Απάντηση του ΥΠΑΠΕΝ για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του λαγοκέφαλου

Απά­ντη­ση έδωσε ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων στην ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με την εξά­πλω­ση του λα­γο­κέ­φα­λου στις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες που είχε κα­τα­τε­θεί στις 19/3/2015 και την υπέ­γρα­φαν αρ­κε­τοί βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ανά­με­σα στους οποί­ους και ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός.

Το Υπουρ­γείο, από την πλευ­ρά του, ανα­γνω­ρί­ζει τις κα­τα­στρο­φι­κές δια­στά­σεις που έχει πάρει η εγκα­τά­στα­ση και η εξά­πλω­ση του λα­γο­κέ­φα­λου στη Με­σό­γειο και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να στα ελ­λη­νι­κά χω­ρι­κά ύδατα. Γι’ αυτό το λόγο, το ζή­τη­μα πα­ρα­κο­λου­θεί­ται στενά από τη Διεύ­θυν­ση Αλιευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Αλιευ­τι­κών Πόρων του ΥΠΑ­ΠΕΝ. Οι πλη­θυ­σμοί του λα­γο­κέ­φα­λου απο­τε­λούν απει­λή, σύμ­φω­να με τον Αν. Υπουρ­γό καθώς έχουν δια­τα­ρά­ξει σε με­γά­λο βαθμό την ισορ­ρο­πία του θα­λάσ­σιου οι­κο­συ­στή­μα­τος, έχουν πλή­ξει οι­κο­νο­μι­κά την ελ­λη­νι­κή αλιεία και κυ­ριό­τε­ρα, το είδος αυτού του το­ξι­κού ψα­ριού απο­τε­λεί απει­λή για τη δη­μό­σια υγεία.

Επί του πα­ρό­ντος, η Διεύ­θυν­ση Αλιευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Αλιευ­τι­κών Πόρων του ΥΠΑ­ΠΕΝ έχει ήδη προ­βεί σε ενέρ­γειες για την ενη­μέ­ρω­ση των αλιέ­ων και των κα­τα­να­λω­τών σχε­τι­κά με την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα του λα­γο­κέ­φα­λου, ενώ με­λέ­τες είναι σε εξέ­λι­ξη από το Ιν­στι­τού­το Αλιευ­τι­κής Έρευ­νας και το Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λασ­σί­ων Ερευ­νών για την εξεύ­ρε­ση τρό­πων για την αντι­με­τώ­πι­ση της εξά­πλω­σής του αλλά και για τις δυ­να­τό­τη­τες που υπάρ­χουν, μέσω στο­χευ­μέ­νης αλί­ευ­σής του, να απο­τε­λέ­σει προ­ϊ­όν εμπο­ρι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όλων είναι ότι στο πλαί­σιο του Ευ­ρω­παϊ­κού Τα­μεί­ου Θά­λασ­σας και Αλιεί­ας και μέσω του Επι­χει­ρη­σια­κού Προ­γράμ­μα­τος Αλιεί­ας 2014-2020, προ­βλέ­πε­ται η χρη­μα­το­δό­τη­ση δρά­σε­ων για την αντι­με­τώ­πι­ση τέ­τοιων ζη­τη­μά­των και αυτό προ­τί­θε­ται να το εκ­με­ταλ­λευ­τεί το Υπουρ­γείο με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο ώστε να εξευ­ρε­θούν πα­ρα­πά­νω πόροι τόσο για την έρευ­να όσο και για την πρα­κτι­κή επί­λυ­ση των συ­νε­πειών της εξά­πλω­σης του λα­γο­κέ­φα­λου στις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες.

Τέλος, αυτό που γί­νε­ται σαφές και στην απά­ντη­ση του Αν. Υπουρ­γού, είναι ότι το ζή­τη­μα της αύ­ξη­σης του λα­γο­κέ­φα­λου δεν αφορά μόνο την Ελ­λά­δα και δεν είναι ένα πρό­βλη­μα που πρέ­πει να κλη­θού­με να αντι­με­τω­πί­σου­με μόνοι μας. Αφορά το σύ­νο­λο της ευ­ρω­παϊ­κής και διε­θνούς κοι­νό­τη­τας. Με βάση αυτό, το ελ­λη­νι­κό ΥΠΑ­ΠΕΝ θα προ­βεί σε ενέρ­γειες ώστε να δώσει ευ­ρω­παϊ­κές και διε­θνείς δια­στά­σεις στο πρό­βλη­μα αλλά και σε δια­κρα­τι­κές συ­νερ­γα­σί­ες για την αντι­με­τώ­πι­σή του.

