Πως θεμελιώνονται νομικώς οι διώξεις κατά της Νομαρχίας για την εισφορά γης σε χρήμα

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η νομική θεμε­λί­ωση των διώξεων κατά παντός υπευ­θύ­νου της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, στο διά­στημα 2005-2011 για την πράξη της απι­στίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, εις βάρος οργα­νι­σμού τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, και δη του Δήμου Ρόδου, που η προ­ξε­νη­θείσα ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί κατα­χρα­στών δημο­σίου χρή­μα­τος, αλλά και τα όσα προ­έ­κυ­ψαν από την εισαγ­γε­λική έρευνα στην υπόθεση της κατάρ­γη­σης της υπο­χρέ­ω­σης για την κατα­βολή εισφο­ράς γης σε χρήμα ξενο­δό­χων στις δημο­τι­κές ενό­τη­τες Ιαλυσού και Φαλη­ρα­κίου με φωτο­γρα­φική διάταξη.

Πιο συγκε­κρι­μένα το άρθρο 8 του από 6-10/17-10.1978 Π.Δ. περί καθο­ρι­σμού των όρων και περιο­ρι­σμών δομή­σεως των γηπέδων των κει­μέ­νων εκτός των ρυμο­το­μι­κών σχεδίων και εκτός των ορίων των νομίμως υφι­στα­μέ­νων προ του έτους 1923 οικι­σμών και όπως αυτό τρο­πο­ποι­ή­θηκε με το από 12-05/27-06-84 Π.Δ και στη συνέ­χεια με το από 16-02/27-02-85 Π.Δ και όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε τελικά με το άρθρο 1 του από 20-01/28-01-1988 Π.Δ και συμπε­ρι­λή­φθηκε ως άρθρ.173 στον Κώδικα Βασικής Πολε­ο­δο­μι­κής Νομο­θε­σίας, προ­βλέ­πει ανώτατο όριο εκμε­τάλ­λευ­σης για του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις τα 4.000 τ.μ..

Επι­πλέον, προ­βλέ­πε­ται ότι είναι δυνατή η υπέρ­βαση του συγκε­κρι­μέ­νου ορίου εκμε­τάλ­λευ­σης με την προ­ϋ­πό­θεση της παρα­χώ­ρη­σης στον οικείο Δήμο, πριν την έκδοση της οικο­δο­μι­κής άδειας, με συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη και χωρίς απο­ζη­μί­ωση, έκτασης του ακι­νή­του όπου ανε­γεί­ρε­ται η του­ρι­στική μονάδα, ανά­λο­γης με την επι­πλέον των 4.000 τ.μ. εκμε­τάλ­λευση.

Οι ξενο­δό­χοι είχαν τη δυνα­τό­τητα με αίτησή τους προς τον τότε νομάρχη και από την 1η Ιανουα­ρίου 2011, στον οικείο Δήμο, να ζητή­σουν την μετα­τροπή της υπο­χρέ­ω­σης για παρα­χώ­ρηση τμή­μα­τος γηπέδου σε υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής ανά­λο­γου χρη­μα­τι­κού ποσού.

Σύμφωνα με το Ν. 3852/2010 και συγκε­κρι­μένα το άρθρο 94 παρ.1:

«Στο άρθρο 75 παρ. 1 του Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των προ­στί­θε­νται οι ακό­λου­θες αρμο­διό­τη­τες: η έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών, ο προ­έ­λεγ­χος για την έκδοσή τους, ο έλεγχος μελετών για οικο­δο­μι­κές άδειες, συνα­φούς χαρα­κτήρα πολε­ο­δο­μι­κές αρμο­διό­τη­τες, καθώς και ο έλεγχος και η επιβολή προ­στί­μων για την κατα­σκευή αυθαί­ρε­των κτι­σμά­των κατά την κείμενη νομο­θε­σία». Η απόφαση επί της αίτησης του ενδια­φε­ρο­μέ­νου για μετα­τροπή σε χρη­μα­τικό ποσό της υπο­χρέ­ω­σης παρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος γηπέδου εκδί­δε­ται από το δημο­τικό συμ­βού­λιο».

Από την 13η Φεβρουα­ρίου 2012 μετά την εφαρ­μογή του άρθρου 51 παρ. 1 στον Ν.4042/2012 επι­τρέ­πε­ται στον ενδια­φε­ρό­μενο να παρα­χω­ρή­σει ενιαία έκταση σε άλλο γήπεδο όμορο ή μη προς την ανε­γερ­θείσα έκταση.

Στην τρο­πο­λο­γία που ψηφί­στηκε (άρθρο 51 παρ. 8 Ν. 4178/2013) καθο­ρί­στηκε ότι:

«Οι δια­τά­ξεις της περί­πτω­σης 7 της παρ. Ε’ του άρθρου 8 του από 06.10.2.1978 Π.Δ. ως ισχύει, περί παρα­χώ­ρη­σης έκτασης στον οικείο Δήμο, δεν έχουν εφαρ­μογή στις ανε­γερ­θεί­σες ή προς ανέ­γερση του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις, οι οποίες βρί­σκο­νται σε περιο­χές όπου εφαρ­μό­ζο­νται οι δια­τά­ξεις των ειδικών Π.Δ. Από 31.1.1972, 26.1.1979 και 26.7.1986. Τυχόν βεβαιω­θέ­ντα πρό­στιμα παρα­γρά­φο­νται και τυχόν κατα­βλη­θέ­ντα δεν ανα­ζη­τού­νται. Σε κάθε περί­πτωση με προ­ε­δρικό διά­ταγμα μετά από πρόταση του Υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής δύναται να καθο­ρί­ζο­νται ειδικές δια­τά­ξεις υπο­χρέ­ω­σης παρα­χώ­ρη­σης έκτασης ή κατα­βο­λής απο­ζη­μί­ω­σης για την ανέ­γερση νέων του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων στις ως άνω περιο­χές».

Όπως είχε απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική» τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα προ­ε­δρικά δια­τάγ­ματα είναι το από 30 Ιανουα­ρίου 1972 «περί καθο­ρι­σμού περιο­χών Νήσου Ρόδου δια την εφαρ­μογή του συστή­μα­τος ελευ­θέ­ρας δομή­σεως, το από 26 Ιανουα­ρίου 1979 «περί καθο­ρι­σμού συντε­λε­στών δομή­σεως και όρων δομή­σεως εις την εντός του εγκε­κρι­μέ­νου ρυμο­το­μι­κού σχεδίου περιο­χής Ρόδου και το από 26 Ιουλίου 1986 «περί καθο­ρι­σμού χρήσεων γης και όρων και περιο­ρι­σμών δόμησης της εκτός σχεδίου περιο­χής Ιξιάς της Κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού Ρόδου».

Καθί­στα­ται έτσι σαφές ότι κατ’ εξαί­ρεση από όλες τις του­ρι­στι­κές περιο­χές της χώρας, μόνο του­ρι­στι­κές μονάδες στις προ­α­να­φερ­θεί­σες περιο­χές, που δεν είχαν κατα­βά­λει και όφειλαν εισφορά σε χρήμα ή γη απαλ­λάσ­σο­νται της υπο­χρέ­ω­σης αυτής.