νη ανα­λο­γι­κή και από αυτό τε­λι­κά θα προ­κύ­ψουν οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κοί συ­σχε­τι­σμοί που θα κα­θο­ρί­σουν την επό­με­νη κυ­βέρ­νη­ση. Βε­βαί­ως και ο στό­χος είναι η αυ­το­δυ­να­μία. Το είχα πει και την προη­γού­με­νη φορά. Με σύν­θη­μά μας την αυ­το­δύ­να­μη Ελ­λά­δα, όχι την αυ­το­δύ­να­μη ΝΔ. Και νο­μί­ζω ότι απο­δεί­ξα­με αυτά τα τρία χρό­νια ότι για εμάς αυ­το­δυ­να­μία δεν ση­μαί­νει μο­νο­κρα­το­ρία της ΝΔ. Εχου­με διευ­ρύ­νει την πα­ρά­τα­ξη, έχου­με αξιο­ποι­ή­σει πολύ ση­μα­ντι­κό στε­λε­χια­κό δυ­να­μι­κό, το οποίο δεν ανήκε στη ΝΔ και δεν θα φα­ντα­ζό­ταν ποτέ ότι θα μπο­ρού­σε να εντα­χθεί σε μια κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ. Την πο­λι­τι­κή διεύ­ρυν­ση την έχου­με κάνει πράξη. Η αυ­το­δυ­να­μία διευ­κο­λύ­νει στη λήψη γρή­γο­ρων απο­φά­σε­ων. Και για αυτό είναι το ζη­τού­με­νο για εμάς».

Η διεύ­ρυν­ση για την οποία μι­λά­τε και η αξιο­ποί­η­ση στε­λε­χών έχει άλλα πε­ρι­θώ­ρια; Ανα­φέ­ρα­με νω­ρί­τε­ρα τον Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο, υπάρ­χουν και πρό­σω­πα όπως η Αννα Δια­μα­ντο­πού­λου, ο Γιώρ­γος Φλω­ρί­δης, τα οποία είναι εκτός κε­ντρι­κής πο­λι­τι­κής.

«Δεν μπαί­νω ποτέ σε συ­ζη­τή­σεις προ­σώ­πων, διότι για εμένα το ζή­τη­μα δεν είναι μόνο τα πρό­σω­πα, είναι και οι πο­λι­τι­κές. “Μπο­λιά­σα­με” τη ΝΔ με πο­λι­τι­κές, οι οποί­ες δεν ήταν στην πρώτη γραμ­μή προ­τε­ραιο­τή­των μιας κε­ντρο­δε­ξιάς πα­ρά­τα­ξης. Αρα για εμένα η διεύ­ρυν­ση αφορά και τις αντι­λή­ψεις ως προς το τι ση­μαί­νει να λει­τουρ­γεί ένα κόμμα ανοι­χτά και δη­μο­κρα­τι­κά».

Στην τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου μι­λή­σα­τε για υπουρ­γούς οι οποί­οι ασχο­λού­νται με την προ­ε­κλο­γι­κή τους προ­ε­τοι­μα­σία και δη­λώ­σα­τε δια­τε­θει­μέ­νος να τους «διευ­κο­λύ­νε­τε». Προ­φα­νώς έχετε συ­γκε­κρι­μέ­να πρό­σω­πα στο μυαλό σας. Σχε­διά­ζε­τε αλ­λα­γές στην κυ­βέρ­νη­ση;

«Οχι. Δεν ήταν η δή­λω­σή μου προ­άγ­γε­λος κυ­βερ­νη­τι­κών αλ­λα­γών. Ήταν μια, πι­στεύω, δι­καιο­λο­γη­μέ­νη υπεν­θύ­μι­ση ότι το πρώτο μέ­λη­μα των υπουρ­γών είναι τα κυ­βερ­νη­τι­κά τους κα­θή­κο­ντα. Και επει­δή είναι φυ­σιο­λο­γι­κό και δι­καιο­λο­γη­μέ­νο όταν πλη­σιά­ζει ο χρό­νος των εκλο­γών κά­ποιος να σκέ­πτε­ται και την επα­νε­κλο­γή του, ήθελα να επι­ση­μά­νω ότι οι υπουρ­γοί έχουν ήδη ένα ση­μα­ντι­κό προ­βά­δι­σμα, όντας υπουρ­γοί. Δεν χρειά­ζε­ται να χά­νουν χρόνο και στις εκλο­γι­κές τους πε­ρι­φέ­ρειες, στε­ρώ­ντας από τους εαυ­τούς τους πο­λύ­τι­μο χρόνο από τα κα­θή­κο­ντά τους. Νο­μί­ζω ότι κά­νε­τε καλό ρε­πορ­τάζ, ώστε να γνω­ρί­ζε­τε ότι αυτή η επι­σή­μαν­ση ήταν απα­ραί­τη­τη. Ήταν μια αυ­θόρ­μη­τη και αν­θρώ­πι­νη πα­ρα­τή­ρη­ση, δεν ήταν καν προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη. Ολοι έχου­με πε­ρά­σει από αυτή τη δια­δι­κα­σία και ο σταυ­ρός είναι στο μυαλό οποιου­δή­πο­τε βου­λευ­τή».

