Ομιλία δημάρχου στα εγκαίνια της έκθεσης σκίτσων με θέμα το προσφυγικό

Εξο­χό­τατε κύριε Πρόεδρε της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας,

Απο­τε­λεί εξαι­ρε­τική τιμή για τα Δωδε­κά­νησα και ιδιαί­τερα για το νησί μας, τη Ρόδο, την πρω­τεύ­ουσα του Νομού, που τιμάτε σήμερα με την παρου­σία σας, τον εορ­τα­σμό για την 68η επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα.

Στα πολι­τικά και πολε­μικά γεγο­νότα, που σφρά­γι­σαν την μοίρα της σύγ­χρο­νης Ελλάδας, ήταν και το Δωδε­κα­νη­σιακό ζήτημα. Τα Δωδε­κά­νησα ήδη από τα χρόνια του Ομήρου Ελλη­νικά, είχαν συν­δέ­σει άρρηκτα επί χιλιε­τίες την ιστορία τους με την ιστορία της Ελλάδας, δεμένα με τις τύχες του Ελλη­νι­σμού. Εν τούτοις, μετά από 640 χρόνια σκλα­βιάς από αλλε­πάλ­λη­λους κατα­κτη­τές, μόλις το 1947 ενσω­μα­τώ­θη­καν στο ελλη­νικό κράτος. Οι Δωδε­κα­νή­σιοι όπου γης, με την δύναμη της ορθό­δο­ξης τους πίστης και της ελλη­νι­κής γλώσσας, δεν έπαυσαν να ζητούν να επα­νέλ­θουν τα νησιά τους στη Μητέρα-Πατρίδα, στη­ρί­ζο­ντας το αίτημά τους και στο διεθνές δόγμα της αυτο­διά­θε­σης.

Στις 10 Φεβρουα­ρίου 1947 υπο­γρά­φηκε στο Παρίσι η Συνθήκη Ειρήνης σύμφωνα με την οποία τα Δωδε­κά­νησα απο­δό­θη­καν στην Ελλάδα. Η τελετή παρά­δο­σης των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα από τις βρε­τα­νι­κές αρχές έγινε στις 31 Μαρτίου 1947 στη Ρόδο. Πρώτος διοι­κη­τής των Δωδε­κα­νή­σων ανέλαβε ο αντι­ναύ­αρ­χος Περι­κλής Ιωαν­νί­δης, με πολι­τικό σύμ­βουλο τον πανε­πι­στη­μιακό και δικα­στικό Μιχαήλ Στα­σι­νό­πουλο, μετέ­πειτα Πρόεδρο της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας, ο οποίος διη­γεί­ται:

« Η τελετή έπαρσης της ελλη­νι­κής σημαίας τελεί­ωσε, πολλοί έμειναν να κοιτούν ακόμα αχόρ­ταγα τη σημαία μας να κυμα­τί­ζει, ποιος ξέρει εκείνη τη μέρα, ως το βράδυ, πόσες φορές να ξανα­γύ­ρι­σαν σ’ αυτό το μέρος για να την καμα­ρώ­σουν και πάλι». Η επίσημη τελετή της ενσω­μά­τω­σης έγινε στις 7 Μαρτίου 1948.

Εξο­χό­τατε κύριε Πρόεδρε,

Η ιστορία κάθε τόπου κλη­ρο­δο­τεί αξίες και διδάγ­ματα, τα οποία πρέπει να απο­τε­λούν τον φάρο και να καθο­δη­γούν τις επό­με­νες γενιές στους στόχους και στα οράματά τους. Αν ανα­στο­χα­στούμε την αξία των ιστο­ρι­κών γεγο­νό­των της Ελλάδας και τις δυνα­τό­τη­τες του ΄Εθνους μας, απο­κα­λύ­πτο­νται τα όρια, οι αντοχές και οι ύψιστες αρετές του λαού μας. Οι αξίες της φιλο­πα­τρίας, της θυσίας και της ελευ­θε­ρίας είναι συνυ­φα­σμέ­νες με την ταυ­τό­τητα των Ελλήνων. Η ανθρω­πιά, το φιλό­τιμο και η αλλη­λεγ­γύη απο­τε­λούν θεμε­λιώ­δεις συνι­στα­μέ­νες, που δια­χρο­νικά καλ­λιερ­γή­θη­καν και κλη­ρο­δο­τή­θη­καν από τους προ­γό­νους μας γενεές γενεών μέχρι σήμερα. Η Ρόδος είναι ένα νησί, που η Ιστορία έχει κατα­γρά­ψει τις αρετές αυτές των πολιτών του, αλλά και τις εξαι­ρε­τι­κές επι­δό­σεις τους στους τομείς της οικο­νο­μίας και της ανά­πτυ­ξης.

