Football League: Ένας χρόνος και κάτι… χωρίς πρωτάθλημα

Θλιβερή επέ­τειος για το πρω­τά­θλημα της Football League, καθώς συμπλη­ρώ­θηκε ένας χρόνο και δύο ημέρες από τη διε­ξα­γωγή της τελευ­ταίας επί­ση­μης ανα­μέ­τρη­σης στην κατη­γο­ρία.

Πιο συγκε­κρι­μένα στις 8/3/2020 διε­ξή­χθη­σαν οι ανα­με­τρή­σεις Ολυ­μπια­κός Βόλου – Δια­γό­ρας, Τρίγλια – Ιωνικός, Καλα­μάτα – Βέροια και Καβάλα – Νίκη Βόλου και έκτοτε… «λουκέτο». Εκείνες τις ημέρες η ανθρω­πό­τητα βίωνε την έξαρση του πρώτου κύματος της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού και το ένα πρω­τά­θλημα μετά το άλλο κατέ­βα­ζαν, και σωστά, ρολά αφού καλού­μα­σταν να δια­χει­ρι­στούμε μία πρω­τό­γνωρη κατά­σταση.

«Μετά από απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της Ένωσης Επαγ­γελ­μα­τι­κού Ποδο­σφαί­ρου Α2 και Β Εθνικής Κατη­γο­ρίας, απο­φα­σί­στη­καν για προ­λη­πτι­κούς λόγους δημό­σιας υγείας: Η αναβολή του πρω­τα­θλή­μα­τος Super League 2, αγω­νι­στι­κής περιό­δου 2019-2020. Η αναβολή του πρω­τα­θλή­μα­τος Football League, αγω­νι­στι­κής περιό­δου 2019-2020. Με γνώμονα την προ­στα­σία της υγείας όλων των εμπλε­κο­μέ­νων ατόμων στη διε­ξα­γωγή των πρω­τα­θλη­μά­των μας και παρα­κο­λου­θώ­ντας τις εξε­λί­ξεις σχετικά με την εξά­πλωση του ιού SARS-CoV-2, η Διορ­γα­νώ­τρια Αρχή θα ενη­με­ρώ­σει για την επα­νέ­ναρξη των αγώνων με νεότερο έγγραφο». Τάδε έφη λοιπόν η διορ­γα­νώ­τρια αρχή των δύο πρω­τα­θλη­μά­των στις 12 Μαρτίου 2020, αλλά εκείνο το επίσημο έγγραφο που έγραφε στο τέλος της ακόμη… αγνο­εί­ται. Ούτε 1, ούτε 2, ούτε 100, αλλά 365 και κάτι ημέρες παρήλ­θαν πια από το τελευ­ταίο επίσημο παι­χνίδι της F.L. και το ερώτημα φαντά­ζει εύλογο. Πώς γίνεται μία λίγκα να βρί­σκε­ται «παγω­μένη» για τόσο μεγάλο χρονικό διά­στημα;

Το πρώτο διά­στημα η τότε ανα­στολή της λει­τουρ­γίας της κινή­θηκε σε ανάλογο μήκος κύματος με όλες τις λίγκες της υφηλίου και άνθρω­ποί της έπραξαν σωστά. Ύστερα ακο­λού­θησε ένα χρονικό διά­στημα όπου όλοι περί­με­ναν, και εύλογα, τις εξε­λί­ξεις, αφού βιώναμε κάτι μονα­δικό. Από τον Απρίλιο όμως άρχισαν να υπάρ­χουν τα πρώτα δειλά λόγια για άνοιγμα του επαγ­γελ­μα­τι­κού ποδο­σφαί­ρου, εξέλιξη που όμως συνε­πά­γο­νταν και μεγάλο κόστος για την υλο­ποί­ησή της (υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα, επε­κτά­σεις συμ­βο­λαίων λόγω παρά­τα­σης της σεζόν κτλ) και οι ομάδες της Football League έδει­χναν εξ’ αρχής διστα­κτι­κές. Το γενι­κό­τερο αίσθημα του «τι κάνουμε;» ενίσχυε και η φημο­λο­γία για επι­κεί­μενη ανα­διάρ­θρωση και εκείνο το διά­στημα η ΕΠΟ με απόφαση που έλαβε έκανε το πρώτο βήμα προς τη συγκε­κρι­μένη κατεύ­θυνση.

