Καταγγελία του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ρόδου

Κα­ταγ­γέλ­λου­με την κα­τα­δί­κη του συ­νά­δελ­φου- συ­να­γω­νι­στή ΓΙΑΝ­ΝΟ­ΠΟΥ­ΛΟΥ ΚΩΣΤΑ , μέλος του ΔΣ του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου και του ΔΣ του Σω­μα­τεί­ου Ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων Ρόδου και στέ­λε­χος του ΠΑΜΕ σε 6 μήνες φυ­λά­κι­ση με 3ετή ανα­στο­λή μετά από μή­νυ­ση αστυ­νο­μι­κού της ασφά­λειας για δυ­σφή­μι­ση. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ανε­ξάρ­τη­τα ποιος εμ­φα­νί­ζε­ται να κα­τα­θέ­τει τη μή­νυ­ση, πρό­κει­ται για μια κα­τα­δί­κη με πο­λι­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, που ποι­νι­κο­ποιεί την πο­λι­τι­κή – συν­δι­κα­λι­στι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη δεν μας προ­κα­λεί εντύ­πω­ση, είναι ενταγ­μέ­νη στη γε­νι­κό­τε­ρη πο­λι­τι­κή ποι­νι­κο­ποί­η­σης των αγώ­νων, είναι ενταγ­μέ­νη στο δόγμα “νόμος και τάξη”. Θέ­λουν να δη­μιουρ­γή­σουν κλίμα τρο­μο­κρα­τί­ας και εκ­φο­βι­σμού ώστε να υλο­ποι­ή­σουν τα αντερ­γα­τι­κά τους σχέ­δια (ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, απο­λύ­σεις κ.λπ.) χωρίς αντι­δρά­σεις. Είναι εντε­ταλ­μέ­νοι της ΕΕ και των με­γά­λων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων. Σκο­πός τους η σω­τη­ρία της κερ­δο­φο­ρί­ας των με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων, στό­χος τους το χτύ­πη­μα κάθε λαϊ­κού ερ­γα­τι­κού δι­καιώ­μα­τος, κάθε ερ­γα­τι­κής – λαϊ­κής διεκ­δί­κη­σης.

Καμία από­φα­ση δι­κα­στη­ρί­ου, κα­νέ­νας νόμος δεν μπο­ρεί να τρο­μο­κρα­τή­σει τους ερ­γα­ζό­με­νους, τα σω­μα­τεία, τους αγω­νι­στές που με αυ­τα­πάρ­νη­ση προ­σπα­θούν να ορ­γα­νώ­σουν την ερ­γα­τι­κή τάξη και τα λαϊκά στρώ­μα­τα ενά­ντια στην αντι­λαϊ­κή πο­λι­τι­κή.

Για το ίδιο θέμα η πα­ρά­τα­ξη του ΠΑΜΕ στο συ­νέ­δριο των αντι­προ­σώ­πων του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου που έγινε την Πα­ρα­σκευή 6-2-2015 ,κα­τά­θε­σε ψή­φι­σμα .

Όμως προς έκ­πλη­ξη όλων μας εί­δα­με τον πρό­ε­δρο του ερ­γα­τι­κού κέ­ντρου ΧΑ­ΤΖΗ­ΣΑΒ­ΒΑ ΣΑΒΒΑ να αντι­δρά με ένα πρω­το­φα­νές τρόπο για συν­δι­κα­λι­στή που γεννά ερω­τη­μα­τι­κά.

Υπε­ρά­σπι­σε με μένος τον αστυ­νο­μι­κό που έκανε την μή­νυ­ση στον συ­νά­δελ­φο ,και κα­τα­δί­κα­σε τον συ­να­γω­νι­στή ΓΙΑΝ­ΝΟ­ΠΟΥ­ΛΟ και φυ­σι­κά δεν άφησε τους αντι­προ­σώ­πους να ψη­φί­σουν προ­φα­σι­ζό­με­νος γε­λοί­ες δι­καιο­λο­γί­ες.

Επί­σης ανά­λο­γη στάση κρά­τη­σε όταν πάλι η πα­ρά­τα­ξη του ΠΑΜΕ κα­τά­θε­σε ψή­φι­σμα για τα χα­ρά­τσια που επι­βλή­θη­καν στα σω­μα­τεία και τα πρό­στι­μα λες και είναι κερ­δο­σκο­πι­κές εται­ρεί­ες.