Εχετε απορ­ρί­ψει το εν­δε­χό­με­νο αλ­λα­γής του εκλο­γι­κού νόμου στην κα­τεύ­θυν­ση της ενί­σχυ­σης του μπό­νους. Μήπως παρά ταύτα υπάρ­χει κά­ποια σκέψη προ­σαρ­μο­γής του εκλο­γι­κού νόμου στα γερ­μα­νι­κά πρό­τυ­πα, ώστε κά­ποιοι να εκλέ­γο­νται με λίστα και κά­ποιοι με σταυ­ρό; Δια­κι­νεί­ται πα­ρα­σκη­νια­κά αυτή η πλη­ρο­φο­ρία.

«Δεν αλ­λά­ζω τους κα­νό­νες του παι­χνι­διού και δεν τους προ­σαρ­μό­ζω στις τρέ­χου­σες συν­θή­κες και στις δικές μου προ­τε­ραιό­τη­τες. Θα ήταν μέ­γι­στο θε­σμι­κό πλήγ­μα για τη δη­μο­κρα­τία μας. Ξέ­ρου­με ποιος είναι ο στό­χος και μπο­ρού­με να πε­τύ­χου­με την αυ­το­δυ­να­μία με τον νόμο που έχου­με ψη­φί­σει, τον οποίο θεωρώ σωστό και δί­καιο».

Η πο­λε­μι­κή που εκ­δη­λώ­νε­ται αυτή την στιγ­μή γύρω από τη ΔΕΗ, τα όσα ακού­γο­νται για τις απο­δο­χές της διοί­κη­σης, θε­ω­ρεί­τε ότι κρύ­βει κάτι σο­βα­ρό­τε­ρο;

«Κατ’ αρχάς, πα­ρα­λά­βα­με τη ΔΕΗ χρε­ο­κο­πη­μέ­νη, όχι απλώς στα πρό­θυ­ρα της χρε­ο­κο­πί­ας. Ήταν το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα το οποίο κλη­θή­κα­με να αντι­με­τω­πί­σου­με και δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται. Εί­χα­με έτοι­μο τον ισο­λο­γι­σμό με τις πα­ρα­τη­ρή­σεις των ελεγ­κτών. Θα τί­να­ζαν την εται­ρεία, ου­σια­στι­κά, στον αέρα. Τη σώ­σα­με και την κά­να­με πρω­τα­γω­νι­στή. Δια­τη­ρή­σα­με τον δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα της και το 35% που κα­τέ­χει σή­με­ρα το Δη­μό­σιο έχει πολ­λα­πλά­σια αξία από το 51% επί Τσί­πρα. Το λέω επει­δή κά­ποιοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σα­με την επι­χεί­ρη­ση και κά­νου­με τον ντί­λερ ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Επί­σης, η ισχυ­ρή ΔΕΗ, επει­δή είχε αντλή­σει κε­φά­λαια, μπό­ρε­σε και επέ­στρε­ψε σχε­δόν το σύ­νο­λο των υπε­ρε­σό­δων που είχε, μέσα από εκ­πτώ­σεις στους κα­τα­να­λω­τές. Βε­βαί­ως, κά­ποιοι μπο­ρεί να ενο­χλή­θη­καν από το γε­γο­νός ότι η εται­ρεία σή­με­ρα είναι ισχυ­ρή. Εννοώ, κά­ποια ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Και εν­δε­χο­μέ­νως αυτό να τους προ­κα­λεί μια δυ­σα­ρέ­σκεια. Αλλά αν κά­ποιοι ήλ­πι­ζαν ότι θα είχαν όφε­λος σκυ­λεύ­ο­ντας το “πτώμα” μιας χρε­ο­κο­πη­μέ­νης ΔΕΗ και τους δια­ψεύ­σα­με, αυτό είναι δικό τους πρό­βλη­μα και όχι δικό μου».