Πώς; Μα προ­βί­βασε και τις 8 πρώτες ομάδες των αντί­στοι­χων ομίλων της Γ’ Εθνικής, παρότι η προ­κή­ρυξη προ­έ­βλεπε πως θα ανέβουν 4 μετά από μπαράζ που θα γίνουν μεταξύ των πρω­τα­θλη­τών. Αυτό­ματα αύξησε τους συμ­με­τέ­χο­ντες και τι έκανε, σε απλά ελλη­νικά, ανα­διάρ­θρωση.

Το κλίμα που επι­κρα­τούσε, και λογικό, ήταν πως την επόμενη σεζόν, δηλαδή την τρέ­χουσα, θα υπήρχαν ανα­τρο­πές στον τρόπο διε­ξα­γω­γής του εγχώ­ριου ποδο­σφαί­ρου και στην F.L., παρότι υπά­γο­νται στην ίδια διορ­γα­νώ­τρια αρχή με τη Super League 2, δεν… μαδού­σαν την μαρ­γα­ρίτα. Σε αντί­θεση με τη 2η τη τάξη λίγκα της χώρας που την Δευτέρα απο­φά­σιζε να παίξει, την Τρίτη μαζεύ­ο­νταν για προ­πο­νή­σεις, την Τετάρτη έλεγε «όχι», την Πέμπτη έλεγαν για νέο Δ.Σ που γίνο­νταν τελικά την Παρα­σκευή όπου όριζε ημε­ρο­μη­νία έναρξης και την Κυριακή συνε­δρί­α­ζαν ξανά (!), οι ομάδες του συγκε­κρι­μέ­νου πρω­τα­θλή­μα­τος ήταν από την πρώτη στιγμή κάθετες στη μη ολο­κλή­ρωση της περ­σι­νής χρονιάς. Έτσι στις 2 Ιουνίου ανα­κοί­νω­σαν το ορι­στικό «τέλος» και πρό­τει­ναν τη «συγ­χώ­νευσή» τους με τη Super League 2 και τη δημιουρ­γία 2 ομίλων με γνώμονα τα γεω­γρα­φικά κρι­τή­ρια.

Έτσι μπήκαμε στο καλο­καίρι και αντί να εξο­μα­λύ­νε­ται η κατά­σταση γίνο­νταν όλο και πιο αβέβαιη. Οι της F.L. πίεζαν για ανα­διάρ­θρωση με το «πάτημα» πως ξεκί­νησε ήδη λόγω της αύξησης των ομάδων τους, αλλά μετά από τις απο­φά­σεις των αρμό­διων αθλη­τι­κών δικα­στι­κών οργάνων δεν «πέρασε». Από τις αρχές Αυγού­στου το σχετικό εγχεί­ρημα άρχισε να εγκα­τα­λεί­πε­ται και όταν έδειξε πως «ναυαγεί» ορι­στικά, οι ομάδες έφτασαν μέχρι το γραφείο του Λευτέρη Αυγε­νάκη με σκοπό, όπως έλεγαν, να του παρα­δώ­σουν τις σφρα­γί­δες των ΠΑΕ τους. Το μόνο σίγουρο ήταν πως δεν συνέ­βαινε τίποτα που να «φωτο­γρά­φιζε» ότι το πρω­τά­θλημα θα άρχιζε άμεσα.

Φτάσαμε Οκτώ­βριο, οπότε και επι­ση­μο­ποι­ή­θηκε ο τρόπος διε­ξα­γω­γής του. Προ­σέξτε, στα­μά­τησε Μάρτιο και περίπου 7 μήνες μετά φιξα­ρί­στηκε πως θα γίνει. Υπήρχε όντως το «μπέρ­δεμα» με την αύξηση των ομάδων, αλλά είχε περάσει/χαθεί πάρα πολύς χρόνος. Πάντως «κλεί­δωσε» πως πάμε για 2 ομίλους των 10 «μονο­μά­χων» και στις 22/10 πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η κλήρωση.