Και ενώ οι αντι­πρό­σω­ποι ήταν διευ­θε­τη­μέ­νοι να το ψη­φί­σουν ,πάλι επε­νέ­βη­κε ο κ. Χα­τζη­σαβ­βας υπε­ρα­μυ­νό­με­νος του μέ­τρου αυτού και διέ­κο­ψε την ψη­φο­φο­ρία .

Το θέμα είναι πάρα πολύ σο­βα­ρό για το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα .

Η εφαρ­μο­γή του θε­σμι­κού κρα­τι­κού πλαι­σί­ου που αντι­με­τω­πί­ζει τα σω­μα­τεία ως νο­μι­κά πρό­σω­πα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χα­ρα­κτή­ρα και επι­βάλ­λει τη φο­ρο­λο­γι­κή τους υπό­στα­ση.

Αυτό ση­μαί­νει την κα­το­χή ΑΦΜ, την πα­ρά­δο­ση του κα­τα­στα­τι­κού του στην Εφο­ρία (θε­ω­ρη­μέ­νου από το Πρω­το­δι­κείο), τα στοι­χεία του Προ­έ­δρου και του Ταμία, την από­κτη­ση Κώ­δι­κα Άσκη­σης Δρα­στη­ριό­τη­τας, την ετή­σια κα­τά­θε­ση φο­ρο­λο­γι­κής δή­λω­σης, την υπο­βο­λή συ­γκε­ντρω­τι­κών κα­τα­στά­σε­ων, την υπο­βο­λή όλων των πα­ρα­στα­τι­κών και πολλά ακόμα. Όλα αυτά συ­νο­δεύ­ο­νται με την επι­βο­λή εξο­ντω­τι­κών προ­στί­μων από την 1η Γε­να­ρη του 2014.

Το γε­γο­νός αυτό είναι ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρό καθώς το κρά­τος, μέσω του υπο­τι­θέ­με­νου οι­κο­νο­μι­κού ελέγ­χου, ου­σια­στι­κά κλι­μα­κώ­νει και εντεί­νει τις δια­δι­κα­σί­ες πο­λι­τι­κού ελέγ­χου των σω­μα­τεί­ων. Μπο­ρεί κα­νέ­νας να φα­ντα­στεί τι μπο­ρεί να ση­μαί­νει η επι­μο­νή ενός σω­μα­τεί­ου να πραγ­μα­το­ποιεί απερ­γία που έχει βγει πα­ρά­νο­μη και πώς τα πρό­στι­μα θα συν­δέ­ο­νται απευ­θεί­ας με τις φο­ρο­λο­γι­κές του υπο­χρε­ώ­σεις. Τι μπο­ρεί να ση­μαί­νει η απλή οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση άλλων (πα­ρά­νο­μων) απερ­γών ή πα­λαι­στί­νιων ή τούρ­κων ή άλλων αγω­νι­στών, των οποί­ων οι ορ­γα­νώ­σεις φι­γου­ρά­ρουν στις ευ­ρω­ε­νω­σια­κές και να­τοϊ­κές «τρο­μο­κρα­τι­κές» λί­στες. Πώς, ακόμα, όλα αυτά θα φτά­νουν να εξα­το­μι­κεύ­ο­νται στο πρό­σω­πο του προ­έ­δρου ή του ταμία (και, άρα, πι­θα­νόν στις δικές του φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις) για να γίνει έτσι η πίεση ασφυ­κτι­κή. Η πρό­κλη­ση γί­νε­ται με­γα­λύ­τε­ρη αν σκε­φτεί κα­νείς ότι το θε­σμι­κό αυτό πλαί­σιο αφορά σω­μα­τεία που δεν χρη­μα­το­δο­τού­νται από το κρά­τος, κι έτσι δεν υπάρ­χει κα­νέ­να πρό­σχη­μα. Έτσι κι αλ­λιώς τα σω­μα­τεία έχουν Ελεγ­κτι­κές Επι­τρο­πές (που ψη­φί­ζο­νται) και πα­ρου­σιά­ζουν στο τέλος της θη­τεί­ας των ΔΣ οι­κο­νο­μι­κό απο­λο­γι­σμό. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το ζή­τη­μα της λει­τουρ­γί­ας και της ζωής των σω­μα­τεί­ων απο­τε­λεί υπό­θε­ση των ίδιων των μελών του και δε δια­σφα­λί­ζε­ται από τον ενα­γκα­λι­σμό τους από το συλ­λο­γι­κό εκ­φρα­στή του τα­ξι­κού εχθρού, δη­λα­δή από το αστι­κό κρά­τος.

