Σοβαρές δεσμεύσεις Σαμαρά από τη Ρόδο (φώτο)

Με ση­μείο αιχ­μής την δια­τή­ρη­ση του υφι­στά­με­νου φο­ρο­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, την στή­ρι­ξη του Του­ρι­σμού, αλλά και μια σειρά σο­βα­ρών δε­σμεύ­σε­ων όπως η μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ και η από­δο­σή του στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση καθώς και η εγ­γύ­η­ση ότι δεν θα υπάρ­ξει καμία πε­ρι­κο­πή σε μι­σθούς και συ­ντά­ξεις, πραγ­μα­το­ποί­η­σε την προ­ε­κλο­γι­κή ομι­λία του στην Ρόδο, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Αντώ­νης Σα­μα­ράς στο ξε­νο­δο­χείο “Ρόδος Παλάς”.

Η αί­θου­σα του ξε­νο­δο­χεί­ου γέ­μι­σε ασφυ­κτι­κά από νωρίς πριν από την εμ­φά­νι­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού, με κόσμο όλων των ηλι­κιών -πράγ­μα που ικα­νο­ποί­η­σε κατά πολύ τα στε­λέ­χη της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας αλλά και τον ίδιο τον κ. Σα­μα­ρά, που δή­λω­σε ιδιαί­τε­ρα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την συμ­με­το­χή.

Πα­ρό­ντες ήταν τα στε­λέ­χη της Ν.Δ. όλοι οι εκ­πρό­σω­ποι των πα­ρα­γω­γι­κών τά­ξε­ων, το­πι­κών φο­ρέ­ων, οι υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος, ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, ο Δή­μαρ­χος Ρόδου, δη­μο­τι­κοί και πε­ρι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι κ.ά.

Εντύ­πω­ση προ­κά­λε­σε το γε­γο­νός ότι στην ομι­λία του ο κ. Σα­μα­ράς, επι­κε­ντρώ­θη­κε σε μια σειρά από το­πι­κά ζη­τή­μα­τα όπως τα προ­βλή­μα­τα των νη­σιών και η ανά­γκη στή­ρι­ξης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας καθώς και η “ανοι­χτή” στή­ρι­ξη που έδωσε στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο για τον οποίο, μά­λι­στα, ξε­κα­θά­ρι­σε ότι θα του πα­ρέ­χει “προί­κα” αρ­κε­τών εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για την προ­ώ­θη­ση και εφαρ­μο­γή της πε­ρί­φη­μης “επι­μή­κυν­σης” της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου -όπως άλ­λω­στε έχει ήδη εξαγ­γεί­λει ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος.

“Βρί­σκο­μαι εδώ για να σας φέρω το μή­νυ­μα της νίκης που θα λυ­τρώ­σει τον λαό μας, το ίδιο μή­νυ­μα που παίρ­νω από κάθε γωνιά της χώρας και κάθε μέρα δυ­να­μώ­νει. Κι απόψε η Ρόδος δίνει το μή­νυ­μα της νίκης σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα, όπως άλ­λω­στε έκανε και στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος που εκλέ­χθη­κε! Σ’ αυτές τις εκλο­γές δεν θα νι­κή­σει μόνο η πα­ρά­τα­ξή μας, αλλά η Ελ­λά­δα” όπως υπο­γράμ­μι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Μι­λώ­ντας για τον Του­ρι­σμό υπο­γράμ­μι­σε τα εξής:

“Του­ρι­σμός και Αβε­βαιό­τη­τα δεν πάνε μαζί, Του­ρι­σμός και μό­νι­μη ανα­τα­ρα­χή δεν πάνε μαζί. Το ‘οξυ­γό­νο’ του Του­ρι­σμού είναι η στα­θε­ρό­τη­τα, η ασφά­λεια, η αξιο­πι­στία. Ο Του­ρι­σμός, ξέρει και δεί­χνει την δύ­να­μή του. Οι άν­θρω­ποι του Του­ρι­σμού γνω­ρί­ζουν καλά. Την πιο κρί­σι­μη στιγ­μή για τον τόπο ήταν ο Του­ρι­σμός που έβαλε πλάτη για την οι­κο­νο­μία της χώρας. Πι­στεύω στον Ελ­λη­νι­κό Του­ρι­σμό γιατί μπο­ρεί να πάει την Ελ­λά­δα πιο ψηλά…”

Ο κ. Σα­μα­ράς, μί­λη­σε ει­δι­κά για τα νησιά μας απο­κα­λώ­ντας τα “μι­κρές κόρες του Αι­γαί­ου” και δε­σμεύ­τη­κε κατ’ αρχήν για την δια­τή­ρη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ που ισχύ­ει στην πε­ριο­χή μας και δεύ­τε­ρον, για την μεί­ω­ση των φόρων -γε­νι­κό­τε­ρα.

Ανα­φέρ­θη­κε ακόμη στην ανά­γκη στα­θε­ρό­τη­τας και ανά­πτυ­ξης που απαι­τεί η νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα -φέρ­νο­ντας μά­λι­στα ως πα­ρά­δειγ­μα την Κά­λυ­μνο όπου υπάρ­χει σο­βα­ρό πρό­βλη­μα με την με­τα­νά­στευ­ση.

Μί­λη­σε ακόμη για την ανά­γκη εκ­συγ­χρο­νι­σμού των λι­με­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων καθώς και ξε­κα­θά­ρι­σε ότι στη­ρί­ζει την ίδρυ­ση υδα­το­δρο­μί­ων στα νησιά που έχουν ανά­γκη.

Πα­ράλ­λη­λα, εξή­γη­σε τις θέ­σεις της πα­ρά­τα­ξής του για τις συμ­βά­σεις πα­ρα­χώ­ρη­σης των 14 Πε­ρι­φε­ρεια­κών Αε­δρο­μί­ων της χώρας με­τα­ξύ αυτών και της Ρόδου & Κω, λέ­γο­ντας πως: “Δί­νου­με για 30 – 40 χρό­νια το αε­ρο­δρό­μιο στον ιδιώ­τη να το φτιά­ξει, να το εκ­συγ­χρο­νί­σει κ.λπ. αλλά δεν το χα­ρί­ζου­με. Το πα­ρα­χω­ρού­με για επεν­δύ­σεις που θα δώ­σουν άμεσα θέ­σεις ερ­γα­σί­ας”.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός μί­λη­σε ει­δι­κά για τις θέ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με την οι­κο­νο­μία και επέ­μει­νε ότι “η Ελ­λά­δα θα βγει από το Μνη­μό­νιο και θα πά­ρου­με και πρό­σθε­τη βο­ή­θεια χρέ­ους με πολύ χα­μη­λά επι­τό­κια στο μέλ­λον και με σύ­ντο­μο ορί­ζο­ντα εξό­φλη­σης”.

Ει­δι­κά για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εξα­πέ­λυ­σε δρι­μεία επί­θε­ση για την σθε­να­ρή στάση της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι στην προ­σπά­θεια Ανα­θε­ώ­ρη­σης του Συ­ντάγ­μα­τος για την οποία “χά­θη­κε μια εγάλη ευ­και­ρίά” όπως τό­νι­σε.

Μά­λι­στα έκανε ει­δι­κή μνεία στην ΑΟΖ, στην λα­θρο­μετ­νά­στευ­ση και στην στα­θε­ρό­τη­τα στο Αι­γαίο και υπο­γράμ­μι­σε ότι: “Εμείς ανή­κου­με στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Κά­ποιοι θέ­λουν να μας κά­νουν να το ξε­χά­σου­με αυτό…”

Κα­τα­λή­γο­ντας, ο κ. Σα­μα­ράς είπε:

“Ο Ελ­λη­νι­κός λαός έχει να επι­λέ­ξει ανά­με­σα στην απα­τη­λή ανά­πτυ­ξη και στην πραγ­μα­τι­κή ανά­πτυ­ξη.

Εμείς θέ­λου­με μια Ελ­λά­δα γε­μά­τη φως που θα λά­μπει.

Θέ­λου­με την κα­λύ­τε­ρη Ελ­λά­δα και όχι μια Ελ­λά­δα που θα χρω­στά­ει και θα πα­ρα­κα­λά­ει.

Θα νι­κή­σου­με”.

Ομι­λία του Πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αντώ­νη Σα­μα­ρά στη Ρόδο

Με συ­γκι­νεί­τε πάρα πολύ. Ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ, γιατί είμαι πραγ­μα­τι­κά συ­γκι­νη­μέ­νος από αυτή την κα­τα­πλη­κτι­κή συ­γκέ­ντρω­ση, εδώ στην καρ­διά των ακρι­τι­κών Δω­δε­κα­νή­σων και πάλι στην αγα­πη­μέ­νη Ρόδο. Σας ευ­χα­ρι­στώ πάρα- πάρα πολύ.