Ανα­λυ­τι­κά η απά­ντη­ση του Υπουρ­γού έχει ως εξής:

Απα­ντώ­ντας στην πα­ρα­πά­νω Ερώ­τη­ση που κα­τέ­θε­σαν οι Βου­λευ­τές κ.κ. Κ. Δερ­μι­τζά­κης, Ν. Αθα­να­σί­ου, Λ. Αμ­μα­να­χί­δου, Ε. Βα­γιω­νά­κη, Σ. Βαρ­δά­κης, Σ. Γρη­γό­ρης, Γ. Δέδες, Κ. Δε­λη­μή­χρος, Η. Διώχη, Ζ. Ζάν­νας, Η. Κα­μα­τε­ρός, X. Κα­φαν­χά­ρη, Μ. Κριχ­σω­χά­κης, Α. Κυ­ρίχ­ση, Γ. Μι­χε­λο­γιαν­νά­κης, Γ. Ουρ­σου­ξί­δης, Θ. Πε­χρά­κος, Π. Πο­λό­κης, Σ. Σα­μο­ΐ­λης, Ν. Σα­ντο­ρι­νιάς, Δ. Σε­βα­στά­κης, Ε. Σκού­φα, Γ. Σχα­θάς, Α. Συ­ρί­γος, Ν. Συρ­μα­λέ­νιος, Σ. Φά­μελ­λος και Γ. Ψυ­χο­γιός, σας πλη­ρο­φο­ρού­με τα εξής:

Το πρό­βλη­μα της εμ­φά­νι­σης, εγκα­τά­στα­σης και εξά­πλω­σης των «βιο­λο­γι­κών ει­σβο­λέ­ων», δη­λα­δή των επι­τυ­χώς εγκα­τε­στη­μέ­νων ξε­νι­κών ειδών με τα­χύ­τα­τη εξά­πλω­ση στο χώρο (χω­ρο­κα­τα­κτη­τι­κά) στα ύδατα της Με­σο­γεί­ου και ει­δι­κό­τε­ρα στα ελ­λη­νι­κά ύδατα, πα­ρα­κο­λου­θεί­ται στενά από τη Δ/νση Αλιευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Αλιευ­τι­κών Πόρων του ΥΠΑ­ΠΕΝ.

Για το είδος λα­γο­κέ­φα­λος (Lagocephalus sceleratus), το εν­δια­φέ­ρον είναι ιδιαί­τε­ρο, καθώς σύμ­φω­να με σχε­τι­κές με­λέ­τες στη Με­σό­γειο το είδος αυτό : (α) έχει δια­τα­ρά­ξει σε με­γά­λο βαθμό την οι­κο­λο­γι­κή ισορ­ρο­πία του θα­λάσ­σιου οι­κο­συ­στή­μα­τος, (β) έχει επη­ρε­ά­σει τις οι­κο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και (γ) απο­τε­λεί, ως το­ξι­κό είδος (πε­ριέ­χει ισχυ­ρή νευ­ρο­το­ξί­νη στους ιστούς του), απει­λή για τη δη­μό­σια υγεία.

Η Δ/νση Αλιευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Αλιευ­τι­κών Πόρων του ΥΠΑ­ΠΕΝ σε συ­νερ­γα­σία με το σύ­νο­λο των εμπλε­κό­με­νων φο­ρέ­ων έχουν προ­βεί σε μία σειρά από ενέρ­γειες για την ενη­μέ­ρω­ση των επαγ­γελ­μα­τιών και ερα­σι­τε­χνών αλιέ­ων, καθώς και του κα­τα­να­λω­τι­κού κοι­νού, ανα­φο­ρι­κά με τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και τις δια­στά­σεις του προ­βλή­μα­τος.

