Γ. Φραγγίδης: «Οι σημερινές εκλογές αποτελούν ορόσημο στην πορεία ανασυγκρότησης, ανανέωσης και εξέλιξης του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛ.»

Κύριε Φραγ­γίδη, να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη από τις σημε­ρι­νές εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Τι σημα­το­δο­τούν και ποιος είναι ο στόχος;

Μετά από αρκετά χρόνια, πραγ­μα­το­ποιεί­ται σήμερα μια εκλο­γική δια­δι­κα­σία για την ανά­δειξη των νέων Νομαρ­χια­κών και Τοπικών Οργα­νώ­σεων και την εκλογή αντι­προ­σώ­πων για το 3ο συνέ­δριο του Κινή­μα­τος Αλλαγής. Παράλ­ληλα, θα τεθεί σε ψήφιση και η επιλογή ονό­μα­τος της παρά­τα­ξής μας. Οι εκλογές των νέων οργάνων είναι ένα ορόσημο στην πορεία ανα­συ­γκρό­τη­σης, ανα­νέ­ω­σης και εξέ­λι­ξης του κόμ­μα­τός μας. Μετά την εκλογή προ­έ­δρου, είναι το επόμενο βήμα για τη δυνα­μική επι­στροφή του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στα πολι­τικά δρώμενα του τόπου. Θέλουμε να ανα­δει­χθούν άνθρω­ποι που έχουν την εκτί­μηση της κοι­νω­νίας και διάθεση για προ­σφορά. Φιλο­δο­ξούμε σε μια ενεργή συμ­με­τοχή των μελών μας, δηλω­τική της ανά­κτη­σης του ενδια­φέ­ρο­ντος για τις δημο­κρα­τι­κές συμ­με­το­χι­κές δια­δι­κα­σίες, που είναι απα­ραί­τη­τες για ένα κόμμα ανοιχτό στην κοι­νω­νία, συμπε­ρι­λη­πτικό και αξιο­κρα­τικό. Ένα κόμμα με την ικα­νό­τητα να δια­μορ­φώ­νει απο­τε­λε­σμα­τι­κές θέσεις και πολι­τι­κές απέ­να­ντι στα σύγ­χρονα προ­βλή­ματα.

Ταυ­τό­χρονα βέβαια όσοι προ­σέλ­θουν στις κάλπες, θα κληθούν πέρα από πρόσωπα να επι­λέ­ξουν και για την αλλαγή ονό­μα­τος της παρά­τα­ξης. Είναι θα λέγατε τελικά θέμα δια­δι­κα­στικό ή θέμα ουσίας και ποια είναι η δική σας επιλογή;

Τα ονόματα των κομ­μά­των έχουν τη δική τους συμ­βο­λική σημασία. Το όνομα στο­χεύει στην ενδυ­νά­μωση των δεσμών του κόμ­μα­τος με τη βάση του, τους ψηφο­φό­ρους που το ανέ­δει­ξαν. Μπορεί να το συνδέει με τις ιστο­ρι­κές ρίζες του, να δηλώνει τη διεύ­ρυνση της απή­χη­σής του ή την αλλαγή που φιλο­δο­ξεί να επι­φέ­ρει. Καλ­λιερ­γεί την συλ­λο­γική κομ­μα­τική συνεί­δηση.

Στις 8 Μαΐου, τα χιλιά­δες μέλη του κόμ­μα­τός μας απο­φα­σί­ζουν με ποιο όνομα θα κατέβει η παρά­ταξη στις επό­με­νες εθνικές εκλογές. Πιστεύω ότι απο­φά­σεις που είναι σημα­ντι­κές για τον πολι­τικό μας φορέα, όπως η συγκε­κρι­μένη, οφεί­λουν να λαμ­βά­νο­νται μέσω ενός τέτοιου κομ­μα­τι­κού δημο­ψη­φί­σμα­τος. Πρό­κει­ται, λοιπόν, για μια ουσια­στική και όχι τυπική δια­δι­κα­σία.

