Δρ Ειρήνη Δημητριάδου, η περήφανη Καρπαθιά γιατρός που συνδυάζει την υπογονιμότητα και την Τεχνητή Νοημοσύνη

Έφτασαν δυο αιώνες, ο 18ος και ο 19ο, για να χαρα­κτη­ρί­σουν τους Καρ­πά­θιους μάστο­ρες της πέτρας ως τους «δεινούς τεχνί­τες που έχτισαν όλο τον κόσμο». Τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες του 20ου και καθώς δια­νύ­ουμε τον 21ο , οι επι­στή­μο­νες και ειδικά οι γιατροί, με κατα­γωγή την Κάρπαθο, είναι εκείνοι που κρατούν τα σκήπτρα, δια­κρί­νο­νται και ξεχω­ρί­ζουν στην όπου γης παρου­σία τους.

του Μανώλη Δημελλά

Στον ευαί­σθητο αλλά ταυ­τό­χρονα διάσημο τομέα της υπο­γο­νι­μό­τη­τας, έχουμε έναν παρα­πάνω λόγο για να είμαστε ως Καρ­πά­θιοι περή­φα­νοι για τη συμ­με­τοχή και συμβολή μας στην παγκό­σμια εξέλιξη.

Την δεκα­ε­τία του 1970 ο πρω­το­πό­ρος Μανώλης Καπε­τα­νά­κης έκανε τερά­στια βήματα στην Ελλάδα. Σήμερα η εγγονή του αεί­μνη­στου Μιχάλη Μηνα­κάκη, του μου­σι­κού που εξα­κο­λου­θεί να συγκι­νεί με τις δοξα­ριές και το παίξιμο του βιολιού του, η Ειρήνη Δημη­τριά­δου, αθόρυβα δίχως ίχνος ματαιο­δο­ξίας, είναι η Ελλη­νίδα και περή­φανη Καρ­πα­θιά, που ασχο­λεί­ται με την αιχμή της επι­στη­μο­νι­κής έρευνας στον ευαί­σθητο τομέα της ανα­πα­ρα­γω­γής σε συν­δυα­σμό μάλιστα με το θεριό που ονο­μά­ζε­ται Τεχνητή Νοη­μο­σύνη.

Η ενα­σχό­ληση της με έναν από τους πλέον διά­ση­μους τομείς της ιατρι­κής επι­στή­μης γίνεται ακόμη πιο σημα­ντική αν σκεφτεί κανείς ότι είναι γυναίκα, σύζυγος και μάνα 3 παιδιών! Κι όταν ρωτάμε πως τα κατα­φέρ­νει να ισορ­ρο­πή­σει ανάμεσα σε οικο­γέ­νεια και καριέρα, εκείνη μας απαντά σχεδόν αυτό­ματα και απλά:

«Γίνεται! Μπορεί να μην κοι­μά­σαι τα βράδια, αλλά μπορείς να τα κατα­φέ­ρεις, με την κατάλ­ληλη υπο­στή­ριξη από τους ανθρώ­πους που σε αγαπούν και πιστεύ­ουν σε σενα. Αν έχεις βάλει ένα στόχο στο μυαλό σου μπορείς να τα κατα­φέ­ρεις».

Η συμπα­τριώ­τισσα μας, Δρ Ειρήνη Δημη­τριά­δου, έχει εξει­δί­κευση στην ανα­πα­ρα­γω­γική ενδο­κρι­νο­λο­γία και υπο­γο­νι­μό­τη­τας στο Νοσο­κο­μείο Massachusetts General Hospital (MGH).

Έχει κατα­γωγή από τις Μενετές Καρ­πά­θου, έλαβε το πτυχίο της Ιατρι­κής από το Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών και ολο­κλή­ρωσε την ειδι­κό­τητά της Γυναικολογιας-Μαιευτικης  στο Tufts Medical Center στη Βοστώνη. Ολο­κλή­ρωσε την εξει­δί­κευση (fellowship) ανα­πα­ρα­γω­γική ενδο­κρι­νο­λο­γία και υπο­γο­νι­μό­τητα (REI) στο Massachussets General Hospital, το οποιο είναι πανε­πι­στη­μιακο νοσο­κο­μειο του Harvard Medical School.

