Δήλωση Γάκη για την 190η επέτειο του Ολοκαυτώματος της Κάσου

«Σήμερα είναι ημέρα μνήμης και ταυ­τό­χρονα ημέρα ευθύνης. Η ευθύνη είναι η απονομή του χρέους στο ανυ­πο­λό­γι­στο τίμημα που πλήρωσε η Κάσος στον Αγώνα για την Ανε­ξαρ­τη­σία.

Η τερά­στια ανθρω­πι­στική κατα­στροφή και η ανεί­πωτη βαρ­βα­ρό­τητα στην Κάσο είναι η ιστο­ρική μας κλη­ρο­νο­μιά και πρέπει να παρα­μεί­νει χαραγ­μένη στη μνήμη του μελ­λο­ντι­κού κόσμου. Διότι τα διδάγ­ματα του πολέμου μας φέρνουν πιο κοντά στην ειρήνη και στη συνερ­γα­σία των λαών.

Ταυ­τό­χρονα, οφεί­λουμε να προ­βλη­μα­τι­ζό­μα­στε και να σκε­φτούμε όλοι σοβαρά.

Κάνουμε όσα πρέπει για να μετα­φέ­ρουμε τη δια­χρο­νική επι­και­ρό­τητα του μηνύ­μα­τος για ανε­ξαρ­τη­σία και για αντί­δραση σε πολι­τι­κές υπο­τέ­λειας; Για να κρα­τή­σουμε ισχυρές, τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της εθνικής αξιο­πρέ­πειας και της αλλη­λεγ­γύης;

Χωρίς δια­χω­ρι­σμούς, με κοινούς αγώνες για δημο­κρα­τία, μετα­φέ­ρο­ντας τις αγωνίες των κατοί­κων όλων των νησιών για μια βιώσιμη ανά­πτυξη, για λιμάνια που να συν­δέ­ουν καθη­με­ρινά τον τόπο μας, για ποιο­τική υγεία, για εργασία και ουσια­στική ανά­πτυξη, που θα βασί­ζε­ται στις παρα­δό­σεις και τα πλε­ο­νε­κτή­ματα κάθε νησιού και θα προ­βάλ­λει τις τοπικές οικο­νο­μίες.

Έχουμε υπο­χρέ­ωση να σκύ­ψουμε πάνω από τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν σήμερα οι νησιώ­τες περισ­σό­τερο από ποτέ.

Έχουμε υπο­χρέ­ωση να σεβα­στούμε την ιστο­ρική παρά­δοση της Κάσου και να στη­ρί­ξουμε τους Κασιώ­τες.

Έχουμε υπο­χρέ­ωση να στα­θούμε έμπρα­κτα δίπλα στους ακρίτες και στις οικο­γέ­νειές τους.

Και όλα αυτά είναι σήμερα επί­καιρα όσο ποτέ. Οι πολι­τι­κές που ετε­ρο­κα­θο­ρί­ζο­νται από τα μνη­μό­νια, η λιτό­τητα και η ύφεση δεν απο­τε­λούν επιλογή.

Χρεια­ζό­μα­στε όραμα για την ανα­συ­γκρό­τηση της κοι­νω­νίας και της οικο­νο­μίας, με συλ­λο­γι­κό­τητα και ενεργό λαϊκή συμ­με­τοχή, με σεβασμό στη νησιω­τική ιδιαι­τε­ρό­τητα, στον πολίτη, με σεβασμό στην ιστο­ρική παρά­δοση κάθε νησιού.

Μόνο έτσι μπο­ρούμε με αισιο­δο­ξία να ελπί­ζουμε σε ένα μέλλον ειρήνης, προόδου και ανά­πτυ­ξης της νησιω­τι­κής χώρας. Και η ελπίδα είναι να αγω­νι­στούμε για την αλλαγή της πολι­τι­κής, για τη δημιουρ­γική ανα­τροπή.

Όμως ελπίδα είναι και οι καθη­με­ρι­νοί αγώνες των ακριτών, όπως των Κασιω­τών, που με ισχυρή θέληση και απο­φα­σι­στι­κό­τητα αγω­νί­ζο­νται για να δια­μορ­φώ­σουν ένα καλύ­τερο αύριο στις δικές τους, τοπικές κοι­νω­νίες».

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