ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Καραμανλής: Τα Δωδεκάνησα και όλο το Αιγαίο έχουν τεράστια γεωπολιτική σημασία

news room 15 λεπτά ανάγνωση
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

«Στο Αιγαίο όποιο βότσαλο κι αν σηκώ­σεις από κάτω Ελλάδα θα βρεις. Όποιο νησί επι­σκε­φτείς ξωκ­κλή­σια με εικόνες της Πανα­γιάς θα δεις. Στο Αιγαίο, στις ασβε­στω­μέ­νες αυλές, στα μονα­στή­ρια, στις γιορτές και τα έθιμα, η μια γενιά παρα­δί­δει στην άλλη ελλη­νική παρά­δοση και πολι­τι­σμό», τόνισε ο Κώστας Καρα­μαν­λής μιλώ­ντας σε εκδή­λωση για την 80η Επέτειο Απε­λευ­θέ­ρω­σης της Καρ­πά­θου στην Παλαιά Βουλή.

«Το Αιγαίο είναι η φυσική άμυνα της πατρί­δας μας. Είναι στρα­τη­γι­κός κόμβος για τις συγκοι­νω­νίες. Το Αιγαίο κάνει την Ελλάδα υπο­λο­γί­σιμο ναυτικό και γεω­πο­λι­τικό παρά­γο­ντα. Στο Αιγαίο λοιπόν κρί­νε­ται το στρα­τη­γικό βάθος του Ελλη­νι­σμού αλλά και οι αντοχές του. Είναι καθήκον μας, καθήκον μας ιερό, να το υπε­ρα­σπι­στούμε πάση δυνάμει», υπο­γράμ­μισε ο Πρώην Πρω­θυ­πουρ­γός.

Ο κ. Καρα­μαν­λής στις πρώτες του κου­βέ­ντες δήλωσε συγκι­νη­μέ­νος «για να τιμή­σουμε μια μέρα πλήρη συμ­βο­λι­σμών και μηνυ­μά­των».

Μηνυ­μά­των, όπως είπε, που εμπνέ­ουν και καθο­δη­γούν και που απευ­θύ­νο­νται σε πολλούς απο­δέ­κτες για την Κάρπαθο, για τα Δωδε­κά­νησα, για το Αιγαίο μας, για την πατρίδα μας.

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός σημεί­ωσε ότι η Κάρ­πα­θος και όλα τα νησιά του Αιγαίου, παρόλο που βίωσαν την τρα­γω­δία πολλών κατα­κτη­τών κατά τη διάρ­κεια των αιώνων, παρέ­μει­ναν ελλη­νικά, τόσο στη σύνθεση και τη συνεί­δηση του πλη­θυ­σμού τους όσο και ως προς την ιστορία και τον πολι­τι­σμό τους. Η συνεί­δηση αυτή, αλλά και η φλόγα της προ­σμο­νής για απε­λευ­θέ­ρωση και για ένωση με τον εθνικό κορμό, – υπο­γράμ­μισε – παρέ­με­ναν άσβε­στες και σε πλήρη εγρή­γορση.

Ο κ. Καρα­μαν­λής ανέφερε ότι κατά την Επα­νά­σταση του 1821, τα Δωδε­κά­νησα κατέ­βα­λαν μεγάλο τίμημα σε θυσίες και κατα­στρο­φές, όπως το ολο­καύ­τωμα της Κάσου, αλλά δεν κατά­φε­ραν να ενσω­μα­τω­θούν στο Ελλη­νικό κράτος που δημιουρ­γή­θηκε. Όμως, συνέ­χισε, χρόνια μετά, η Κάρ­πα­θος ενσάρ­κωσε με το παρά­δειγμά της τη λαχτάρα και την επα­γρύ­πνηση και αυτού του κομ­μα­τιού του Αιγαίου για απε­λευ­θέ­ρωση από ξένους κατα­κτη­τές και για εθνική ολο­κλή­ρωση. Αμέσως μετά την απο­χώ­ρηση των Γερ­μα­νών, χωρίς καμιά προ­ε­τοι­μα­σία, πόρους ή εφόδια, χωρίς συνεν­νό­ηση με τον έξω κόσμο, με μόνο οδηγό το εθνικό τους φρόνημα, πρό­σθεσε ότι οι Καρ­πά­θιοι επα­να­στά­τη­σαν και σύντομα πήραν την εξουσία από τους Ιταλούς, ύψωσαν την ελλη­νική σημαία και ανα­κή­ρυ­ξαν την απε­λευ­θέ­ρωση του νησιού τους και της Κάσου και την ένωσή τους με την Ελλάδα.

