Ανασχηματισμός πιο κοντά μετά την αξιολόγηση

Το τελευ­ταίο του χαρτί για την ανάταξη του εις βάρος του πολι­τι­κού κλί­μα­τος, που δεν είναι άλλο από τη «στροφή» της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, είναι έτοιμος να παίξει ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας στον απόηχο της ολο­κλή­ρω­σης της δια­πραγ­μά­τευ­σης και με δια­φαι­νό­μενη την υπερ­ψή­φιση των επώ­δυ­νων μέτρων από τις Κοι­νο­βου­λευ­τι­κές Ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός, κατά πλη­ρο­φο­ρίες, δια­μορ­φώ­νει έναν πολι­τικό σχε­δια­σμό που έχει ορί­ζο­ντα του­λά­χι­στον έως το φθι­νό­πωρο του 2018, ώστε να στη­ρι­χθεί πολι­τικά στο «δίπολο» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αφενός έβγαλε –του χρόνου το καλο­καίρι– τη χώρα από την οκτά­χρονη μνη­μο­νιακή περίοδο και αφε­τέ­ρου οδήγησε στην επα­να­φορά της εργα­σια­κής ομα­λό­τη­τας. Ομως, προ­ϋ­πό­θεση για να επι­τύ­χει τον στόχο του είναι η οικο­νο­μία να εισέλ­θει σε στα­θε­ρούς ανα­πτυ­ξια­κούς ρυθμούς και, παράλ­ληλα, να δια­πι­στω­θεί ότι είναι δυνατή η επί­τευξη υψηλών πλε­ο­να­σμά­των και τα επόμενα χρόνια, ώστε να δια­τη­ρη­θεί η κυβερ­νη­τική ρητο­ρική ότι από το 2019 πέραν των μέτρων θα εφαρ­μό­ζο­νται και τα αντί­με­τρα.

Υπ’ αυτήν την έννοια, παρά την κυρί­αρχη αίσθηση ότι ο κ. Τσίπρας δεν εξε­τά­ζει στην παρούσα φάση πολι­τι­κές πρω­το­βου­λίες, όπως ο ανα­σχη­μα­τι­σμός, συνο­μι­λη­τές του δεν απο­κλεί­ουν να προ­χω­ρή­σει σε αλλαγές στο κυβερ­νη­τικό σχήμα, αμέσως μετά την τυπική ολο­κλή­ρωση της συμ­φω­νίας με τους εταί­ρους στο Eurogroup της 22ας Μαΐου. Οπως λέγεται χαρα­κτη­ρι­στικά, ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν θα πρέπει να αφήσει να «χαθεί» η καλο­και­ρινή περί­ο­δος, αλλά να προβεί σε αλλαγές στο υπουρ­γικό συμ­βού­λιο που θα σημα­το­δο­τούν τον σχε­δια­σμό του για την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων και το ξεδί­πλωμα ανα­πτυ­ξια­κών πρω­το­βου­λιών, απαλ­λασ­σό­με­νος από υπουρ­γούς – βαρίδια που σημα­το­δο­τούν την «παλιά εικόνα του αρι­στε­ρού ΣΥΡΙΖΑ του 3%». Εξάλλου, ο ανα­σχη­μα­τι­σμός της κυβέρ­νη­σης θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει μήνυμα αλλαγής σελίδας για την κυβέρ­νηση μετά το τέλος της δια­πραγ­μά­τευ­σης, αλλά και να απορ­ρο­φή­σει μέρος του πολι­τι­κού κόστους που θα έχει η ψήφιση των επερ­χό­με­νων μέτρων και το οποίο έχει αρχίσει ήδη να απο­τυ­πώ­νε­ται στις δημο­σκο­πή­σεις.

Σε κάθε περί­πτωση, πάντως, η στό­χευση του πρω­θυ­πουρ­γού να σημα­το­δο­τή­σει την επα­νεκ­κί­νηση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας τους επό­με­νους μήνες, δεν είναι βέβαιο ότι θα υλο­ποι­η­θεί.

