Στο νησί του Ιπποκράτη η υγειονομική περίθαλψη ασθενεί

«Υπο­τί­θε­ται εί­μα­στε το νησί του Ιπ­πο­κρά­τη αλλά έχου­με νο­σο­κο­μείο χωρίς για­τρούς, χωρίς προ­σω­πι­κό, ΕΚΑΒ χωρίς δια­σώ­στες. Τρέ­χου­με στην Αθήνα για για­τρούς» λένε στην «Κ» κά­τοι­κοι της Κω.

Το πρώτο κα­λω­σό­ρι­σμα στο Μα­στι­χά­ρι, ένα ψα­ρο­χώ­ρι πε­ρί­που 20 χι­λιό­με­τρα από την πόλη της Κω, είναι η δυ­σω­δία. Αιτία πίσω από την ανυ­πό­φο­ρη μυ­ρω­διά στο λι­μά­νι, από το οποίο φεύ­γουν πλοία για Ψέ­ρι­μο, Κά­λυ­μνο και Τέ­λεν­δο, είναι τα στοι­βαγ­μέ­να φύκια, λένε ντό­πιοι στην «Κ».

«Αλλο με­γά­λο πρό­βλη­μα και αυτό», δη­λώ­νει η 53χρονη Γε­ωρ­γία Κα­ρα­κα­τσά­νη. Αλλά όχι το βα­σι­κό, το­νί­ζει. Αυτό, εξη­γεί, είναι το υγειο­νο­μι­κό σύ­στη­μα του νη­σιού.

Από χθες, όταν δια­δό­θη­κε η εί­δη­ση του θα­νά­του της 63χρο­νης γυ­ναί­κας κα­θο­δόν προς το νο­σο­κο­μείο της Κω, την δια­κο­μι­δή της οποί­ας πραγ­μα­το­ποί­η­σε κα­ρό­τσα αγρο­τι­κού αυ­το­κι­νή­του επει­δή το μο­να­δι­κό ασθε­νο­φό­ρο του νη­σιού εξυ­πη­ρε­τού­σε άλλο πε­ρι­στα­τι­κό, το θέμα της ια­τρι­κής πε­ρί­θαλ­ψης στο νησί είναι για μία ακόμα φορά πρώτο θέμα. Οι κά­τοι­κοι στο Μα­στι­χά­ρι όμως δεν εξε­πλά­γη­σαν από το πε­ρι­στα­τι­κό.

«Αυτά συμ­βαί­νουν πάρα πολύ συχνά», λέει στην «Κ» η Μάρω Δια­κα­ντώ­νη. «Εγώ δεν έβρι­σκα τον Μάρ­τιο ασθε­νο­φό­ρο για να με­τα­φέ­ρω τον πα­τέ­ρα μου στο νο­σο­κο­μείο, δεν σή­κω­ναν τα τη­λέ­φω­να και φώ­να­ξα τα αδέρ­φια μου να τον με­τα­φέ­ρουν με το αυ­το­κί­νη­το», ση­μειώ­νει.

Και να κα­τα­φέ­ρουν να φτά­σουν όμως οι ασθε­νείς στο νο­σο­κο­μείο, εκεί αντι­με­τω­πί­ζουν άλλα προ­βλή­μα­τα, δη­λώ­νουν οι κά­τοι­κοι του νη­σιού. Η 27χρονη Μαρία Παπ­πού­λη δεί­χνει στην «Κ» ένα βί­ντεο που τρά­βη­ξε χθες μια φίλη της από το νο­σο­κο­μείο, όπου νο­ση­λεύ­ε­ται ο πα­τέ­ρας της. Μού­χλα στους τοί­χους, κη­λί­δες αί­μα­τος στο πά­τω­μα — «η κα­τά­στα­ση είναι τρα­γι­κή», λέει η κ. Παπ­πού­λη.

Η Μαρία Φε­σά­ρα, πως πέ­ρυ­σι, όταν ο σύ­ζυ­γος της χρειά­στη­κε να πάει στο νο­σο­κο­μείο, της ζή­τη­σαν να αγο­ρά­σει η ίδια γάζες και μπε­τα­ντίν από το φαρ­μα­κείο, για να κλεί­σουν στο νο­σο­κο­μείο το τραύ­μα του. Μια 30χρονη γυ­ναί­κα που δεν ήθελε να ονο­μα­στεί ανα­φέ­ρει στην «Κ» πως γέν­νη­σε και τα δύο της παι­διά στην Αθήνα λόγω της ανα­σφά­λειας που της δη­μιουρ­γεί η ια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη στο νησί.