Όσο για την προ­σω­πική μου επιλογή, αν και έχω, δεν θα ήθελα να προ­κα­τα­λάβω τους πολίτες που θα προ­σέλ­θουν στην κάλπη. Νομίζω είναι προ­τι­μό­τερο να υπάρξει αυθόρ­μητη και όχι καθο­δη­γού­μενη επιλογή όσον αφορά στο όνομα. Ο κύριος στόχος είναι το όνομα να εκφρά­ζει τους πολίτες, όχι τους πολι­τι­κούς.

Με την ιδιό­τητά σας ως τομε­άρ­χης Υγείας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, θα ήθελα να μας ενη­με­ρώ­σετε για τις θέσεις της παρά­τα­ξης με αφορμή και όσα συζη­τή­θη­καν στο πρό­σφατο Περι­φε­ρειακό Προ­συ­νέ­δριο του κόμ­μα­τος για τη Δημόσια Υγεία.

Επι­δί­ωξη της παρά­τα­ξής μας είναι η ανά­πτυξη και ο εκσυγ­χρο­νι­σμός του Δημό­σιου Συστή­μα­τος Υγείας, με καθο­λική κάλυψη του πλη­θυ­σμού, ίσα δικαιώ­ματα για τους ασφα­λι­σμέ­νους και ίσες ευκαι­ρίες για τους επαγ­γελ­μα­τίες υγείας.

Οι αυξη­μέ­νοι υγειο­νο­μι­κοί κίν­δυ­νοι των τελευ­ταίων χρόνων με την παν­δη­μία, τις προ­σφυ­γι­κές ροές, την οικο­νο­μική ύφεση, την κλι­μα­τική κρίση, τις φυσικές κατα­στρο­φές και πρό­σφατα με τον πόλεμο στην Ουκρα­νία, ανέ­δει­ξαν τη μεγάλη σημασία της Δημό­σιας Υγείας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η ανά­πτυξη ενός απο­τε­λε­σμα­τι­κού δικτύου Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας, που θα προ­κύ­ψει μέσα από την ανα­διορ­γά­νωση, την ενί­σχυση και τον συντο­νι­σμό των δομών και των υπη­ρε­σιών της, είναι πρω­ταρ­χι­κής σημα­σίας. Στις προ­τε­ραιό­τη­τες της Πολι­τείας χρειά­ζε­ται να είναι η ενη­μέ­ρωση, η προ­στα­σία της υγείας και η πρόληψη, όχι μόνο η επεί­γουσα περί­θαλψη και θερα­πεία. Ο οργα­νω­μέ­νος προ­συμ­πτω­μα­τι­κός πλη­θυ­σμια­κός έλεγχος και η αντι­με­τώ­πιση του υγειο­νο­μι­κού αναλ­φα­βη­τι­σμού των πολιτών, οφεί­λουν να μπουν σε πρώτο πλάνο.

Η γήρανση του πλη­θυ­σμού, οι χρόνιες ασθέ­νειες και η συνο­λική φρο­ντίδα απο­κα­τά­στα­σης από ασθέ­νειες ή ατυ­χή­ματα είναι μείζονα θέματα, στα οποία δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα η δέουσα προσοχή.

Από την πλευρά της διοί­κη­σης της υγείας, απαι­τεί­ται η ολο­κλή­ρωση ενός ενιαίου, δια­δρα­στι­κού ψηφια­κού περι­βάλ­λο­ντος, μέσα στα σύγ­χρονα πρότυπα και με επέ­κταση της ηλε­κτρο­νι­κής συντα­γο­γρά­φη­σης.

Επίσης, υπάρχει ανάγκη για μια νέα φαρ­μα­κευ­τική πολι­τική, με ενδει­κτι­κούς στόχους το πλη­σί­α­σμα της δημό­σιας φαρ­μα­κευ­τι­κής δαπάνης στον ευρω­παϊκό μέσο όρο, την ελά­φρυνση της επι­βά­ρυν­σης των οικο­νο­μικά ασθε­νέ­στε­ρων αλλά και την κατα­πο­λέ­μηση της πολυ­φαρ­μα­κίας, τον έλεγχο της χρήσης φαρ­μά­κων και την τόνωση της εγχώ­ριας παρα­γω­γής.