Το οξύ­μω­ρο είναι ότι σε αυτές τις δυ­σμε­νείς συν­θή­κες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι πο­λί­τες, δί­νο­νται μπό­νους στα στε­λέ­χη…

«Που­λά­ει ωραία αυτή η ιστο­ρία. Κάντε τον υπο­λο­γι­σμό και να δούμε τε­λι­κά. Ένα ευρώ άξιζε η με­το­χή της ΔΕΗ με 51% με­ρί­διο του Δη­μο­σί­ου, 7-8 ευρώ αξί­ζει σή­με­ρα, με αντί­στοι­χο με­ρί­διο 35%. Αυτά είναι πε­ριου­σία του ελ­λη­νι­κού λαού. Δεν είναι ούτε δικιά μου ούτε του κ. Τσί­πρα ούτε του κ. Αν­δρου­λά­κη. Αρα δη­μιουρ­γή­σα­με αξία για τους πο­λί­τες. Ολη αυτή η συ­ζή­τη­ση για τις απο­λα­βές είναι ο ορι­σμός του λαϊ­κι­σμού. Τα στε­λέ­χη τα οποία ήρθαν στην ΔΕΗ από τον ιδιω­τι­κό τομέα, κερ­δί­ζουν λι­γό­τε­ρα από ό,τι στις προη­γού­με­νες δου­λειές τους. Και προ­φα­νώς αυτό είναι λο­γι­κό, γιατί είναι μεν μια επι­χεί­ρη­ση με δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα, αλλά είναι και ει­σηγ­μέ­νη στο Χρη­μα­τι­στή­ριο και πρέ­πει να έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­σελ­κύ­σει και να αντα­μεί­ψει στε­λέ­χη, ανά­λο­γα με τις συν­θή­κες της αγο­ράς».

Τι προσ­δο­κί­ες έχετε από την επί­σκε­ψη στην Ουά­σιγ­κτον και τη συ­νά­ντη­ση με τον πρό­ε­δρο Μπάι­ντεν;

«Νο­μί­ζω ότι το τα­ξί­δι μου στην Αμε­ρι­κή έχει έναν ου­σια­στι­κό, αλλά και έναν πα­νη­γυ­ρι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Εκ­κρε­μού­σε από πέ­ρυ­σι και δεν έγινε λόγω Covid. Ελ­λά­δα και Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες έχου­με πάρα πολλά κοινά ως δη­μο­κρα­τί­ες και μια κοινή δια­δρο­μή. Ημα­σταν πάντα στη σωστή πλευ­ρά της Ιστο­ρί­ας. Η τόσο δυ­να­μι­κή ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κή κοι­νό­τη­τα είναι μια γέ­φυ­ρα με­τα­ξύ των δύο χωρών. Πολ­λές από τις εκ­δη­λώ­σεις που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν θα έχουν και τον χα­ρα­κτή­ρα της επα­νε­πι­βε­βαί­ω­σης μιας πολύ ση­μα­ντι­κής δι­με­ρούς σχέ­σης, όχι μόνο για εμάς αλλά και για τις ΗΠΑ. Προ­φα­νώς θα συ­ζη­τή­σου­με τις τρέ­χου­σες εξε­λί­ξεις στην πε­ριο­χή μας. Αλλά νο­μί­ζω ότι θα έχου­με την ευ­και­ρία να ξε­φύ­γου­με από τις κλα­σι­κές γε­ω­πο­λι­τι­κές συ­ζη­τή­σεις και να στα­θού­με ιδιαί­τε­ρα στην οι­κο­νο­μι­κή συ­νερ­γα­σία. Να χαι­ρε­τί­σου­με το γε­γο­νός ότι έχου­με για πρώτη φορά τόσο πολ­λές αμε­ρι­κα­νι­κές επεν­δύ­σεις στην Ελ­λά­δα. Οτι οι αμε­ρι­κα­νι­κές εται­ρεί­ες τε­χνο­λο­γί­ας εν­δια­φέ­ρο­νται για την πα­τρί­δα μας. Οτι κι­νη­το­ποιού­νται πολλά αμε­ρι­κα­νι­κά κε­φά­λαια, τα οποία θέ­λουν να γί­νουν συμ­μέ­το­χοι στην ανά­καμ­ψη της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Και βέ­βαια οφεί­λω να επι­ση­μά­νω ότι η πρό­σκλη­ση να μι­λή­σω στο Κο­γκρέ­σο είναι πολύ τι­μη­τι­κή για εμένα και νο­μί­ζω και για την Ελ­λά­δα. Είναι κάτι που δεν έχει ξα­να­γί­νει από τη με­τα­πο­λί­τευ­ση και μετά, πολύ λίγοι οι αρ­χη­γοί κρα­τών και κυ­βερ­νή­σε­ων έχουν αυτή τη δυ­να­τό­τη­τα και συ­νή­θως είναι ηγέ­τες με­γά­λων χωρών».