Η απο­τί­μηση του παρό­ντος και η πρό­βλεψη του μέλ­λο­ντος για την χώρα μας και βέβαια για τα νησιά μας, που καλού­νται να δια­χει­ρι­στούν τις ροές των προ­σφύ­γων που δεν έχουν τελειωμό, είναι μια νέα γεω­πο­λι­τική πρό­κληση, που η διεθνής κοι­νό­τητα πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει μέσα από το μέγεθος των παγκό­σμιων αλλαγών που επι­χει­ρού­νται σήμερα. H ανθρώ­πινη τρα­γω­δία που εξε­λίσ­σε­ται στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες, είναι ένα υπερ­βο­λικά βαρύ φορτίο. Η Ελλάδα και τα νησιά μας καθί­στα­νται μέρος της προ­σπά­θειας για ανθρω­πι­στική λύση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος. Οι πόλεμοι που γίνο­νται σε χώρες της Ασίας, θέτουν τον κόσμο στα πρόθυρα μιας παγκό­σμιας θρη­σκευ­τι­κής και πολι­τι­σμι­κής σύγκρου­σης. Η μετα­κί­νηση τερά­στιων πλη­θυ­σμών προς χώρες της Δύσης απο­τε­λεί βασικό πρό­βλημα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, που προ­σπα­θεί να επι­λύ­σει το ανθρώ­πινο δράμα. Η ανάγκη για την παγκό­σμια ειρήνη απο­τε­λεί ύψιστο ανθρω­πι­στικό καθήκον για το καλό της ανθρω­πό­τη­τας.

Εξο­χό­τατε κύριε Πρόεδρε,

Η Ρόδος σας υπο­δέ­χε­ται σήμερα με αισθή­ματα χαράς και με την πεποί­θηση, ότι η ρεα­λι­στική και δυνα­μική σας παρου­σία ως εγγυητή της Δημο­κρα­τίας και η προ­σή­λωση σας στους δημο­κρα­τι­κούς θεσμούς συμ­βάλ­λουν καθο­ρι­στικά στην εθνική μας προ­σπά­θεια και σφυ­ρη­λα­τούν την εθνική μας ενότητα.

Θα κλείσω τον χαι­ρε­τι­σμό μου με ένα από­σπα­σμα του αεί­μνη­στου Ροδίτη δασκά­λου Φώτη Βαρέλη, από τον πανη­γυ­ρικό που εκφώ­νησε στον εορ­τα­σμό των 40 χρόνων της επε­τείου της Ενσω­μά­τω­σης, παρου­σία του τότε Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας κ. Χρήστου Σαρ­τζε­τάκη, που είναι επί­καιρο σήμερα, όσο και τότε που απε­λευ­θε­ρώ­θη­καν τα Δωδε­κά­νησα.

«Ξέρετε τι είπα όταν άκουσα πως μπο­ρούσα να πάω σε πατρίδα ελεύ­θερη; Χρειά­ζο­νταν, άραγε, να σπα­ρα­χτεί όλη η γη, να σκα­φτούν απ’ τα θεμέλια και να γίνουν πέτρες σκόρ­πιες χιλιά­δες πολι­τείες; να πήξει αίμα ανα­κα­τε­μένο με χώμα και μάτια και μαλλιά; να γεμί­σουν κόκαλα οι κάμποι κι οι ρεμα­τιές… για να ξημε­ρώ­σει τούτη η μέρα για μένα; Μια λευ­τε­ριά Θεέ μου, πλη­ρω­μένη πολύ ακριβά. Γιατί εγώ το είδα και το ‘ζησα και τ’ ομολογώ. Πως ο τρα­νταγ­μός αυτός της γης ολό­κλη­ρης με πέταξε ορθό από τον ύπνο μου και μου ‘πε : Είσαι ελεύ­θε­ρος. Κράτησε όσο μπορείς, ζήσε, κι αν ζήσεις θα πας σε τόπο ελεύ­θερο πια». Το ίδιο ελπί­ζουν και οι σημε­ρι­νοί πρό­σφυ­γες.

Εξο­χό­τατε κ. Πρόεδρε,

Σας παρα­κα­λούμε ως ένδειξη σεβα­σμού και τιμής, να δεχθείτε από τον Δήμο Ρόδου μαζί με τις ευχα­ρι­στίες μας, το έργο του σπου­δαίου Ρόδιου γλύπτη-κεραμίστα, Κώστα Νεο­φύ­του με την ονο­μα­σία «Θαλασ­σινό».