Εδώ είναι το πραγ­μα­τι­κό προ­πύρ­γιο της Ελ­λά­δας στο Αι­γαίο.

Ανά­με­σά σας, ανά­με­σα σε πα­λαιούς και ανά­με­σα σε νέους συμ­μα­χη­τές και ανά­με­σα στα πιο υπέ­ρο­χα παι­διά, εκεί­να της νε­ο­λαί­ας μας, της ΟΝΝΕΔ, που τα ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ.

Και βρί­σκο­μαι εδώ, για να σας φέρω το μή­νυ­μα της νίκης, που θα λυ­τρώ­σει το λαό μας. Είναι το ίδιο μή­νυ­μα που παίρ­νω όπου γυρ­νάω, από κάθε γωνιά της χώρας. Και κάθε μέρα που περ­νά­ει αυτό το μή­νυ­μα δυ­να­μώ­νει!

Και απόψε η Ρόδος δίνει το μή­νυ­μα της νίκης σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα!

Όπως, άλ­λω­στε, το έκανε και στις Πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές του Μαΐου, όπου ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος εκλέ­χθη­κε Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Από δω, λοι­πόν, σας λέω με βε­βαιό­τη­τα δεν θα νι­κή­σει σε αυτές τις εκλο­γές η πα­ρά­τα­ξή μας, θα νι­κή­σει η Ελ­λά­δα!

Φίλες και φίλοι,

Θα πούμε ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα και πολλά από αυτά τα ξέ­ρε­τε καλά αλλά είναι ανά­γκη να τα επα­να­λαμ­βά­νου­με, να τα με­τα­φέ­ρου­με, να με­τα­δί­δο­νται πα­ντού. Ιδιαί­τε­ρα εδώ, πρέ­πει να πούμε ότι Του­ρι­σμός και αβε­βαιό­τη­τα δεν πάνε μαζί. Του­ρι­σμός και μό­νι­μη ανα­τα­ρα­χή δεν πάνε μαζί. Το οξυ­γό­νο του του­ρι­σμού είναι η στα­θε­ρό­τη­τα, είναι η ασφά­λεια, είναι η αξιο­πι­στία.

Και ο Του­ρι­σμός ξέρει και δεί­χνει τη δύ­να­μή του. Οι άν­θρω­ποι του του­ρι­σμού είναι πραγ­μα­τι­κά υπε­ρή­φα­νοι γι αυτό εί­μα­στε και εμείς μαζί τους. Και δεν σας κρύβω ότι την πιο κρί­σι­μη στιγ­μή για τον τόπο, ήταν ο του­ρι­σμός που έβαλε πλάτη.

Και πι­στεύω στον ελ­λη­νι­κό Του­ρι­σμό. Και το απο­δεί­ξα­με έμπρα­κτα στην πο­λι­τι­κή μας. Και πι­στεύω ότι ο του­ρι­σμός μπο­ρεί να πάει την Ελ­λά­δα ακόμα πολύ πιο ψηλά. Βέ­βαια, η προ­σπά­θεια αυτή θα έπρε­πε να είναι κοινή. Δυ­στυ­χώς δεν είναι! Και εγώ ρωτάω ποιους του­ρί­στες θα πε­ρι­μέ­νει η Ρόδος το κα­λο­καί­ρι, αν οι άν­θρω­ποι αυτοί πι­στέ­ψουν ότι θα πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν με ποιο νό­μι­σμα θα έρ­θουν εδώ, το ευρώ ή τη δραχ­μή.

Και σας θυ­μί­ζω ότι εδώ από τη Ρόδο πριν λί­γους μήνες ο Κι­νέ­ζος πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, στον Έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό έλεγε ότι ο ίδιος θα είναι ο πρέ­σβης του Ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού στην Κίνα. Τι τον έκανε να το πει; Γιατί το είπε; Γιατί ανα­γνώ­ρι­ζε και την αξιο­πι­στία και την ασφά­λεια και τη σο­βα­ρό­τη­τα της χώρας αυτής που εξέ­πε­μπε, που ακτι­νο­βο­λού­σε η κυ­βέρ­νη­σή μας. Χωρίς τα οποία δεν θα υπήρ­χε το του­ρι­στι­κό θαύμα του 2013 και 2014. Μην κά­νε­τε λάθος, χωρίς στα­θε­ρό­τη­τα, δεν υπάρ­χει του­ρι­σμός.

Εμείς όμως, δεν στα­μα­τά­με να δου­λεύ­ου­με για εκεί­να που πι­στεύ­ου­με:

Γι’ αυτό και θέλω να πω ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα στη­ρί­ζω το πι­λο­τι­κό πρό­γραμ­μα επι­μή­κυν­σης της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου όπως αυτό πα­ρου­σιά­στη­κε στο συ­νέ­δριο του ΣΕΤΕ προ δι­μή­νου.

Ολο­κλη­ρώ­νου­με μετά τη λει­τουρ­γία των φο­ρέ­ων δια­χεί­ρι­σης για τα λι­μά­νια της χώρας και στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα. Τα λι­μά­νια θα γί­νουν – δεν λέω μπο­ρεί να γί­νουν, λέω θα γί­νουν- πόλοι ανά­πτυ­ξης και απο­τε­λε­σμα­τι­κές πύλες ει­σό­δου και εξό­δου προ­σώ­πων και αγα­θών.

Κα είμαι δίπλα στην προ­σπά­θεια της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και για τη δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων. Με τα υδα­το­δρό­μια σε ολό­κλη­ρη την Πα­τρί­δα μας, θυ­μη­θεί­τε το, θα γί­νου­με η κο­ρω­νί­δα της σύγ­χρο­νης, πα­γκό­σμιας του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας. Δεν θα μας λεί­πει τί­πο­τα.

Προ­ω­θού­με επί­σης την εκ­χώ­ρη­ση πόρων από τα επι­χει­ρη­σια­κά το­με­α­κά προ­γράμ­μα­τα του ΕΣΠΑ –που λέμε- προς τις Πε­ρι­φέ­ρειες.

Και στό­χος μας είναι να εκ­χω­ρη­θεί η δια­χεί­ρι­ση των πόρων για τα προ­γράμ­μα­τα της αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης κατά 30% και αλιεί­ας στις νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες, ώστε να ξε­φύ­γουν από τις δα­γκά­νες της κε­ντρι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας, να πάει στην Πε­ρι­φέ­ρεια.

Θέλω επί­σης να πω ότι οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά του Αι­γαί­ου δεν πρό­κει­ται να κα­ταρ­γη­θούν.

Και προ­σέξ­τε, η μάχη που έγινε γι’ αυτό το ζή­τη­μα. Ήταν μάχη πολύ δύ­σκο­λη και με­γά­λη. Γιατί; Γιατί αν τους δί­να­με τους μειω­μέ­νους τους συ­ντε­λε­στές δεν θα μπο­ρού­σα­με ποτέ να τους ξα­να­πά­ρου­με πίσω. Γιατί τους έχου­με πάρει με τη σφρα­γί­δα της Ευ­ρώ­πης που πλέον, όμως, απο­τε­λεί εξαί­ρε­ση. Και δεν θα μπο­ρού­σα­με ποτέ να τους επα­να­κτή­σου­με.

Δε­σμεύ­ο­μαι, επί­σης, για τη δια­τή­ρη­ση του ισχύ­ο­ντος κα­θε­στώ­τος ΦΠΑ στα νησιά του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ως μέσο στή­ρι­ξης – υπο­στή­ρι­ξης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας.

Και κοι­τάξ­τε η θε­σμο­θέ­τη­ση της ρή­τρας νη­σιω­τι­κό­τη­τας, απο­τε­λεί πλέον νόμο του Κρά­τους. Και ήταν προ­γραμ­μα­τι­κή δέ­σμευ­σή μας, στο κυ­βερ­νη­τι­κό πρό­γραμ­μα της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας που είχε εκ­πο­νή­σει για το Νότιο Αι­γαίο και τα Δω­δε­κά­νη­σα.

Και χαί­ρο­μαι, επί­σης, πολύ για τις ση­μα­ντι­κές πρω­το­βου­λί­ες εξω­στρέ­φειας του νη­σιού μας, όπως είναι η έκ­θε­ση αρ­χαιο­τή­των της Ρόδου στο Μου­σεί­ου του Λού­βρου. Αυτός είναι ο δρό­μος που πρέ­πει, με εξω­στρέ­φεια, να ακο­λου­θή­σου­με. Να ανα­δεί­ξου­με την Ελ­λά­δα. Να ανα­δει­κνύ­ου­με συ­νε­χώς τους θη­σαυ­ρούς μας που είναι τα με­γά­λα συ­γκρι­τι­κά μας πλε­ο­νε­κτή­μα­τα, όπως εκεί­να που δεί­χνουν την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της Δω­δε­κα­νή­σου και την ιστο­ρία της. Η εξω­στρέ­φεια και στον Πο­λι­τι­σμό είναι και αυτό κλει­δί επι­τυ­χί­ας.

