Οι δικαστές θα “ακούνε” (και) τα θύματα πριν αποφυλακίσουν δράστες ανθρωποκτονιών, βιασμών και παιδοφιλίας

“Λόγο” στα θύματα για την απο­φυ­λά­κιση υπό όρους, δραστών σοβαρών ανθρω­πο­κτο­νιών, βιασμών, παι­δο­φι­λίας κλπ δίνει το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης με νέα διάταξη- προ­σθήκη στον Ποινικό Κώδικα που περι­λαμ­βά­νε­ται στο υπό δια­βού­λευση νομο­σχέ­διο για την ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία.

Η διάταξη αυτή ακο­λου­θεί το νέο δόγμα που εισή­γαγε ο Γ.Φλω­ρί­δης με την ανάληψη των καθη­κό­ντων του, ο οποίος απο­κά­λυψε ως εμπνευ­στή του (στη διάρ­κεια πρό­σφα­της εκδή­λω­σης για τη Δικαιο­σύνη) τον Κυρ. Μητσο­τάκη: “Είναι η ώρα, να κοι­τά­ξουμε και προς την πλευρά των θυμάτων. Να συνε­χί­σουμε να προ­στα­τεύ­ουμε τα δικαιώ­ματα των κατη­γο­ρου­μέ­νων, όπως επι­βάλ­λει το κράτος δικαίου και η σύμβαση των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που, αλλά να δούμε επι­τέ­λους και την προ­στα­σία των δικαιω­μά­των των θυμάτων. Να δώσουμε ένα ισχυρό μήνυμα για την επιβολή της νομι­μό­τη­τας παντού”, περιέ­γραψε ότι του είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός σε παλαιό­τερη συνο­μι­λία τους.

Η διάταξη

Στο πλαίσιο αυτό το υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης φέρνει διάταξη που υπο­χρε­ώ­νει τα δικα­στικά συμ­βού­λια τα οποία εξε­τά­ζουν τις αιτή­σεις απο­φυ­λά­κι­σης δραστών εγκλη­μα­τι­κών πράξεων (με τη δια­δι­κα­σία των 3/5) :

α) Να ενη­με­ρώ­νουν τα θύματα ή τους οικεί­ους τους (την πλευρά υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας δηλαδή) ότι επί­κει­ται εξέταση αιτή­μα­τος απο­φυ­λά­κι­σης

β) Ο,τι έχουν δικαί­ωμα να υπο­βάλ­λουν γραπτο υπό­μνημα με τυχον ενστά­σεις ή ακόμα και επι­φυ­λά­ξεις για την ασφά­λειά τους εφοσον απο­φυ­λα­κι­στεί ο δράστης.

Τα αδι­κή­ματα τα οποία θα αφορά η διάταξη θα είναι αυτά που ενέχουν στοι­χεία βίας ή στρέ­φο­νται κατά της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας, όπως η ανθρω­πο­κτο­νία, η σωµατεµπορία, ο βιασµός, η από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας, η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία, η παι­δο­φι­λία κλπ.

Οπως ανα­φέ­ρε­ται στην αιτιο­λο­γική έκθεση, “προ­βλέ­πε­ται η δυνα­τό­τητα να απευ­θυν­θεί διά υπο­μνή­μα­τος στο συμ­βού­λιο πλημ­με­λειο­δι­κών, που κρίνει για τη χορή­γηση ή μη υπό όρο από­λυ­σης, ο ζημιω­θείς διά­δι­κος, ο οποίος δήλωσε υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας κατά τη διε­ξα­γωγή της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας που κατέ­ληξε στην επιβολή της εκτιό­με­νης ποινής στον κατα­δι­κα­σθέ­ντα”.

Η δυνα­τό­τητα, προ­βλέ­πε­ται για την ειδική κατη­γο­ρία των εγκλη­μά­των που ενέχουν στοι­χεία βίας και “ίσως δημιουρ­γούν στο θύμα ή στα οικεία του πρόσωπα, επι­φυ­λά­ξεις και φοβίες, για τον κίνδυνο αντεκ­δί­κη­σης ή επα­νά­λη­ψης των εγκλη­μά­των από τον απο­φυ­λα­κι­σθέ­ντα δράστη επ’ ευκαι­ρία της εκ νέου συνα­να­στρο­φής τους.

Με τον τρόπο αυτό, ακού­γε­ται το θύμα στο στάδιο της δια­μόρ­φω­σης κρίσης του συμ­βου­λίου… και λαμ­βά­νει γνώση των υφι­στα­μέ­νων κοι­νω­νι­κών περι­στά­σεων (λ.χ. αν το θύμα δια­μέ­νει στην ίδια περιοχή ή εργά­ζε­ται στο ίδιο περι­βάλ­λον με τον κατα­δι­κα­σθέ­ντα) προ­κει­μέ­νου, αν κατα­λή­ξει στην απόλυση του κατα­δι­κα­σθέ­ντος, να επι­βάλ­λει τους πρό­σφο­ρους και ανα­γκαί­ους περιο­ρι­στι­κούς όρους. Τέλος, προ­βλέ­πε­ται η με κάθε πρό­σφορο μέσο ειδο­ποί­ηση του θύματος που παρέστη ως υπο­στή­ρι­ξαν την κατη­γο­ρία, στην ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, προ­κει­μέ­νου να έχει γνώση και αν χρεια­στεί να λάβει τα ενδε­δειγ­μένα μέτρα αυτο­προ­στα­σίας, μεταξύ των οποίων, ιδίως, την αποφυγή συνα­να­στρο­φής του με το δράστη και την ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξή του”.

Πηγή: capital.gr