Ειδικοί καταρρίπτουν τα επιχειρήματα κατά της χρήσης μάσκας

Υπερ­βο­λι­κά πο­ρώ­δεις για να συ­γκρα­τή­σουν τον ιό ή αντί­θε­τα ύπο­πτες ότι πι­θα­νόν να προ­κα­λέ­σουν ασφυ­ξία σ’ αυτόν που τις φο­ρά­ει… Οι θε­ω­ρί­ες αυτές χρη­σι­μεύ­ουν συχνά ως επι­χει­ρή­μα­τα μέσα στις δια­δη­λώ­σεις «ενα­ντί­ον της μά­σκας» οι οποί­ες στρέ­φο­νται ενα­ντί­ον των μέ­τρων για τη μάχη κατά της παν­δη­μί­ας, ιδιαί­τε­ρα στην Ευ­ρώ­πη, την ώρα που υπάρ­χουν τόσες ψευ­δείς πλη­ρο­φο­ρί­ες που απο­δο­μού­νται τους τε­λευ­ταί­ους μήνες από πο­λυά­ριθ­μους επι­στή­μο­νες σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο.

Έλ­λει­ψη οξυ­γό­νου και υπερ­βο­λι­κό CO2: ΛΑΘΟΣ

Η λαν­θα­σμέ­νη ιδέα ότι υπάρ­χει κίν­δυ­νος «υπο­ξί­ας» –όταν υπάρ­χει έλ­λει­ψη οξυ­γό­νου σε επι­κίν­δυ­νο βαθμό– ο οποί­ος προ­κα­λεί­ται από τις μά­σκες είναι μία από τις πιο δια­δε­δο­μέ­νες. Ορι­σμέ­νοι έχουν αναρ­τή­σει μά­λι­στα δη­μο­σιεύ­σεις στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης στις οποί­ες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι μά­σκες μπο­ρούν ακόμη και να σκο­τώ­σουν.

Η μάσκα δεν προ­κα­λεί ανε­πάρ­κεια οξυ­γό­νου, εξή­γη­σαν ωστό­σο πο­λυά­ριθ­μοι για­τροί στο Γαλ­λι­κό Πρα­κτο­ρείο.

«Η μάσκα δεν είναι κλει­στό κύ­κλω­μα, αφή­νει το οξυ­γό­νο να περ­νά­ει», υπο­γραμ­μί­ζει για πα­ρά­δειγ­μα ο κα­θη­γη­τής Ιβ Κο­πιε­τέ, για­τρός επι­δη­μιο­λό­γος και κα­θη­γη­τής δη­μό­σιας υγεί­ας στο Ελεύ­θε­ρο Πα­νε­πι­στή­μιο των Βρυ­ξελ­λών (ULB).

Μπο­ρεί αντι­θέ­τως να υπάρ­ξει «μια αί­σθη­ση δυ­σφο­ρί­ας η οποία προ­κα­λεί μια εντύ­πω­ση ασφυ­ξί­ας, όμως αυτό είναι ψυ­χο­λο­γι­κό. Στην πε­ρί­πτω­ση ενός υγιούς αν­θρώ­πους, η μάσκα δεν εμπο­δί­ζει στο πα­ρα­μι­κρό κά­ποιον να κάνει τις κα­θη­με­ρι­νές δρα­στη­ριό­τη­τές του φυ­σιο­λο­γι­κά», προ­σθέ­τει.

Η εξί­σου εσφαλ­μέ­νη ιδέα ότι με τη μάσκα δια­τρέ­χου­με κίν­δυ­νο επει­δή ανα­πνέ­ου­με το CO2 που οι ίδιοι εκ­πνέ­ου­με είναι επί­σης πολύ δη­μο­φι­λής. Όμως όπως εί­δα­με η μάσκα δεν κλεί­νει ερ­μη­τι­κά και αφή­νει να κυ­κλο­φο­ρεί ο αέρας.

«Μια μάσκα δεν είναι ένα κλει­στό κύ­κλω­μα. Σχε­δόν όλος ο αέρας που εκ­πνέ­ε­ται δια­φεύ­γει από τη μάσκα συ­νε­πώς δεν ανα­πνέ­ε­τε το δικό σας CO2», εξη­γεί έτσι ο Σέιν Σα­μπέ­ρα, διευ­θυ­ντής του προ­γράμ­μα­τος για τα πνευ­μο­νι­κά νο­σή­μα­τα του δη­μό­σιου νο­σο­κο­μεί­ου του Το­ρό­ντο (Κα­να­δάς).

«Φω­λιές» για βα­κτή­ρια, μύ­κη­τες, μού­χλα…: ΛΑΘΟΣ

«Οι σο­βα­ρές μυ­κη­τια­σι­κές λοι­μώ­ξεις (που συν­δέ­ο­νται με τους μύ­κη­τες) είναι σπά­νιες», εξη­γεί η Φραν­σουάζ Ντρο­μέ, υπεύ­θυ­νη της μο­νά­δας Μο­ρια­κής Μυ­κη­το­λο­γί­ας και του Εθνι­κού Κέ­ντρου Ανα­φο­ράς Διεισ­δυ­τι­κών Μυ­κη­τιά­σε­ων του Ιν­στι­τού­του Πα­στέρ. «Στις συ­νι­στώ­με­νες συν­θή­κες χρή­σης, δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας τρό­πος να ανα­πτυ­χθούν μύ­κη­τες στο εσω­τε­ρι­κό μιας μά­σκας», δια­βε­βαιώ­νει.