Πρώτον, η επί­τευξη ρυθμών ανά­πτυ­ξης της τάξεως του 2% του ΑΕΠ το 2017 είναι αμφί­βολη μετά τη μεγάλη καθυ­στέ­ρηση στην ολο­κλή­ρωση της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Δεύ­τε­ρον, μένει να απο­δει­χθεί εάν είναι ρεα­λι­στική η επι­δί­ωξη για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα αντί­στοιχο του περυ­σι­νού, με δεδο­μένα και τα κρυφά «βάρη» του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, όπως οι καθυ­στε­ρή­σεις στην επι­στροφή φόρων ή στην απονομή συντά­ξεων.

Τρίτον, διότι παρα­μέ­νει ασαφές πότε και για πόσο η χώρα θα μπει στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας ή εάν ο ανα­με­νό­με­νος συμ­βι­βα­σμός μεταξύ Βερο­λί­νου και ΔΝΤ για το χρέος θα απο­τι­μη­θεί ως επαρκής από τις αγορές.

Σύμφωνα, λοιπόν, με στελέχη της αντι­πο­λί­τευ­σης, ο σχε­δια­σμός του κ. Τσίπρα μπορεί να καταρ­ρεύ­σει τους επό­με­νους μήνες και ο πρω­θυ­πουρ­γός να υπο­χρε­ω­θεί από τις εξε­λί­ξεις να παρα­δώ­σει την «καυτή πατάτα» στον κ. Κυρ. Μητσο­τάκη, παρά τη δεδο­μένη επι­δί­ωξη για παρά­ταση της παρα­μο­νής τού ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, ο κ. Τσίπρας θα κινηθεί με ορί­ζο­ντα την εξά­ντληση της τετρα­ε­τίας ή του­λά­χι­στον το φθι­νό­πωρο του 2018. Το φθι­νό­πωρο του επό­με­νου έτους δεν ανα­φέ­ρε­ται τυχαία από στελέχη όλων των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης: Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα απο­φύ­γει την κατάρ­τιση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2019, αλλά και την εφαρ­μογή των μέτρων για τις μειώ­σεις στις συντά­ξεις. Παράλ­ληλα, περ­νώ­ντας στα έδρανα της αντι­πο­λί­τευ­σης θα μπο­ρέ­σει να επεν­δύ­σει στο σενάριο της λεγό­με­νης «δεξιάς παρέν­θε­σης». Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τον Ιούνιο του 2019 είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες οι επό­με­νες ευρω­ε­κλο­γές και τον Φεβρουά­ριο του 2020 η εκλογή Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας. Οπότε, ο κ. Τσίπρας μπορεί να προσ­δοκά πως θα πάρει τη ρεβάνς από τον κ. Κυρ. Μητσο­τάκη που προ­ε­ξο­φλεί­ται πως –με ή χωρίς αυτο­δυ­να­μία– θα είναι ο νικητής των επό­με­νων εκλογών, όποτε και εάν τελικώς αυτές διε­ξα­χθούν.

Σε κάθε περί­πτωση, πάντως, στο μεσο­διά­στημα η χώρα θα πορευ­θεί σε ένα σκηνικό έντονης πόλωσης, την οποία επι­διώ­κουν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης προ­κει­μέ­νου να συσπει­ρώ­νουν τα εκλο­γικά τους ακρο­α­τή­ρια. Στη συγκε­κρι­μένη, δε, κατεύ­θυνση ο κ. Μητσο­τά­κης θα δια­τη­ρεί πάντα στο προ­σκή­νιο το αίτημα για πρόωρη προ­σφυγή στις κάλπες, τακτική που έχει υιο­θε­τή­σει πλέον και η κ. Φώφη Γεν­νη­ματά.

Καθη­με­ρινή