Και πολύ ση­μα­ντι­κή πρω­το­βου­λία είναι η ίδρυ­ση, από το επό­με­νο ακα­δη­μαϊ­κό έτος, δύο πα­νε­πι­στη­μια­κών τμη­μά­των διοί­κη­σης του­ρι­σμού, ένα ελ­λη­νό­φω­νο και ένα αγ­γλό­φω­νο, με έδρα τη Ρόδο. Αλλά και η ίδρυ­ση, για πρώτη φορά, Ιν­στι­τού­του Του­ρι­στι­κών Ερευ­νών με έδρα τη Ρόδο. Το μο­να­δι­κό σε όλη την Ελ­λά­δα. Και ήδη προ­ω­θεί­ται το σχε­τι­κό Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα.

Και θέλω ένα πράγ­μα να συ­γκρα­τή­σε­τε. Ότι δεν πρό­κει­ται να αφήσω κα­νέ­να νη­σιώ­τη να πα­λέ­ψει μόνος του με την αδι­κία και με την ανι­σό­τη­τα. Για εμένα προ­τε­ραιό­τη­τα θα είναι πά­ντο­τε η αξιο­πρέ­πεια των κα­τοί­κων που κρα­τούν την Ελ­λη­νι­κή ση­μαία ψηλά.

Δε­σμεύ­ο­μαι και για την ολο­κλή­ρω­ση του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου που θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα στους φο­ρείς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης να στη­ρί­ξουν τα νησιά μας με ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό, καθώς και για την ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση των υπο­δο­μών πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών υγεί­ας στα νησιά μας.

Και να σκέ­πτε­στε ιδιαί­τε­ρα τα μι­κρό­τε­ρα τα νησιά. Το πρό­γραμ­μα, μπορώ να σας το πω με υπε­ρη­φά­νεια, επρό­κει­το να τε­λειώ­σει αυτές τις μέρες. Είναι έτοι­μο στο γρα­φείο του Χα­τζη­μάρ­κου και θα τε­λειώ­σει αμέ­σως μετά τις εκλο­γές που θα κερ­δί­σει η Νέα Δη­μο­κρα­τία.

Τα νησιά μας, η νη­σιω­τι­κό­τη­τα γε­νι­κό­τε­ρα, ήταν, είναι και θα είναι πάντα, ένας αλη­θι­νός θη­σαυ­ρός για αυτή τη χώρα. Και πρέ­πει αυτό το θη­σαυ­ρό να τον αξιο­ποιού­με συ­νε­χώς και κυ­ρί­ως να με­τα­τρέ­ψου­με γε­ω­γρα­φι­κές και άλλες αδυ­να­μί­ες που υπάρ­χουν σε με­γά­λα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα. Για την ευ­η­με­ρία των νη­σιών και για την ανα­πτυ­ξια­κή δυ­να­μι­κή ολό­κλη­ρης της χώρας.

Φίλες και φίλοι, θέλω επί­σης απόψε να σας μι­λή­σω με αλή­θεια, όπως πάντα και με ευ­θύ­νη. Γιατί αυτές τις εκλο­γές είναι εκλο­γές με ευ­θύ­νη και με αλή­θεια από τη δικιά μας πλευ­ρά. Όταν ανέ­λα­βα τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας τον Ιού­λιο του 2012, ελά­χι­στοι σε όλο τον κόσμο πί­στευαν ότι επρό­κει­το να τα κα­τα­φέ­ρου­με.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι μά­λι­στα το είχαν σί­γου­ρο, ότι η Ελ­λά­δα θα έβγαι­νε από το ευρώ. Και αυτό θα ήταν –και το ήξε­ραν όλοι- ένας αλη­θι­νός εφιάλ­της για την Πα­τρί­δα μας. Ήταν εφιαλ­τι­κό, πράγ­μα­τι, αυτό το σε­νά­ριο, που με πολύ κόπο και με πολλή δου­λειά κα­τορ­θώ­σα­με και απο­τρέ­ψα­με. Κι όμως σή­με­ρα – το λέω με ευ­θύ­νη και με αλή­θεια- υπάρ­χουν εκεί­νοι οι οποί­οι θέ­λουν να μας ξα­να­φέ­ρουν πίσω σε εκεί­νο το ση­μείο. Και θέ­λουν να μας ξα­να­φέ­ρουν σε εκεί­νο το ση­μείο σή­με­ρα που η Ελ­λά­δα με τις δι­κιές σας θυ­σί­ες, τις θυ­σί­ες του Ελ­λη­νι­κού λαού, έχει ανα­κτή­σει πάλι πλή­ρως την αξιο­πι­στία της στο εξω­τε­ρι­κό. Έχου­με στο εσω­τε­ρι­κό μη­δε­νί­σει τα ελ­λείμ­μα­τά μας, που ήταν ο «καρ­κί­νος» που είχε προ­κα­λέ­σει όλη αυτή την κα­τά­στα­ση. Έχου­με μπει μετά από έξι χρό­νια ύφε­σης και πάλι σε ρυθ­μούς Ανά­πτυ­ξης.

Χθες, μά­λι­στα, ανα­κοι­νώ­θη­κε από τις Βρυ­ξέλ­λες ότι η Ελ­λά­δα όχι μόνο πέ­τυ­χε τον υψη­λό­τε­ρο ρυθμό ανά­καμ­ψης στο τρίτο τρί­μη­νο του 2014, αλλά πέ­τυ­χε και τη με­γα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση ανερ­γί­ας από οποια­δή­πο­τε άλλη χώρα στην ευ­ρω­ζώ­νη στο τρίτο τρί­μη­νο του 2014! Κι αυτό τι δεί­χνει; Δεί­χνει ότι σε ώρες δύ­σκο­λες για όλους εμείς έχου­με μπει στη σωστή κοίτη του πο­τα­μού. Έχου­με πάει στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Εί­μα­στε στον καλό δρόμο. Και είναι αυτό το οποίο δίνει και στην κυ­βέρ­νη­ση και στον κόσμο και στους έξω το σωστό το μή­νυ­μα. Και το σωστό κου­ρά­γιο που πρέ­πει κα­νείς να έχει.

Και να πω ένα πα­ρά­δειγ­μα το οποίο ακου­μπά τη δική σας Πε­ρι­φέ­ρεια: Πριν –αν θυ­μά­μαι καλά- δυο μήνες, ενά­μι­ση μήνα, ολο­κλη­ρώ­θη­καν με με­γά­λη επι­τυ­χία οι λε­γό­με­νες συμ­βά­σεις πα­ρα­χώ­ρη­σης για 14 πε­ρι­φε­ρεια­κά αε­ρο­δρό­μια της χώρας. Τι ση­μαί­νει αυτό; Σου δίνω εγώ για τριά­ντα, σα­ρά­ντα χρό­νια αυτό το αε­ρο­δρό­μιο. Εσύ ανα­λαμ­βά­νεις να βά­λεις λεφτά, να το επι­σκευά­σεις, να το φτιά­ξεις, να το εκ­συγ­χρο­νί­σεις, εκεί που ξέ­ρε­τε ποια ήταν η κα­τά­στα­ση, όταν ερ­χό­ταν ο του­ρί­στας και δεν είχε το κρά­τος, με τα ελ­λείμ­μα­τα που εί­χα­με δυ­στυ­χώς, να δια­θέ­σει πό­ρους, για να τα φτιά­ξει αυτά τα αε­ρο­δρό­μια. Και κά­νεις ένα δια­γω­νι­σμό, δεν του το χα­ρί­ζεις, το πα­ρα­χω­ρείς για τριά­ντα- σα­ρά­ντα χρό­νια και μετά σε σένα ανή­κει πάντα. Σου κάνει ο άλλος επεν­δύ­σεις. Η τρόι­κα είχε προ­βλέ­ψει ότι επρό­κει­το να πά­ρου­με γύρω στα 350 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και ο δια­γω­νι­σμός κερ­δή­θη­κε από μια με­γά­λη εται­ρεία ευ­ρω­παϊ­κή, η οποία έβαλε 1,4 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια και η οποία ανέ­λα­βε να προ­χω­ρή­σει σε τε­ρά­στιες επεν­δύ­σεις. Που θα δώ­σουν άμεσα θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, άμεσα δη­λα­δή Ανά­πτυ­ξη.