«Πολύ σημα­ντικό ότι, σύμφωνα με τον πολι­τι­σμό μας και το Διεθνές Δίκαιο του Πολέμου, οι Καρ­πά­θιοι επέ­δει­ξαν παρα­δειγ­μα­τικό σεβασμό της ζωής, της τιμής και της περιου­σίας όλων των ηττη­μέ­νων, στρα­τιω­τι­κών και πολιτών. Τα μηνύ­ματα πολλά. Πολλές φορές, κόντρα στα μεγέθη και τους ωμούς υπο­λο­γι­σμούς, οι επι­λο­γές μας είναι μονό­δρο­μος. Σήμερα, υπα­γο­ρεύ­ο­νται από την ιστορία, αλλά και από ορθο­λο­γι­σμό, δηλαδή την ανάγκη να δια­φυ­λά­ξουμε την ενότητα και την ασφά­λεια του εθνικού μας χώρου και τα κατά το Διεθνές Δίκαιο δικαιώ­ματα της χώρας μας που είναι συν­δε­δε­μένα με ζωτικά συμ­φέ­ρο­ντά μας. Αυτό απαιτεί διαρκή προ­σή­λωση στο στόχο. Δεν είναι κάτι που θα πετύ­χουμε απα­ραί­τητα στο χρονικό διά­στημα που θα το επι­θυ­μού­σαμε. Χρειά­ζε­ται, όμως, να μην παρεκ­κλί­νουμε από το στόχο, να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε και να δια­βά­ζουμε τη συγκυ­ρία, ώστε όταν αυτή το επι­τρέ­ψει, να την αξιο­ποι­ή­σουμε με απο­φα­σι­στι­κό­τητα», τόνισε.

Και συμπλή­ρωσε: «Αυτό έκαναν και οι Καρ­πά­θιοι τις μέρες εκείνες. Για αιώνες ήταν προ­ση­λω­μέ­νοι στο στόχο τους. Αλλά η επιλογή τους ήταν μία. Και όταν ήρθε η κατάλ­ληλη συγκυ­ρία, με θάρρος και απο­φα­σι­στι­κό­τητα, δρο­μο­λό­γη­σαν τις εξε­λί­ξεις. Ένα μικρό νησί, απο­μο­νω­μένο, μέσα σε μια αβέβαιη πολε­μική συγκυ­ρία, με ελά­χι­στα μέσα, έκανε το καθήκον του. Είναι χαρα­κτη­ρι­στική η απο­στολή των 7 ανδρών που διέ­σχι­σαν με ένα μικρό καΐκι τη Μεσό­γειο, υπό αντί­ξοες συν­θή­κες, για να μετα­φέ­ρουν στην Αίγυπτο, στην ελλη­νική κυβέρ­νηση και τους Συμ­μά­χους, το μήνυμα της απε­λευ­θέ­ρω­σης και της Ένωσης με την Ελλάδα. Μπροστά στις αντι­ξο­ό­τη­τες, εν μέσω θαλάσ­σης, είναι χαρα­κτη­ρι­στική η γνωστή φράση ενός από αυτούς: «Εμπρός, μόνο εμπρός είναι ο σκοπός μας». Λίγες μέρες μετά, οι Σύμ­μα­χοι έφταναν στο νησί. Το ίδιο βράδυ, το BBC χαρα­κτή­ριζε το γεγονός αυτό της απε­λευ­θε­ρώ­σεως της Καρ­πά­θου μονα­δικό στα χρονικά του Β΄ Παγκό­σμιου Πολέμου».

Για τα Δωδε­κά­νησα και τη γεω­ο­πο­λι­τική σημασία τους 

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός είπε στη συνέ­χεια πως τα Δωδε­κά­νησα, όπως και όλο το Αιγαίο, έχουν τερά­στια γεω­πο­λι­τική σημασία.