Στη συνέ­χεια εντά­χθηκε στη σχολή της Ιατρι­κής Σχολής του Χάρ­βαρντ στο τμημα Γυναικολογιας-Μαιευτικής & ανα­πα­ρα­γω­γι­κής βιο­λο­γίας και εργά­ζε­ται . ως επι­με­λή­τρια στο MGH Fertility Center, οπου εκτος του ότι παρα­κο­λου­θεί ασθε­νείς, πραγ­μα­το­ποιεί και τις πανε­πι­στη­μια­κές της αρμο­διό­τη­τες να  διδά­σκει τους για­τρούς οι οποίοι πραγ­μα­το­ποιούν εκεί την εξει­δί­κευση  τους πάνω στον τομέα της γυναι­κο­λο­γίας και της υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας και να διε­ξά­γει κλινική έρευνα

Μεγά­λωσε στην Virginia των ΗΠΑ, όμως γεν­νή­θηκε Ολλαν­δία. Ο πατέρας της, κατά το ήμισυ Καρ­πά­θιος, εργά­στηκε στην ειδι­κό­τητα του, Ηλε­κτρο­λο­γος Μηχα­νι­κός, σε οργα­νι­σμούς και εται­ρίες του κόσμου. Κάπως μοιραία λοιπόν οι δυο κόρες της οικο­γέ­νειας γεν­νή­θη­καν στην Ολλαν­δία.

Όταν η Ειρήνη ήταν 2 ετών η οικο­γέ­νεια Δημη­τριάδη εγκα­τα­στά­θηκε στην Virginia των ΗΠΑ. Το 1997 ήταν χρονιά ορόσημο κι αυτό διότι οι γονείς της απο­φά­σι­σαν την επι­στροφή και την εγκα­τά­σταση στην πατρίδα, τότε εκείνη θα πήγαινε στην πρώτη Γυμνα­σίου.

Τελεί­ωσε στη Λεό­ντειο της Νέα Σμύρνης, το Γυμνά­σιο και το Λύκειο, και  πέρασε στην Ιατρική Αθηνών. Όταν, το 2009 ολο­κλή­ρωσε τις σπουδές της, ήδη γνώριζε πολύ καλά το τι θα ακο­λου­θούσε! Ήθελε να κάνει συγκε­κρι­μένη εξει­δί­κευση στην γυναι­κο­λο­γία έδωσε τις προ­α­παι­τού­με­νες εξε­τά­σεις για να μπο­ρέ­σει να συμ­με­τέ­χει στις δια­δι­κα­σίες που έχουν οι Αμε­ρι­κά­νοι ιατροί και γρήγορα προ­χώ­ρησε στην εκπαί­δευση της.

Για να μπει σε αυτό το σύστημα, για να την γνω­ρί­σουν, βοήθησε πρώτα η τακτική και σκληρή δουλειά,  η πίστη, και στην όλη πορεία είχε για σύμμαχο τον σύντροφο και έπειτα σύζυγο της. Οι δυο νέοι γνω­ρί­στη­καν στο Πανε­πι­στή­μιο, στην Ιατρική Αθηνών, είχαν σχέση και εκείνη την περίοδο ήταν σημα­ντικό ότι και ο Δρ Γιώργος Ορθό­που­λος σκε­φτό­ταν να φύγει από την Ελλάδα. Εκείνος είναι γενικος χει­ρορ­γός, έχει εξει­δί­κευση στα χει­ρουρ­γεια ελά­χι­στης επεμ­βα­τι­κό­τη­τας και στα βαρια­τρικά., Χει­ρουρ­γει ασθε­νείς με μεγάλα BMI και έχει εξει­δι­κευ­τεί σε δύσκολα πολύωρα χει­ρουρ­γεία.