Η ψυχική υγεία και οι εξαρ­τή­σεις είναι ένας άλλος τομέας στον οποίο χρειά­ζε­ται να δώσουμε έμφαση. Η παν­δη­μία και η οικο­νο­μική κρίση ανέ­δει­ξαν εμφα­τικά το ήδη μεγάλο κενό θερα­πείας στην ψυχική υγεία ενη­λί­κων και παιδιών. Προ­βλή­ματα τομε­ο­ποί­η­σης, προ­σβα­σι­μό­τη­τας, ποιό­τη­τας, στε­λέ­χω­σης, υπο­νο­μεύ­ουν σοβαρά την παροχή ποιο­τι­κών υπη­ρε­σιών στον τομέα αυτό.

Τέλος, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, μετά από σαράντα χρόνια προ­σφο­ράς στον πολίτη, χρειά­ζε­ται να ανα­συ­γκρο­τη­θεί. Είναι απα­ραί­τητη η ενδε­λε­χής χαρ­το­γρά­φηση των αναγκών του και στη συνέ­χεια η ενί­σχυσή του σε όλα τα επίπεδα και κυρίως σε προ­σω­πικό. Χρειά­ζε­ται να εκσυγ­χρο­νι­στεί, ώστε να καλύ­πτει επαρκώς τις υγειο­νο­μι­κές ανάγκες της κοι­νω­νίας. Βέβαια, το σύστημα υγείας της χώρας, έχει ανάγκη συνο­λι­κής θεώ­ρη­σης, όχι μόνον ο δημό­σιος αλλά και ο ιδιω­τι­κός τομέας.

Για να γίνουν όλα αυτά, χρειά­ζε­ται άντληση πόρων από πολλές πηγές. Χρειά­ζε­ται αύξηση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για την υγεία αλλά και κατάλ­ληλη αξιο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών πακέτων στή­ρι­ξης. Δωρεές, επεν­δύ­σεις, ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα, όλα μπορούν να συμ­βά­λουν απο­τε­λε­σμα­τικά, με προ­ϋ­πό­θεση τη διαφανή και ορθή αξιο­ποί­ησή τους.

Είναι γεγονός πάντως πως στα δύο χρόνια του κορω­νοϊού, οι γιατροί, οι νοση­λευ­τές και οι εργα­ζό­με­νοι στα δημόσια νοσο­κο­μεία σήκωσαν και εξα­κο­λου­θούν να σηκώ­νουν ένα τερά­στιο βάρος…

Οι θεμα­το­φύ­λα­κες της υγείας των πολιτών αυτά τα δύσκολα χρόνια του κορω­νοϊού ήταν και είναι το ιατρο­νο­ση­λευ­τικό και λοιπό προ­σω­πικό των δημό­σιων δομών υγείας. Οι άνθρω­ποι αυτοί «έβαλαν πλάτη», εργα­ζό­με­νοι στην πρώτη γραμμή, όχι μόνο πέρα από τα όρια των αντοχών τους, με εξα­ντλη­τικά ωράρια και χωρίς άδειες, αλλά και με κίνδυνο της δικής τους υγείας και ζωής. Δεν είναι λίγοι οι υγειο­νο­μι­κοί που μολύν­θη­καν, βιώνουν ακόμα τις συνέ­πειες της νόσησης ή έχασαν τη ζωή τους από τον κορω­νοϊό. Δυστυ­χώς, όμως, η Πολι­τεία δεν έχει ακόμα ανα­γνω­ρί­σει τη συμβολή τους, εντάσ­σο­ντάς τους στα βαρέα και ανθυ­γιεινά. Η παρά­ταξή μας έχει κατα­θέ­σει σχετική τρο­πο­λο­γία πάμπολ­λες φορές, χωρίς δυστυ­χώς να έχει εισα­κου­σθεί μέχρι τώρα.

