Τριήμερος καύσωνας στο Μαξίμου με το δημοσιονομικό κενό και νέα μέτρα

Δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό, μέτρα αλλά και νέα επι­μο­νή σε ερ­γα­σια­κό-ασφα­λι­στι­κό δο­κι­μά­ζουν δια­πραγ­μά­τευ­ση και …νεύρα. Μή­νυ­μα Τσί­πρα «εντός κι εκτός» και συ­νε­χείς επα­φές με ηγέ­τες. Το σκί­τσο με την κάλπη (ξανα)θέ­ριε­ψε τις φήμες για δη­μο­ψή­φι­σμα.

Σε αντί­θε­ση με την δρο­σιά που υπό­σχε­ται… ο Κέλ­σιος, στο Μα­ξί­μου το θερ­μό­με­τρο έχει ήδη δεί­ξει κόκ­κι­νο και, σύμ­φω­να με όλες τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, θα σκαρ­φα­λώ­σει σε επι­κίν­δυ­να επί­πε­δα το επό­με­νο τρι­ή­με­ρο.

Την «πα­ρά­ξε­νη σιωπή» του τε­λευ­ταί­ου 48ρου έσπα­σε ο ίδιος ο Αλέ­ξης Τσί­πρας χθες, καθώς εγκαι­νιά­ζο­ντας την «Ωρα του Πρω­θυ­πουρ­γού» όχι μόνο δή­λω­σε με νόημα ότι «τις διε­ξό­δους στην Δη­μο­κρα­τία τις δί­νουν οι κυ­βερ­νή­σεις και οι λαοί», αλλά προει­δο­ποί­η­σε «την Ευ­ρώ­πη» να μην προ­κα­λέ­σει έγκλη­μα στην Ελ­λά­δα διότι «αυτό το έγκλη­μα δεν θα έχει σι­γα­στή­ρα».

Οπως πρό­σθε­σε άλ­λω­στε, «έχω σαφή λαϊκή εντο­λή, όποιος την πα­ρα­βιά­σει θα έχει την μήνιν του λαού και της Ιστο­ρί­ας. Θέ­λου­με έντι­μη και αμοι­βαία επω­φε­λή συμ­φω­νία με τους εταί­ρους».

Κι επει­δή… ένα σκί­τσο χί­λιες λέ­ξεις, ο πρω­θυ­πουρ­γός επέ­λε­ξε να μπει στην αί­θου­σα της Ολο­μέ­λειας κρα­τώ­ντας υπό μάλης το ση­μειω­μα­τή­ριό του στο οποίο είχε σκι­τσά­ρει μία κάλπη – και μά­λι­στα πάνω στο εθνό­ση­μο. Ο φω­το­γρα­φι­κός φακός «τσί­μπη­σε» τη λε­πτο­μέ­ρεια και οι ερ­μη­νεί­ες περί δη­μο­ψη­φί­σμα­τος ή εκλο­γών (ξανα)θέ­ριε­ψαν…

Ξανά ερ­γα­σια­κό-ασφα­λι­στι­κό

Τι έχει συμ­βεί; Σύμ­φω­να με αξιό­πι­στες κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές:

* Η αντο­χή των «κόκ­κι­νων γραμ­μών» της κυ­βέρ­νη­σης σε ερ­γα­σια­κό και ασφα­λι­στι­κό τί­θε­ται πάλι σε δο­κι­μα­σία. Η κοινή δή­λω­ση Τσί­πρα-Γιουν­κερ την Τε­τάρ­τη έδει­ξε ότι οι σκό­πε­λοι ξε­πε­ρά­σθη­καν, ωστό­σο αυτοί… ξα­να­βρέ­θη­καν κάτω από το σκά­φος της δια­πραγ­μά­τευ­σης. «Μην ξε­χνά­τε τις δια­φο­ρές με­τα­ξύ των δα­νει­στών στα δύο αυτά ζη­τή­μα­τα», το­νί­ζουν στο Euro2day.gr, εν­νο­ώ­ντας την σκλη­ρή γραμ­μή που δια­τη­ρεί το ΔΝΤ.

* Το δη­μο­σιο­νο­μι­κό πα­ρα­μέ­νει αγκά­θι, καθώς οι δια­φο­ρε­τι­κοί υπο­λο­γι­σμοί που αφο­ρούν το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα και τον ρυθμό ανά­πτυ­ξης οδη­γούν σε αυ­ξη­μέ­νες απαι­τή­σεις για μέτρα που μπο­ρεί και να πλη­σιά­σουν τα 2 δισ. ευρώ. «Αυτό δεν μπο­ρεί να το ‘ση­κώ­σει’ η κυ­βέρ­νη­ση», λένε, δε­δο­μέ­νου ότι τα φο­ρο­λο­γι­κά μέτρα που απο­κα­λύ­φθη­κε ότι συ­ζη­τού­νται το προη­γού­με­νο τρι­ή­με­ρο «είναι ήδη σκλη­ρά».

