Ξενοδόχοι: Βολές για την ψηφιακή κάρτα εργασίας

Σφοδρές βολές κατά του υπουρ­γείου Εργα­σίας εξα­πο­λύει η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ), αμφι­σβη­τώ­ντας τα στοι­χεία που δημο­σιο­ποιού­νται κατά καιρούς για την υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση, μέσω της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας.

Με ανάρ­τησή της στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, η Ομο­σπον­δία εγκαλεί την υπουργό Εργα­σίας, Νίκη Κερα­μέως, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες εκκλή­σεις, το υπουρ­γείο δεν έχει εξη­γή­σει πώς ακριβώς προ­κύ­πτουν τα ποσοστά αύξησης των υπε­ρω­ριών.

Η ΠΟΞ αμφι­σβη­τεί τα στοι­χεία για τις υπε­ρω­ρίες

Συγκε­κρι­μένα, η ΠΟΞ τονίζει πως έχει ζητήσει επα­νει­λημ­μένα επίσημη ενη­μέ­ρωση για τον τρόπο υπο­λο­γι­σμού της υπε­ρω­ρια­κής απα­σχό­λη­σης, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανάγκη να διευ­κρι­νι­στεί αν στον υπο­λο­γι­σμό περι­λαμ­βά­νο­νται η υπε­ρερ­γα­σία —που μέχρι πρό­τι­νος δεν κατα­γρα­φό­ταν στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ»— ή ο χρόνος δια­λείμ­μα­τος, ο οποίος δεν θεω­ρεί­ται χρόνος εργα­σίας. Χωρίς αυτά τα βασικά δεδο­μένα, σημειώ­νει η Ομο­σπον­δία, «δεν μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί με ασφά­λεια ούτε ο όγκος ούτε το εύρος των πραγ­μα­τι­κών υπε­ρω­ριών».

Η ΠΟΞ υπο­γραμ­μί­ζει ότι ακόμη και αν θεω­ρη­θεί ορθό το νούμερο των 45.000 ωρών υπε­ρω­ρίας, το μέγεθος αυτό είναι αμε­λη­τέο σε πραγ­μα­τι­κούς όρους. Όπως εξηγεί, αν ληφθεί υπόψη ότι ο αριθμός των εργα­ζο­μέ­νων στα ξενο­δο­χεία ξεπερνά τους 220.000 και υπο­θέ­σουμε πως τον Απρίλιο εργά­ζο­νται οι μισοί εξ αυτών, τότε το σύνολο των υπε­ρω­ριών αντι­στοι­χεί σε λιγό­τερο από μισή ώρα υπε­ρω­ρια­κής απα­σχό­λη­σης ανά εργα­ζό­μενο για ολό­κληρο τον μήνα — δηλαδή, λιγό­τερο από ένα λεπτό την ημέρα.

Οι κενές θέσεις στον του­ρι­σμό

«Πρό­κει­ται, επο­μέ­νως, για δηλώ­σεις εντυ­πω­σια­σμού και όχι ουσίας», επι­ση­μαί­νει η Ομο­σπον­δία, προ­σθέ­το­ντας πως, αν στους αριθ­μούς αυτούς συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται και η υπε­ρερ­γα­σία ή ο χρόνος δια­λείμ­μα­τος, τότε «μιλάμε για πρα­κτικά ανούσια ευρή­ματα».

Παράλ­ληλα, η ΠΟΞ επι­ση­μαί­νει πως οι κενές θέσεις εργα­σίας στον κλάδο παρα­μέ­νουν δεκάδες χιλιά­δες, γεγονός που δημιουρ­γεί αντι­κει­με­νική ανάγκη για υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση. Μάλιστα, σημειώ­νει ότι η υπε­ρω­ρία είναι πλέον πιο ελκυ­στική για τις επι­χει­ρή­σεις, λόγω της κατάρ­γη­σης γρα­φειο­κρα­τι­κών εμπο­δίων μέσω της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας, αλλά και λόγω της απαλ­λα­γής από εργο­δο­τι­κές εισφο­ρές.