Δύο από τα αε­ρο­δρό­μια αυτά βρί­σκο­νται στα Δω­δε­κά­νη­σα, στη Ρόδο και στην Κω. Και τα άλλα δυο, πιο πέρα, στη Μύ­κο­νο και στη Σα­ντο­ρί­νη. Κι όμως επί­ση­μα βγαί­νουν και λένε ότι αυτά τα οποία έχετε πα­ρα­χω­ρή­σει εμείς πρό­κει­ται να τα μα­ταιώ­σου­με. Ποιος έχει δι­καί­ω­μα να τα ανα­κό­ψει αυτά; Ποιος έχει δι­καί­ω­μα να στα­μα­τή­σει αυτή την ευ­θεία γραμ­μή της προ­ό­δου και της ανά­πτυ­ξης; Και στο όνομα ποιας ιδε­ο­λη­ψί­ας, ότι μήπως το κρά­τος ξέρει εκεί­νο κα­λύ­τε­ρα να κάνει επεν­δύ­σεις από τον ιδιώ­τη; Και αν ναι, ας μας πουν σε ποια χώρα γί­νο­νται κα­λύ­τε­ρα επεν­δύ­σεις από το κρά­τος από ότι τον ιδιώ­τη; Να το μά­θου­με και εμείς. Εγώ ξέρω ότι εκεί κά­πο­τε που το εί­χα­νε «θρη­σκεία» το κρά­τος, Κίνα, Ρωσία, έρ­χο­νται οι ίδιοι πια, στο Ελ­λη­νι­κό για πα­ρά­δειγ­μα, με­τέ­χει τε­ρά­στια κι­νε­ζι­κή εται­ρεία η Fosun, ιδιω­τι­κή, η οποία έχει μπει μέσα στην επέν­δυ­ση αυτή και κά­νουν τα πάντα ως ιδιώ­τες. Γιατί μόνο από τον ιδιώ­τη βγαί­νει προ­κο­πή. Και όχι από το κρά­τος που δεν μπο­ρεί το ίδιο να τι­θα­σεύ­σει την απί­στευ­τη γρα­φειο­κρα­τία του.

Τέλος, τώρα η χώρα έπια­σε όλους τους στό­χους την τε­λευ­ταία διε­τία και βγαί­νου­με από το Μνη­μό­νιο. Είναι έτοι­μη να προ­χω­ρή­σει η χώρα μας, εμείς η κυ­βέρ­νη­ση, σε συμ­φω­νία τε­λι­κή για την επό­με­νη μέρα.

Και θα έχου­με και πρό­σθε­τη «βο­ή­θεια χρέ­ους», που θα μπο­ρέ­σει να δώσει στα­δια­κά φο­ρο­λο­γι­κές ανα­κου­φί­σεις σε όλους! Και έρ­χο­νται από την άλλη και σου λένε εμείς θα κά­νου­με πλήρη «ανα­δια­πραγ­μά­τευ­ση του χρέ­ους»! Ποια ανα­δια­πραγ­μά­τευ­ση; Εμείς πε­τύ­χα­με το με­γα­λύ­τε­ρο «κού­ρε­μα χρέ­ους» που έχει γίνει ποτέ στην πα­γκό­σμια ιστο­ρία. Κό­ψα­με πάνω από 125 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια, κου­ρέ­ψα­με, δεν υπάρ­χουν πια ως χρέος, που ήταν το 41% του συ­νο­λι­κού μας χρέ­ους, και δεν ήρ­θα­με σε σύ­γκρου­ση με κα­νέ­ναν!

Κι ύστε­ρα για το υπό­λοι­πο χρέος πε­τύ­χα­με να έχου­με τα χα­μη­λό­τε­ρα επι­τό­κια και εκεί που εί­χα­με φθά­σει –ακού­στε- να πλη­ρώ­νου­με τό­κους 16 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια κάθε χρόνο, σή­με­ρα πλη­ρώ­νου­με 6 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια κάθε χρόνο!

Κι εκεί που εί­χα­με φτά­σει να πλη­ρώ­νου­με 5,5% επι­τό­κιο κάθε χρόνο, σή­με­ρα πλη­ρώ­νου­με 1,8%! Και ξέ­ρε­τε πολ­λές χώρες που να πλη­ρώ­νουν τόσο χα­μη­λά επι­τό­κια για το δικό τους χρέος;

Αυτό το πε­τύ­χα­με. Και αυτό πάνε να το τι­νά­ξουν στον αέρα!

Κι ακόμα προ­σέξ­τε: έχου­με ήδη δια­πραγ­μα­τευ­θεί πως, πιά­νο­ντας τους στό­χους και βγαί­νο­ντας από το Μνη­μό­νιο, θα πά­ρου­με την πρό­σθε­τη «βο­ή­θεια χρέ­ους»: δη­λα­δή, πε­ρισ­σό­τε­ρα χρό­νια με πολύ χα­μη­λά επι­τό­κια στο μέλ­λον. Και εξό­φλη­ση ακόμα πιο πέρα στο μέλ­λον…

Κι όλα αυτά τα πε­τυ­χαί­νου­με τώρα που βγαί­νου­με από το Μνη­μό­νιο.

Και κά­ποιοι θέ­λουν από την αρχή να πουν ότι θα τα δια­πραγ­μα­τευ­θούν όλα αυτά.

Και τους λέει η Ευ­ρώ­πη: βε­βαί­ως, και θέλω η Ελ­λά­δα να ανή­κει στο ευρώ, αλλά πρέ­πει και η Ελ­λά­δα να σέ­βε­ται, όπως όλες οι άλλες χώρες, τους κα­νό­νες του ευρώ, που είναι για όλη την ευ­ρω­ζώ­νη.

Όμως, εκεί­νο που οι ίδιοι εμ­φα­νί­ζουν ως «πρό­γραμ­μα», δεν τηρεί κα­νέ­να κα­νό­να του ευρώ. Εκεί­να που θέ­λουν να δια­πραγ­μα­τευ­θούν, ανα­τρέ­πουν όλους τους κα­νό­νες του ευρώ. Που δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να δε­χθεί η Ευ­ρώ­πη! Γι’ αυτό και ο πα­γκό­σμιος Τύπος και οι τη­λε­ο­ρά­σεις οι ξένες ξα­να­έ­φε­ραν στην επι­και­ρό­τη­τα αυτή την άθλια λέξη που λέ­γε­ται Grexit, έξο­δος από το ευρώ. Η Ελ­λη­νι­κή έξο­δος από το ευρώ.

Γι’ αυτό δη­μιουρ­γή­θη­κε αυτό το κλίμα αβε­βαιό­τη­τας, μόνο με την πι­θα­νό­τη­τα ότι θα μπο­ρού­σε να έρθει ένα κόμμα που θα κάνει όλα αυτά. Και γι’ αυτό το λόγο, φίλες και φίλοι, σας το λέω με την αί­σθη­ση του χρέ­ους, της αλή­θειας και της ευ­θύ­νης μου, οι εκλο­γές στις 25 Ια­νουα­ρί­ου είναι οι πιο κρί­σι­μες εκλο­γές που θα έχει ο τόπος για τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες…

Και η δεύ­τε­ρη αλή­θεια που θέλω να σας πω, είναι να ξέ­ρε­τε ότι όταν το κρά­τος δίνει και δίνει νοι­κο­κυ­ρε­μέ­να, δη­λα­δή όσο αντέ­χει η οι­κο­νο­μία, τότε αυτά που δίνει τα δίνει για πάντα!

Όταν αντί­θε­τα εμ­φα­νί­ζο­νται κά­ποιοι που τά­ζουν τα πάντα στους πά­ντες, τότε λίγο αρ­γό­τε­ρα θα τα πά­ρουν πίσω πολ­λα­πλά­σια.

Και επει­δή καμιά φορά ο Έλ­λη­νας έχει κοντή μνήμη, το θυ­μί­ζω: Θυ­μά­στε τι έγινε με εκεί­να εκεί τα πε­ρί­φη­μα «λεφτά υπάρ­χουν»: Έτα­ξαν λα­γούς με πε­τρα­χή­λια, ύστε­ρα βγήκε η χώρα από τις αγο­ρές, ανα­γκά­στη­καν και την έβα­λαν στο Μνη­μό­νιο με σκλη­ρούς όρους. Και τε­λι­κά τι πήραν; Πήραν πίσω υπερ-πολ­λα­πλά­σια από εκεί­να τα οποία έλε­γαν με το «λεφτά υπάρ­χουν» και με τις υπο­σχέ­σεις που μοί­ρα­ζαν δεξιά και αρι­στε­ρά.

Τώρα ήλθε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ξανά τάζει στους πά­ντες τα πάντα! Δεν υπάρ­χει Έλ­λη­νας που να μην του έχουν τάξει τα πάντα! Είναι η νέα εκ­δο­χή του «λεφτά υπάρ­χουν»!