Αν υπο­θέ­σου­με ότι ο με­τα­πο­λε­μι­κός κό­σμος θα είναι κάτι δια­φο­ρε­τι­κό από τον ση­με­ρι­νό, πώς το­πο­θε­τεί­ται η Ελ­λά­δα σε αυτόν και τι με­ρί­διο θα διεκ­δι­κή­σει στη νέα εποχή;

«Δεν έχω κρύ­ψει ότι έχω ένα σχέ­διο με ορί­ζο­ντα δε­κα­ε­τί­ας για την Ελ­λά­δα. Βλέπω την τρίτη δε­κα­ε­τία του 21ου αιώνα ως μία πε­ρί­ο­δο κατά την οποία η χώρα θα κάνει το με­γά­λο άλμα και θα ξε­πε­ρά­σει τον μέσο όρο των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, σε όλους τους δεί­κτες, οι οποί­οι έχουν ση­μα­σία για εμάς. Εί­μα­στε ακόμη στην αρχή αυτής της προ­σπά­θειας».

Στον βαθμό κατά τον οποίο θα οι­κο­δο­μή­σε­τε τέ­τοιου τύπου προσ­δο­κί­ες, πι­στεύ­ε­τε ότι θα υπερ­βεί­τε και την όποια φθορά κα­τα­γρά­φε­ται αυτή τη στιγ­μή;

«Μα η φθορά είναι μέρος της δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ξε­περ­νάς τη φθορά με την ανα­νέ­ω­ση. Και μι­λώ­ντας για το μέλ­λον, όχι γι’ αυτά που έχεις κάνει. Δεν θα σε ψη­φί­σουν για αυτά που έχεις κάνει, αλλά για αυτά που θα κά­νεις».

Δεν θα είναι απλή η εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση πά­ντως.

«Καμία εκλο­γή δεν είναι».

Οπως υπο­στη­ρί­ζουν στην αντι­πο­λί­τευ­ση, ο Τσί­πρας «φορ­τσά­ρει» στην προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο.

«Και η προη­γού­με­νη προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος το φόρτε του ήταν και εί­δα­με τα απο­τε­λέ­σμα­τα».

Λένε ότι το 2019 ξε­κί­νη­σε από χα­μη­λά και κα­τόρ­θω­σε να φθά­σει στο 32%. Εκτι­μούν ότι τώρα θα ξε­κι­νή­σει από κα­λύ­τε­ρη θέση και θα διεκ­δι­κή­σει την πρω­τιά.

«Εντά­ξει, ο κα­θέ­νας πρέ­πει να πι­στεύ­ει κάτι, γιατί αλ­λιώς δεν θα πεί­σει τους άλ­λους. Δεν με προ­βλη­μα­τί­ζει κα­θό­λου η αντι­πα­ρά­θε­ση με τον κ. Τσί­πρα. Εν τέλει στην κάλπη οι πο­λί­τες επι­λέ­γουν πρω­θυ­πουρ­γό. Αν εί­χα­με μια προ­ε­δρι­κή εκλο­γή τύπου Γαλ­λί­ας και κα­τα­λή­γα­με στον δεύ­τε­ρο γύρο, με το δί­λημ­μα Μη­τσο­τά­κης ή Τσί­πρας, νο­μί­ζω ότι ξέ­ρου­με ποιο θα ήταν το απο­τέ­λε­σμα».

«Η ΝΔ δεν είναι το συ­ντη­ρη­τι­κό κόμμα το οποίο θυ­μό­μα­στε»

Ποιες είναι οι προσ­δο­κί­ες σας από το συ­νέ­δριο της ΝΔ αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο;

«Τα συ­νέ­δρια των κομ­μά­των είναι μία γιορ­τή εσω­τε­ρι­κής δη­μο­κρα­τί­ας, μία ευ­και­ρία ανα­νέ­ω­σης. Γί­νε­ται έπει­τα από δύο και πλέον χρό­νια παν­δη­μί­ας, συ­νε­πώς είναι και μία ευ­και­ρία να ξα­να­βρε­θού­με σε προ­σω­πι­κό επί­πε­δο, να συ­στρα­τευ­θού­με εν όψει της εκλο­γι­κής μάχης, η οποία μέσα στους επό­με­νους δώ­δε­κα μήνες θα έρθει».