Η παν­δη­μία πάντως κ. Φραγ­γίδη, ανέ­δειξε παθο­γέ­νειες της δημό­σιας υγείας που για πολλά χρόνια ταλαι­πω­ρούν τους πολίτες και ειδικά τους κατοί­κους των νησιών, οι οποίοι λόγω της υπο­στε­λέ­χω­σης των δομών από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο νησί ταλαι­πω­ρού­νται. Ποιες είναι οι προ­τά­σεις του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής;

Η παν­δη­μία έφερε στην επι­φά­νεια πρω­τό­γνω­ρες προ­κλή­σεις για το σύστημα υγείας στην Ελλάδα. Προ­βλή­ματα και παθο­γέ­νειες που προ­ϋ­πήρ­χαν και κρύ­βο­νταν «κάτω από το χαλί», με την παν­δη­μία απο­κα­λύ­φθη­καν. Η απουσία χαρ­το­γρά­φη­σης των υγειο­νο­μι­κών αναγκών, η έλλειψη οργά­νω­σης και ενερ­γο­ποί­η­σης της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας, η ελλιπής πρό­σβαση στις υπη­ρε­σίες υγείας, οι μεγάλες ανα­μο­νές στα ιατρικά ραντε­βού και τα τακτικά χει­ρουρ­γεία, οι ανε­ξέ­λεγ­κτες δαπάνες, τα παρω­χη­μένα μοντέλα διοί­κη­σης, οι υπέ­ρο­γκες ιδιω­τι­κές δαπάνες για την υγεία, εντά­θη­καν και ανα­δεί­χθη­καν. Ειδικά στην περι­φέ­ρεια και στα νησιά, οι ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό, δομές και εξο­πλι­σμό είναι τρα­γι­κές. Με τον κορω­νοϊό απο­κα­λύ­φθηκε το χάσμα που υπάρχει στην παροχή υπη­ρε­σιών υγείας ανάμεσα στις υγειο­νο­μι­κές δομές του κέντρου και της περι­φέ­ρειας. Η κυβέρ­νηση, όμως, απέ­να­ντι στα κρίσιμα προ­βλή­ματα της υγείας προ­κρί­νει μέχρι τώρα εμβα­λω­μα­τι­κές και πρό­χει­ρες λύσεις. Η γεω­γρα­φική απο­μό­νωση καθιστά τα νησιά «αδύναμο κρίκο» του συστή­μα­τος υγείας και η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας παρα­μέ­νει αδρανής απέ­να­ντι στην υπο­βάθ­μιση της υγείας των κατοί­κων τους. Παρα­κάμ­πτει το γεγονός ότι η πλειο­νό­τητα των νησιών το καλο­καίρι πολ­λα­πλα­σιά­ζουν τον πλη­θυ­σμό τους και αυτό από μόνο του απο­τε­λεί μια υγειο­νο­μική πρό­κληση. Το χειμώνα η σύνδεσή τους με άλλα νησιά ή την ηπει­ρω­τική χώρα είναι δυσχε­ρής, ενώ και οι δια­κο­μι­δές ασθενών – όταν υπάρ­χουν μέσα μετα­φο­ράς – είναι πολύ δαπα­νη­ρές. Επι­πλέον, η τηλεϊ­α­τρική που θα μπο­ρούσε να συμ­βά­λει στην έγκαιρη διά­γνωση και παρα­κο­λού­θηση περι­στα­τι­κών είναι ακόμα στα σπάρ­γανα. Αυτή η προ­βλη­μα­τική κατά­σταση και η ανη­συ­χία για εκπαι­δευ­τική και εργα­σιακή στα­σι­μό­τητα, απο­τε­λούν λόγους που κρατούν τα νησιά και τους απο­μα­κρυ­σμέ­νους προ­ο­ρι­σμούς εκτός προ­τί­μη­σης των επαγ­γελ­μα­τιών υγείας, αφού παράλ­ληλα απου­σιά­ζουν ουσια­στικά κίνητρα από την Πολι­τεία.

Tο πρό­βλημα απαιτεί καταρ­χήν κατα­γραφή των υγειο­νο­μι­κών αναγκών, ανα­διορ­γά­νωση και ενερ­γο­ποί­ηση της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας και επαρ­κείς προ­σλή­ψεις. Ο συν­δυα­σμός της προ­κή­ρυ­ξης θέσεων σε νησιά και απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές με ουσια­στικά κίνητρα, όχι μόνο οικο­νο­μικά αλλά και εκπαι­δευ­τικά και εργα­σια­κής εξέ­λι­ξης, θα κάμψει τον φόβο των γιατρών για απο­σύν­δεση από την επι­στήμη τους. Τα κίνητρα της περαι­τέρω εκπαί­δευ­σης, της εξει­δί­κευ­σης σε μεγάλα νοσο­κο­μεία, των παροχών για την οικο­γέ­νεια και τα παιδιά τους και ενός μισθού που θα καλύ­πτει επαρκώς τις ανάγκες τους, κάνουν τις θέσεις σε τέτοιους προ­ο­ρι­σμούς πιο ελκυ­στι­κές. Η τηλεϊ­α­τρική επίσης μπορεί να συμ­βά­λει ουσια­στικά στην προ­στα­σία της υγείας των κατοί­κων των νησιών και των απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών.