* Από το Eurogroup της Δευ­τέ­ρας «δεν πε­ρι­μέ­νου­με κάτι θε­α­μα­τι­κό», εκτός από μία δια­πί­στω­ση ότι υπάρ­χει πρό­ο­δος «αλλά μέχρι εκεί». Κατά συ­νέ­πεια, η κυ­βέρ­νη­ση δεν ευ­ελ­πι­στεί ότι η ΕΚΤ θα ανοί­ξει τους κρου­νούς της χρη­μα­το­δό­τη­σης, αλλά προσ­δο­κά να μην υπάρ­ξουν αρ­νη­τι­κές απο­φά­σεις για πε­ραι­τέ­ρω σφί­ξι­μο της στρό­φιγ­γας (κού­ρε­μα της αξίας των collaterals).

* Στο τρα­πέ­ζι πα­ρα­μέ­νει η δόση των 750 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ που πρέ­πει να κα­τα­βάλ­λει η χώρα στο ΔΝΤ την Τρίτη. Δεν υπάρ­χει κα­νέ­να σι­νιά­λο μη πλη­ρω­μής, ωστό­σο στις πιε­στι­κές ερω­τή­σεις οι πηγές πα­ρα­πέ­μπουν στη σι­βυλ­λι­κή απά­ντη­ση που έδωσε στο briefing την Πέμ­πτη ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος Γα­βρι­ήλ Σα­κελ­λα­ρί­δης: «βα­σι­κή υπο­χρέ­ω­ση και θέση της κυ­βέρ­νη­ση είναι να εξυ­πη­ρε­τεί τις υπο­χρε­ώ­σεις σε εσω­τε­ρι­κό και εξω­τε­ρι­κό».

Ηρε­μία πριν την κα­ται­γί­δα

Στο εσω­τε­ρι­κό μέ­τω­πο επι­κρα­τεί … «ηρε­μία πριν την κα­ται­γί­δα». Τα στε­λέ­χη της αρι­στε­ρής πτέ­ρυ­γας στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εξα­κο­λου­θούν να σιω­πούν και επι­κα­λού­νται δύο λό­γους:

Πρώ­τον, πε­ρι­μέ­νουν να δουν πού θα κλεί­σει η συμ­φω­νία.

Δεύ­τε­ρον, επι­μέ­νουν ότι τα «δυ­σβά­στα­κτα» μέτρα δεν θα γί­νουν δεκτά έτσι κι αλ­λιώς ούτε από τον κ. Τσί­πρα, οπότε «δεν έχει νόημα αυτή τη στιγ­μή να κα­ταγ­γεί­λου­με ή να προει­δο­ποι­ή­σου­με».

Οι …κα­χύ­πο­πτοι πά­ντως επι­ση­μαί­νουν το γε­γο­νός ότι η Πο­λι­τι­κή Γραμ­μα­τεία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­φά­σι­σε ομο­φώ­νως και διέ­νει­με επι­σή­μως την Τρίτη ανα­κοί­νω­ση στην οποία, με­τα­ξύ άλλων, το­νί­ζε­ται: «Οι κόκ­κι­νες γραμ­μές της κυ­βέρ­νη­σης είναι και κόκ­κι­νες γραμ­μές του ελ­λη­νι­κού λαού (…) Είναι αδια­νό­η­τη τόσο η προ­σπά­θεια ακραί­ων κύ­κλων των δα­νει­στών, όσο και του εγ­χώ­ριου μνη­μο­νια­κού κα­τε­στη­μέ­νου να υπο­νο­μεύ­ουν τις προ­σπά­θειες για μία βιώ­σι­μη λύση και να εκ­βιά­ζουν για νέα μέτρα λι­τό­τη­τας και ύφε­σης που εξα­θλιώ­νουν την κοι­νω­νία».

Η εν λόγω ανα­κοί­νω­ση δε, κυ­κλο­φό­ρη­σε ταυ­τό­χρο­να με το αιχ­μη­ρό non paper του Μα­ξί­μου που μι­λού­σε για αδιέ­ξο­δο στη δια­πραγ­μά­τευ­ση με ευ­θύ­νη των δα­νει­στών…