«Ιδιαί­τερα στις μέρες μας, με τις κρίσεις στην περι­φέ­ρειά μας, στην Ουκρα­νία και τη Μέση Ανατολή, η σημασία αυτή καθί­στα­ται ακόμα πιο επί­καιρη. Η σημασία της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης στο Βορρά και της Σούδας στο Νότο έχουν εμπε­δω­θεί διεθνώς. Οι εμπο­ρι­κές και στρα­τιω­τι­κές διε­λεύ­σεις μέσω του Αιγαίου είναι ζωτικής σημα­σίας για εμάς και τους εταί­ρους μας. Ακόμη πιο σημα­ντικό, στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο βρί­σκο­νται τα νοτιο­α­να­το­λικά σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Δεν μπορεί η Ελλάδα να μην έχει τον έλεγχο της περιο­χής, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα εκεί, για την ίδια και τους εταί­ρους της. Και το κυριό­τερο, σε ένα χώρο που είναι γεμάτος από ελλη­νικά νησιά, από ελλη­νικά εδάφη, και του οποίου η ενότητα με τον ηπει­ρω­τικό χώρο πρέπει να είναι πάντα δια­σφα­λι­σμένη

Αυθαί­ρε­τες και ανυ­πό­στα­τες οι διεκ­δι­κή­σεις της Άγκυρας  

Και τόνισε ανα­φε­ρό­με­νος στη στάση της ‘Αγκυρας: «Όμως στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο, η Τουρκία, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, επι­χει­ρεί να παρε­μπο­δί­σει την Ελλάδα στην άσκηση των δικαιω­μά­των και αρμο­διο­τή­των της, όπως απορ­ρέ­ουν από το Διεθνές Δίκαιο και τους Διε­θνείς Οργα­νι­σμούς. Ας μην γελιό­μα­στε. Οι διεκ­δι­κή­σεις της ‘Αγκυρας είναι αυθαί­ρε­τες και πάντως ανυ­πό­στα­τες. Όσο καλή διάθεση και αν έχει η Ελλάδα για διάλογο και ειρήνη με την Τουρκία, όσο και αν κάποιοι προ­σπα­θούν να βρί­σκουν κάποιο δίκιο στην Τουρκία εκεί που δεν υπάρχει, προ­κει­μέ­νου να φανούν δίκαιες και λογικές οι παρα­χω­ρή­σεις, η αλήθεια είναι αυτή. Με τη σταθερή επιμονή της σε αυτές τις διεκ­δι­κή­σεις από τη δεκα­ε­τία του ’70 και μετά, η Τουρκία επι­διώ­κει να τις νομι­μο­ποι­ή­σει, να εθίσει εμάς και τη διεθνή κοι­νό­τητα σε αυτές και να τις κάνει από την πίσω πόρτα ζητή­ματα προς δια­πραγ­μά­τευση. Με τις προ­κλή­σεις και τις απειλές, επι­σείει το φόβητρο του πολέμου, προ­κει­μέ­νου να κάνει πολύ υψηλό το κόστος της επι­μο­νής στο δίκαιο, για εμάς και τη διεθνή κοι­νό­τητα. Με το δόγμα της Γαλά­ζιας Πατρί­δας που επι­σή­μως έχει υιο­θε­τή­σει η Τουρκία, έχει κατα­στή­σει το όραμά της για έλεγχο του μισού Αιγαίου και ηγε­μο­νία στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο επίσημο εθνικό δόγμα, το οποίο υπη­ρε­τεί με σχέδιο και πρό­γραμμα. Δεν είναι μπλόφα. Δεν είναι δια­πραγ­μα­τευ­τικό χαρτί. Το έχει εισάγει στα σχολικά βιβλία και το διδά­σκει στις νέες γενιές με σκοπό να τις γαλου­χή­σει και να τις προ­ε­τοι­μά­σει σε βάθος χρόνου για την υλο­ποί­ηση αυτού του στόχου. Η Ελλάδα σε καμιά περί­πτωση δεν μπορεί, με πρό­σχημα την καλή θέληση και την ανάγκη ειρήνης και συνερ­γα­σίας, να κάνει εκπτώ­σεις που θα διευ­κο­λύ­νουν την Τουρκία στην υλο­ποί­ηση αυτού του ορά­μα­τος. Γιατί το καθετί που κερ­δί­ζει η Τουρκία θα απο­τε­λεί κεκτη­μένο προς τη μακρο­πρό­θε­σμη πραγ­μα­το­ποί­ηση αυτού του ορά­μα­τος, όχι αντί­τιμο για την εξα­σφά­λιση της ειρήνης».

