Αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών ο 40χρονος Αλβανός εργολάβος που είχε καταμηνυθεί από ξενοδόχο

Αθώος, λόγω αμ­φι­βο­λιών, κρί­θη­κε χθες, από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, ένας 40χρο­νος Αλ­βα­νός, ερ­γο­λά­βος οι­κο­δο­μών, που κα­τη­γο­ρή­θη­κε για εξα­κο­λου­θη­τι­κή εκ­βί­α­ση «από πρό­σω­πο που με­τα­χει­ρί­στη­κε απει­λή βλά­βης της επι­χεί­ρη­σης, του επαγ­γέλ­μα­τος που ασκεί ο εξα­να­γκα­ζό­με­νος, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια». Μη­νυ­τής και πο­λι­τι­κώς ενά­γων στην υπό­θε­ση ήταν γνω­στός ξε­νο­δό­χος της Ρόδου, που θή­τευ­σε επί σει­ράν ετών σε αι­ρε­τή θέση αυ­ξη­μέ­νης ευ­θύ­νης στο νησί.

Ο ξε­νο­δό­χος, κύ­ριος µέτο­χος εται­ρεί­ας µε έδρα τη Νότια Ρόδο, ανέ­θε­σε τον Δεκέµβριο του 2008 στον ερ­γο­λά­βο τα κτισίµατα και τα επι­χρίσµατα των κτη­ρια­κών εγκα­τα­στά­σε­ων της επέ­κτα­σης ξε­νο­δο­χεί­ου του.

Επί­σης τον Φε­βρουά­ριο του 2009 µε άλλο ιδιω­τι­κό ερ­γο­λα­βι­κό συµφω­νη­τι­κό ανα­τέ­θη­καν στον ερ­γο­λά­βο οι ερ­γα­σί­ες των εσω­τε­ρι­κών και εξω­τε­ρι­κών επι­χρισµάτων και τον Μάιο του 2009 οι ερ­γα­σί­ες υγροµόνω­σης του δώµατος των κτη­ρί­ων του ξε­νο­δο­χεί­ου.

Αφού έγι­ναν ανα­λυ­τι­κές επιµετρή­σεις από τον επι­βλέ­πο­ντα µηχα­νι­κό του έργου, µε την πα­ρου­σία και τη συµµετοχή και του εγκα­λουµένου, η εται­ρεία του κα­τέ­βα­λε για όλες τις ερ­γα­σί­ες που ανέ­λα­βε να εκτε­λέ­σει, το συ­νο­λι­κό ποσό των 451.100,52 ευρώ και εκεί­νος εξέ­δω­σε τα αντί­στοι­χα τιµολό­για πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών.

Ένα­ντι της πα­ρα­πά­νω συ­νο­λι­κής αµοιβής του ερ­γο­λά­βου του κα­τα­βλή­θη­κε το ποσό των 384.018,88 ευρώ και πα­ρα­κρα­τή­θη­κε το επι­πλέ­ον ποσό των 10.269,60 ευρώ για να απο­δο­θεί στο Ελ­λη­νι­κό Δηµόσιο.

Από το υπό­λοι­πο ποσό της αµοιβής του ερ­γο­λά­βου ύψους 56.812,04 ευρώ συµφω­νή­θη­κε µε έγ­γρα­φη εξο­φλη­τι­κή από­δει­ξη, που κα­ταρ­τί­στη­κε το Νοέµβριο του 2009, να αφαι­ρε­θεί ποσό 9.000 ευρώ για την απο­κα­τά­στα­ση κα­κο­τε­χνιών και το υπό­λοι­πο των 47.812,04 ευρώ µε δια­κα­νο­νισµό σε τρεις δό­σεις.

Στα µέσα Νοεµβρίου 2009, υπο­στή­ρι­ξε ο ξε­νο­δό­χος κι ενώ ο ερ­γο­λά­βος είχε ήδη ει­σπρά­ξει την πρώτη επι­τα­γή των 10.000 ευρώ, τον επι­σκέ­φθη­κε και απαί­τη­σε να του κα­τα­βά­λει επι­πλέ­ον των όσων έλαβε και το ποσό των 100.000 ευρώ γιατί εκ των υστέ­ρων δια­πί­στω­σε ότι η επι­τό­πια επιµέτρη­ση δεν ήταν ορθή.
Του δή­λω­σε ότι η επιµέτρη­ση έγινε ενώ­πιόν του και ότι είχε υπο­γρά­ψει εξο­φλη­τι­κή από­δει­ξη και ότι δεν ήταν δια­τε­θειµένος να του κα­τα­βά­λει η εται­ρεία του, έστω και ένα ευρώ επι­πλέ­ον.