Μέσα στους επό­με­νους 12 μήνες; Υπο­νο­εί­τε ότι κάτι μπο­ρεί να φέρει τις εκλο­γές νω­ρί­τε­ρα από την άνοι­ξη του ’23;

«Οχι, εν­νο­ού­σα ότι οι εκλο­γές θα γί­νουν σε 12 μήνες. Να το ξα­να­πού­με, σε 12 μήνες λοι­πόν για να εί­μα­στε απο­λύ­τως σα­φείς. Την άνοι­ξη του ’23. Το συ­νέ­δριο είναι επί­σης μία ευ­και­ρία για έναν απο­λο­γι­σμό του πυ­κνού κυ­βερ­νη­τι­κού μας έργου, των τε­λευ­ταί­ων 33 μηνών. Να πα­ρου­σιά­σου­με τις δυ­σκο­λί­ες που κλη­θή­κα­με να δια­χει­ρι­στού­με, να εξη­γή­σου­με ότι καμία άλλη κυ­βέρ­νη­ση από τη με­τα­πο­λί­τευ­ση και μετά δεν χρειά­στη­κε να δια­χει­ρι­στεί τόσες επάλ­λη­λες και ταυ­τό­χρο­νες κρί­σεις. Αλλά να προ­βά­λου­με και το γε­γο­νός ότι παρά τις κρί­σεις, η χώρα προ­χώ­ρη­σε, με­γά­λες αλ­λα­γές συ­ντε­λέ­στη­καν και ήμα­σταν απο­λύ­τως συ­νε­πείς στις προ­ε­κλο­γι­κές μας δε­σμεύ­σεις. Στην ομι­λία μου της Πα­ρα­σκευ­ής υπήρ­χε μία πα­ρά­γρα­φος από τις προ­γραμ­μα­τι­κές μου δη­λώ­σεις, ανα­φέρ­θη­κα στις έξι προ­τε­ραιό­τη­τες της κυ­βέρ­νη­σης, όπως τις είχα πε­ρι­γρά­ψει τον Ιού­λιο του 2019. Τα υλο­ποι­ή­σα­με όλα, είτε μι­λά­με για μεί­ω­ση των ανι­σο­τή­των και αύ­ξη­ση των απο­λα­βών είτε για μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας, των φόρων και των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, ενί­σχυ­ση της διε­θνούς θέσης της χώρας, επέν­δυ­ση στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος».

Αλ­λά­ζει κάτι στην πο­λι­τι­κή φυ­σιο­γνω­μία της ΝΔ;

«Είμαι ιδιαί­τε­ρα υπε­ρή­φα­νος για μια σειρά από πα­ρεμ­βά­σεις στον τομέα της κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής, στην ερ­γα­τι­κή νο­μο­θε­σία, για την ψη­φια­κή κάρτα ερ­γα­σί­ας, τα προ­γράμ­μα­τα του ΟΑΕΔ, το με­γά­λο στοί­χη­μα της κα­τάρ­τι­σης. Αλλά και για πα­ρεμ­βά­σεις σε άλλα πεδία δύ­σκο­λα, όπως τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, ή προ­χω­ρη­μέ­νες και τολ­μη­ρές, όπως η αλ­λα­γή του πλαι­σί­ου για την υπο­βοη­θού­με­νη γο­νι­μό­τη­τα, ή η δη­μιουρ­γία χώρων ελεγ­χό­με­νης χρή­σης ναρ­κω­τι­κών. Αυτές είναι πα­ρεμ­βά­σεις που δεν τις πε­ρι­μέ­νει κά­ποιος από ένα “συ­ντη­ρη­τι­κό κόμμα”. Η ΝΔ όμως δεν είναι το συ­ντη­ρη­τι­κό κόμμα το οποίο θυ­μό­μα­στε. Μπο­ρεί να πα­τά­ει στη συ­ντη­ρη­τι­κή της πα­ρά­δο­ση, αλλά ταυ­τό­χρο­να ανα­γνω­ρί­ζει ότι οι δύ­σκο­λοι και­ροί που δια­νύ­ου­με απαι­τούν αλ­λα­γές, προ­σαρ­μο­γές και αυτό είναι τε­λι­κά η πρό­ο­δος. Πρό­ο­δος είναι η ανα­γνώ­ρι­ση της ανά­γκης να αλ­λά­ξεις αυτά τα οποία πρέ­πει να αλ­λά­ξουν».