Όμως, να ξέ­ρε­τε: αν όλα αυτά επι­χει­ρού­σε να τα κάνει πράξη, θα γι­νό­ταν ακρι­βώς το ίδιο όπως το 2009: ελ­λείμ­μα­τα, χρε­ο­κο­πί­ες…

Οι αγο­ρές θα έκλει­ναν ξανά για την Ελ­λά­δα, ενώ μόλις πέρσι ξα­να­κερ­δί­σα­με τη μάχη, για να βγού­με στις αγο­ρές…

Και θα ανα­γκα­ζό­μα­σταν και πάλι να πάμε σε μνη­μό­νια. Αυτό ο κό­σμος το βλέ­πει πια. Και δεν θα το επι­τρέ­ψει. Και στις εκλο­γές στις 25 Ια­νουα­ρί­ου ο κό­σμος θα δώσει ιστο­ρι­κή νίκη για τη Νέα Δη­μο­κρα­τία.

Ακόμα και στα δύ­σκο­λα τα χρό­νια τα προη­γού­με­να δώ­σα­με μάχη, για να δώ­σου­με ό,τι μπο­ρού­σα­με από φο­ρο­λο­γι­κές μειώ­σεις. Προ­σέξ­τε: Χωρίς να οδη­γη­θού­με σε νέα ελ­λείμ­μα­τα! Νοι­κο­κυ­ρε­μέ­να.

Και τώρα που μπαί­νου­με πια στην ανά­καμ­ψη, με τη «βο­ή­θεια χρέ­ους» που θα πά­ρου­με βγαί­νο­ντας από το Μνη­μό­νιο, μπο­ρού­με να δώ­σου­με νοι­κο­κυ­ρε­μέ­να και στα­δια­κά πολύ με­γα­λύ­τε­ρη ανα­κού­φι­ση, δη­λα­δή πραγ­μα­τι­κές μειώ­σεις φόρων. Και είναι στο πρό­γραμ­μά μας αυτό, θα το ακού­σε­τε αύριο λε­πτο­με­ρώς: Μεί­ω­ση στο φόρο ει­σο­δή­μα­τος. Με τον ανώ­τα­το συ­ντε­λε­στή να φθά­νει στο 33%. Και εδώ το κα­τα­λα­βαί­νε­τε ίσως ακόμα κα­λύ­τε­ρα. Δεν μπο­ρεί ο γεί­το­νάς σου δίπλα, λίγα χι­λιό­με­τρα, να έχει φο­ρο­λο­γι­κό συ­ντε­λε­στή 12, 14 και εσύ να μπο­ρείς να πι­στεύ­εις ότι δήθεν θα ήταν δυ­να­τόν ποτέ να τον αντα­γω­νι­στείς για μια επέν­δυ­ση που θα έρθει από την Αυ­στρα­λία ή από τον Κα­να­δά, όταν θα ξέρει ο Κα­να­δός ή ο Αυ­στρα­λός ότι εκεί πλη­ρώ­νει 12 για τα κέρδη του και εδώ πρέ­πει να πλη­ρώ­σει 42. Δεν είναι απλά υπο­χρέ­ω­ση ιδε­ο­λο­γί­ας δικής μου, που την πι­στεύω, ότι θα πρέ­πει να είναι χα­μη­λοί οι φόροι, για να υπάρ­χουν επεν­δύ­σεις και να κι­νεί­ται η αγορά. Είναι και η ανά­γκη σε σχέση με τη σύ­γκρι­ση με τους γει­τό­νους μας. Σε αυτή τη σκα­κιέ­ρα που εμείς παί­ζου­με εδώ γύρω δεν μπο­ρού­με να αντε­πε­ξέλ­θου­με με αυτή την υψηλή φο­ρο­λο­γία.

Μιλάω για μεί­ω­ση στο φόρο επι­χει­ρή­σε­ων κάθε εί­δους στο 15%, από 25% που είναι σή­με­ρα. Αυτή θα είναι η αλη­θι­νή επα­νά­στα­ση στην Ελ­λά­δα.

Και ακού­στε και κάτι άλλο: Πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση στο φόρο ακι­νή­των, στον ΕΝΦΙΑ. Μειώ­σεις θα αρ­χί­σουν το 2015, θα συ­νε­χι­στούν στα­δια­κά τα επό­με­να χρό­νια και τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ, είναι η θέση μας κι αυτό θα το κά­νου­με πράξη- τα έσοδα όλα από τον ΕΝΦΙΑ θα απο­δί­δο­νται στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση. Για να γίνει η το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση πραγ­μα­τι­κά αυ­τό­νο­μη, κι αν θέ­λε­τε, πιο υπεύ­θυ­νη. Να στα­μα­τή­σει να είναι ο μό­νι­μος ζη­τιά­νος της κάθε κυ­βέρ­νη­σης και του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Και να γίνει πιο ανα­πτυ­ξια­κή, μια που θα έχει το κί­νη­τρο να δίνει δρα­στη­ριό­τη­τα στον πλη­θυ­σμό της με τα έσοδα αυτά.

Αυτό θα είναι- πι­στέψ­τε με- μια από τις πιο επα­να­στα­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που θα έχουν γίνει ποτέ στην Ελ­λά­δα.

Κι άλλη μεί­ω­ση στο φόρο αλ­λη­λεγ­γύ­ης, πέραν του 30% που κό­ψα­με πέρσι. Ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές- μου το επα­νέ­λα­βε σή­με­ρα ο Πρό­ε­δρος των εμπό­ρων- στα­δια­κά, για να μην έχουν πρό­βλη­μα τα τα­μεία, πέρα από τις μειώ­σεις που έγι­ναν πέρσι.

Επα­να­λαμ­βά­νω: αυτά όμως στα­δια­κά, γιατί η οι­κο­νο­μία μπαί­νει στην Ανά­καμ­ψη και πράγ­μα­τι θα αυ­ξη­θούν τα έσοδα του κρά­τους. Άρα θα κρα­τη­θούν οι πλη­ρω­μές για τό­κους χα­μη­λά, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο με τους τρό­πους που σας ανέ­λυ­σα πριν για το μέλ­λον…

Δη­λα­δή μιλάω για μια νέα εποχή χωρίς μνη­μό­νια και χωρίς ελ­λείμ­μα­τα.

Στις 25 του μηνός ο Ελ­λη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει. Θέλει τη συ­νέ­χι­ση των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, θέλει δη­λα­δή την απε­λευ­θέ­ρω­ση του δυ­να­μι­σμού της οι­κο­νο­μί­ας; Ή να επι­στρέ­ψου­με στην πα­ρά­λυ­ση που ήμα­σταν πριν;

Θέ­λου­με στα­δια­κές και σί­γου­ρες ελα­φρύν­σεις για τα επό­με­να χρό­νια; Ή ζη­τά­με απα­τη­λές υπο­σχέ­σεις που θα μας τα πά­ρουν πολ­λα­πλά­σια από εκεί­να που υπό­σχο­νται;

Ο Ελ­λη­νι­κός λαός πι­στεύω το ξέρει πια! Και δεν πρό­κει­ται να αυ­το­κτο­νή­σει.

Γιατί προ­σέξ­τε, θα είμαι ακρι­βής: Αν επι­κρα­τού­σε ποτέ αυτή η λο­γι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ερ­χό­μα­σταν σε σύ­γκρου­ση με τους εταί­ρους μας, θα χά­να­με πάνω από 35 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια!

Οι αγρό­τες θα έχα­ναν τις επι­δο­τή­σεις από την Κοινή Αγρο­τι­κή Πο­λι­τι­κή, που είναι το αίμα σή­με­ρα για το λει­τούρ­γη­μα του αγρό­τη.

Οι Πε­ρι­φέ­ρειες σε όλη την Ελ­λά­δα θα έχα­ναν, πε­ρι­φε­ρειάρ­χες και δή­μαρ­χοι τα πε­ρί­φη­μα κον­δύ­λια από το ΕΣΠΑ.

Οι τρά­πε­ζες θα έχα­ναν την ενί­σχυ­ση της ρευ­στό­τη­τας που δίνει η Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα. Ακού­σα­τε προ­χθές δη­λώ­σεις του Ντρά­γκι. Θα έχα­ναν ακόμα και την πρό­σθε­τη ρευ­στό­τη­τα που θα δοθεί μετά το Μάρ­τιο, με το λε­γό­με­νο «πα­κέ­το Ντρά­γκι». Αυτή τη λε­γό­με­νη πι­στω­τι­κή επέ­κτα­ση σε όλη την Ευ­ρώ­πη.

Οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες θα έχα­ναν και τη ρευ­στό­τη­τα που πα­ρα­μέ­νει ως με­γά­λο πρό­βλη­μα της οι­κο­νο­μί­ας αλλά τώρα ανα­κε­φα­λαιώ­θη­κε επι­τέ­λους το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα. Και την ώρα που θα δοθεί η ρευ­στό­τη­τα κα­νο­νι­κά, υπάρ­χουν εκεί­νοι οι οποί­οι παί­ζουν, κερ­δο­σκο­πούν με την πι­στω­τι­κή ασφυ­ξία.

Και θα χά­να­με επί­σης το και­νούρ­γιο «πα­κέ­το Γιούν­κερ». Ο Γιούν­κερ που κέρ­δι­σε με εκλο­γές τη θέση του Μπα­ρό­ζο στην Ευ­ρώ­πη. Και ο οποί­ος εξήγ­γει­λε ένα πα­κέ­το 360, του­λά­χι­στον, δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια για το επό­με­νο διά­στη­μα για την Ευ­ρώ­πη. Και το οποίο είναι κυ­ρί­ως για να νι­κή­σει επι­τέ­λους η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα για την Ευ­ρώ­πη. Το πε­ρι­μέ­νει πως και πως όλη η Ευ­ρώ­πη. Κι εμείς και ιδιαί­τε­ρα η νε­ο­λαία μας, αυτά τα λεφτά θα τα χά­να­με.

Κι όλα αυτά είναι, τα 35 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια που σας είπα.

Αυτή είναι η αλή­θεια. Πι­στεύω πραγ­μα­τι­κά ότι ο Ελ­λη­νι­κός λαός δεν πρό­κει­ται να αφή­σει να γίνει κάτι τέ­τοιο.

Αντί­θε­τα σας λέω ότι επει­δή μπή­κα­με στην Ανά­πτυ­ξη και επει­δή βγαί­νου­με από το Μνη­μό­νιο κι επει­δή θεωρώ ότι ο Ελ­λη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει, όπως ορί­ζει η λο­γι­κή κι όπως ορί­ζει το κα­μπα­νά­κι μέσα του στις εκλο­γές που έρ­χο­νται, πι­στεύω πραγ­μα­τι­κά ότι ως υπεύ­θυ­νος Πρω­θυ­πουρ­γός, μπορώ να σας πω με λόγο αλή­θειας, υπεύ­θυ­να ότι θα εγ­γυ­η­θώ ότι από εδώ και στο εξής δεν θα υπάρ­χει απο­λύ­τως- και το λέω προ­ε­κλο­γι­κά και ξέρω τι λέω- καμία απο­λύ­τως πε­ρι­κο­πή σε συ­ντά­ξεις και ει­σο­δή­μα­τα.

Μπορώ να εγ­γυ­η­θώ καμία μεί­ω­ση σε συ­ντά­ξεις.

Μπορώ να εγ­γυ­η­θώ νέα μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ από το 2015.

Και μπορώ να εγ­γυ­η­θώ αυτό που το είπα από προ­χθές και το οποίο ο κα­θέ­νας σας γνω­ρί­ζει ότι είναι δί­καιο: απο­κα­τά­στα­ση του επι­δό­μα­τος στους υπε­ρή­λι­κες ομο­γε­νείς μας, Βο­ρειοη­πει­ρώ­τες και Πο­ντί­ους.

Και τα λέω τώρα αυτά, ότι μπορώ να τα εγ­γυ­η­θώ γνω­ρί­ζο­ντας, δια­βά­ζο­ντας τους αριθ­μούς, ότι η οι­κο­νο­μία πράγ­μα­τι περ­νά­ει επι­τέ­λους στην Ανά­καμ­ψη. Και γι’ αυτό δεν πρέ­πει με τί­πο­τα να αφή­σου­με να γυ­ρί­σου­με πίσω, στην αβε­βαιό­τη­τα, στην αστά­θεια, στα ελ­λείμ­μα­τα, στην ύφεση.

Το μέλ­λον του τόπου λέ­γε­ται Ανά­πτυ­ξη. Ανά­πτυ­ξη ση­μαί­νει επεν­δύ­σεις. Επεν­δύ­σεις ση­μαί­νει στα­θε­ρό­τη­τα. Στα­θε­ρό­τη­τα ση­μαί­νει- για να πω ένα πα­ρά­δειγ­μα εδώ, το­πι­κό- ότι ναι, οι εκα­το­ντά­δες Κα­λύ­μνιοι που με­τα­νά­στευ­σαν στην Αυ­στρα­λία τα τε­λευ­ταία χρό­νια, ναι, με στα­θε­ρό­τη­τα και Ανά­πτυ­ξη και επεν­δύ­σεις μπο­ρούν και θα γυ­ρί­σουν πίσω στην Πα­τρί­δα τους να βρουν εδώ δου­λειά. Με επεν­δύ­σεις και Ανά­πτυ­ξη.

Και η τρίτη αλή­θεια που θέλω να σας πω απόψε, φίλες και φίλοι, είναι ότι η χώρα μας έχει στην πράξη ανά­γκη από στα­θε­ρό­τη­τα και ασφά­λεια και σε άλ­λους το­μείς.

Δεν ανέ­χε­ται, για πα­ρά­δειγ­μα, εκεί­νους οι οποί­οι θέ­λουν να αφο­πλί­σου­με την αστυ­νο­μία. Θα σή­μαι­νε διά­λυ­ση της αστυ­νο­μί­ας. Και πώς θα μπο­ρού­σε ο άο­πλος αστυ­νο­μι­κός να αντι­με­τώ­πι­ζε πά­νο­πλους κα­κο­ποιούς;

Με πολύ κόπο και με αυ­το­θυ­σία της Αστυ­νο­μί­ας μας, την οποία όπου πη­γαί­νω το λέω: την ευ­χα­ρι­στώ δη­μό­σια και τη συγ­χαί­ρω. Κα­τα­φέ­ρα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια να ελέγ­ξου­με την εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα. Είναι αδια­νό­η­το να πάς πίσω να αφο­πλί­σεις τον αστυ­νο­μι­κό. Σαν να πα­ρα­δί­δεις την Πα­τρί­δα σου στο έλεος των πα­ρα­νό­μων…

Ούτε μπο­ρού­με να εί­μα­στε ανε­κτι­κοί στην τρο­μο­κρα­τία, οποιου­δή­πο­τε εί­δους, εγ­χώ­ρια ή ει­σα­γό­με­νη. Δεν μπο­ρού­με να ανε­χθού­με όσους υπε­ρα­σπί­ζο­νται τους τρο­μο­κρά­τες και ζη­τούν, σε κάθε ευ­και­ρία, με κάθε πρό­σχη­μα, την απο­φυ­λά­κι­σή τους. Κι έχουν πρό­βλη­μα που φτιά­ξα­με τις φυ­λα­κές υψί­στης ασφα­λεί­ας στο Δο­μο­κό. Για πρώτη φορά στην Ελ­λά­δα αυτό που υπάρ­χει σε όλες τις χώρες του κό­σμου. Θα βά­λεις τους τρο­μο­κρά­τες. Θα βά­λεις ό,τι άλλο απο­φα­σί­σεις ότι είναι το χει­ρό­τε­ρο, είναι για το υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης να απο­φα­σί­σει, παι­δό­φι­λοι για πα­ρά­δειγ­μα. Θα τους βά­λεις στο Δο­μο­κό. Γιατί βλέ­πε­τε ότι το θέμα της ασφά­λειας είναι για κάθε χώρα που σκέ­φτε­ται λο­γι­κά, κο­ρυ­φαίο.

Πριν έρθω εδώ έβλε­πα στην τη­λε­ό­ρα­ση τα γε­γο­νό­τα στη Γαλ­λία. Έχει μπει ολό­κλη­ρο το Πα­ρί­σι σε ομη­ρία. Από προ­χθές, αν δεν κάνω λάθος, 15 δο­λο­φο­νί­ες, νέες ομη­ρί­ες, όλα αυτά «ζω­γρα­φί­ζουν» μιαν ει­κό­να ανα­σφά­λειας. Κι όλα αυτά υπο­χρε­ώ­νουν, όχι τον κάθε κε­ντρο­δε­ξιό, δεξιό, κε­ντρο­α­ρι­στε­ρό, αρι­στε­ρό- ό,τι θέ­λε­τε πείτε τον- Πρω­θυ­πουρ­γό αλλά τον κάθε λο­γι­κό άν­θρω­πο, τον υπο­χρε­ώ­νουν να θω­ρα­κί­ζει όσο μπο­ρεί τη χώρα του.