Καρα­μαν­λής: Δεν είναι λάθος να υπάρ­χουν δίαυλοι δια­λό­γου με την Τουρκία. Λάθος θα ήταν αν γίνεται εσφαλ­μένη ανά­γνωση των προ­θέ­σεών της

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός επι­σή­μανε: «Ασφαλώς, ιδανικά, όλοι θέλουμε μια Τουρκία δίπλα μας, με την οποία θα μπο­ρούμε να ζούμε με ειρήνη και συνερ­γα­σία. Και, οπωσ­δή­ποτε, πρέπει να το επι­διώ­κουμε αυτό. Είναι μια χώρα που η γεω­γρα­φία ορίζει πως πρέπει να ζούμε μαζί της ως γεί­το­νες. Είναι θετικό όταν και αν το κλίμα στις μεταξύ μας σχέσεις, από έντονα συγκρου­σιακό, κινεί­ται στην κατεύ­θυνση της ύφεσης. Και, ασφαλώς, πρέπει να εξα­ντλή­σουμε την όποια ευκαι­ρία παρου­σια­στεί για επίλυση της δια­φο­ράς μας για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ κι υφα­λο­κρη­πί­δας. Θα πρέπει, όμως, όταν προ­σερ­χό­μα­στε στο όποιο διάλογο με την Τουρκία, να είμαστε πρώτα από όλα εμείς ξεκά­θα­ροι ως προς το τι συζη­τάμε και ποια πράγ­ματα μπο­ρούμε να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε. Και να το κάνουμε μετά ξεκά­θαρο τόσο στην Τουρκία όσο και σε εταί­ρους και συμ­μά­χους. Γιατί γίνεται μια παρε­ξή­γηση. Πολλοί λένε ότι έχει και η Τουρκία δικαιώ­ματα στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Κανένας δεν αρνή­θηκε τα δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας. Τα δικαιώ­ματα εκείνα, όμως, που απορ­ρέ­ουν από το Διεθνές Δίκαιο και από τις Διε­θνείς Συν­θή­κες και όχι αυτά που ονει­ρεύ­ε­ται η ίδια με τις θεωρίες περί γκρίζων ζωνών και τις φιλο­δο­ξίες της περί Γαλά­ζιας Πατρί­δας ή συνόρων της καρδιάς της.

Δεν είναι λάθος να υπάρ­χουν δίαυλοι δια­λό­γου με την Τουρκία. Λάθος θα ήταν αν γίνεται εσφαλ­μένη ανά­γνωση των προ­θέ­σεών της. Η Τουρκία δεν θέτει απλώς κάποια ζητή­ματα για τα οποία καλο­προ­αί­ρετα έχει δια­φο­ρε­τική άποψη από την δική μας, τα οποία ενδε­χο­μέ­νως θα μπο­ρού­σαν να αντι­με­τω­πι­στούν στα πλαίσια του Διε­θνούς Δικαίου. Η δηλω­μένη στό­χευση της Τουρ­κίας είναι να ανα­τρέ­ψει το υφι­στά­μενο καθε­στώς, όπως προ­βλέ­πε­ται από το Διεθνές Δίκαιο και τις διε­θνείς Συν­θή­κες, να δια­σπά­σει την ενότητα του Ελλη­νι­κού χώρου και να επι­βάλ­λει το imperium της στην ευρύ­τερη περιοχή. Με απλά λόγια, κινεί­ται συστη­μα­τικά και δια­χρο­νικά στην κατεύ­θυνση του ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού και της δια­σφά­λι­σης ηγε­μο­νι­κής θέσης. Εάν το επε­τύγ­χανε αυτό, η Ελλάδα θα υπο­βι­βα­ζό­ταν σε χώρα υποτελή και εξαρ­τώ­μενη από αυτήν».

Ο Κώστας Καρα­μαν­λής σημεί­ωσε πως ηχηρός μάρ­τυ­ρας των προ­θέ­σεων της Τουρ­κίας είναι το Τουρκο – Λιβυκό Μνη­μό­νιο: «Πρό­κει­ται για μια πασι­φα­νώς παρά­λογη και παρά­νομη ενέρ­γεια που είναι ανυ­πό­στατη και δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα. Η Τουρκία, ωστόσο, χωρίς να έχει καμία επαφή με τη Λιβύη, γεω­γρα­φικά και νομικά, σαν να μην υπάρ­χουν τα ελλη­νικά νησιά στην περιοχή, μοίρασε με τη Λιβύη την ΑΟΖ της Ελλάδας. Και, παρόλο που έχει κατα­δι­κα­στεί από όλη τη διεθνή κοι­νό­τητα για αυτήν την εξό­φθαλμη παρα­νο­μία της, εξα­κο­λου­θεί να κάνει πως δεν κατα­λα­βαί­νει. Όμως είναι ακριβώς αυτό που διεκ­δι­κεί και για το υπό­λοιπό Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Να αγνοη­θούν τα ελλη­νικά νησιά και εκεί και να μοι­ρα­στεί ο θαλάσ­σιος χώρος σαν να μην υπάρ­χουν.

