Μπ. Σπύρου: «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει απομακρυνθεί από την κοινωνία»

«Για να συμπλεύ­σουν οι πολίτες με τις διοι­κή­σεις τους θα πρέπει να τις εμπι­στεύ­ο­νται. Η αυτο­διοί­κηση όμως έχει απο­μα­κρυν­θεί από την κοι­νω­νία. Κάποιοι θεώ­ρη­σαν πως τα προ­βλή­ματα είναι δικά τους και όχι των πολιτών. Έχει πολλή δουλειά να γίνει στο θέμα αυτό».

Αυτό επι­ση­μαί­νει, σε συνέ­ντευξή του στη «δ», ο δήμαρ­χος Λειψών και υπο­ψή­φιος περι­φε­ρειάρ­χης κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου, που δηλώνει έτοιμος να αγω­νι­στεί και αν χρεια­στεί να συγκρου­στεί για να έρθουν καλύ­τε­ρες ημέρες στα νησιά.

«Νομίζω ότι είμαι για τα δύσκολα. Και όταν πρω­το­ξε­κί­νησα, για όλες μου τις μεγάλες σκέψεις, που στο τέλος έφεραν το νησί εκεί που είναι σήμερα και βρα­βεύ­ε­ται για διάφορα πράγ­ματα, όλοι προ­σπα­θού­σαν να με απο­θαρ­ρύ­νουν. Θα υπεν­θυ­μίσω σε κάποιους παλιούς συντρό­φους μου και άλλους, πως δεν υπάρχει επα­νά­σταση χωρίς επα­να­στα­τική θεωρία. Πρέπει να έχεις μπροστά σου το όραμα», τονίζει ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου.

Σε ερώτηση σχετικά με την πορεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου μέχρι τώρα, ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου δηλώνει:

«Οι νέοι θεσμοί πρέπει να κατο­χυ­ρω­θούν και να κατα­ξιω­θούν στη συνεί­δηση του κόσμου. Δεν κατο­χυ­ρώ­νο­νται με το κούνημα της λίστας των έργων. Αυτή τη στιγμή σαν χώρα και σαν Αιγαίο έχουμε χάσει τον προ­σα­να­το­λι­σμό μας. Δεν ήταν στραβός ο γιαλός. Στραβά αρμε­νί­ζουμε».

Ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύρου υπο­γραμ­μί­ζει ακόμη πως η βιώσιμη ανά­πτυξη στη­ρί­ζε­ται πάνω στην ιστορία της παρα­γω­γής κάθε τόπου.

Η συνέ­ντευξη του κ. Μπε­νέ­του Σπύρου, ανα­λυ­τικά:

• Είναι δύσκολο για σας να αφήσετε το Δήμο Λειψών μετά από τόσα χρόνια θητείας;

Δεν είναι μια εύκολη απόφαση αυτή. Έχω δώσει τη ζωή μου στους Λειψούς. Δεν το παίζω θύμα. Το 1986 όταν με ρώτησαν πού πάω, με την απόφαση που είχα λάβει, είπα πως έχω κάτι να δώσω στον τόπο μου και δεν θα το χαρίσω σε καμιά «κομ­μα­τική αλητεία». Αυτό έκανα. Το αν βγήκε κάτι ας το κρίνει η ιστορία. Δεν μετα­νιώνω. Η σημε­ρινή μου απόφαση είναι δύσκολη. Ελπίζω να μην μετα­νιώσω δηλαδή να μην με απο­γοη­τεύ­σει μετά.

• Δεν είναι δύσκολο το πεδίο στο οποίο εισέρ­χε­στε;

Δεν με απα­σχό­λησε ποτέ αυτό. Νομίζω ότι είμαι για τα δύσκολα. Και όταν πρω­το­ξε­κί­νησα, για όλες μου τις μεγάλες σκέψεις, που στο τέλος έφεραν το νησί εκεί που είναι σήμερα και βρα­βεύ­ε­ται για διάφορα πράγ­ματα, όλοι προ­σπα­θού­σαν να με απο­θαρ­ρύ­νουν. Μου τόνιζαν πως έλεγα θεωρίες και ότι δεν ήταν υλο­ποι­ή­σιμα τα σχέδια μου. Τελικά βλέπετε πως υλο­ποι­ή­θη­καν ουκ ολίγα στο νησί. Θα υπεν­θυ­μίσω σε κάποιους παλιούς συντρό­φους μου και άλλους, πως δεν υπάρχει επα­νά­σταση χωρίς επα­να­στα­τική θεωρία. Πρέπει να έχεις μπροστά σου το όραμα. Από κει και πέρα στην πορεία θα δεις κάποια πράγ­ματα και θα κάνεις διορ­θω­τι­κές κινή­σεις. Δόξα τω Θεώ φαί­νε­ται πως τα πράγ­ματα έχουν πάει καλά για τον τόπο μου.