Από το Φεβρουά­ριο του 2010, ξεπερ­νώ­ντας τα αμέ­τρητα γρα­φειο­κρα­τικά εμπόδια, η Ειρήνη Δημη­τριά­δου ξεκί­νησε την έρευνα στις ΗΠΑ. Το 2012 μπήκε στο TUFTSAFS Medical Center οπου ολο­κλή­ρωσε τη γυναικολογία-μαιευτική σε 4 χρόνια. Στη συνέ­χεια προ­χώ­ρησε  την δέχτη­καν γιαfellowship στην ανα­πα­ρα­γω­γική ενδο­κρι­νο­λο­γία και υπο­γο­νι­μό­τητα (REI) στο MGH, το οποίο απαιτεί άλλα   3 χρόνια εκπαί­δευ­σης με το Αμε­ρι­κα­νικό συστημα.

 

«Ο καθένας μας έχει ονει­ρευ­τει κάπως την οικο­γέ­νεια του, και τελικά πολύ σπάνια  έρχο­νται τα πράγ­ματα όπως τα έχουμε φαντα­στεί. Δυσκο­λίες που βγήκαν στην πορεία άλλαξαν αυτό που είχαμε στο μυαλό μας. Αλλά αυτό δε σημαί­νει κάτι! Αφού όπως και να έχει όλοι αγαπαμε την οικο­γέ­νεια που κατα­φέρ­νουμε να φτιά­ξουμε»!

Η  Ειρήνη Δημη­τριά­δου μας εξηγεί ότι ο τομέας της μπορεί να γνω­ρί­ζει τερά­στια ανά­πτυξη, ωστόσο οι ασθε­νείς που την επι­σκέ­πτο­νται δεν θέλουν να βρί­σκο­νται το γραφείο της. Και όχι μόνο δεν το θέλουν, αλλά πιστεύ­ουν ότι είναι άδικο αυτό που τους συμ­βαί­νει κι αυτό γιατί έχουν την πεποί­θηση ότι δεν έχουν υπάρχει κανένα πρό­βλημα. Κι όμως το πολυ­πό­θητο μωρό παιδιά δεν έρχεται! Η διά­γνωση είναι ιδιαί­τερη για την κάθε περί­πτωση Το τι ακριβώς συμ­βαί­νει  και, δυστυ­χώς, σε κάποιες περι­πτώ­σεις, δεν έχουμε ξεκά­θαρη απά­ντηση.

Η Δρ Δημη­τριά­δου ομο­λο­γεί ότι έχει βαθιά πίστη στον Θεό!

«Εκείνος μας έχει επι­τρέ­ψει να φτά­σουμε εκει που έχουμε φτασει στην σύγ­χρονη ιατρική αλλά  μας έχει βάλει και κάποια όρια φτά­νουμε μέχρι ένα σημείο, ίσως αργό­τερα να μας δώσει κι άλλες δυνα­τό­τη­τες. Πάντως σήμερα, αν και κάνουμε ότι μπο­ρούμε με την γνώση κι την τεχνο­λο­γία που έχουμε, πολλές φορές τα απο­τε­λέ­σματα είναι τέτοια που απο­δει­κνύ­ουν την δική Του θέληση».

Αν  ο κλάδος της υπο­γο­νι­μό­τη­τας μας φαί­νε­ται σούπερ δια­στη­μική επι­στήμη τότε ο περί­πλο­κος συν­δυα­σμός της με την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη θα μας μπερ­δέ­ψει ακόμη περισ­σό­τερο. Αυτό ακριβώς προ­σπα­θεί να “παντρέ­ψει” σήμερα η Δρ Ειρήνη Δημη­τριά­δου!

«Κάθε ωάριο που γονι­μο­ποιεί­ται δεν γίνεται έμβρυο και κάθε έμβρυο δεν γίνεται μωρό. Εμείς που γεν­νη­θή­καμε είμαστε ευλογία Θεού. Κι αυτό ίσως να μην το έχουμε ακόμη αντι­λη­φθεί!  Υπάρ­χουν, λοιπόν,  εμπόδια που δεν έχουμε ξεπε­ρά­σει ακόμα. Ο στόχος μας είναι να  μπο­ρέ­σουμε να προ­σφέ­ρουμε κάτι παρα­πάνω στον συνάν­θρωπο μας. Ναι, ο Θεός μας έχει βαλει όρια.Γιατί κάποιες γυναί­κες απο­βά­λουν; Γιατί δεν εχουμε κατα­φε­ρει να ξεπε­ρά­σουμε το θέμα της ηλικίας όσο αφορά τα ωάρια; Σήμερα κατα­ψύ­χουμε τα  ωάρια, έτσι ώστε όταν προ­χω­ρή­σει  μια γυναίκα στην ανα­πα­ρα­γω­γικη της ηλικία, και το επι­θυ­μεί, να μπορεί να τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει με μεγα­λύ­τερη πιθα­νό­τητα να μεινει εγκυος. Κι αυτό μας επέ­τρεψε ο Θεός και η φυση να το κάνουμε»

