Παρέμβαση στο ΑΣΕΠ για την τακτοποίηση των 57 συμβασιούχων

Την ώρα που η πολι­τική μάχη για τις ευθύνες αιρετών στο θέμα των 57 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού μαί­νε­ται μεταξύ των “στρα­το­πέ­δων” Στάθη Κου­σουρνά και Σάκη Στάγκα, οι υπάλ­λη­λοι κατα­βάλ­λουν ακόμη μια προ­σπά­θεια να μετα­πεί­σουν το ΑΣΕΠ ότι απα­σχο­λού­νται νομίμως στη ΔΕΥΑΡ.

«Ο φυσικός και ηθικός αυτουρ­γός είναι ο κύριος Στάγκας», δήλωσε την Παρα­σκευή, μετά την ολο­κλή­ρωση του έκτα­κτου διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου, ο πρό­ε­δρος της και δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς, ενώ λίγες μέρες ενω­ρί­τερα ο κ. Στάγκας είχε καταγ­γεί­λει τον κ. Κου­σουρνά ότι απέ­στειλε με τον διευ­θυ­ντή της επι­χεί­ρη­σης κ. Μ. Δια­κο­μα­νώλη στοι­χεία στο ΑΣΕΠ, τον Απρίλιο του 2013, χωρίς να ενη­με­ρώ­σουν σχετικά το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, και ότι όσα ισχυ­ρί­στη­καν στο επίμαχο έγγραφο ήταν ανα­κριβή.

Ταυ­τό­χρονα επι­διώ­κε­ται να βρεθεί φόρ­μουλα για την έκδοση εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής της μισθο­δο­σίας και των 57 συμ­βα­σιού­χων με το υπό­λοιπο προ­σω­πικό.

Εξαι­ρε­τικό όμως ενδια­φέ­ρον έχει το γεγονός ότι ο νομικός σύμ­βου­λος των εργα­ζο­μέ­νων κ. Μ. Κόκ­κι­νος σε συνερ­γα­σία με το γραφείο του εργα­το­λό­γου κ. Αλ. Μητρό­που­λου, κατα­βάλ­λουν προ­σπά­θεια να άρει την άκρως επι­βα­ρυ­ντική έκθεσή του το ΑΣΕΠ.

Σε υπό­μνημα, που φέρνει σήμερα στο φως της δημο­σιό­τη­τας η “δημο­κρα­τική”, το οποίο έχει επι­δο­θεί και στον Υπουργό Εσω­τε­ρι­κών κ. Γ. Μιχε­λάκη, ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων και τα εξής:

“Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 2/16-5-2011 απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της προ­ελ­θού­σας από την συγ­χώ­νευση με τις άλλες, νέα ΔΕΥΑΡ, το Δ.Σ. «…λαμ­βά­νο­ντας υπ’ όψη τις δια­πι­στω­τι­κές και άλλες απο­φά­σεις των Δ.Σ. των συγ­χω­νευό­με­νων επι­χει­ρή­σεων…., αλλά και μια σειρά από δικα­στι­κές ή διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη και δεν έχουν τελε­σι­δι­κή­σει… εγκρί­νει την μετα­φορά του προ­σω­πι­κού με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου των συγ­χω­νευό­με­νων επι­χει­ρή­σεων στην ΔΕΥΑΡ και την προ­σω­ρινή κατά­ταξη των εργα­ζο­μέ­νων με τις ειδι­κό­τη­τες που μέχρι σήμερα είχαν σύμφωνα με τον πίνακα 01». Στον ανωτέρω πίνακα 01 του μετα­φε­ρό­με­νου προ­σω­πι­κού περι­λαμ­βά­νο­νται και οι ανα­φε­ρό­με­νοι εργα­ζό­με­νοι, αλλά και επι­πρό­σθετα ακόμη 17 εργα­ζό­με­νοι που προ­έρ­χο­νται από την Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού και των οποίων οι συμ­βά­σεις ορι­σμέ­νου χρόνου μετα­τρά­πη­σαν σε αορί­στου χρόνου με τον ίδιο τρόπο, ήτοι με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Δ.Ε.Υ.Α.Ι., κατ΄ εφαρ­μογή σχε­τι­κού άρθρου του νόμιμα εγκε­κρι­μέ­νου και δημο­σιευ­μέ­νου στο ΦΕΚ Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο με μία σειρά απο­φά­σεών του έχει απο­φαν­θεί κατά τρόπο ορι­στικό σχετικά με το θέμα της μετα­φο­ράς του προ­σω­πι­κού συγ­χω­νευό­με­νων δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων ή επι­χει­ρή­σεων που λύονται και το προ­σω­πικό μετα­φέ­ρε­ται σε άλλα νομικά πρόσωπα ή επι­χει­ρή­σεων που μετα­τρέ­πο­νται.

Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρο­νται η υπ’ αριθμ. 48/2012 Πράξη του 1ου Τμή­μα­τος, η 165/2011 Πράξη του 1ου Τμή­μα­τος, η υπ’ αριθμ. 208/2011 Πράξη του 1ου Τμή­μα­τος, η υπ’ αριθμ. 218/2010 Πράξη του 1ου Τμή­μα­τος, η υπ’ αριθμ. 141/2013 Πράξη του Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου στο VII Τμήμα και η υπ’ αριθμ. 138/2012 Πράξη του 1ου Τμή­μα­τος.

Στις παρα­πάνω πράξεις το σκε­πτικό των οποίων είναι το ίδιο, ανα­φέ­ρο­νται στην ερμη­νεία της διά­τα­ξης του άρθρου 109 του Ν. 3852/2010 και ειδι­κό­τερα στην τελευ­ταία από τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις, η οποία αφορά την Δ.Ε.Υ.Α.”.

Τονί­ζουν παρα­πέρα ότι παρό­μοια είναι και η νομο­θε­τική ρύθμιση που προ­βλέ­πε­ται στις δια­τά­ξεις της παρα­γρά­φου 6 του άρθρου 40 του ν. 3801/2009 και η οποία αφορά τη λύση Δ.Ε.Υ.Α., όπου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής: «α. Προ­σω­πικό, με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης που έχουν συστα­θεί κατ’ εφαρ­μογή του ν. 1069/1980 ή σχε­τι­κών ειδικών νόμων, ο οποίες λύθηκαν ή λύονται, εφόσον υπη­ρέ­τησε σε αυτές επί μία, του­λά­χι­στον διετία, πριν από τη λύση τους, με την ανωτέρω σχέση εργα­σίας, είναι δυνατόν να εντα­χθεί ή να μετα­φερ­θεί, αντι­στοί­χως στον οικείο Δήμο ή σε νομικά πρόσωπα αυτού». Επίσης στο άρθρο 64 του ίδιου με παρα­πάνω νόμου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής: «Μετα­φορά υπαλ­λή­λων δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων σε δήμους ή κοι­νό­τη­τες και σε κάθε μορφής νομικά πρόσωπα αυτών, που γίνεται υπό τη συν­δρομή των προ­ϋ­πο­θέ­σεων του άρθρου 269 του Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των (ν. 3463/2006), κατόπιν απο­φά­σεων του οικείου δημο­τι­κού ή κοι­νο­τι­κού συμ­βου­λίου, ανε­ξάρ­τητα από την δια­δι­κα­σία, η οποία τηρή­θηκε κατά την πρό­σληψή τους στις ανωτέρω επι­χει­ρή­σεις, θεω­ρεί­ται νόμιμη από την ημέρα λήψεως των σχε­τι­κών απο­φά­σεων των ανωτέρω Συμ­βου­λίων».

Κατα­λή­γουν στο υπό­μνημά τους ως εξής:

“Από τα παρα­πάνω ανα­φε­ρό­μενα προ­κύ­πτει ότι οι εργα­ζό­με­νοι της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού οι οποίοι μετα­φέρ­θη­καν στη νέα ΔΕΥΑΡ με βάση τη δια­πι­στω­τική πράξη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της Δ.Ε.Υ.Α.Ι. με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου έχουν μετα­φερ­θεί νομίμως και δεν αφορά την εκ της συγ­χω­νεύ­σεως προ­κύ­ψασα νέα ΔΕΥΑΡ η δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψής τους, η οποία ηδύνατο να τους μετα­φέ­ρει, όπως προ­κύ­πτει και από τις μετα­γε­νέ­στερα εκδο­θεί­σες απο­φά­σεις του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, χωρίς αίρεση ή άλλους όρους.

Πρέπει επίσης να ανα­φερ­θεί ότι ανάλογη είναι και η ρύθμιση σύμφωνα με την παρά­γραφο 6 του άρθρου 40, σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 64 του ν. 3801/2009 που προ­βλέ­πει ότι σε περί­πτωση λύσης της ΔΕΥΑΡ, κατ’ εφαρ­μογή των ανωτέρω άρθρων, το προ­σω­πικό της επι­χεί­ρη­σης συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των ανα­φε­ρο­μέ­νων στην αίτηση ακύ­ρω­σης, θα μετα­φέ­ρο­νταν νομίμως και ανε­ξάρ­τητα από τη δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψής τους, εφόσον λαμ­βα­νό­ταν σχετική απόφαση από το δήμο.