Για πολλά πά­ντως είχαν ωρι­μά­σει και οι συν­θή­κες.

«Ναι, είχαν ωρι­μά­σει, αλλά οι αλ­λα­γές έγι­ναν από τη ΝΔ. Και ει­δι­κά για την πτυχή της κοι­νω­νι­κής μας πο­λι­τι­κής είμαι πολύ υπε­ρή­φα­νος. Εί­μα­στε πολύ υπε­ρή­φα­νοι διότι εμείς αυ­ξή­σα­με τον κα­τώ­τα­το μισθό κατά 50 ευρώ. Και πα­ρό­τι οι ερ­γο­δο­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις ήταν πάρα πολύ δι­στα­κτι­κές, τε­λι­κά όλοι ανα­γνώ­ρι­σαν ότι ήταν μία σωστή αύ­ξη­ση, οι μι­σθοί στη χώρα μας είναι ακόμα χα­μη­λοί. Κου­βα­λά­με δέκα χρό­νια κρί­σης στην πλάτη μας και έχω πάντα στον νου μου τον νέο των 25 ετών, ο οποί­ος ξε­κι­νά­ει με τον κα­τώ­τα­το μισθό και έχει να νοι­κιά­σει και ένα σπίτι και δεν τα βγά­ζει πέρα και έχει δίκιο να διεκ­δι­κεί κάτι πα­ρα­πά­νω. Ως προς τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό του κρά­τους, την κε­ντρι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα που είχα θέσει στις προ­γραμ­μα­τι­κές μας δη­λώ­σεις, νο­μί­ζω ότι ξε­πε­ρά­σα­με και τις προσ­δο­κί­ες των πο­λι­τών, του­λά­χι­στον ως προς την ψη­φια­κή υπό­στα­ση του κρά­τους. Ομως τολμώ να ανα­φέ­ρω και ότι η ορ­γά­νω­ση λει­τουρ­γί­ας του κρά­τους, παρά το ότι η αντι­πο­λί­τευ­ση συ­στη­μα­τι­κά λοι­δο­ρεί το επι­τε­λι­κό κρά­τος, είναι μια με­γά­λη κα­τά­κτη­ση. Το επι­τε­λι­κό κρά­τος ση­μαί­νει ότι δια­χει­ρι­ζό­μα­στε τη δια­κυ­βέρ­νη­ση με κα­νό­νες, με στο­χο­θε­σία, με χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα, με απο­λο­γι­σμούς, με προ­τε­ραιό­τη­τες. Με αρχές διοί­κη­σης που έλει­παν απελ­πι­στι­κά από τη χώρα. Η προ­ε­τοι­μα­σία που εί­χα­με κάνει για τη δια­κυ­βέρ­νη­σή μας, επέ­τρε­ψε να κι­νη­θού­με γρή­γο­ρα και τώρα να σκε­φτό­μα­στε, από τώρα οφεί­λω να σκέ­φτο­μαι, το “Επι­τε­λι­κό Κρά­τος 2.0 ή 3.0” και αλ­λα­γές που θα κά­νου­με, όχι στα πρό­σω­πα, στις δομές. Ποια υπουρ­γεία πρέ­πει να συγ­χω­νευ­θούν, πού χρεια­ζό­μα­στε και­νούρ­γιες αυ­το­τε­λείς δομές άσκη­σης πο­λι­τι­κής;».

Μπο­ρεί­τε να δώ­σε­τε ένα πα­ρά­δειγ­μα για τις αλ­λα­γές αυτές;

«Η πο­λι­τι­κή στέ­γης. Δεν μας εν­διέ­φε­ρε ποτέ στην Ελ­λά­δα, εί­χα­με με­γά­λο πο­σο­στό ιδιο­κα­τοί­κη­σης, εί­χα­με χα­μη­λά ενοί­κια, ει­δι­κά στα χρό­νια της κρί­σης οι τιμές των ακι­νή­των είχαν κα­ταρ­ρεύ­σει. Ξαφ­νι­κά το θέμα της στέ­γης ανα­δει­κνύ­ε­ται σε μεί­ζο­να προ­τε­ραιό­τη­τα. Αυτό δεν μπο­ρεί να μην απο­τυ­πω­θεί με κά­ποιον τρόπο στις κυ­βερ­νη­τι­κές δομές, εν όψει της επό­με­νης τε­τρα­ε­τί­ας. Αρα για εμάς η με­γά­λη πρό­κλη­ση είναι πάντα πώς αντι­με­τω­πί­ζου­με το άμεσο, την κρίση. Αλλά και πώς το επεί­γον δεν θα επι­σκιά­σει το ση­μα­ντι­κό».