Η οποία έμεινε στην… ιστορία επειδή έλειπε ένα μπαλάκι, που τοπο­θε­τή­θηκε κατά τη διάρ­κειά της και ναι μεν δεν επη­ρέ­ασε ουσια­στικά τη δια­δι­κα­σία, μην παρε­ξη­γη­θούμε, το όλο σκηνικό αντι­κα­το­πτρί­ζει την κατά­σταση στη λίγκα! Ξέχωρα από τον χαβαλέ που υπήρξε, όλα έδει­χναν επι­τέ­λους έτοιμα για τη σέντρα. Οι ποδο­σφαι­ρι­στές, οι προ­πο­νη­τές, οι εργα­ζό­με­νοι σε ομάδες και γήπεδα επι­τέ­λους θα έβγαι­ναν από το αδιέ­ξοδο που είχαν περιέλ­θει. Όλο αυτό το διά­στημα μίνι­μουμ 1000 οικο­γέ­νειες περ­νού­σαν δύσκολα για καιρό, όπου δεν παίρ­νο­νταν μία ξεκά­θαρη απόφαση.

Στο… ζέσταμα όμως, ήρθε το δεύτερο lockdown. Ξανά στον «πάγο» αφού η Ευρώπη υπο­δέ­χθηκε το δεύτερο κύμα του κορω­νοϊού και επι­κρά­τησε εκ νέου αβε­βαιό­τητα. Πάντως πρέπει να τονι­στεί πως είναι πλέον ξεκά­θαρο ότι αν το πρω­τά­θλημα (αυτό ισχύει και για τη Super League 2) είχε ξεκι­νή­σει, όπως σχεδόν όλα στον κόσμο τον Σεπτέμ­βριο ή τον Οκτώ­βριο, θα συνέ­χιζε τη δράση του παρά τα νέα αυστηρά μέτρα που πάρ­θη­καν τότε. Ωστόσο οι συνε­χείς ανα­βο­λές και οι ατέρ­μο­νες συζη­τή­σεις είχαν οδη­γή­σει ώστε να οριστεί η σέντρα στις 7 Νοεμ­βρίου και οι εξε­λί­ξεις το… πρό­λα­βαν. Όταν άλλοι τομείς έκλει­ναν, η F.L. πώς θα άνοιγε;

Τα πάντα ξεκί­νη­σαν από το μηδέν και όλοι μαζί άρχισαν να πιέζουν ώστε να δοθεί το «πράσινο φως» από τους λοι­μω­ξιο­λό­γους και η F.L. να αρχίσει να λει­τουρ­γεί ξανά. Όταν λέμε όλοι συμπε­ρι­λαμ­βά­νουμε τις ομάδες (μέσω της διορ­γα­νώ­τριας αρχής) και τους παίκτες (μέσω του ΠΣΑΠ).

Στην πορεία όμως φάνηκε πως μόνο οι δεύ­τε­ροι ήθελαν μαζικά να γυρί­σουν στα γήπεδα, αφού μία μερίδα των συλ­λό­γων δεν «καί­γο­νταν». Η συσπεί­ρωση, επί του πρα­κτέου, δεν ανέρ­χο­νταν στο 100%. Παρότι μετά από χίλια δυο βάσανα επι­τρά­πηκε στη Super League 2 να επι­στρέ­ψει στη δράση, στη Football League παρα­τη­ρού­νταν μία κωλυ­σιερ­γία.

Υγειο­νο­μικό πρω­τό­κολλο για καιρό είχε κατα­τε­θεί μόνο… στα λόγια και στις 28 Ιανουα­ρίου έσκασε το «μπαμ».