«Για να μου­χλιά­σει μια μάσκα, θα πρέ­πει να την αφή­σεις, για πα­ρά­δειγ­μα, υγρή μέσα σε ένα δω­μά­τιο γε­μά­το μού­χλα ή μέσα σε κο­πρό­χω­μα για εβδο­μά­δες», προ­σθέ­τει υπεν­θυ­μί­ζο­ντας πως πρέ­πει να αλ­λά­ζου­με μια μάσκα κάθε 4 ώρες.

Καθώς «οι άν­θρω­ποι έχουν φυ­σιο­λο­γι­κά βα­κτή­ρια στο στόμα τους και στις ρι­νι­κές κοι­λό­τη­τες», «όταν μι­λά­με, απο­βάλ­λου­με στα­γο­νί­δια σά­λιου. Μπο­ρεί να υπάρ­χουν εκεί μύ­κη­τες ή βα­κτή­ρια που πα­ρα­μέ­νουν στη μάσκα», εξη­γεί επί­σης ο Ντά­νιελ Πάουα, κα­θη­γη­τής δη­μό­σιας υγεί­ας στο Εθνι­κό Αυ­τό­νο­μο Πα­νε­πι­στή­μιο του Με­ξι­κού (UNAM).

Όμως «οι πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους πα­ρά­γο­ντες αυ­τούς δεν προ­κα­λούν ασθέ­νεια, επει­δή είναι βα­κτή­ρια τα οποία έχου­με μέσα στο στόμα», προ­σθέ­τει.

Αφή­νουν τον ιό να πε­ρά­σει: ΛΑΘΟΣ

Η θε­ω­ρία σύμ­φω­να με την οποία οι μά­σκες αφή­νουν τον ιό να πε­ρά­σει είναι κι αυτή πολύ δη­μο­φι­λής και συχνά λέ­γε­ται πως τα κενά στις μά­σκες είναι με­γα­λύ­τε­ρα από τον ιό.

Από τη μια πλευ­ρά, «το μέ­γε­θος του ιικού σω­μα­τι­δί­ου δεν έχει ση­μα­σία. Αυτό που με­τρά­ει είναι το μέ­γε­θος των στα­γο­νι­δί­ων που πε­ριέ­χουν τον ιό», στα­γο­νί­δια που σε με­γά­λο βαθμό φιλ­τρά­ρο­νται από τη μάσκα, εξη­γεί ο δρ. Τζού­λιαν Λί­μπο­βιτς, κα­θη­γη­τής μι­κρο­βια­κής ανο­σο­λο­γί­ας στο A&M University του Τέξας.

Από την άλλη πλευ­ρά, η χει­ρουρ­γι­κή μάσκα δεν λει­τουρ­γεί σαν σου­ρω­τή­ρι, αλλά σαν φίλ­τρο σύμ­φω­να και με άλλες φυ­σι­κές αρχές (αδρά­νεια και ηλε­κτρο­στα­τι­κή έλξη…) ούτως ώστε να εμπο­δί­ζει όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρα στα­γο­νί­δια, ακόμη και μικρά, να πε­ρά­σουν, σύμ­φω­να με τον Ζαν-Μισέλ Κουρ­τί, κα­θη­γη­τή Φυ­σι­κής στη Σορ­βόν­νη και ερευ­νη­τή στο ερ­γα­στή­ριο Kastler Brossel.

Σύμ­φω­να με τις προ­δια­γρα­φές του υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας, οι μά­σκες που πω­λού­νται στο ευρύ κοινό πρέ­πει να φιλ­τρά­ρουν του­λά­χι­στον το 70% των σω­μα­τι­δί­ων — όλων των με­γε­θών.

Και «οι μά­σκες δεν είναι ανά­γκη να είναι 100% απο­τε­λε­σμα­τι­κές για να έχουν ση­μα­ντι­κό ρόλο στην επι­βρά­δυν­ση της επι­δη­μί­ας», υπο­γραμ­μί­ζει ο ιο­λό­γος Μπέν­τζα­μιν Νόι­μαν του A&M University του Τέξας.

Ο ΠΟΥ θε­ω­ρεί τη χρήση μά­σκας απο­τε­λε­σμα­τι­κό μέτρο για να πε­ριο­ρι­σθεί η διά­δο­ση του ιού, επι­πλέ­ον της φυ­σι­κής απο­στα­σιο­ποί­η­σης και του πλυ­σί­μα­τος των χε­ριών. Είναι ακόμη πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κό αν ένας πλη­θυ­σμός φο­ρά­ει μα­ζι­κά μά­σκες, διότι έτσι αυτοί που τις φο­ρούν προ­στα­τεύ­ουν ο ένας τον άλλον.

^{Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, AFP}