• Για ποια πράγ­ματα είστε υπε­ρή­φα­νος για τη θητεία σας στο Δήμο;

Το μεγα­λύ­τερο από όλα είναι πως διπλα­σιά­σαμε τον πλη­θυ­σμό του νησιού. Ηρθαν για να μείνουν στο νησί νέοι άνθρω­ποι. Η αύξηση αυτή δεν ήταν μια λογι­στική αύξηση. Δεν είναι τυχαίο που έχουν φύγει επτά οκτώ οικο­γέ­νειες από τη Ρόδο και ήρθαν στους Λειψούς για να εγκα­τα­στα­θούν γιατί θεωρούν πως εδώ θα περά­σουν καλύ­τερα. Ηρθαν και από την Αθήνα οικο­γέ­νειες. Έχουμε και ευρω­παί­ους πολίτες στο νησί μας. Βλέπεις μια κινη­τι­κό­τητα το χειμώνα. Μας έχει αγγίξει η κρίση αλλά την αισθα­νό­μα­στε λιγό­τερο από ό,τι κάπου αλλού. Αυτό μας δίνει χαρά. Εγώ παντρεύ­τηκα στους Λειψούς και έζησα με την οικο­γέ­νειά μου στο νησί. Τα παιδιά μου φοί­τη­σαν στα σχολεία του νησιού και εισή­χθη­σαν μετά στο Πανε­πι­στή­μιο. Η εκπαί­δευση εδώ είναι σε καλό επίπεδο. Οι Λειψοί έχουν προ­βλη­θεί στο εξω­τε­ρικό και από ξένα έντυπα. Αν αυτό αν δεν είναι ικα­νο­ποί­ηση τότε τι άλλο μπορεί είναι; Δεν μπήκα στην πολι­τική για να πλου­τίσω ούτε για να γίνω δια­πλε­κό­με­νος. Κρατώ μέσα μου αυτή τη χαρά που είχε η πολι­τική. Το απο­τέ­λε­σμα με κάνει να νιώθω καλύ­τερα παρά τις απο­γοη­τεύ­σεις και τις πικρίες. Κρατώ τη χαρά, να κάνω πολι­τική.

• Μετά την απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δυνά­μεων να σας στη­ρί­ξουν ξεκι­νή­σατε τη συγκρό­τηση του συν­δυα­σμού σας; Υπάρχει αποδοχή;

Αποδοχή υπάρχει. Η επιλογή των ανθρώ­πων είναι λίγο δύσκολη. Δέχομαι πολλά τηλε­φω­νή­ματα. Πρέπει να βρούμε άτομα που είναι ευρύ­τερα απο­δε­κτά στην κοι­νω­νία όχι σαν πολι­τι­κές οντό­τη­τες. Ο κόσμος θέλει ηθική και πνευ­μα­τική μορ­φω­τική συγκρό­τηση και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα στον εργα­σιακό χώρο. Η αξιο­λό­γηση γίνεται βάσει κάποιων στοι­χείων, που ο καθένας θα πρέπει να έχει και να τα επα­λη­θεύει καθη­με­ρινά.

• Ποια ήταν η εικόνα που σχη­μα­τί­σατε για την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου στην τριετία που πέρασε;