Η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας είναι το μόνο πράγμα για το οποίο το Διεθνές Δίκαιο μας καλεί να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με την Τουρκία

Το μόνο πράγμα για το οποίο το Διεθνές Δίκαιο μας καλεί να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με την Τουρκία είναι η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας. Για τίποτα άλλο. Και να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με βάση τους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου και τίποτα άλλο. Αλλά και η επί­κληση των κανόνων του Διε­θνούς Δικαίου δεν απο­τε­λεί πανά­κεια και δεν αρκεί από μόνη της. Η Ελλάδα πρέπει να αξιο­ποιεί όλες τις ευκαι­ρίες, τις δυνα­τό­τη­τες και τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα που έχει σαν χώρα, αλλά και όλα τα εργα­λεία που προ­σφέ­ρει το Διεθνές Δίκαιο, προ­κει­μέ­νου να μεγι­στο­ποι­ή­σει τα οφέλη της κατά την οριο­θέ­τηση της ΑΟΖ και της υφα­λο­κρη­πί­δας. Αυτό είναι το αυτο­νό­ητο, αυτό κάνουν όλες οι χώρες του κόσμου. Κανείς Έλληνας δεν δια­νο­εί­ται ότι, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­η­θεί η Τουρκία και να οδη­γη­θεί σε δια­πραγ­μά­τευση, θα κάναμε από μόνοι μας εκπτώ­σεις στην αξιο­ποί­ηση των πλε­ο­νε­κτη­μά­των μας. Η συμ­φω­νία δεν είναι αυτο­σκο­πός. Η συμ­φω­νία πρέπει να δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια και τα συμ­φέ­ρο­ντά μας σε όλο τον ελλα­δικό χώρο. Ούτε δια­σφα­λί­ζε­ται η ειρήνη και η στα­θε­ρό­τητα με υπο­χω­ρή­σεις. Αντι­θέ­τως ενθαρ­ρύ­νε­ται η επι­θε­τι­κό­τητα και η βου­λι­μία της άλλης πλευράς».

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός πρό­σθεσε πως η Ελλάδα πολλά πλε­ο­νε­κτή­ματα: «Η επέ­κταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια είναι ένα μονο­με­ρές και ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμά μας, κατο­χυ­ρω­μένο από το Διεθνές Δίκαιο, που δεν υπό­κει­ται σε δια­πραγ­μά­τευση με την Τουρκία. Οποια­δή­ποτε διευ­θέ­τηση θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζει αυτό το δικαί­ωμα. Και, σε κάθε περί­πτωση, οποια­δή­ποτε οριο­θέ­τηση είτε προ­σφυγή στη Χάγη θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζει ότι αυτό το δικαί­ωμα θα ληφθεί υπόψη και δεν θα οδη­γη­θούμε σε μια οριο­θέ­τηση που θα ακυ­ρώ­νει τη δυνα­τό­τητα μελ­λο­ντι­κής επέ­κτα­σης εκ μέρους της Ελλάδας.

Η Ελλάδα πρέπει να καθιστά σαφές ότι είναι απο­φα­σι­σμένη να διεκ­δι­κή­σει το μέγιστο της οριο­θέ­τη­σης που της επι­τρέ­πει το Διεθνές Δίκαιο