Όπως γί­νε­ται φα­νε­ρό, το ζή­τη­μα αυτό είναι ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρό και συν­δέ­ε­ται με τη συ­νο­λι­κή προ­σπά­θεια του συ­στή­μα­τος να πε­ρι­στεί­λει απο­φα­σι­στι­κά τις πο­λι­τι­κές και συν­δι­κα­λι­στι­κές ελευ­θε­ρί­ες Το ζή­τη­μα αυτό έχει ως τώρα υπο­τι­μη­θεί από το σύ­νο­λο των συν­δι­κα­λι­στι­κών δυ­νά­με­ων (ακόμα και από μας είναι η αλή­θεια). Οι δυ­νά­μεις που αντι­λαμ­βά­νο­νται τα σω­μα­τεία ως χώ­ρους τα­ξι­κής συ­γκρό­τη­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε αντί­θε­ση με την αστι­κή τάξη και το αστι­κό κρά­τος, πρέ­πει να ανα­δεί­ξουν το ζή­τη­μα στους χώ­ρους δου­λειάς επι­διώ­κο­ντας να ανα­ζη­τή­σουν μέτρα ώστε να μην πε­ρά­σει ο έλεγ­χος των σω­μα­τεί­ων από το κρά­τος. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, τα σω­μα­τεία δεν πρέ­πει να συλ­λέ­γουν συν­δρο­μές μέσω μι­σθο­δο­τι­κών κα­τα­στά­σε­ων, το κρά­τος δεν πρέ­πει να γνω­ρί­ζει ποιος τρα­πε­ζι­κός λο­γα­ρια­σμός συν­δέ­ε­ται με το τα­μείο του σω­μα­τεί­ου (ή αυτός δεν πρέ­πει να υπάρ­χει) ούτε και να γνω­ρί­ζει πού δί­νο­νται οι­κο­νο­μι­κές ενι­σχύ­σεις, τι αφί­σες βγαί­νουν κλπ. Τα ζη­τή­μα­τα αυτά αφο­ρούν μόνο τα μέλη του σω­μα­τεί­ου. Με δε­δο­μέ­νο ότι οι­κο­νο­μι­κός έλεγ­χος απο­τε­λεί πο­λι­τι­κό έλεγ­χο πρέ­πει στις συ­νε­λεύ­σεις να τεθεί το ζή­τη­μα και οι Ομο­σπον­δί­ες να πά­ψουν να δια­χει­ρί­ζο­νται την υπό­θε­ση ως λο­γι­στι­κά συμ­βου­λευ­τι­κά γρα­φεία… παρά τω υπουρ­γώ Οι­κο­νο­μι­κών.

Η στάση λοι­πόν του πρό­ε­δρου του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου γεννά αρ­κε­τά ερω­τη­μα­τι­κά. Ποιον τε­λι­κά υπε­ρα­σπί­ζε­ται ο κ. Χα­τζη­σαβ­βας, τους ερ­γα­ζό­με­νους η’το αντερ­γα­τι­κό σύ­στη­μα ?

ΚΑ­ΛΟΥ­ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥ­ΝΑ­ΔΕΛ­ΦΟΥΣ ΑΝΤΙ­ΠΡΟ­ΣΩ­ΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡ­ΓΑ­ΤΙ­ΚΟΥ ΚΕ­ΝΤΡΟΥ ΠΟΥ ΣΤΗ­ΡΙ­ΖΟΥΝ ΤΟΝ ΣΥ­ΓΚΕ­ΚΡΙ­ΜΕ­ΝΟ ΠΡΟ­Ε­ΔΡΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡ­ΓΑ­ΖΟ­ΜΕ­ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕ­ΡΙΟ­ΧΗΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΣΩ­ΜΑ­ΤΕΙΩΝ ΝΑ ΑΝΑ­ΡΩ­ΤΗ­ΘΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΗΓΕΙ­ΤΑΙ ΤΟΥ ΕΡ­ΓΑ­ΤΙ­ΚΟΥ ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕ­ΡΙΟ­ΧΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥ ΤΑ ΣΥΜ­ΦΕ­ΡΟ­ΝΤΑ ΤΕ­ΛΙ­ΚΑ ΕΞΥ­ΠΗ­ΡΕ­ΤΕΙ .