Κι όταν μά­λι­στα τέ­τοιες εξε­λί­ξεις έχουν πρω­τα­γω­νι­στή την τρο­μο­κρα­τία. Κι όταν μά­λι­στα αυτή η τρο­μο­κρα­τία δη­μιουρ­γεί πια ανα­τα­ρά­ξεις σε όλη την Ευ­ρώ­πη. Μετά από τα γε­γο­νό­τα αυτά, βλέπω ότι η Ευ­ρώ­πη όλη αφυ­πνί­ζε­ται. Έχει μπει πα­ντού το σύν­θη­μα «Δεν φο­βό­μα­στε»! Στους δρό­μους, στις πλα­τεί­ες, στα ηλε­κτρο­νι­κά δί­κτυα. Το «Δεν φο­βό­μα­στε» ση­μαί­νει «Δεν υπο­κύ­πτω στην τρο­μο­κρα­τία».

Και θέλω να σας πω ότι επί Ελ­λη­νι­κής Προ­ε­δρί­ας, πεί­σα­με την Ευ­ρώ­πη να ανα­δεί­ξει ανά­με­σα στις προ­τε­ραιό­τη­τες τις Ευ­ρω­παϊ­κές και να πάρει μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση εκεί­νων οι οποί­οι πα­ρά­νο­μα μπο­ρούν και ει­σέρ­χο­νται σε οποια­δή­πο­τε χώρα. Δεν μπο­ρεί στην Ελ­λά­δα να λένε κά­ποιοι ότι θα ανοί­ξουν τα σύ­νο­ρα. Και δεν μπο­ρούν να υπό­σχο­νται μα­ζι­κή χο­ρή­γη­ση ιθα­γέ­νειας στους λα­θρο­με­τα­νά­στες.

Και δεν μπο­ρεί τώρα που πεί­σα­με την Ευ­ρώ­πη να μας στη­ρί­ξει στην φύ­λα­ξη των συ­νό­ρων και στην «επανα-προ­ώ­θη­ση» των λα­θρο­με­τα­να­στών με επί­ση­μη πια Ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή, εμείς να δί­νου­με τέ­τοιες ιθα­γέ­νειες στους πα­ρα­νό­μους. Κάτι τέ­τοιο θα ήταν αυ­το­κτο­νία!

Κι όμως, υπάρ­χουν ορι­σμέ­νοι οι οποί­οι το προ­ω­θούν. Υπάρ­χουν εκεί­νοι οι οποί­οι το δια­κη­ρύσ­σουν σαν θέση. Κι ο Ελ­λη­νι­κός λαός είμαι βέ­βαιος ότι το βλέ­πει…

Κι ακόμα θέλω να πω ότι νοι­κο­κυ­ρεύ­ου­με βήμα-βημα ολό­κλη­ρο το κρά­τος. Και ιδιαί­τε­ρα θα σταθώ απόψε στα Πα­νε­πι­στή­μια. Κα­ταρ­γή­σα­με το πε­ρί­φη­μο «άσυλο πα­ρα­νο­μί­ας» που υπήρ­χε για πολλά χρό­νια. Ένα «άσυλο πα­ρα­νο­μί­ας» το οποίο στο χώρο, το μι­κρό­κο­σμο του Πα­νε­πι­στη­μί­ου, το ρόλο του τρο­μο­κρά­τη έπαι­ζε. Τρο­μο­κρα­τού­σε τους πά­ντες, φοι­τη­τές, κα­θη­γη­τές, γο­νείς. Πα­ρέ­λυε τα πάντα. Κα­θα­ρί­σα­με αρ­κε­τές εστί­ες ανε­ξέ­λεγ­κτων κου­κου­λο­φό­ρων μέσα στους πα­νε­πι­στη­μια­κούς χώ­ρους. Κι όχι μόνο σε Πα­νε­πι­στή­μια. Και σε δη­μό­σια κτί­ρια που βρί­σκο­νταν σε μό­νι­μη κα­τά­λη­ψη. Θυ­μί­ζω τη Βίλα Αμα­λί­ας στην Αθήνα…

Τα κα­θα­ρί­σα­με αυτά! Πρέ­πει ακόμα να γί­νουν πολλά…

Και εί­μα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι, πέρα από το νοι­κο­κύ­ρε­μα και την ανα­βάθ­μι­ση των δη­μό­σιων Ελ­λη­νι­κών Πα­νε­πι­στη­μί­ων, να προ­χω­ρή­σου­με και στη νο­μι­μο­ποί­η­ση των Ιδιω­τι­κών Πα­νε­πι­στη­μί­ων. Να δοθεί το δι­καί­ω­μα με το και­νούρ­γιο Σύ­νταγ­μα, που θα προ­ω­θή­σου­με, να το κά­νου­με αυτό. Για να μη χά­νο­νται τα κα­λύ­τε­ρα μυαλά, να πη­γαί­νουν στο εξω­τε­ρι­κό. Αυτό θα το προ­ω­θή­σου­με με τη Συ­νταγ­μα­τι­κή Με­ταρ­ρύθ­μι­ση πράγ­μα­τι.

Και αυτοί που δεν άκου­σαν τον Ελ­λη­νι­κό λαό κι έκα­ναν τις πρό­ω­ρες εκλο­γές εν γνώ­σει τους, σκό­τω­σαν την προ­ο­πτι­κή να αλ­λά­ξει το Σύ­νταγ­μα γρή­γο­ρα. Νόμος περί ευ­θύ­νης υπουρ­γών, που μου λέτε κάθε φορά που βρι­σκό­μα­στε «Πότε θα το αλ­λά­ξε­τε;» Είναι θέμα Συ­ντάγ­μα­τος. Τα Πα­νε­πι­στή­μια είναι θέμα Συ­ντάγ­μα­τος, να υπάρ­χει και ιδιω­τι­κή Παι­δεία. Κι όμως, ήξε­ραν ότι αν κά­νου­με τώρα πρό­ω­ρες εκλο­γές και δεν προ­χω­ρού­σα­με στην πρώτη φάση της Συ­νταγ­μα­τι­κής Ανα­θε­ώ­ρη­σης άμεσα, ήξε­ραν ότι θα ξα­να­γί­νει κου­βέ­ντα για το Σύ­νταγ­μα από το 2021 και μετά. Μέχρι τότε μας βά­λα­νε όμη­ρους στο ίδιο Σύ­νταγ­μα που εμείς ζη­τού­με να αλ­λά­ξου­με.

Αλλά επι­στρέ­φω στα Πα­νε­πι­στή­μια. Στο νοι­κο­κύ­ρε­μα των Πα­νε­πι­στη­μί­ων. Όλη η κοι­νω­νία είναι μαζί μας! Η με­γά­λη πλειο­ψη­φία των φοι­τη­τών είναι μαζί μας. Τώρα και οι κα­θη­γη­τές είναι μαζί μας: Πριν λί­γους μήνες ο δη­μο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νος Πρύ­τα­νης του Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών είπε σε μια μειο­ψη­φία που ει­σέ­βα­λε στη Σύ­γκλη­το:

«Κύ­ριοι, πε­ρά­στε έξω!».

Κι έκανε εκεί­νο το οποίο έπρε­πε να είχε γίνει δε­κα­ε­τί­ες πριν από τις συ­γκλη­τι­κές αρχές των Ελ­λη­νι­κών Πα­νε­πι­στη­μί­ων! Σή­κω­σε, δη­λα­δή, το ανά­στη­μά του σε μειο­ψη­φί­ες, που πα­ρα­λύ­ουν τα Πα­νε­πι­στή­μια. Και ακού­στη­κε εκεί­νο που έπρε­πε να έχει ακου­στεί χρό­νια τώρα, το «Ως εδώ!». Κάτι αλ­λά­ζει, επι­τέ­λους…

Κι έτσι, λοι­πόν, με χαρά, από εδώ από τη Ρόδο, σας ανα­κοι­νώ­νω σή­με­ρα, ότι αυτός ο Πρύ­τα­νης, ο Θό­δω­ρος Φορ­τσά­κης, θα είναι στην πρώτη θέση του Ψη­φο­δελ­τί­ου Επι­κρα­τεί­ας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας! Για λό­γους με­γά­λου πο­λι­τι­κού συμ­βο­λι­σμού, αλλά και με βα­θύ­τα­τη εκτί­μη­ση στο πρό­σω­πό του. Επι­τέ­λους, κάτι αλ­λά­ζει σε αυτό τον τόπο…

Κι ακόμα, η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται σε μια κρί­σι­μη πε­ριο­χή. Γύρω μας ξε­σπά­ει η μία κρίση μετά την άλλη. Κα­τα­φέ­ρα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια να ενι­σχύ­σου­με τα στη­ρίγ­μα­τα, τις συμ­μα­χί­ες μας, πα­ντού! Και ιδιαί­τε­ρα εδώ, στην κρί­σι­μη πε­ριο­χή της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου. Και τα Δω­δε­κά­νη­σα είναι ο «κρί­κος» ανά­με­σα στο Αι­γαίο και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Ιδιαί­τε­ρα η Ρόδος και το Κα­στε­λό­ρι­ζο. Εσείς λοι­πόν, εδώ, κα­τα­λα­βαί­νε­τε, ίσως κα­λύ­τε­ρα από οποιον­δή­πο­τε άλλον, τη με­γά­λη ση­μα­σία αυτών των νέων «στη­ριγ­μά­των»- φίλων, που βρήκε η Ελ­λά­δα. Και μιλάω ιδιαί­τε­ρα για τη στρα­τη­γι­κή συ­νερ­γα­σία, συμ­μα­χία ανά­με­σα σε Ελ­λά­δα-Κύπρο-Αί­γυ­πτο και Ελ­λά­δα-Κύπρο-Ισ­ρα­ήλ που ήδη εγκαι­νιά­σα­με.