Επι­πλέον, η Ελλάδα πρέπει να καθιστά σαφές ότι είναι απο­φα­σι­σμένη να διεκ­δι­κή­σει το μέγιστο της οριο­θέ­τη­σης που της επι­τρέ­πει το Διεθνές Δίκαιο. Γιατί, σε μια δια­πραγ­μά­τευση, είναι καίριες οι προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ενέρ­γειες που κάνεις, ώστε να μεγι­στο­ποι­ή­σεις τα κέρδη σου. Αλλά και τα μηνύ­ματα που περνάς προς την άλλη πλευρά και προς τη διεθνή κοι­νό­τητα. Γι΄ αυτό θα επι­ση­μάνω ορι­σμένα πράγ­ματα. Θα πρέπει να κατα­θέ­σουμε στην Ευρω­παϊκή Ένωση τον θαλάσ­σιο χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό της χώρας, συμ­μορ­φού­με­νοι με την αντί­στοιχη κοι­νο­τική οδηγία. Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να το κάνουμε αυτό και είναι μια πρώτης τάξεως ευκαι­ρία να απο­τυ­πω­θούν τα δικαιώ­ματά μας με τη σφρα­γίδα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί επίσης κάλ­λι­στα να εντα­χθεί η ενερ­γο­ποί­ηση της ανα­κή­ρυ­ξης της ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή, κατά τον Ν. 4001/2011 και τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του Διε­θνούς Δικαίου της θάλασ­σας. Είναι απο­λύ­τως σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο και δεν εμπο­δί­ζει την όποια δια­πραγ­μά­τευση. Ο Χάρτης της Σεβίλ­λης που απει­κο­νί­ζει ακριβώς την ΑΟΖ που δικαιού­ται η Ελλάδα χρη­σι­μο­ποιεί­ται από την Ευρω­παϊκή Ένωση και πρέπει να τον αξιο­ποιούμε. Πρέπει να προ­χω­ρή­σει το κλεί­σιμο των κόλπων και η χάραξη ευθειών γραμμών βάσης που θα επε­κτεί­νουν το χώρο που δικαιού­ται η Ελλάδα. Και ένα ακόμη πολύ βασικό. Οφεί­λουμε να δια­φυ­λά­ξουμε και να ενι­σχύ­σουμε την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα σε κάθε νησί και βρα­χο­νη­σίδα».

Και πρό­σθεσε: «Αυτό, λοιπόν, είναι το μόνο πράγμα που μπο­ρούμε να συζη­τή­σουμε με την Τουρκία, αλλά αυτό είναι και το πλαίσιο και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για μια λύση δίκαιη για την Ελλάδα που θα δια­σφα­λί­ζει την ασφά­λεια, την ακε­ραιό­τητα και τα συμ­φέ­ρο­ντά της. Τι άλλο θα μπο­ρού­σαμε να συζη­τή­σουμε ή να παρα­πέμ­ψουμε στη Χάγη; Το αν ελλη­νικά νησιά και βρα­χο­νη­σί­δες θα δοθούν στην Τουρκία; Πέρα από το παρά­λογο του πράγ­μα­τος, αυτά έχουν λυθεί από Διε­θνείς Συν­θή­κες δεκα­ε­τίες τώρα. Όμως, όσο η Τουρκία δεν λογι­κεύ­ε­ται ως προς αυτό, πως θα κατα­λή­ξουμε σε συμ­φω­νία για τις ΑΟΖ; Πού θα απο­δο­θεί η ΑΟΖ αυτών των νησιών; Και, φυσικά, δεν μπορεί να γίνεται λόγος περί απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης των νησιών ή περί μερικής απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης. Οι δυνά­μεις αυτές εγγυώ­νται όχι μόνο την άμυνα των νησιών μας, αλλά και – ακόμα βασι­κό­τερο – την απο­τροπή. Οτι­δή­ποτε και να επι­κα­λεί­ται η Τουρκία, υπέρ­τερο όλων είναι το δικαί­ωμα κάθε κράτους στην άμυνα με βάση τον Κατα­στα­τικό Χάρτη του ΟΗΕ, καθώς και με βάση το Διεθνές Δίκαιο, γραπτό και εθιμικό. Πόσο μάλλον έναντι μιας χώρας που έχει εισβά­λει στην Κύπρο και επί 50 χρόνια κατέχει το 37% του εδάφους της, απειλεί τη χώρα μας με πόλεμο με το casus belli, αλλά και με πολλές άλλες ευκαι­ρίες, διεκ­δι­κεί νησιά μας πολλές φορές και με πολε­μική ρητο­ρική και έχει σταθ­μεύ­σει απέ­να­ντι από τα νησιά μας τη λεγό­μενη Στρατιά του Αιγαίου, με το μεγα­λύ­τερο απο­βα­τικό στόλο στην Ευρώπη. Συγ­χρό­νως, η Ελλάδα είναι υπόχρεη και έναντι της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης να δια­σφα­λί­ζει την υπε­ρά­σπιση και την ακε­ραιό­τητα των νοτιο­α­να­το­λι­κών συνόρων της Ένωσης».

Ο κ. Καρα­μαν­λής τόνισε πως προ­φα­νώς είναι αδια­νό­ητη η εκχώ­ρηση κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των στην Τουρκία σε περιο­χές που βρί­σκο­νται δυτικά των Ελλη­νι­κών νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου.