Η εικόνα που έχω σχη­μα­τί­σει είναι σχεδόν αρνη­τική. Δεν είναι προ­σω­πι­κές αιχμές. Είναι η λαν­θα­σμένη ερμη­νεία της πολι­τι­κής που έχουν κάποιοι. Ορι­σμέ­νοι άνθρω­ποι έχουν δια­παι­δα­γω­γη­θεί με την κρα­τι­κί­στικη νοο­τρο­πία του εκτε­λε­στή των άνωθεν εντολών. Δεν έγινε κατα­νοητό πως η αυτο­διοί­κηση και ειδικά η περι­φε­ρειακή ήταν ένας νέος θεσμός. Οι νέοι θεσμοί πρέπει να κατο­χυ­ρω­θούν και να κατα­ξιω­θούν στη συνεί­δηση του κόσμου. Δεν κατο­χυ­ρώ­νο­νται με το κούνημα της λίστας των έργων. Αυτή τη στιγμή σαν χώρα και σαν Αιγαίο έχουμε χάσει τον προ­σα­να­το­λι­σμό μας. Δεν ήταν στραβός ο γιαλός. Στραβά αρμε­νί­ζουμε. Έχω ανα­φέ­ρει εδώ και χρόνια κάποια πράγ­ματα για τα νησιά, τη βιώσιμη ανά­πτυξη και τη νησιω­τι­κό­τητα. Πρέπει να οικο­δο­μή­σουμε κοι­νω­νίες των 365 ημερών. Για όλα αυτά όμως δεν έχει γίνει κάτι. Ελά­χι­στα έχουν γίνει. Οι περι­φέ­ρειες στην Ευρώπη έχουν ένα σημα­ντικό ρόλο. Αν τις έχουν απο­στε­ω­μέ­νες και θεσμικά αυτό έγινε συνει­δητά. Δεν είδα όμως πολι­τική σύγκρουση των περι­φε­ρειών με το κράτος. Για το λόγο αυτό έχω ανα­φέ­ρει πως κάποιοι ήταν κακοί δια­χει­ρι­στές ενός καταρ­ρέ­ο­ντος πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

• Θεω­ρείτε πως η πεντα­ε­τία που έρχεται θα είναι δύσκολη για την τοπική αυτο­διοί­κηση και ειδικά για το β’ βαθμό;

Δεν θα είναι δύσκολη μόνο για το δεύτερο βαθμό της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης αλλά και για τον πρώτο. Κάποιοι όμως θα πρέπει να αντι­δρά­σουν. Αυτοί θα πρέπει να πληρούν κάποια στοι­χεία δηλαδή να έχουν συγκρό­τηση ιδε­ο­λο­γική, εμπει­ρία, ήθος και να έχουν στρα­τη­γικό όραμα για τη χώρα αυτή. Είμαστε το πιο συγκε­ντρω­τικό κράτος στην Ευρώπη. Εδώ και 15 χρόνια που δεν ψήφιζα τον ιδε­ο­λο­γικό και πολι­τικό μου πρώην χώρο έλεγα στους συμπα­τριώ­τες μου να μην στη­ρί­ζουν τα δύο μεγάλα κόμματα. Πρέπει να δια­μορ­φω­θούν συμ­φω­νίες και συμ­μα­χίες στο πολι­τικό κεντρικό σκηνικό.

Επι­βάλ­λε­ται σε αυτή τη χώρα να συζη­τή­σουμε σοβαρά. Στην πρώτη μου προ­ε­κλο­γική ομιλία το 1986 είχα ανα­φέ­ρει πως η κυρί­αρχη πολι­τική αντί­θεση στην χώρα δεν είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά Αθη­ναϊ­σμός και ελλη­νική περι­φέ­ρεια. Είναι περι­φε­ρειακό το έλλειμμα και το πρό­βλημα αυτής της χώρας. Ή θα τα βρούμε μεταξύ μας και θα σχε­διά­σουμε για τον τόπο μας ή θα πάμε όλοι μαζί για φούντο. Κρά­τη­σαν την τελευ­ταία φράση μου. Τώρα με ρωτούν πώς γνώριζα πως η χώρα θα είχε αυτή την κατά­ληξη.

• Πόσο δύσκολη είναι η ενα­σχό­ληση με την ΤΑ τη στιγμή που η στήριξη του κράτους γίνεται όλο και πιο πενιχρή;

Και τι θα πρέπει να κάνουμε, να κατα­θέ­σουμε τα όπλα; Εκεί είναι η οργή μου για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Αυτός είναι ο λόγος που είπα ότι χάθηκε ο αυτο­διοι­κη­τι­κός ρόλος της. Σε αυτό το κράτος που δίνει πράγ­ματα με το στα­γο­νό­με­τρο, όχι γιατί δεν μπορεί, ισχύει με τον πιο άσχημο τρόπο το γεγονός ότι η υπο­α­νά­πτυξη είναι απο­τέ­λε­σμα της εξάρ­τη­σης της περι­φέ­ρειας από το κέντρο. Το κέντρο όμως σου δίνει τόσο όσο χρειά­ζε­ται για να μην του αμφι­σβη­τείς την εξουσία. Τότε, όπως είχα πει κάποτε ή παίρ­νεις το 45αρι σου και αρχί­ζεις και καθα­ρί­ζεις μόνος σου ή έχεις πεθάνει. Μου το χρέωσαν αρνη­τικά τότε με την ιστορία με το Γιω­τό­πουλο.