Κι έτσι απο­κτή­σα­με ερεί­σμα­τα τα οποία ήταν αδια­νό­η­τα μέχρι πριν λίγα χρό­νια. Και διεκ­δι­κού­με ρό­λους που συ­νε­χώς ανα­βαθ­μί­ζουν τη χώρα μας.

Χώρια που δί­νουν νέα ώθηση στην ανά­δει­ξη και στην εκ­με­τάλ­λευ­ση του ενερ­γεια­κού μας πλού­του, μιλάω για πλού­σια κοι­τά­σμα­τα που δια­θέ­τει ο Ελ­λη­νι­κός υπο­θα­λάσ­σιος χώρος. Μιλάω για την ΑΟΖ! Και κα­τα­λα­βαί­νε­τε όλοι τι θέλω να πω…

Κι αυτά πώς τα πε­τύ­χα­με; Απλού­στα­τα γιατί όλες οι χώρες στη γει­το­νιά μας, κα­τα­λα­βαί­νουν την ση­μα­σία της Ελ­λά­δας ως προ­πύρ­γιου στα­θε­ρό­τη­τας σε μια τόσο εύ­φλε­κτη πε­ριο­χή.

Και γιατί εί­μα­στε προ­πύρ­γιο στα­θε­ρό­τη­τας; Γιατί απλά, φίλες και φίλοι, ανή­κου­με και στην Ευ­ρώ­πη, στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και στη Δυ­τι­κή Συμ­μα­χία, στο ΝΑΤΟ! Αυτό είναι το με­γά­λο πλε­ο­νέ­κτη­μά μας σή­με­ρα.

Και κά­ποιοι το παί­ζουν κι αυτό στα ζάρια…

Και υπάρ­χουν χώρες οι οποί­ες κά­νουν το παν για να μπουν έστω σε μια από τις δυο συμ­μα­χί­ες. Κι όμως, υπάρ­χουν κόμ­μα­τα τα οποία κι αυτά θέ­λουν να τα παί­ξουν στα ζάρια. Όσοι θέ­λουν να μας φέ­ρουν σε σύ­γκρου­ση με την Ευ­ρώ­πη, όσοι θέ­λουν να δια­λυ­θεί το ΝΑΤΟ, τι­νά­ζουν στον αέρα αυτή την και­νούρ­για στρα­τη­γι­κή συ­γκλί­σε­ων με χώρες της πε­ριο­χής μας.

Τώρα που άλλοι ζη­τούν να μπουν στις συμ­μα­χί­ες αυτές, υπάρ­χουν εδώ κόμ­μα­τα, τα οποία ζη­τούν ως πο­λι­τι­κή την Εθνι­κή απο­μό­νω­ση.

Αυτό είναι κα­θα­ρή αυ­το­κτο­νία. Και τώρα ο Ελ­λη­νι­κός λαός το ξέρει και δεν θα το επι­τρέ­ψει…

Σας μί­λη­σα εδώ με πλήρη γνώση της ευ­θύ­νης και της αλή­θειας. Ο λαός μέχρι τις εκλο­γές θα το ξέρει. Και η ευ­θύ­νη θα είναι δική του…

Στις 25 Ια­νουα­ρί­ου, η Ελ­λά­δα θα ανα­με­τρη­θεί με τον κα­λύ­τε­ρο και με το χει­ρό­τε­ρο εαυτό της: Θα δια­λέ­ξει αν θέλει να προ­χω­ρή­σει μπρο­στά, να γίνει μια σύγ­χρο­νη δη­μο­κρα­τι­κή χώρα μέσα στην Ευ­ρώ­πη. Η αν θα ξα­να­γυ­ρί­σου­με πίσω στην κρίση, στον κρα­τι­σμό, στην απα­τη­λή Ανά­πτυ­ξη με τα ελ­λείμ­μα­τα, ελ­λείμ­μα­τα με δα­νει­κά, που μετά κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να πλη­ρώ­σει…

Κα­λεί­ται να δια­λέ­ξει η Ελ­λά­δα ανά­με­σα στην Ανά­πτυ­ξη με αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και στην απα­τη­λή ψευτο-ανά­πτυ­ξη με ένα κρά­τος που υπό­σχε­ται εκεί­να που δεν έχει και που μοι­ρά­ζει εκεί­να που η κοι­νω­νία και η οι­κο­νο­μία δεν αντέ­χει να μοι­ρά­σει.

Η Ελ­λά­δα κα­λεί­ται να δια­λέ­ξει ανά­με­σα στην γε­ω­πο­λι­τι­κή δύ­να­μη, με ισχυ­ρές στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χί­ες, ισχυ­ρή άμυνα ή στην απο­μό­νω­ση.

Όπως επί­σης, κα­λεί­ται να επι­λέ­ξει, ανά­με­σα στην ασφά­λεια της ή στην ανοχή προς τον πα­ρά­νο­μο και τον εγκλη­μα­τία.

Ανά­με­σα, δη­λα­δή στα ιδα­νι­κά μιας σύγ­χρο­νης Ευ­ρώ­πης ή σε απο­τυ­χη­μέ­νες τρι­το­κο­σμι­κές ιδε­ο­λη­ψί­ες.

Εμείς θέ­λου­με μιαν Ελ­λά­δα γε­μά­τη φώς, που να λά­μπει! Όχι μιαν Ελ­λά­δα που φθί­νει στη μι­ζέ­ρια.

Θέ­λου­με μιαν Ελ­λά­δα υπε­ρή­φα­νη για το πα­ρελ­θόν της, την Ιστο­ρία της, τον Πο­λι­τι­σμό της. Αλλά και να είναι αι­σιό­δο­ξη για το μέλ­λον που χτί­ζει.

Κι όχι μιαν Ελ­λά­δα που ζη­τά­ει από πα­ντού δα­νει­κά και που τσα­κώ­νε­ται με όλους.

Θέ­λου­με, λοι­πόν, την κα­λύ­τε­ρη Ελ­λά­δα: Εκεί­νη που στέ­κε­ται στα πόδια της με αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, με ευ­η­με­ρία, με αξιο­πρέ­πεια. Και δεν έχεις αξιο­πρέ­πεια, γιατί δεν μπο­ρείς να έχεις, γιατί εξαρ­τά­σαι, όταν βου­λιά­ζεις στα χρέη και στα ελ­λείμ­μα­τα.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα που μας κάνει υπε­ρή­φα­νους.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα που χτί­ζου­με βήμα-βήμα.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα για την οποί­αν αγω­νι­ζό­μα­στε.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα για την οποί­αν με συ­γκί­νη­ση βλέπω εδώ, ότι υπάρ­χουν οι ταγοί της κοι­νω­νί­ας οι οποί­οι, πέρα και πάνω από ό,τι έγινε χθες, δί­νουν τη μάχη για το αύριο.

Χαί­ρο­μαι που εί­μα­στε μαζί. Χαί­ρο­μαι που αγω­νι­ζό­μα­στε μαζί για αυτή την Ελ­λά­δα.

Και γι’ αυτή την Ελ­λά­δα θα νι­κή­σου­με στις 25 Ια­νουα­ρί­ου.

Σ’ αυτά εδώ τα νησιά μας, στις «μι­κρές κόρες του Αι­γαί­ου» που λέει ο ποι­η­τής, εδώ χτυ­πά­ει η καρ­διά της Ελ­λά­δας χι­λιά­δες χρό­νια τώρα.

Σ’ αυτό εδώ το Αι­γαίο, όπως είπε πάλι ο ποι­η­τής, ακόμα και τα κύ­μα­τα μι­λούν Ελ­λη­νι­κά…

Από αυτό εδώ το Αι­γαίο, σας λέω με πίστη, με καρ­διά και με το χα­μό­γε­λο που ται­ριά­ζει σε κάθε Έλ­λη­να:

Θα νι­κή­σου­με!

Καλό αγώνα. Με τη νίκη.

Και να ξέ­ρε­τε ότι σε αυτές τις εκλο­γές δε θα νι­κή­σει η Νέα Δη­μο­κρα­τία. Θα νι­κή­σει η Ελ­λά­δα με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία!

Να είστε καλά κι ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ!