Πρόταση της ΛαΪκής Συπείρωσης για την αξιολόγηση των υπαλλήλων

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Με το νόμο 4250/26-3-14 “Διοι­κη­τι­κές απλου­στεύ­σεις – Καταρ­γή­σεις, Συγ­χω­νεύ­σεις Νομικών Προ­σώ­πων και Υπη­ρε­σιών του Δημό­σιου Τομέα – Τρο­πο­ποί­ηση δια­τά­ξεων ΠΔ 318/1992 (Α’ 161) και λοιπές ρυθ­μί­σεις”, που ψήφισε πρό­σφατα η συγκυ­βέρ­νηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ προχωρά εκτός των άλλων σε αντι­δρα­στι­κό­τερη κατεύ­θυνση το ζήτημα της αξιο­λό­γη­σης των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

«Η αξιο­λό­γηση είναι ένα ακόμα εργα­λείο που χρη­σι­μο­ποιεί η κυβέρ­νηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για να απο­λύ­σει χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους, να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σει δημό­σιες υπη­ρε­σίες και να τις παρα­δώ­σει σε μεγάλα ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα. Οι υπέρ­μα­χοι της αξιο­λό­γη­σης είναι αυτοί οι ίδιοι που έφτασαν την ανεργία στο 28%, έκοψαν μισθούς και συντά­ξεις στο 40%, εξα­θλί­ω­σαν την ελλη­νική οικο­γέ­νεια, έκλει­σαν χιλιά­δες μικρο­μά­γαζα και την ίδια στιγμή στή­ρι­ξαν και στη­ρί­ζουν με όλες τους τις δυνά­μεις τους τρα­πε­ζί­τες, βιο­μή­χα­νους, εφο­πλι­στές χρη­μα­τι­στές και τους λοιπούς ανα­ξιο­πα­θού­ντες καπι­τα­λι­στές.

Να ποιος είναι αυτός που αξιο­λο­γεί, που θέλει καλύ­τε­ρες υπη­ρε­σίες προς τον πολίτη, τον οποίον όμως φρο­ντί­ζει συνεχώς να τον σπρώ­χνει στην εξα­θλί­ωση, να τον βάζει να πλη­ρώ­νει για στοι­χειώ­δεις κοι­νω­νι­κές παροχές σε υγεία, πρόνοια, παιδεία, καθα­ριό­τητα και άλλα.

Δεν είναι δυνατόν λοιπόν να επι­κα­λού­νται σε καμιά περί­πτωση ότι ο στόχος της οποιασ­δή­ποτε αξιο­λό­γη­σης επι­νο­ή­σουν, είναι η φρο­ντίδα, οι καλύ­τε­ρες και ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες γιατί οι ίδιοι δημιουρ­γούν και συντη­ρούν τις αιτίες των υπο­βαθ­μι­σμέ­νων υπη­ρε­σιών προς το λαό.

Μέσω και της αξιο­λό­γη­σης, η κυβέρ­νηση στο­χεύει στη δια­μόρ­φωση ενός μικρού, ευέ­λι­κτου και επι­τε­λι­κού κράτους, ενός κράτους στην υπη­ρε­σία των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων και της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Θέλουν το 15% των υπαλ­λή­λων να παίρνει το δρόμο της από­λυ­σης, να τίθεται σε κατά­σταση ομηρίας.

Θέλουν να καταρ­γούν τμήματα και Δ/νσεις, να υπο­βαθ­μί­ζουν άλλα, να αξιο­λο­γούν δηλαδή τις Δημό­σιες Δομές με ιδιω­τι­κο­οι­κο­νο­μικά κρι­τή­ρια, ανάλογα με τη βιω­σι­μό­τητά τους, την ολό­πλευρη εφαρ­μογή της σχέσης κόστους-οφέλους, το κυνήγι του κέρδους

Η συγκυ­βέρ­νηση προ­σπα­θεί να κρύψει ότι και με το προη­γού­μενο νομο­θε­τικό πλαίσιο της αξιο­λό­γη­σης και με τις τωρινές τρο­πο­ποι­ή­σεις του θα δια­σώ­ζο­νται και θα επι­λέ­γο­νται σε θέσεις ευθύνης οι πιστοί υλο­ποι­η­τές της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής.

Κρύβει ότι τα φαι­νό­μενα της απο­σά­θρω­σης δημο­σίων υπη­ρε­σιών, κυρίως κοι­νω­νι­κού χαρα­κτήρα και της μη κάλυψης των κοι­νω­νι­κών αναγκών, οφεί­λο­νται στη δικιά της πολι­τική, στη δικιά της επιλογή.

Στους δήμους η εφαρ­μογή της αξιο­λό­γη­σης ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει το ορι­στικό τέλος για το δημόσιο χαρα­κτήρα κοι­νω­νικά κρί­σι­μων δομών.

Ο δήμος μας λει­τουρ­γεί αυτή τη στιγμή με εργα­ζό­με­νους λιγό­τε­ρους από όσους απαι­τού­νται για την κάλυψη των στοι­χειω­δών αναγκών των υπη­ρε­σιών πχ σκου­πί­δια, στο πράσινο, στους παι­δι­κούς σταθ­μούς. Αλήθεια πως θα αξιο­λο­γη­θούν αυτές οι δομές και οι υπάλ­λη­λοι, όταν δεν στη­ρί­ζε­ται η λει­τουρ­γία τους με το απα­ραί­τητο προ­σω­πικό, με τις κατάλ­λη­λες υπο­δο­μές και τα απα­ραί­τητα εργα­λεία;

Οι ελλεί­ψεις αυτές είναι απο­τέ­λε­σμα των πολι­τι­κών της ΕΕ, των κυβερ­νή­σεων και των Δημο­τι­κών Αρχών όλα τα προη­γού­μενα χρόνια, που έβαλαν νομο­θε­τικά εμπόδια στην πρό­σληψη προ­σω­πι­κού με μόνιμη και σταθερή δουλειά και επέ­λε­γαν, ακόμα και όταν υπήρχε η δυνα­τό­τητα, εργα­ζό­με­νους με ελα­στι­κές μορφές εργα­σίας.

Με τον τρόπο αυτό επι­χεί­ρη­σαν να κρατούν τους εργα­ζο­μέ­νους σε καθε­στώς ομηρίας.Και τώρα επα­νέρ­χο­νται να ρίξουν άλλη μια γκρίζα σκιά στους εργα­ζό­με­νους αυτούς ότι δήθεν πρέπει να επα­νε­λεγ­χθούν όλα τα δικαιο­λο­γη­τικά που οι ίδια η κυβέρ­νηση έθεσε ως προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να μετα­τρα­πεί η εργα­σιακή τους σχέση σε αορί­στου ή μόνιμη. Είναι αθλιό­τητα , είναι μια επίθεση ταξικού μίσους προς τους εργα­ζό­με­νους, που με τους αγώνες τους κάποιοι κατά­φε­ραν να κερ­δί­σουν την μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Αλλά ο στόχος τους είναι η μείωση της τιμής της εργα­τι­κής δύναμης, η εργα­σιακή ζούγκλα. Αυτήν που ξεκί­νη­σαν με τις δίμηνες συμ­βά­σεις ,συμ­βά­σεις έργου , φτάσαμε στα stage, τις ΜΚΟ και τα προ­γράμ­ματα κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας του ΟΑΕΔ των 430 ευρώ για πεντά­μηνη οχτάωρη εργασία χωρίς άδεια. Φτάσαμε και στις ΚΟΙΝΣΕΠ

Στην εφαρ­μο­στική εγκύ­κλιο δίνεται η δυνα­τό­τητα στο δήμαρχο να επι­λέ­ξει ποιες υπη­ρε­σίες θα απο­τε­λέ­σουν τη δεξα­μενή αυτών των εργα­ζο­μέ­νων. Μπορεί δηλαδή η κάθε Δημο­τική Αρχή, επι­λέ­γο­ντας μία ή και περισ­σό­τε­ρες από αυτές τις υπη­ρε­σίες για τη χαμηλή αξιο­λό­γηση, ουσια­στικά να τις δια­λύ­σει οδη­γώ­ντας τες στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση. Οι συνέ­πειες για τις κρί­σι­μες κοι­νω­νι­κές δομές, όπως γίνεται αντι­λη­πτό, θα είναι δρα­μα­τι­κές. Η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα που έχει γίνει πια κοινή πρα­κτική θα διευ­ρυν­θεί, το κόστος των υπη­ρε­σιών θα αυξηθεί και η ποιό­τητά τους θα υπο­βαθ­μι­σθεί.

Ουσια­στικά, οι δημότες θα κληθούν να χρη­μα­το­δο­τή­σουν τα κέρδη και τις επεν­δύ­σεις των μεγάλων ιδιω­τι­κών επι­χει­ρή­σεων που θα ανα­λά­βουν αυτές τις υπη­ρε­σίες, με νέες αυξή­σεις στα αντα­πο­δο­τικά και δημο­τικά τέλη.

Εμείς ως Λαϊκή Συσπεί­ρωση απορ­ρί­πτουμε το νομο­θε­τικό πλαίσιο της “αξιο­λό­γη­σης”, τον επα­νέ­λεγχο των συμ­βά­σεων, απορ­ρί­πτουμε την “ανθρω­πο­φα­γία” που θέλουν να επι­βάλ­λουν μεταξύ των εργα­ζο­μέ­νων.

Ζητάμε από το Δήμαρχο, τη Δημο­τική Αρχή και όλες τις δημο­τι­κές παρα­τά­ξεις να δεσμευ­τούν τώρα ότι δεν θα υπο­γρά­ψουν τη απόφαση που απαι­τεί­ται για την εφαρ­μογή του νόμου για την αξιο­λό­γηση.

Πάνω από όλα ζητάμε από τους δημότες μας τη στήριξή τους στο δίκαιο αγώνα των εργα­ζο­μέ­νων για να παρα­μεί­νουν οι κρί­σι­μες κοι­νω­νι­κές δομές του δήμου μας δημό­σιες.

• απαι­τούμε:να καταρ­γη­θεί ο νόμος 4250/14

• να μην εφαρ­μο­στεί στην πράξη η ποσό­στωση που επι­βάλ­λει ο ν. 4250/14

• να μην δεχτεί κανένας προϊ­στά­με­νος να συμπρά­ξει στην υλο­ποί­ηση του νόμου, στη βαθ­μο­λο­γία με ποσό­στωση, που οδηγεί σε απο­λύ­σεις εργα­ζό­με­νων

• -να μην συμ­με­τέ­χει κανένας εργα­ζό­με­νος σε αυτο­α­ξιο­λό­γηση

• να μην γίνει καμιά απόλυση, καμιά δια­θε­σι­μό­τητα