Ας ρίξουμε μια ματιά στη δια­δι­κα­σία με απλά λόγια- Που και πως μπορεί να παρέμ­βει η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη

Αρχικά κάνουμε εξε­τά­σεις και προ­σπα­θούμε να κατα­λά­βουμε την αιτία της υπο­γο­νι­μό­τη­τας. Αν η σωστή θερα­πεία είναι η εξω­σω­μα­τική γονι­μο­ποί­ηση, στη συνέ­χεια δια­λέ­γουμε το πρω­τό­κολλο που πιστευουμε πως θα δώσει το βέλ­τι­στο απο­τέ­λε­σμα.

Έπειτα πραγ­μα­το­ποιουμε την ωοληψια (μαζέ­υουμε τα ωάρια) από έναν κύκλο, παίρ­νουμε και το σπέρμα και αυτά τα δυό γονι­μο­ποιού­μαι­νται τα ωαρια στο εργα­στή­ριο με την ελπιδα ότι θα ανα­πτυ­χθουν εμβρυα, ώστε να κανουμε την εμβρυ­ρυο­με­τα­φορά.

Στις ΗΠΑ, συνήθως ο εμβρυο­λό­γος, είναι εκείνος που καθο­δη­γει­ί­την απόφαση για το ποιο εμβρυο θα μετα­φερ­θει καθως και για τον αριθμό των εμβρύων θα μετα­φερ­θούν. Η απόφαση αυτή εξαρ­τά­ται κυρίως από την ηλικία του ωαρίου.

“Ο κυριό­τε­ρος στοχος στον κοσμο της υπο­γο­νι­μο­τη­τας είναι να κατα­φε­ρουμε να μετα­φε­ρουμε ΕΝΑ εμβρυο που θα μας δωσει το πολυ­πό­θητο υγιες μωρο!”

Η τεχνητή νοη­μο­σύνη, όπως μας εξηγεί η Δρ Δημη­τριά­δου, ακόμη δεν έχει εντα­χθεί  στην καθη­με­ρι­νό­τητα και βρί­σκε­ται σε κλινική έρευνα.

Τι ακριβώς γίνεται: είναι σα να συμ­βου­λευό­μα­στε ταυ­τό­χρονα χιλιά­δες εμβρυο­λό­γους που εξε­τά­ζουν τα έμβρυα και αμέσως θα κατα­λή­ξουν και θα μας προ­τεί­νουν ποιο έμβρυο να μετα­φέ­ρουμε.

Ουσια­στικά πρό­κει­ται για ένα πρω­το­πόρο λογι­σμικό που υπο­δει­κνύει τα σημα­ντικά ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά για την αξιό­πι­στη βαθ­μο­νό­μηση κάθε εμβρύου, με τέτοιο τρόπο ώστε να μετα­φερ­θεί εκείνο το έμβρυο που θα κατα­φέ­ρει  ή θα έχει τις περισ­σό­τε­ρες πιθα­νό­τη­τες να γίνει υγιές μωρό.

Μέχρι στιγμής φαί­νε­ται να υπάρχει μέλλον σε αυτή την τεχνο­λο­γία, βέβαια δεν μπορείς να αντι­κα­τα­στή­σεις την ανθρω­πινη επι­στη­μο­νικη συμ­βουλη για κάθε ασθενή. Ένας υπο­λο­γι­στής δεν μπορεί να αντι­λη­φθεί την ανθρώ­πινη νοη­μο­σύνη, όλα αυτά βέβαια σήμερα, στην εποχή μας, διότι αύριο όλα μπορούν να ανα­τρα­πούν.