Τότε ο ερ­γο­λά­βος, όπως κα­ταγ­γέλ­θη­κε, του έταξε προ­θεσµία λίγων ηµερών για να το σκε­φθεί γιατί σε πε­ρί­πτω­ση άρ­νη­σής του θα προ­έ­βαι­νε σε κα­ταγ­γε­λία προς την πο­λε­ο­δοµία για τις δοµικές υπερ­βά­σεις του έργου, οπότε εκτός από τα υπέ­ρο­γκα πρό­στιµα θα τον εξέ­θε­τε και προ­σω­πι­κά επει­δή την εποχή εκεί­νη ασχο­λεί­το µε τα κοινά.

Ο ερ­γο­λά­βος κα­τήγ­γει­λε την εται­ρεία του στην πο­λε­ο­δοµία για αυ­θαί­ρε­τη δόµηση.
Ο ξε­νο­δό­χος υπο­στή­ρι­ξε ότι προ­κειµένου να απο­φύ­γει τον δια­συρµό του υπο­χρε­ώ­θη­κε να του κα­τα­βά­λει χωρίς νόµιµη αιτία το ποσό των 70.000 ευρώ σε επτά ισό­πο­σες δό­σεις µε αντί­στοι­χες µετα­χρο­νο­λο­γηµένες επι­τα­γές, υπο­γρά­φο­ντας τον Δεκέµβριο του 2009 ανα­λυ­τι­κό ιδιω­τι­κό συµφω­νη­τι­κό, στο οποίο για να µην γίνει εµφανής ο εκ­βιασµός του γρά­φτη­κε ότι δήθεν επι­λύ­θη­καν «συ­ναι­νε­τι­κά» οι οι­κο­νοµικές δια­φο­ρές τους.

Με το ίδιο συµφω­νη­τι­κό ο ερ­γο­λά­βος φέ­ρε­ται να δή­λω­σε ρητά ότι δεν έχει πλέον οποια­δή­πο­τε απαί­τη­ση και κυ­ρί­ως ότι θα προ­έ­βαι­νε σε άµεση ανά­κλη­ση των κα­ταγ­γε­λιών τόσο προς την πο­λε­ο­δοµία όσο και προς το ΣΔΟΕ, το οποίο και πράγµατι έπρα­ξε στη συ­νέ­χεια.

Ο ξε­νο­δό­χος κα­τήγ­γει­λε ότι ενώ πί­στευε ότι ο εκ­βιασµός του είχε λήξει στις 5 Δεκεµβρίου 2010 επι­κοι­νώ­νη­σε µαζί του ένας δι­κη­γό­ρος εκτός Ρόδου, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να τον ενηµέρωσε ότι ο πε­λά­της του απαι­τεί να του κα­τα­βά­λει 50.000 ευρώ.

Τον ίδιο µήνα και µετά από λίγες µέρες ο αλ­λο­δα­πός φέ­ρε­ται να υπέ­βα­λε νέα κα­ταγ­γε­λία στην πο­λε­ο­δοµία. Η πο­λε­ο­δοµία επέ­βα­λε στην πο­ρεία πρό­στιµα.

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν υπήρ­ξε εκ­βια­σμός κι ότι προ­σέ­φυ­γε στην πο­λε­ο­δο­μία όταν μετά από επί­σκε­ψη του στον τότε Ει­σαγ­γε­λέα για να τον ενη­με­ρώ­σει ότι ο ξε­νο­δό­χος δεν του είχε κα­τα­βά­λει το αντί­τι­μο ερ­γα­σιών που εκτέ­λε­σε πέραν των συμ­φω­νη­θέ­ντων, με προ­φο­ρι­κές εντο­λές του μη­χα­νι­κού του, δεν του επέ­τρε­πε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει επι­μέ­τρη­ση. Ισχυ­ρί­στη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι προ­σέ­φυ­γε στην πο­λε­ο­δο­μία προ­κει­μέ­νου να γίνει επι­μέ­τρη­ση της επι­φά­νειας του ξε­νο­δο­χεί­ου κι ότι δεν προ­έ­βη σε δεύ­τε­ρη κα­ταγ­γε­λία αλλά όταν πα­ρό­τι μετά την κα­τα­βο­λή των 70.000 ευρώ είχε ανα­κα­λέ­σει την πρώτη που είχε κάνει, η πο­λε­ο­δο­μία προ­έ­βη αυ­τε­παγ­γέλ­τως σε έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λου αυ­θαι­ρέ­του, το οποίο προ­σέ­βα­λε με έν­στα­ση καθώς ο υπο­λο­γι­σμός των επι­φα­νειών που κα­τα­με­τρή­θη­καν δεν ήταν ορθός, με απο­τέ­λε­σμα να ακο­λου­θή­σει δεύ­τε­ρη επι­μέ­τρη­ση.

Ισχυ­ρί­στη­κε δε ότι του οφεί­λο­νται ακόμη 50.000 ευρώ για ερ­γα­σί­ες που εκτέ­λε­σε στην ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα.

Ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Χαλ­κιάς και ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης η δι­κη­γό­ρος κ. Χρύση Χρυ­σο­χού.