Πιγκουίνοι Ρόδου: «Το ταξίδι ξεκίνησε το 2014»

Το δια­δι­κτυακό περιο­δικό της Κολυμ­βη­τι­κής Ομο­σπον­δίας Ελλάδας έκανε ειδικό αφιέ­ρωμα στους Πιγκουί­νους Ρόδου, που συμπλή­ρω­σαν 10 χρόνια από την ίδρυσή τους.

Ανα­λυ­τικά στο αφιέ­ρωμα ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Το ταξίδι ξεκί­νησε το 2014

Ήταν Σεπτέμ­βριος του 2014 στη Ρόδο, όταν άνοιξε ένα νέο κεφά­λαιο στην ιστορία της κολύμ­βη­σης με την ίδρυση του σωμα­τείου κολύμ­βη­σης ‘’Πιγκουίνοι Ρόδου’’.

Υπό την ηγεσία του προ­έ­δρου Κων­στα­ντί­νου Βλάσση, του διευ­θυ­ντή και προ­πο­νητή Επα­μει­νώνδα Παλη­καρά, καθώς και την καθο­ρι­στική συμβολή του μέλους Αντώνη Παπα­δου­κάκη, ο σύλ­λο­γος ξεκί­νησε τη δια­δρομή του με στόχο να γίνει ένα σημείο ανα­φο­ράς στον χώρο της κολύμ­βη­σης.

Από το 2017, ως μέλος της Κολυμ­βη­τι­κής Ομο­σπον­δίας Ελλάδος (ΚΟΕ), ενί­σχυσε την παρου­σία του, καλ­λιερ­γώ­ντας αθλή­ματα όπως η κολύμ­βηση, η υδα­το­σφαί­ριση και η κολύμ­βηση μεγάλων απο­στά­σεων. Μάλιστα, στα χρόνια λει­τουρ­γίας του, έχει σημειώ­σει αξίες ανα­φο­ράς επι­τυ­χίες. Η περσινή πρό­κριση της ομάδας υδα­το­σφαί­ρι­σης στην τελική φάση της Γ’ Εθνικής Κατη­γο­ρίας απο­τε­λεί μια από τις κορυ­φαίες στιγμές.

Επι­πλέον, η συμ­με­τοχή οκτώ (8) αθλητών στο Πανελ­λή­νιο Θερινό Πρω­τά­θλημα 2022-23 καθώς και οι αξιό­λο­γες επι­δό­σεις των Βασίλη Σταυ­ρια­νάκη και Ιόλης Μόγλα­λης αντι­κα­το­πτρί­ζουν τη δέσμευση του σωμα­τείου στην αθλη­τική αρι­στεία.

Πέρα από τις αθλη­τι­κές επι­τυ­χίες, ο κυριό­τε­ρος σκοπός του σωμα­τείου ‘’Πιγκουίνοι Ρόδου’’ είναι η ανά­πτυξη ολο­κλη­ρω­μέ­νων αθλητών με ισχυρές προ­σω­πι­κό­τη­τες και ανθε­κτι­κούς χαρα­κτή­ρες.

‘’Μέσα από μια συστη­μα­τική και περιε­κτική προ­σέγ­γιση στην προ­πό­νηση, ο σύλ­λο­γος εστιά­ζει στην ανά­πτυξη των αθλη­τι­κών δεξιο­τή­των, την προ­ώ­θηση της ομα­δι­κό­τη­τας και την ενί­σχυση της αυτο­πε­ποί­θη­σης και του αθλη­τι­κού πνεύ­μα­τος. Η συμβολή του στην τοπική κοι­νό­τητα είναι ισχυρή, προ­ά­γο­ντας παράλ­ληλα την υγιή ζωή και την αθλη­τική ανά­πτυξη, καθι­στώ­ντας το ένα παρά­δειγμα προς μίμηση για τις νεό­τε­ρες γενιές’’ ανα­φέ­ρει ο σύλ­λο­γος όταν εκφρά­ζε­ται για την φιλο­σο­φία που τον δια­κρί­νει.