Επι­πλέ­ον, η ανω­τέ­ρω Δ/νση συ­νερ­γά­ζε­ται με ερευ­νη­τι­κούς φο­ρείς και Πα­νε­πι­στή­μια, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρώ­νε­ται για τα νέα στοι­χεία που προ­κύ­πτουν από την έρευ­να για το συ­γκε­κρι­μέ­νο είδος, με απώ­τε­ρο σκοπό τη δια­μόρ­φω­ση από­ψε­ων και την υπο­βο­λή προ­τά­σε­ων για την αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι στο πλαί­σιο του Προ­γράμ­μα­τος Συλ­λο­γής Αλιευ­τι­κών Δε­δο­μέ­νων, που υλο­ποιεί­ται από το Ιν­στι­τού­το Αλιευ­τι­κής Έρευ­νας (ΙΝ.ΑΛ.Ε.) του Εθνι­κού Ιδρύ­μα­τος Αγρο­τι­κής Έρευ­νας (ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.) και το Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λασ­σί­ων Ερευ­νών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.), προ­βλέ­πε­ται η κα­τα­γρα­φή του εί­δους σε πε­ρί­πτω­ση που πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στο αλί­ευ­μα ως πα­ρε­μπί­πτον.

Σύμ­φω­να με πρό­σφα­τη ενη­μέ­ρω­ση από το Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λασ­σί­ων Ερευ­νών, η εξά­πλω­ση του εί­δους τεί­νει να κα­λύ­ψει το σύ­νο­λο της λε­κά­νης της Με­σο­γεί­ου (υπάρ­χουν στοι­χεία για την εμ­φά­νι­ση του εί­δους στην Ισπα­νία) και η εγκα­τά­στα­σή του θε­ω­ρεί­ται εξαι­ρε­τι­κά επι­τυ­χη­μέ­νη. Κατά συ­νέ­πεια, οι επι­στή­μο­νες θε­ω­ρούν ότι η έρευ­να για το συ­γκε­κρι­μέ­νο είδος θα πρέ­πει να εστια­στεί στις με­θό­δους στο­χευ­μέ­νης αλιεί­ας του με σκοπό την εμπο­ρι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση του, είτε ως εξα­γώ­γι­μο προ­ϊ­όν σε χώρες που το κα­τα­να­λώ­νουν, είτε μέσω της απο­μό­νω­σης της νευ­ρο­το­ξί­νης των ιστών του και τη χρήση αυτής ως φαρ­μα­κευ­τι­κής πρώ­της ύλης.

Ανα­φο­ρι­κά με τη δυ­να­τό­τη­τα χρη­μα­το­δό­τη­σης δρά­σε­ων που σχε­τί­ζο­νται με το θέμα, στο πλαί­σιο του Ευ­ρω­παϊ­κού Τα­μεί­ου Θά­λασ­σας και Αλιεί­ας, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως επι­λέ­ξι­μες, με­τα­ξύ άλλων, οι δα­πά­νες για τον έλεγ­χο της εξά­πλω­σης των χω­ρο­κα­τα­κτη­τι­κών ειδών. Στο πλαί­σιο της ανω­τέ­ρω πρό­βλε­ψης και δε­δο­μέ­νου ότι την πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με, η χώρα βρί­σκε­ται σε δια­δι­κα­σία δια­βού­λευ­σης με την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή για τη δια­μόρ­φω­ση των χρη­μα­το­δο­τι­κών μέ­τρων της νέας πε­ριό­δου του Επι­χει­ρη­σια­κού Προ­γράμ­μα­τος Αλιεί­ας 2014-2020, η Δ/νση Αλιευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής και Αλιευ­τι­κών Πόρων του ΥΠΑ­ΠΕΝ θα κα­τα­βά­λει κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια, προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­ή­σει δρά­σεις που θα προ­σα­να­το­λί­ζο­νται στην επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος.

Ωστό­σο, δε­δο­μέ­νου ότι η εμ­φά­νι­ση, εγκα­τά­στα­ση και εξά­πλω­ση του εί­δους αφορά συ­νο­λι­κά στη Με­σό­γειο, υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι η λύση στο πρό­βλη­μα μπο­ρεί να δοθεί συλ­λο­γι­κά και όχι σε επί­πε­δο χώρας. Για το σκοπό αυτό το ΥΠΑ­ΠΕΝ προ­τί­θε­ται να θέσει το θέμα σε συ­ζή­τη­ση^ στο πλαί­σιο συ­νερ­γα­σί­ας κρα­τών, για θέ­μα­τα Αλιεί­ας σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, καθώς και σε επί­πε­δο διε­θνών ορ­γα­νι­σμών.