Ο Λευ­τέ­ρης Αυγε­νά­κης παρου­σί­ασε εκείνη την ημέρα το νέο αθλη­τικό νομο­σχέ­διο και έγινε γνωστό πως η Football League θα συγ­χω­νευ­τεί με τη Super League 2, βάζο­ντας αυστη­ρό­τερα κρι­τή­ρια για το πώς θα παίρ­νουν άδεια οι ομάδες. Δηλαδή σε απλά ελλη­νικά, όποιος τα πληρεί από την F.L. θα ανέβει κατη­γο­ρία.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες ορι­σμέ­νοι σκέ­φτο­νταν «γιατί να γίνει το πρω­τά­θλημα, έστω και κου­τσου­ρε­μένο», αφού αισθά­νο­νταν πως θα προ­βι­βα­στούν από τον καναπέ τους. Στα λόγια συνε­χί­ζο­νταν οι ενέρ­γειες για να επι­τρα­πούν, αρχικά, έστω οι ομα­δι­κές προ­πο­νή­σεις, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα αρκετοί δεν το ήθελαν αφού η απο­κά­λυψη του υφυ­πουρ­γού Αθλη­τι­σμού τους «εξα­σφά­λιζε» μία… ξεκού­ρα­στη άνοδο. Πλην μόνο των ποδο­σφαι­ρι­στών που έβλεπαν τις καριέ­ρες τους να κατα­στρέ­φο­νται, αφού κιν­δύ­νευαν να μείνουν εκτός δράσης ακόμη και για 1,5 χρόνο.

Ο ΠΣΑΠ… ωρύ­ο­νταν καθη­με­ρινά, τα έβαζε με όλους και όλα, λίγοι κρα­τού­ντες έδει­χναν να αφου­γκρά­ζο­νται το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος και η κατά­σταση προ­έ­βαλε αδιέ­ξοδη. Παρόλα αυτά και κόντρα στις αντί­θε­τες προ­βλέ­ψεις, στις 13 Φεβρουα­ρίου ήρθαν τα ευχά­ρι­στα νέα. Οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες επέ­τρε­ψαν στη Football League να ξεκι­νή­σει και πάλι ομα­δι­κές προ­πο­νή­σεις και θεω­ρη­τικά μετρούσε πλέον αντί­στροφα ο χρόνος για την επι­στροφή των ομάδων στη δράση. Όμως η παρα­πάνω εξέλιξη δεν σημα­το­δό­τησε και το τέλος του προ­βλή­μα­τος, αφού τις επό­με­νες ημέρες είδαμε να παί­ζο­νται… νέα επει­σό­δια.

Σε ορι­σμέ­νους ακόμη και τότε «ακού­γο­νταν» ιδιαί­τερα… εύηχο το ενδε­χό­μενο να ανέβουν, ελέω ανα­διάρ­θρω­σης, χωρίς να παίξουν και με διά­φο­ρες προ­φά­σεις προ­σπα­θού­σαν να πάνε όλο και πιο αργά την έναρξη του πρω­τα­θλή­μα­τος. Παρότι από την ΕΠΟ αφή­νο­νταν να εννοη­θεί πως όποιος δεν λάβει μέρος θα βρεθεί στα τοπικά και δεν θα συμ­με­τά­σχει στην ανα­δό­μηση των κατη­γο­ριών, όπως λέγο­νταν. Δεν είναι υπερ­βολή αν ειπωθεί πως κάποιοι που έκαναν βαρύ­γδου­πες δηλώ­σεις και ζητού­σαν πάση θυσία να αγω­νι­στούν, τα… έβαψαν μαύρα μόλις έλαβαν την ΚΥΑ που έδινε το σχετικό «ok».