Το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο απο­τε­λεί­ται από τους: Κων­στα­ντί­νος Βλάσσης (πρό­ε­δρος), Αλέ­ξαν­δρος Χαλκιάς (γενικός γραμ­μα­τέας), Νικό­λαος Μάγος (ταμίας), Εμμα­νουήλ Τηλια­κός (αντι­πρό­ε­δρος) και Γεώρ­γιος Καστέλ­λας (μέλος).

Ένας από τους πυλώνες που στη­ρί­ζει την επι­τυ­χία και την ανά­πτυξη του σωμα­τείου είναι οι εξαι­ρε­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις του Κολ­λε­γίου Ρόδου, που θεω­ρού­νται από τις καλύ­τε­ρες στο νησί, προ­σφέ­ρο­ντας ένα κλειστό κολυμ­βη­τή­ριο 25 μέτρων με 6 δια­δρο­μές, ιδανικό για την προ­πό­νηση και τις διορ­γα­νώ­σεις αγώνων. Εκτός από το κολυμ­βη­τή­ριο, το Κολ­λέ­γιο δια­θέ­τει επίσης γήπεδο ποδο­σφαί­ρου, κλειστό γήπεδο μπάσκετ, τένις και μια πλήρως εξο­πλι­σμένη περιοχή για στίβο, ιδανική για ενδυ­νά­μωση και αθλη­τική προ­πό­νηση.

Η τοπο­θε­σία του Κολ­λε­γίου, σε μια γραφική περιοχή έξω από το κέντρο, προ­σφέ­ρει ένα ήρεμο και κατάλ­ληλο περι­βάλ­λον για τους αθλητές να επι­κε­ντρώ­νο­νται στις προ­πο­νή­σεις τους, ενώ το υπόγειο πάρ­κινγκ διευ­κο­λύ­νει την πρό­σβαση. Αυτές οι σύγ­χρο­νες και πολυ­λει­τουρ­γι­κές εγκα­τα­στά­σεις απο­τε­λούν μια ακόμη από­δειξη της δέσμευ­σης του σωμα­τείου στην αρι­στεία και στην ποιο­τική αθλη­τική ανά­πτυξη, απο­τε­λώ­ντας παράλ­ληλα ένδειξη της όρασης και της ηγε­τι­κής ικα­νό­τη­τας του διευ­θύ­νο­ντα συμ­βού­λου του Κολ­λε­γίου, Κων­στα­ντί­νου Αντω­νιάδη, ο οποίος έχει δείξει εξαι­ρε­τική δέσμευση στην προ­α­γωγή του αθλη­τι­σμού και της εκπαί­δευ­σης στο νησί.

‘’Παρά τις… προ­κλή­σεις που φέρνει η γεω­γρα­φική θέση της Ρόδου, η διοί­κηση έχει απο­δεί­ξει ότι η από­σταση και τα οικο­νο­μικά εμπόδια μπορούν να καλυφθούν’’ συμπλη­ρώ­νουν οι ιθύ­νο­ντες του σωμα­τείου και προ­σθέ­τουν: ‘’Η δυνα­μική του νησιού καθώς και η αγάπη για τον αθλη­τι­σμό έχουν ενθαρ­ρύ­νει τα ταλέντα της Ρόδου να συνα­γω­νί­ζο­νται ισότιμα με τα παιδιά των μεγάλων αστικών κέντρων, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως υπάρχει ποιό­τητα και προ­σή­λωση στην προ­πό­νηση.

Επι­πλέον, παρόλο που η έλλειψη τοπικών αγώνων θα μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ανα­σταλ­τι­κός παρά­γο­ντας, οι άνθρω­ποι της ομάδας βρί­σκουν τρόπους να παρέ­χουν στους αθλητές πλού­σιες εμπει­ρίες, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας κάθε ευκαι­ρία για να επε­κτεί­νουν τα όρια τους και να τους… εξο­πλί­ζει με τις απα­ραί­τη­τες δεξιό­τη­τες για να επι­τύ­χουν τόσο στον αθλη­τι­σμό όσο και στη ζωή’’».