Είναι φρικτό το γεγονός ότι σε μια νησιω­τική χώρα τα πρώτα μέτρα που «καθα­ρί­στη­καν» με τα μνη­μό­νια ήταν αυτά τα λίγα που είχαν δοθεί με τη νησιω­τι­κό­τητα εδώ και χρόνια. Είναι φοβερό αυτό που έγινε. Αυτοί οι άνθρω­ποι συγκε­ντρω­ποιούν το αθη­ναϊκό μόρφωμα. Για αυτά δεν θα πρέπει να αντι­δρά­σουμε σαν πολίτες; Τι περι­μέ­νουμε δηλαδή; Δεν λέω να κάνουμε επα­νά­σταση αλλά να ξυπνή­σουμε, να ανα­διορ­γα­νω­θούμε και να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Να αρχί­σουμε να μιλάμε για την τοπική ανά­πτυξη. Να θυμη­θούμε πως η βιώσιμη ανά­πτυξη στη­ρί­ζε­ται πάνω στην ιστορία της παρα­γω­γής κάθε τόπου. Έχουμε θησαυρό ανε­κτί­μητο σε κάθε νησί και περι­μέ­νουμε να έρθει από αλλού η βοήθεια. Αυτή ήταν η απο­τυ­χία του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Θα κάνουν τους Έλληνες να περι­μέ­νουν να ακού­σουν από την τηλε­ό­ραση κάτι για να απο­κτή­σουν ελπίδα.

• Γιατί θα πρέπει οι πολίτες στα Δωδε­κά­νησα και τις Κυκλά­δες να επι­λέ­ξουν τη δική σας υπο­ψη­φιό­τητα; Ποια είναι η δέσμευσή σας προς τους πολίτες;

Δέσμευση είναι όλα αυτά που έχω ανα­φέ­ρει. Δέσμευση είναι η ιστορία μου και η πολι­τική μου δια­δρομή. Το απο­τέ­λε­σμα είναι στους Λειψούς. Νομί­ζετε πως η απόφασή μου να χαλάσω την ησυχία μου και να μπω μπροστά, να ηγηθώ ενός τέτοιου ψηφο­δελ­τίου, ήταν εύκολη; Νιώθω δυνατές τις δυνά­μεις μου, γνωρίζω όσο κανείς το Αιγαίο και τα ιδιαί­τερα προ­βλή­ματα των νησιών του και νιώθω πει­ραγ­μέ­νος και θιγ­μέ­νος από τον τρόπο που μας αντι­με­τω­πί­ζουν κεντρικά. Το πρώτο και σημα­ντικό πρό­βλημα είναι οι θαλάσ­σιες συγκοι­νω­νίες. Μετά από πολλές δια­βου­λεύ­σεις φθάσαμε στο περι­βό­ητο μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο που κάποιοι το εκφύ­λι­σαν. Έπρεπε να κατο­χυ­ρω­θούν πρώτα κάποια πράγ­ματα.

Ποτέ δεν έγινε όπως έπρεπε η συζή­τηση για τη θαλάσ­σια συγκοι­νω­νία. Θυμη­θείτε τι έγινε με τις εφορίες στα νησιά. Αν τα προ­σβά­λει κανείς όλα αυτά στα Ευρω­παϊκά δικα­στή­ρια θα βρεθεί υπόδικη η χώρα. Δεν αντιδρά κανείς σε αυτά που έγιναν. Ολα αυτά δεν θα πρέπει ανα­δει­χθούν; Δεν θα πρέπει οι πολίτες να μπουν σε άλλο τρόπο λει­τουρ­γίας; Για να συμπλεύ­σουν οι πολίτες με τις διοι­κή­σεις τους θα πρέπει να τις εμπι­στεύ­ο­νται. Η αυτο­διοί­κηση όμως έχει απο­μα­κρυν­θεί από την κοι­νω­νία. Κάποιοι θεώ­ρη­σαν πως τα προ­βλή­ματα είναι δικά τους και όχι των πολιτών. Έχει πολλή δουλειά να γίνει στο θέμα αυτό.