Προσφυγή κατά της απόφασης για την αξιοποίηση του Ψιμορίφειου με αιχμή διαθήκες, δικαστικές εκκρεμότητες και το ιδιοκτησιακό καθεστώς

• 3 προ­σφεύ­γο­ντες ζη­τούν ακύ­ρω­ση και ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης της από­φα­σης που εγκρί­νει την έναρ­ξη δια­δι­κα­σί­ας αξιο­ποί­η­σης ακι­νή­του 19.130 τ.μ., επι­κα­λού­με­νοι με­τα­γε­νέ­στε­ρη ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη, εκ­κρε­μείς έν­δι­κες δια­δι­κα­σί­ες και ανά­γκη πλή­ρους τεκ­μη­ρί­ω­σης πριν από οποια­δή­πο­τε δα­πά­νη ή ωρί­μαν­ση

Ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή, με πα­ράλ­λη­λη αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης, που στρέ­φε­ται κατά της υπ’ αριθ. 358/2025 από­φα­σης του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου ασκή­θη­κε στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση, που ελή­φθη στη συ­νε­δρί­α­ση της 22.12.2025 και αναρ­τή­θη­κε αυ­θη­με­ρόν στη Διαύ­γεια, εγκρί­νει την έναρ­ξη της δια­δι­κα­σί­ας αξιο­ποί­η­σης ακι­νή­του που κα­τα­γρά­φε­ται στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου ως Τόμος 1, Φύλλο 158, Με­ρί­δα 16 Γαιών Ιξιάς και Φά­κε­λος 466, με την ονο­μα­σία «Ψι­μο­ρί­φειο» και συ­νο­λι­κή επι­φά­νεια 19.130 τ.μ.

Στο επί­κε­ντρο δεν βρί­σκε­ται μόνο η πο­λι­τι­κή επι­λο­γή αξιο­ποί­η­σης δη­μο­τι­κής πε­ριου­σί­ας, αλλά η χρο­νι­κή στιγ­μή και η βάση πάνω στην οποία επι­χει­ρεί­ται η εκ­κί­νη­ση της δια­δι­κα­σί­ας, καθώς οι προ­σφεύ­γο­ντες συν­δέ­ουν την από­φα­ση με αμ­φι­σβη­τού­με­νο ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς και με ανοι­κτές δι­κα­στι­κές δια­δρο­μές που, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, δεν επι­τρέ­πουν ενέρ­γειες ωρί­μαν­σης που μπο­ρεί να πα­ρά­γουν τε­τε­λε­σμέ­να.

Μαζί με την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης 358/2025, ζη­τεί­ται ρητά και η ανα­στο­λή εκτέ­λε­σής της, με το σκε­πτι­κό ότι η έναρ­ξη ενερ­γειών αξιο­ποί­η­σης, ακόμη και σε πρώ­ι­μο στά­διο, μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε δα­πά­νες, δια­δι­κα­σί­ες ωρί­μαν­σης και πρά­ξεις που θα δυ­σχε­ρά­νουν την επα­να­φο­ρά στην προ­τέ­ρα κα­τά­στα­ση.

Στο ίδιο πλαί­σιο προ­βάλ­λε­ται ότι η από­φα­ση δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως απλή κα­τα­γρα­φή πρό­θε­σης, αλλά ως εναρ­κτή­ριο διοι­κη­τι­κό έρει­σμα που ανοί­γει τη δια­δρο­μή για επό­με­νες πρά­ξεις, όπως εκτι­μή­σεις, επι­λο­γή τρό­που διά­θε­σης, δια­γω­νι­στι­κές δια­δι­κα­σί­ες και κα­τα­κυ­ρώ­σεις.

Ποιοι προ­σφεύ­γουν και ποια είναι η σύν­δε­σή τους με την υπό­θε­ση

Την προ­σφυ­γή υπο­γρά­φουν οι κ.κ. Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος, Ανα­στα­σία Μας και Ερ­ρί­κος Μας. Στο κεί­με­νο ανα­φέ­ρε­ται ότι οι 3 εμ­φα­νί­ζο­νται ως διά­δι­κοι σε εκ­κρε­μή αστι­κή αντι­δι­κία με τον Δήμο Ρόδου που σχε­τί­ζε­ται με το ίδιο ακί­νη­το, ενώ ο κ. Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος επι­κα­λεί­ται επι­πλέ­ον ιδιό­τη­τα κλη­ρο­νό­μου της Ζερ­μαίν χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου Μας.

Η αι­τιο­λό­γη­ση του έν­νο­μου συμ­φέ­ρο­ντος, όπως εκτί­θε­ται, συν­δέ­ε­ται άμεσα με την επί­πτω­ση που μπο­ρεί να έχει μια δια­δι­κα­σία αξιο­ποί­η­σης σε μια πε­ρί­ο­δο που οι ίδιοι δη­λώ­νουν ότι αμ­φι­σβη­τούν ευ­θέ­ως τη νο­μι­μό­τη­τα και τη βα­σι­μό­τη­τα του δι­καιώ­μα­τος που επι­κα­λεί­ται ο Δήμος Ρόδου επί της συ­γκε­κρι­μέ­νης κτη­μα­το­λο­γι­κής με­ρί­δας.