«Όπως ο ίδιος ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής είχε τονίσει στον πρόεδρο των ΗΠΑ George Bush τον πρε­σβύ­τερο, κατά την επί­σκεψη του στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1991, αν η Τουρκία απο­κτή­σει υφα­λο­κρη­πίδα δυτικά των νησιών, τότε τα νησιά μας στα­διακά θα περιέλ­θουν στον έλεγχο της Τουρ­κίας και θα δια­σπα­στεί η ενότητα και η συνε­κτι­κό­τητα της Ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας. Ακόμα, η Τουρκία επι­χει­ρεί συνεχώς να επι­τύ­χει την ανα­γνώ­ριση της μου­σουλ­μα­νι­κής μειο­νό­τη­τας της Θράκης ως τουρ­κι­κής, με απώ­τε­ρους μάλιστα σκοπούς. Πλέον προ­σπα­θεί σιγά σιγά να δημιουρ­γή­σει και άλλο ζήτημα. Θέτει θέμα «ομο­γε­νών» της στα Δωδε­κά­νησα. Η συνθήκη της Λωζάνης είναι ξεκά­θαρη και ανα­φέ­ρε­ται σε μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα της Θράκης. Μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα, η οποία απο­τε­λεί­ται από τρεις εθνο­τι­κές ομάδες, εξίσου σημα­ντι­κές. Το μέλος της κάθε μιας απ΄αυ­τές μπορεί να επι­κα­λεί­ται την εθνο­τική του κατα­γωγή, τουρ­κο­γενή, πομα­κική ή ρομά, στο πλαίσιο του ατο­μι­κού αυτο­προσ­διο­ρι­σμού. Αλλά δεν μπορεί κανείς εκ του πονηρού να συγχέει Συν­θή­κες που αφορούν τα σύνολα, όπως η Συνθήκη της Λωζάνης, με Συν­θή­κες και πρό­νοιες που αφορούν τα άτομα και τα ατομικά δικαιώ­ματα. Η Ελλάδα είναι μια Ευρω­παϊκή δημο­κρα­τία που ακο­λου­θεί μια σύγ­χρονη μειο­νο­τική πολι­τική που προάγει την ευη­με­ρία της μειο­νό­τη­τας. Κανένα άλλο κράτος, πολύ δε περισ­σό­τερο ένα κράτος που ευθύ­νε­ται για τον σχεδόν αφα­νι­σμό της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Τουρκία, δεν πρέπει να δια­νο­εί­ται ότι μπορεί να έχει λόγο στις εσω­τε­ρι­κές μας υπο­θέ­σεις και να προ­βάλ­λει απαι­τή­σεις. Ούτε είναι νοητό να συν­δέ­ε­ται η εθνο­τική κατα­γωγή με αλυ­τρω­τι­κές στο­χεύ­σεις», υπο­γράμ­μισε.

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός είπε επίσης ότι καίρια προ­τε­ραιό­τητα είναι πάντα ο Κυπρια­κός Ελλη­νι­σμός.

«Όχι μόνο γιατί είναι ανα­πό­σπα­στο τμήμα του Έθνους. Αλλά και διότι το τόξο που σχη­μα­τί­ζουν τα δύο κράτη μας απο­τε­λεί ένα μονα­δικό συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα που ανα­βαθ­μί­ζει με τον πιο κατα­κό­ρυφο τρόπο τη γεω­πο­λι­τική σημασία του Ελλη­νι­σμού. Αυτό ακριβώς φοβάται η Τουρκία και αυτό ακριβώς προ­σπα­θεί να ακυ­ρώ­σει. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο Ελλη­νι­σμός απο­τε­λεί τα νοτιο­α­να­το­λικά σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και είναι το προ­πύρ­γιό της σε μια πολύ κρίσιμη περιοχή. Γι αυτό και η λύση του Κυπρια­κού μάς αφορά άμεσα και θα πρέπει να γίνει με τρόπο που να είναι σύμ­φω­νος με τις απο­φά­σεις των οργάνων των Ηνω­μέ­νων Εθνών, αλλά και που να συνάδει με το κοι­νο­τικό κεκτη­μένο. Και σίγουρα με τρόπο που να είναι λει­τουρ­γι­κός και βιώ­σι­μος και όχι να καθιστά το Κυπριακό κράτος όμηρο της Τουρ­κίας».

Ο κ. Καρα­μαν­λής επι­σή­μανε πως για την αντι­με­τώ­πιση των παρα­πάνω προ­κλή­σεων, θα πρέπει να στη­ρι­χθούμε στις δικές μας δυνά­μεις και δεν μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε τίποτα από κανέναν. «Όμως, είναι παρ΄όλα αυτά σημα­ντικό να οικο­δο­μούμε και ισχυρές συμ­μα­χίες, στη βάση διμερών ή πολυ­με­ρών συμ­φω­νιών, που ανα­βαθ­μί­ζουν τη θέση μας στην περιοχή. Ταυ­τό­χρονα, θα πρέπει να εργα­ζό­μα­στε αδιά­λει­πτα για την ανά­δειξη των προ­βλη­μά­των με την Τουρκία ως Ευρω-τουρκικών και όχι αμιγώς ελλη­νο­τουρ­κι­κών. Τα τελευ­ταία χρόνια, ο τρόπος που λει­τουρ­γεί η ‘Αγκυρα έχει αρχίσει να απα­σχο­λεί περισ­σό­τερο εταί­ρους και συμ­μά­χους. Κορυ­φαίο παρά­δειγμα η χρη­σι­μο­ποί­ηση από την Τουρκία των μετα­να­στών ως όπλο που αντι­με­τω­πί­σαμε επι­τυ­χώς στον Έβρο πριν λίγα χρόνια και που κατέ­στησε σαφές ότι η Ελλάδα υπε­ρα­σπί­ζε­ται Ευρω­παϊκά σύνορα απέ­να­ντι σε υπαρκτή απειλή. Αυτό, όμως, από μόνο του δεν αρκεί. Είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητα να περνάμε και εμείς στη διεθνή κοι­νό­τητα τα σωστά μηνύ­ματα για την Τουρκία και να μην αφή­νουμε περι­θώ­ρια για παρερ­μη­νείες και ψευ­δαι­σθή­σεις», συμπλή­ρωσε.

Ανέφερε δε πως είναι γνωστό ότι πάντα υπάρ­χουν επι­τή­δειοι τρίτοι που για δικούς τους λόγους ευνοούν μια εφ΄όλης της ύλης ελλη­νο­τουρ­κική δια­πραγ­μά­τευση, που θα συμπε­ρι­λαμ­βά­νει όλες τις αβά­σι­μες αξιώ­σεις της Τουρ­κίας.

«Με απώτερο στόχο έναν συμ­βι­βα­σμό δια­νο­μής του Αιγαίου με βάση, όχι απο­κλει­στικά το Διεθνές Δίκαιο, αλλά επί της ουσίας αυτές τις ίδιες τις αξιώ­σεις της Τουρ­κίας. Με άλλα λόγια να γίνει αντι­κεί­μενο δια­λό­γου ή παρα­πο­μπής στο Διεθνές Δικα­στή­ριο η Ελλη­νική κυριαρ­χία επί νήσων ή βρα­χο­νη­σί­δων κατά την και­νο­φανή θεωρία των λεγό­με­νων «γκρίζων ζωνών». Κανένα κράτος που σέβεται στοι­χειω­δώς τον εαυτό του δεν δια­νο­εί­ται να θέσει υπό δικα­στική κρίση την εθνική του κυριαρ­χία και την εδαφική του ακε­ραιό­τητα. Και είναι χρέος ιστο­ρι­κής ακρί­βειας να υπο­γραμ­μι­σθεί ότι ήταν η κυβέρ­νηση Σαμαρά, τον Ιανουά­ριο του 2015, που απέ­κλεισε ορι­στικά και αμε­τά­κλητα τέτοιο ενδε­χό­μενο με δήλωση προς τον ΟΗΕ ότι η Ελλάδα δεν ανα­γνω­ρί­ζει την υπο­χρε­ω­τική δικαιο­δο­σία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου, δηλαδή το δικαί­ωμα μονο­με­ρούς προ­σφυ­γής σε αυτό, για θέματα εδα­φι­κής κυριαρ­χίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των χωρικών υδάτων, όπως και για θέματα εθνικής ασφά­λειας», ανέφερε.

Και υπο­γραμ­μισε: «Να ξεκα­θα­ρίσω ότι δεν αμφι­σβητώ τον πατριω­τι­σμό και τις αγαθές προ­θέ­σεις κανενός. Θεωρώ όμως χρή­σι­μες τις επι­ση­μάν­σεις που στο­χεύ­ουν στην βελ­τι­στο­ποί­ηση της εθνικής μας στρα­τη­γι­κής, ειδικά όταν προ­έρ­χο­νται από όσους έχουν χει­ρι­στεί τα θέματα αυτά από θέσεις ευθύνης. Σε τελική ανάλυση κοινή είναι η αγωνία και η έγνοια για την υπε­ρά­σπιση των εθνικών μας δικαίων».

Πηγή: skai.gr 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.