Δια­βλέ­πετε, με βάση τις απο­φά­σεις της κυβέρ­νη­σης σχε­δια­σμό για ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των δημό­σιων δομών υγείας; Τι επι­πτώ­σεις θα είχε αυτή η προ­ο­πτική;

Η πολι­τική της κυβέρ­νη­σης εν γένει και όχι μόνο στην υγεία, δείχνει ότι ευνοεί ξεκά­θαρα τον ιδιω­τικό τομέα, ενώ προωθεί και τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις. Στον τομέα της υγείας αυτό το κάνει συγκε­κα­λυ­μένα, αφή­νο­ντας τις υγειο­νο­μι­κές δομές χωρίς ενί­σχυση, να υπο­βαθ­μί­ζο­νται και να απα­ξιώ­νο­νται. Ένα απα­ξιω­μένο δημόσιο σύστημα υγείας, κατευ­θύ­νει ανα­γκα­στικά στην αγορά υπη­ρε­σιών υγείας από τον ιδιω­τικό τομέα. Αυτή η προ­ο­πτική είναι σαφώς επι­βα­ρυ­ντική για το βαλά­ντιο των πολιτών, που ειδικά στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες με δυσκο­λία εξα­σφα­λί­ζουν τα προς το ζην. Η υγεία έτσι κιν­δυ­νεύει από βασικό κοι­νω­νικό αγαθό και δικαί­ωμα, να γίνει πολυ­τέ­λεια για λίγους έχοντες και κατέ­χο­ντες.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής είμαστε θετικοί στη συνέρ­γεια δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα, με στόχο την παροχή καλύ­τε­ρων δωρεάν υπη­ρε­σιών υγείας προς τους πολίτες. Το σύστημα υγείας εξάλλου συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και τους δύο τομείς. Θα πρέπει όμως να υπάρχει σαφής οριο­θέ­τηση μεταξύ τους, καθώς στον ιδιω­τικό υπάρχει ο γνώ­μο­νας του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κέρδους, δια­φο­ρε­τι­κές εργα­σια­κές σχέσεις, δια­φο­ρε­τι­κοί κανόνες λει­τουρ­γίας. Σε κάθε περί­πτωση, o ιδιω­τι­κός τομέας πρέπει να λει­τουρ­γεί συμπλη­ρω­μα­τικά και υπό την καθο­δή­γηση και τον έλεγχο του δημό­σιου τομέα υγείας.

Όσον αφορά στις επι­πτώ­σεις που θα είχε η ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των δημό­σιων δομών, αρκεί να δούμε ποιον ρόλο έπαιξε στην παν­δη­μία ο δημό­σιος τομέας υγείας και ποιον ο ιδιω­τι­κός. Το ΕΣΥ ήταν αυτό που σήκωσε το κύριο βάρος, παρά την υπο­στε­λέ­χωση και τα δομικά του προ­βλή­ματα. Ο ιδιω­τι­κός τομέας υπήρξε απρό­θυ­μος και συνέ­βαλε κατά περί­πτωση, κυρίως στην αντι­με­τώ­πιση non covid-19 περι­στα­τι­κών. Ένα δυνατό και επαρκές δημόσιο σύστημα υγείας απο­τε­λεί στυ­λο­βάτη της υγείας των πολιτών και εγγύηση για την προ­στα­σία της. Χρειά­ζε­ται να το ενι­σχύ­σουμε, ώστε να μην μετα­τρα­πεί σε ένα προ­νοιακό σύστημα μόνο για τους φτωχούς και αδύ­να­μους και όχι για όλους τους πολίτες, ένα σύστημα με χαμηλής ποιό­τη­τας υπη­ρε­σίες υγείας.