Κα­θο­ρι­στι­κό ση­μείο στην αφή­γη­ση των προ­σφευ­γό­ντων είναι ο τρό­πος με τον οποίο πε­ρι­γρά­φε­ται η ει­σή­γη­ση της Διεύ­θυν­σης Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών, με αριθ­μό 45728/18.12.2025, η οποία, όπως ανα­φέ­ρε­ται, καλεί το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο να απο­φα­σί­σει την έναρ­ξη δια­δι­κα­σί­ας αξιο­ποί­η­σης του ακι­νή­του μετά την έκ­δο­ση της υπ’ αριθ. 5/2023 από­φα­σης του Αρεί­ου Πάγου και της υπ’ αριθ. 257/2025 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, που εκ­δό­θη­κε κατά τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας.

Στο κεί­με­νο, η επί­κλη­ση αυτών των απο­φά­σε­ων πα­ρου­σιά­ζε­ται ως το βα­σι­κό θε­μέ­λιο της δη­μο­τι­κής επι­λο­γής για εκ­κί­νη­ση της δια­δι­κα­σί­ας, ενώ ταυ­τό­χρο­να αμ­φι­σβη­τεί­ται ότι οι συ­γκε­κρι­μέ­νες δι­κα­στι­κές εξε­λί­ξεις αρ­κούν για να με­τα­τρα­πεί το ιδιο­κτη­σια­κό σε «βε­βαιό­τη­τα» ικανή να στη­ρί­ξει πρά­ξεις ωρί­μαν­σης και διά­θε­σης.

Ένα ακόμη ση­μείο που προ­βάλ­λε­ται είναι ότι η από­φα­ση δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως γνή­σια προ­πα­ρα­σκευα­στι­κή. Οι προ­σφεύ­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι πα­ρά­γει αυ­το­τε­λείς έν­νο­μες συ­νέ­πειες, ακρι­βώς επει­δή λει­τουρ­γεί ως απα­ραί­τη­το εναρ­κτή­ριο βήμα για επό­με­νες κι­νή­σεις. Στο ίδιο πλαί­σιο γί­νε­ται ανα­φο­ρά σε όσα ει­πώ­θη­καν στη συ­νε­δρί­α­ση, με ει­δι­κή μνεία ότι, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς που κα­τα­γρά­φο­νται, ο ει­ση­γη­τής πα­ρα­πέ­μπει την εξει­δί­κευ­ση σε επό­με­να στά­δια και ζη­τεί­ται ήδη από το παρόν στά­διο έγκρι­ση εκ­κί­νη­σης ενερ­γειών που μπο­ρεί να συ­νε­πά­γο­νται δα­πά­νη, ακόμη και μι­κρής κλί­μα­κας.

Ανε­ξάρ­τη­τα από την ερ­μη­νεία που τε­λι­κά θα δοθεί από το αρ­μό­διο όρ­γα­νο ελέγ­χου, το πρα­κτι­κό απο­τέ­λε­σμα αυτής της θέσης είναι ότι η προ­σφυ­γή επι­χει­ρεί να ανοί­ξει τον δρόμο για άμεσο διοι­κη­τι­κό έλεγ­χο πριν η δια­δι­κα­σία αξιο­ποί­η­σης φτά­σει σε στά­δια που εν­δέ­χε­ται να θε­ω­ρη­θούν δυ­σχε­ρώς ανα­στρέ­ψι­μα. Στην καρ­διά της αντι­πα­ρά­θε­σης, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην προ­σφυ­γή βρί­σκο­νται δύο δι­κα­στι­κές ανα­φο­ρές που φέ­ρε­ται να χρη­σι­μο­ποιού­νται ως βάση της ει­σή­γη­σης. Η πρώτη είναι η υπ’ αριθ. 5/2023 από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου. Η δεύ­τε­ρη είναι η υπ’ αριθ. 257/2025 από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, εκ­δο­θεί­σα κατά την εκού­σια δι­καιο­δο­σία.

Οι προ­σφεύ­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι η 257/2025 δεν είναι τε­λε­σί­δι­κη και ότι έχει ήδη ασκη­θεί έφεση, με αριθ­μό εκ­θέ­σε­ως κα­τά­θε­σης 430/2025. Πα­ράλ­λη­λα, για την 5/2023 ανα­φέ­ρε­ται ότι αφορά ζή­τη­μα δι­κο­νο­μι­κού χα­ρα­κτή­ρα και δεν συ­νι­στά ου­σια­στι­κή διά­γνω­ση εμπράγ­μα­του δι­καιώ­μα­τος επί του ακι­νή­του.