Επι­πρό­σθετα λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το γεγονός ότι οι δικα­στι­κές εκκρε­μό­τη­τες των εργα­ζο­μέ­νων αυτών δεν έχουν τελε­σι­δι­κή­σει καθόσον εκτός της αίτησης ακύ­ρω­σης έχουν ασκήσει έφεση επί των απο­φά­σεων που εκδό­θη­καν πρω­τό­δικα και αφορούν την ανα­γνώ­ριση της εργα­σια­κής τους σχέσης και οι οποίες δεν έχουν εκδι­κα­σθεί μέχρι σήμερα, προ­κύ­πτει η ύπαρξη εκκρε­μο­δι­κίας και η τυχόν απόλυσή τους θα ερχόταν σε αντί­θεση με την ληφθείσα απόφαση 2/2011 του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ η οποία είναι καθ’ όλα νόμιμη, έγκυρη και ισχυρή.

Κατόπιν των ανωτέρω φρο­νούμε ότι οι εργα­ζό­με­νοι στην πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού μετε­φέρ­θη­σαν νομίμως στην και κατά συνέ­πεια νομίμως απα­σχο­λού­νται και μισθο­δο­τού­νται από την εκ της συγ­χω­νεύ­σεως προ­κύ­ψασα νέα ΔΕΥΑΡ και το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο έχοντας υπόψη του τα παρα­πάνω ανα­φε­ρό­μενα, δύναται να θεω­ρή­σει ότι η 1766/2013 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Αθηνών δεν επη­ρε­ά­ζει το υφι­στά­μενο καθε­στώς απα­σχό­λη­σης των μετα­φερ­θέ­ντων στην νέα ΔΕΥΑΡ εργα­ζο­μέ­νων της συγ­χω­νευ­θεί­σας ΔΕΥΑ Ιαλυσού.

Η όποια κρίση του ΑΣΕΠ επί της της νομι­μό­τη­τας ή μη της μετα­τρο­πής της εργα­σια­κής σχέσης των εργα­ζο­μέ­νων από το ΔΣ της ΔΕΥΑ Ιαλυσού σε σύμβαση αορί­στου χρόνου αφορά το ΔΣ της συγ­χω­νευ­θεί­σας πλέον ΔΕΥΑ Ιαλυσού και όχι της εκ της συγ­χω­νεύ­σεως προ­κύ­ψα­σας νέας ΔΕΥΑΡ. Έως την δια­τύ­πωση της κρίσης του ΑΣΕΠ η νέα ΔΕΥΑΡ δεν δύναται να αλλάξει το καθε­στώς της εργα­σια­κής σχέσης των εργα­ζο­μέ­νων στην πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού, όπως διε­μορ­φώθη και υφί­στα­ται με την μετα­φορά τους στη νέα ΔΕΥΑΡ.

Σε όλα τα ανωτέρω συνη­γο­ρεί και το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους με την με αριθμό 194/28-5-2013 γνω­μο­δό­τησή του, που έγινε απο­δε­κτή από τον Υπουργό Εσω­τε­ρι­κών σύμφωνα με το με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 22323/19-6-2013 έγγραφο του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, με την οποία δέχθηκε ότι υφί­στα­ται τεκ­μή­ριο νομι­μό­τη­τας της ανα­γνώ­ρι­σης της εργα­σια­κής σχέσης των εν λόγω εργα­ζο­μέ­νων ως αορί­στου χρόνου κατά την μετα­φορά προ­σω­πι­κού από λυθεί­σες ή συγ­χω­νευ­θεί­σες Δημο­τι­κές Επι­χει­ρή­σεις σύμφωνα με τον 3852/2010, το οποίο ισχύει και κατά τη συγ­χώ­νευση των ΔΕΥΑ του νησιού της Ρόδου στην ενιαία πλέον Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρ. 109 του ν.3852/2010.

Σύμφωνα λοιπόν και με την ως άνω Γνω­μο­δό­τηση η ΔΕΥΑΡ δε νομι­μο­ποιεί­ται να αρνηθεί και συνα­κό­λουθα θα έπρεπε ήδη να έχει κατα­τά­ξει τους εν λόγω εργα­ζό­με­νους σε συστα­θείσα θέση του νεο­σύ­στα­του Ο.Ε.Υ. σύμφωνα με τις υπ’αριθ. 52/2011 και 2/2011 του Δ. Σ. της”.