Τα μέτρα ανα­κού­φι­σης είναι απο­λύ­τως κο­στο­λο­γη­μέ­να

Κύριε πρό­ε­δρε, η νέα πα­ρέμ­βα­ση για την αντι­με­τώ­πι­ση των ανα­τι­μή­σε­ων στο ηλε­κτρι­κό ρεύμα προ­σθέ­τει κά­ποια δισ. ευρώ στα πα­κέ­τα στή­ρι­ξης και επι­δο­τή­σε­ων. Στε­νεύ­ουν επι­κίν­δυ­να τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια; Μήπως η «ώρα του λο­γα­ρια­σμού» για την οι­κο­νο­μία συ­νο­λι­κά δι­καιο­λο­γεί την ανη­συ­χία;

«Ενας από τους λό­γους που η επε­ξερ­γα­σία του σχε­δί­ου μάς πήρε χρόνο, είναι γιατί θέ­λα­με να είναι απο­λύ­τως κο­στο­λο­γη­μέ­νο. Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2021 τε­λι­κά απο­δεί­χθη­κε ότι πήγε κα­λύ­τε­ρα, άρα γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά ότι μέρος της χρη­μα­το­δό­τη­σης θα έρθει και από τα υπε­ρέ­σο­δα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, ενώ στις πα­ρεμ­βά­σεις που ανα­κοι­νώ­σα­με κι­νη­θή­κα­με έχο­ντας πάντα κατά νου και την επί­τευ­ξη των δη­μο­σιο­νο­μι­κών μας στό­χων. Και πι­στεύω ότι οι διε­θνείς αγο­ρές ανα­γνω­ρί­ζουν στη χώρα ότι στη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σής μας ου­δέ­πο­τε έχου­με κι­νη­θεί έξω από το πλαί­σιο. Κι αυτό απο­τυ­πώ­νε­ται και στην ανα­βάθ­μι­ση της Ελ­λά­δας στις εκ­θέ­σεις των διε­θνών οίκων αξιο­λό­γη­σης. Επει­δή ακρι­βώς πή­γα­με κα­λύ­τε­ρα, έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα – και το έχου­με απο­δεί­ξει στα τρία χρό­νια – για στο­χευ­μέ­νες πα­ρεμ­βά­σεις, που ανα­κου­φί­ζουν την κοι­νω­νία».

«Πρέ­πει να βλέ­που­με τις τά­σεις συ­νο­λι­κά και να μην πε­ριο­ρι­ζό­μα­στε»

Πόσο σας προ­βλη­μα­τί­ζει η νέα εκ­δή­λω­ση της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας;

«Η τουρ­κι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα είναι σαν καρ­διο­γρά­φη­μα. Δεν είναι συ­νε­χής. Θέλω να βλέπω τους με­γά­λους κύ­κλους. Εί­χα­με μια πολύ με­γά­λη έντα­ση πριν από δέκα μέρες. Κα­τα­στή­σα­με απο­λύ­τως σαφές με όλους τους τρό­πους και σε όλους τους τό­νους ότι αυτό δεν πρό­κει­ται να γίνει απο­δε­κτό και στα­μά­τη­σε. Μπο­ρεί σε μια βδο­μά­δα να ξε­κι­νή­σει και πάλι, αλλά πρέ­πει να βλέ­που­με τις τά­σεις συ­νο­λι­κά και να μην πε­ριο­ρι­ζό­μα­στε. Παρά το γε­γο­νός ότι εί­χα­με αυτή την έξαρ­ση των υπερ­πτή­σε­ων, εμ­φα­νί­ζε­ται μία τάση εκτό­νω­σης, σε σχέση με το κα­λο­καί­ρι του 2020. Εχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα να πε­ρι­χα­ρα­κώ­σου­με τα δύ­σκο­λα προ­βλή­μα­τά μας, εν­δε­χο­μέ­νως να τα αφή­σου­με για λίγο στην άκρη και να συ­ζη­τή­σου­με προ­ο­πτι­κές μιας πιο θε­τι­κής ατζέ­ντας, χωρίς να υπάρ­χει με­γά­λη έντα­ση. Σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση θα συ­νε­χί­σου­με με αυ­το­πε­ποί­θη­ση, με καλή διά­θε­ση, αλλά ταυ­τό­χρο­να και με από­λυ­τη απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα να μην ανε­χτού­με συ­μπε­ρι­φο­ρές οι οποί­ες ξε­περ­νούν τα όρια».