«Δεν έχου­με νο­σο­κο­μείο», ση­μειώ­νει η 60χρονη Πόπη Θε­ο­λό­γου. «Μπο­ρεί να έχου­με κά­ποιους κα­λούς για­τρούς αλλά δεν έχουν τα εφό­δια για να μπο­ρέ­σουν να πε­ρι­θάλ­ψουν τον κόσμο», ανα­φέ­ρει. Εκτός από την ανα­σφά­λεια, που όλοι οι κά­τοι­κοι Μα­στι­χα­ρί­ου που μί­λη­σαν στην «Κ» τό­νι­σαν ότι τους προ­κα­λεί η έλ­λει­ψη επαρ­κούς υγειο­νο­μι­κής κά­λυ­ψης στο νησί, είναι και το κό­στος.

Τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια, λέει η κ. Θε­ο­λό­γου, στο νησί έχουν έρθει πολ­λοί ιδιω­τι­κοί για­τροί. «Ξαφ­νι­κά έχου­με ιδιω­τι­κούς για­τρούς και δεν έχου­με δη­μό­σιο να μας πε­ρι­θάλ­ψει», δη­λώ­νει. Ακόμα και για πράγ­μα­τα όπως εξε­τά­σεις ή μα­στο­γρα­φία πρέ­πει να πάνε στη Ρόδο ή στην Αθήνα, το­νί­ζει. Αυτό ση­μαί­νει ει­σι­τή­ρια, φα­γη­τό, δια­μο­νή, αν υπάρ­χει σο­βα­ρό πρό­βλη­μα έξοδα συ­νο­δού. «Δεν είναι δυ­να­τόν να έχεις τις αμυ­γδα­λές σου και να πρέ­πει να πας στη Ρόδο», λέει η κ. Παπ­πού­λη.

Τα πράγ­μα­τα, το­νί­ζουν οι ντό­πιοι, γί­νο­νται χει­ρό­τε­ρα το κα­λο­καί­ρι που το νησί γε­μί­ζει με κόσμο.

«Εχου­με νο­σο­κο­μείο χωρίς για­τρούς, χωρίς προ­σω­πι­κό, ΕΚΑΒ χωρίς δια­σώ­στες — εί­μα­στε μό­νι­μοι κά­τοι­κοι της Κω και τρέ­χου­με στην Αθήνα για για­τρούς», δη­λώ­νει στην «Κ» ο 69χρο­νος Αντώ­νης Γκί­κας, ο οποί­ος δια­τη­ρεί τα­βέρ­να στο Μα­στι­χά­ρι.

«Υπο­τί­θε­ται εί­μα­στε το νησί του Ιπ­πο­κρά­τη», λέει στην «Κ» από το πε­ρί­πτε­ρο του Μα­στι­χω­ρί­ου η κ. Κα­ρα­κα­τσά­νη, «θα έπρε­πε να εί­μα­στε οι κα­λύ­τε­ροι των κα­λύ­τε­ρων αλλά η κα­τά­στα­ση είναι τρι­το­κο­σμι­κή».

Εν έτει 2023, το­νί­ζει, αξί­ζει στους κα­τοί­κους του νη­σιού, κα­λύ­τε­ρη αντι­με­τώ­πι­ση, ει­δι­κά στον τομέα της υγεί­ας. «Γιατί έχου­με τη θά­λασ­σα», εξη­γεί, «δεν έχου­με στε­ριά να πά­ρου­με το αυ­το­κί­νη­το να πάμε σε μια με­γα­λύ­τε­ρη πόλη». «Νιώ­θου­με τε­λεί­ως απο­κομ­μέ­νοι», λέει στην «Κ», «είναι δυ­να­τόν τη ση­με­ρι­νή εποχή να εί­μα­στε έτσι;».

Πηγή kathimerini.gr

Ηλιά­να Μάγρα