 

«Το γεγονός ότι υπάρ­χουν σκο­τεινά σημεία σε αυτό το επι­στη­μο­νικό πεδίο είναι αυτό που αγαπώ. Όλοι μας σε αυτόν τον χώρο έχουμε ζήσει την περί­πτωση  ότι εδώ δεν γίνεται τίποτα, και τελικά μένουν μόνοι τους έγκυος! Αλλά για τους υπό­λοι­πους που μπο­ρούμε να βοη­θή­σουμε, σκοπός είναι να προ­χω­ρή­σουμε την επι­στήμη ώστε να τους δώσουμε το καλύ­τερο απο­τέ­λε­σμα»

Στη κου­βέ­ντα μας δε θα γινόταν να απου­σιά­σει η Κάρ­πα­θος, ούτε και πρω­το­πό­ρος συμπα­τριώ­της μας γιατρός Μανώλης Καπε­τα­νά­κης. Η Δρ Δημη­τριά­δου ανέφερε:

«Με κάνει περή­φανη το γεγονός ότι ο γιατρός που έφερε την εξω­σω­μα­τική στην Ελλάδα είναι Καρ­πά­θιος, είμαι και εγώ από την Κάρπαθο και αυτό σημαί­νει πολλά».

Τα τελευ­ταία 30 χρόνια η εξέλιξη στο χώρο της υπο­γο­νι­μό­τη­τας και της τεχνη­τής γονι­μο­ποί­η­σης είναι ραγδαία!

Σύντομα, με σύμμαχο την τεχνητή νοη­μο­σύνη, η έννοια της υπο­γο­νι­μό­τη­τας θα έχει άλλη θεώρηση. Ίσως τότε να προ­κύ­ψουν και νέα πιο σκληρά ζητή­ματα που να αφορούν τη βιοη­θική και να χρειά­ζε­ται και πάλι να θεμε­λιω­θεί μια δια­φο­ρε­τική αντί­ληψη σε πολλά από αυτά που σήμερα είναι δεδο­μένα.

Ωστόσο εάν ρωτή­σετε ένα ζευγάρι, που έχει περάσει από αυτή την περι­πέ­τεια, το τι θυμάται από εκείνες τις στιγμές, των αμέ­τρη­των επι­σκέ­ψεων και των εξε­τά­σεων στον γιατρό, ίσως σας πει ότι σχεδόν τις έχει δια­γρά­ψει από τη μνήμη του.

Αν υπάρχει παιδί αρκεί που θα σας δείξουν το σπλάχνο τους. Πολύ δύσκολα μετα­φέ­ρε­ται ο πόνος και ακόμη δυσκο­λό­τερα εκφρά­ζε­ται με λέξεις ο καημός, η αγωνία και η απο­γο­ή­τευση των ανθρώ­πων.

Δύσβα­τος δρόμος, ένα πεδίο που έχει να κάνει με το Θεό και τις ανθρώ­πι­νες δυνα­τό­τη­τες! Ένας δρόμος ο οποίος πολλές φορές δεν έχει επι­τυ­χία παρά μονάχα έξοδα κι όμως υπάρ­χουν γιατροί, όπως η συμπα­τριώ­τισσα μας Δρ Ειρήνη Δημη­τριά­δου, οι οποίοι υπη­ρε­τούν το λει­τούρ­γημα τους και δίνουν μια ιδιό­τυπη μάχη, συμ­μα­χούν με το δικό μας σώμα, ψηλα­φούν σε έναν απρό­βλε­πτο τομέα, προ­σπα­θούν να απο­κλεί­σουν ενδε­χό­μενα και κάνουν προ­βλέ­ψεις για να μας δώσουν την ευτυχία που ονει­ρευό­μα­στε.

Είναι εντυ­πω­σιακό, ένα τόσο μικρό νησί, μια κουκίδα στην υδρό­γειο όπως είναι η Κάρ­πα­θος, όμως μπορεί και προ­σφέ­ρει στην παγκό­σμια κοι­νό­τητα τόσο άξιους και σημα­ντι­κούς ανθρώ­πους!

7.10.2023

Πηγή Καρ­πα­θιακά Νέα