«Αντί η δημόσια συζή­τηση να επι­κε­ντρώ­νε­ται στη νόμιμη και ελεγ­χό­μενη υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση ενός από τους πιο ρυθ­μι­σμέ­νους και υπεύ­θυ­νους κλάδους της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, θα ήταν πιο ωφέλιμο να δοθεί προσοχή στα προ­βλή­ματα που έχει προ­κα­λέ­σει η εφαρ­μογή της Ψηφια­κής Κάρτας Εργα­σίας, προ­βλή­ματα που δεν φαί­νε­ται να αντι­με­τω­πί­ζο­νται στο πλαίσιο του νέου εργα­σια­κού νομο­σχε­δίου», κατα­λή­γει η ΠΟΞ.

Αντι­δρά­σεις για τον ανα­πτυ­ξιακό

Την ίδια στιγμή, αντι­δρά­σεις προ­κα­λεί και ο νέος Ανα­πτυ­ξια­κός Νόμος, με τους ξενο­δό­χους να εκφρά­ζουν την έντονη δυσα­ρέ­σκειά τους για τον απο­κλει­σμό του του­ρι­στι­κού κλάδου από τα κίνητρα σε πολλές περιο­χές της χώρας.

Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση (ΦΕΚ 3306Β/27-06-2025), επεν­δυ­τικά σχέδια στον του­ρι­στικό τομέα μπορούν να εντα­χθούν μόνο για έργα που υλο­ποιού­νται στην Περι­φέ­ρεια Βορείου Αιγαίου, στη νήσο Σαμο­θράκη και σε ορι­σμένα μικρά νησιά του Νοτίου Αιγαίου (Κάσος, Μεγίστη, Χάλκη, Σύμη, Νίσυρος, Ψέριμος, Τήλος, Λειψοί και Αγα­θο­νήσι).

Ο απο­κλει­σμός όλων των ηπει­ρω­τι­κών περιο­χών, αλλά και μεγάλου μέρους των νησιω­τι­κών, προ­κα­λεί εύλογο προ­βλη­μα­τι­σμό. Όπως τονίζει η Σοφία Φλέγγα, πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ευρυ­τα­νίας, η μη ένταξη του του­ρι­σμού στον Ανα­πτυ­ξιακό Νόμο για την Ευρυ­τα­νία, έναν νομό που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως μειο­νε­κτική περιοχή, έχει σοβαρές συνέ­πειες:

«Στερεί από την τοπική οικο­νο­μία την ευκαι­ρία να ενι­σχυ­θεί μέσω του του­ρι­σμού, ο οποίος απο­τε­λεί ουσια­στικά το μονα­δικό μέσο οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης για την περιοχή. Η απόφαση αυτή οδηγεί σε απώλεια θέσεων εργα­σίας, μειω­μένη επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, πλη­θυ­σμιακή συρ­ρί­κνωση και περιο­ρι­σμένη αξιο­ποί­ηση των φυσικών και πολι­τι­στι­κών πόρων της Ευρυ­τα­νίας. Ταυ­τό­χρονα, δημιουρ­γεί ανι­σό­τη­τες έναντι άλλων περιο­χών που λαμ­βά­νουν του­ρι­στι­κές ενι­σχύ­σεις».

Η κ. Φλέγγα σημειώ­νει ότι, παρά τις δια­κη­ρύ­ξεις για του­ρι­σμό «365 ημερών τον χρόνο», η πολι­τεία ουσια­στικά αγνοεί τις ορεινές περιο­χές: «Ο απο­κλει­σμός αυτός δείχνει ότι το κράτος δεν επι­θυ­μεί την του­ρι­στική ανά­πτυξη στα ορεινά. Εμείς, οι επι­χει­ρη­μα­τίες των ορεινών περιο­χών, στη­ρί­ζουμε τη βιώσιμη ανά­πτυξη, σεβό­μα­στε το φυσικό περι­βάλ­λον, την τοπική αρχι­τε­κτο­νική και τον φυσικό πλούτο. Ωστόσο, συνε­χί­ζουμε να παρα­μέ­νουμε στο περι­θώ­ριο των ανα­πτυ­ξια­κών πολι­τι­κών».

Κατα­λή­γο­ντας, υπο­γραμ­μί­ζει: «Ο απο­κλει­σμός αυτός δεν είναι απλώς αμέλεια — είναι πολι­τική επιλογή. Το μήνυμα που στέλ­νε­ται είναι ξεκά­θαρο: δεν επι­θυ­μούν του­ρι­στική ανά­πτυξη στα ορεινά».

Πηγή: ot.gr