Στο ίδιο κεί­με­νο ανα­πτύσ­σε­ται η θέση ότι, ακόμη και αν υπάρ­χει κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο που προ­βάλ­λε­ται ως βάση δι­καιώ­μα­τος του Δήμου, το συ­νο­λι­κό πλέγ­μα των γε­γο­νό­των που επι­κα­λού­νται οι προ­σφεύ­γο­ντες επι­βάλ­λει, κατά την άποψή τους, με­γα­λύ­τε­ρη επι­μέ­λεια πριν από κάθε κί­νη­ση αξιο­ποί­η­σης.

Κρί­σι­μο στοι­χείο στην επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία είναι η δη­μο­σί­ευ­ση της από 25.12.1993 ιδιό­χει­ρης δια­θή­κης του Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου. Σύμ­φω­να με το κεί­με­νο, η δια­θή­κη αυτή πε­ριέ­χει ρητή ανά­κλη­ση κάθε προη­γού­με­νης και εγκα­θι­στά ως μο­να­δι­κή και γε­νι­κή κλη­ρο­νό­μο τη σύ­ζυ­γό του. Στο ίδιο ση­μείο ανα­φέ­ρε­ται ότι στο κεί­με­νο της δια­θή­κης πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ρητά κτη­μα­το­λο­γι­κές με­ρί­δες της πε­ριου­σί­ας, με­τα­ξύ των οποί­ων και η Με­ρί­δα 16 Γαιών Ιξιάς.

Η υπό­θε­ση αυτή συν­δέ­ε­ται και με προ­γε­νέ­στε­ρη ποι­νι­κή κί­νη­ση. Ανα­φέ­ρε­ται ότι ο Δήμος Ρόδου είχε κα­τα­θέ­σει μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά σε βάρος του Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του και της μη­τέ­ρας του, με αντι­κεί­με­νο κα­ταγ­γε­λί­ες για πλα­στο­γρα­φία με χρήση και απάτη στο δι­κα­στή­ριο, η οποία, κατά το έγ­γρα­φο, απορ­ρί­φθη­κε με τη με αριθ­μό 85/2019 διά­τα­ξη του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ση­μα­ντι­κή είναι και η ανα­φο­ρά σε ερ­γα­στη­ρια­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών, Τμήμα 5ο, με αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 3022/18/5563-γ VI5-10-2019, η οποία, όπως πα­ρα­τί­θε­ται στο κεί­με­νο, κα­τα­λή­γει σε συ­μπέ­ρα­σμα για τη γνη­σιό­τη­τα της γρα­φής και των υπο­γρα­φών στη συ­γκε­κρι­μέ­νη δια­θή­κη.

Με βάση αυτά, οι προ­σφεύ­γο­ντες δια­τυ­πώ­νουν τη θέση ότι η ύπαρ­ξη με­τα­γε­νέ­στε­ρης δια­θή­κης με ρητή ανά­κλη­ση με­τα­βάλ­λει το πλαί­σιο μέσα στο οποίο πρέ­πει να κρί­νε­ται οποια­δή­πο­τε διοι­κη­τι­κή από­φα­ση για αξιο­ποί­η­ση, καθώς, κατά τη δική τους πα­ρου­σί­α­ση, υπο­νο­μεύ­ει τη βάση προη­γού­με­νων κλη­ρο­νο­μι­κών και διοι­κη­τι­κών ισχυ­ρι­σμών.

Η υπό­θε­ση, όπως κα­τα­γρά­φε­ται στο έγ­γρα­φο, φω­τί­ζει μια τυ­πι­κή αλλά κρί­σι­μη τομή ανά­με­σα στη διοι­κη­τι­κή δια­χεί­ρι­ση ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας και στις δι­κα­στι­κές εκ­κρε­μό­τη­τες που μπο­ρούν να επη­ρε­ά­σουν τον χρόνο και τον τρόπο λήψης απο­φά­σε­ων. Από τη μία πλευ­ρά, υπάρ­χει μια δη­μο­τι­κή από­φα­ση που εγκρί­νει την έναρ­ξη δια­δι­κα­σί­ας αξιο­ποί­η­σης συ­γκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του και πατά πάνω σε συ­γκε­κρι­μέ­νες δι­κα­στι­κές ανα­φο­ρές. Από την άλλη, υπάρ­χει μια προ­σφυ­γή που επι­χει­ρεί να με­τα­φέ­ρει το επί­κε­ντρο στον έλεγ­χο νο­μι­μό­τη­τας πριν προ­χω­ρή­σουν ενέρ­γειες που θα αλ­λά­ξουν πραγ­μα­τι­κά το πεδίο, με βα­σι­κό άξονα μια με­τα­γε­νέ­στε­ρη δια­θή­κη, μια προ­γε­νέ­στε­ρη ποι­νι­κή εξέ­λι­ξη και μια σειρά από εκ­κρε­μείς ή αμ­φι­σβη­τού­με­νες πλευ­ρές του ιδιο­κτη­σια­κού.