Πάντως παρα­τη­ρή­θηκε μία Α’ εξέλιξη και τα πνεύ­ματα κάπως ηρέ­μη­σαν. Όμως την Τετάρτη 3 Μαρτίου ο Νίκος Χαρ­δα­λιάς έφερε τα πάνω κάτω. Στην ενη­μέ­ρωσή του για τα νέα μέτρα κατά της εξά­πλω­σης του Covid-19 ανέφερε πως στον αθλη­τι­σμό συνε­χί­ζουν μόνο τα πρω­τα­θλή­ματα της Super League 1, της Super League 2, της Basket League και της Volley League. Η Football League δεν είχε ακόμη αρχίσει και προς στιγμήν θεω­ρή­θηκε τυπικό το ότι δεν ακού­στηκε το όνομά της, ενώ από το Υφυ­πουρ­γείο Αθλη­τι­σμού δεν ήξεραν τίποτα, όχι μόνο για εκείνη αλλά γενι­κό­τερα τι ισχύει στον τομέα τους. Ωστόσο λίγες ώρες μετά έγιναν γνωστά τα καθέ­κα­στα. Στην κατη­γο­ρία απα­γο­ρεύ­ο­νταν ουσια­στικά ξανά οι προ­πο­νή­σεις, αφού καμία ομάδα που βρί­σκο­νταν εντός των κόκ­κι­νων ζωνών (το μεγα­λύ­τερο μέρος της επι­κρά­τειας) δεν μπο­ρούσε να πάει στο γήπεδο. Παρότι επαγ­γελ­μα­τική (1 από τις συνο­λικά 5 του ομα­δι­κού αθλη­τι­σμού της Ελλάδος), τοπο­θε­τή­θηκε ξανά στο «ψυγείο».

Όσοι ορα­μα­τί­ζο­νταν ανόδους χάρις στις πρώιμες εξαγ­γε­λίες άρχισαν πάλι να χαμο­γε­λούν, όμως εκα­το­ντά­δες ποδο­σφαι­ρι­στές και εργα­ζό­με­νοι βυθί­στη­καν εκ νέου στην οικο­νο­μική, αλλά και ψυχο­λο­γική, βαναυ­σό­τητα. Σκε­φτείτε μόνο αυτό. Ήταν πια ορατό το ενδε­χό­μενο να μην γίνει το πρω­τά­θλημα της Football League και ένας επαγ­γελ­μα­τίας αθλητής, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται, να μείνει χωρίς επίσημο παι­χνίδι στα πόδια του από τον Μάρτιο του 2020 ως τον Σεπτέμ­βριο του 2021, που θα αρχίσει η επόμενη σεζόν. Στο καλό σενάριο πάντα, γιατί οι ίδιοι που διοι­κούν τις δύο κατη­γο­ρίες (S.L.2 και F.L.) διέ­κο­ψαν τον Μάρτιο του 2020, φτάσαμε Νοέμ­βριος του 2020 και ακόμη δεν είχαν ξεκι­νή­σει.

Τελικά 48 ώρες μετά το «σκω­τσέ­ζικο ντους» της 3ης Μαρτίου οι «αρμό­διοι» αντι­λή­φθη­καν το λάθος τους και έβγαλαν τη Football League, όπως και άλλες, από τη λίστα των κατη­γο­ριών που εντάσ­σο­νταν στα νέα μέτρα. Για να αντι­λη­φθείτε τι είχε αρχικά απο­φα­σι­στεί, στις «κόκ­κι­νες ζώνες» θα μπο­ρούσε ένας επαγ­γελ­μα­τίας ποδο­σφαι­ρι­στής της S.L.1 και της S.L.2 να εργά­ζε­ται κανο­νικά και της F.L. όχι.

Η ουσία είναι πως στις 8 Μαρτίου του 2021 το ελλη­νικό ποδό­σφαιρο… γιορ­τά­ζει, αφού μία επαγ­γελ­μα­τική του κατη­γο­ρία συμπλή­ρωσε 1 χρόνο χωρίς επίσημο ματς! Η δικαιο­λο­γία του κορω­νοϊού έχει προ πολλού ξεθω­ριά­σει και είναι πασι­φα­νές πως όσοι κρατούν τις τύχες της (ως λίγκα αλλά και επο­πτι­κοί θεσμοί) δεν κατά­φε­ραν να δια­χει­ρι­στούν μία πρω­τό­γνωρη όντως κατά­σταση, παρότι σε όλη την Ευρώπη και τον ανε­πτυγ­μένο κόσμο βρήκαν λύσεις και προ­σπά­θη­σαν/προ­σπα­θούν να ζουν με αυτή.

Πηγή: gazzetta.gr