«Κα­νείς δεν ισχυ­ρί­στη­κε ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει σε μία τε­τρα­ε­τία»

Ποιες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θα προ­λά­βε­τε να ολο­κλη­ρώ­σε­τε έως τις εκλο­γές; Σε κά­ποια πεδία, με πρώτο αυτό της Δι­καιο­σύ­νης, κατά γε­νι­κή ομο­λο­γία δεν έχει γίνει η πρό­ο­δος που θα ανα­με­νό­ταν, με ό,τι επί­πτω­ση έχει αυτό στο κοι­νω­νι­κό πεδίο, ακόμα και στην οι­κο­νο­μία.

«Κατ’ αρχάς κα­νείς δεν ισχυ­ρί­στη­κε ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει σε μία τε­τρα­ε­τία. Ισως όμως λίγοι θα φα­ντά­ζο­νταν ότι θα άλ­λα­ζαν τόσο πολλά πράγ­μα­τα σε τρία χρό­νια. Εχουν γίνει ση­μα­ντι­κά πράγ­μα­τα στη Δι­καιο­σύ­νη, από τις ψη­φια­κές υπο­δο­μές μέχρι τις αλ­λα­γές πολ­λών κω­δί­κων, όμως εξ αρχής ήταν ένα με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό project, με ορί­ζο­ντα του­λά­χι­στον 8ετίας».

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην απο­νο­μή της είναι το βα­σι­κό­τε­ρο ζή­τη­μα.

«Ναι, και εκεί πι­στεύω ότι έχουν γίνει πα­ρεμ­βά­σεις, όπως οι πι­λο­τι­κές δίκες. Αλλά η Δι­καιο­σύ­νη θα απο­τε­λέ­σει με­γά­λη προ­τε­ραιό­τη­τα και στη δεύ­τε­ρη τε­τρα­ε­τία. Τώρα, ως προς τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις μέχρι το τέλος της θη­τεί­ας μας, δη­λα­δή για τον επό­με­νο χρόνο, θα προ­τά­ξω συ­νο­λι­κά τις πα­ρεμ­βά­σεις στον τομέα της ενέρ­γειας. Επί­σης, την πρω­το­βάθ­μια υγεία, το νο­μο­σχέ­διο έχει ήδη κα­τα­τε­θεί. Απο­δί­δω πάρα πολύ με­γά­λη ση­μα­σία στο ότι ο κάθε έλ­λη­νας πο­λί­της θα έχει προ­σω­πι­κό για­τρό, ο οποί­ος θα μπο­ρεί να τον πα­ρα­κο­λου­θεί και σε συν­δυα­σμό με τον ψη­φια­κό φά­κε­λο του ασθε­νούς θα έχει μια δια­χρο­νι­κή ει­κό­να για την υγεία του. Και βέ­βαια, τη με­γά­λη με­ταρ­ρύθ­μι­ση στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση, όπου βρι­σκό­μα­στε στα τε­λι­κά στά­δια επε­ξερ­γα­σί­ας του νο­μο­σχε­δί­ου. Ενα νο­μο­σχέ­διο απε­λευ­θέ­ρω­σης των πα­νε­πι­στη­μί­ων από τον βρα­χνά της γρα­φειο­κρα­τί­ας, ενί­σχυ­σης της αξιο­κρα­τί­ας και τολ­μη­ρών πα­ρεμ­βά­σε­ων ως προς τις διοι­κή­σεις των πρυ­τα­νι­κών αρχών. Πρέ­πει και τα πα­νε­πι­στή­μια, στα οποία έχουν γίνει θε­τι­κά βή­μα­τα, να κά­νουν άλ­μα­τα. Δια­θέ­τουν το υλικό, ώστε να μπο­ρούν πραγ­μα­τι­κά να πρω­τα­γω­νι­στή­σουν και η Ελ­λά­δα να γίνει εκ­παι­δευ­τι­κό κέ­ντρο, να μπο­ρεί να ει­σά­γει αντί να εξά­γει φοι­τη­τές.

Πηγή tovima.gr