Συστράτευση και σχεδιασμός για το μέλλον

Της Νε­κτα­ρί­ας Μπίλ­λη

Η υγειο­νο­μι­κή κρίση στο πέ­ρα­σμα της αφή­νει ένα βαθιά χα­ραγ­μέ­νο απο­τύ­πω­μα σε όλο τον πλα­νή­τη δο­κι­μά­ζο­ντας τις αντο­χές κοι­νω­νιών, οι­κο­νο­μιών και ηγε­τών. Η μά­στι­γα της παν­δη­μί­ας επέ­φε­ρε με­γά­λες απώ­λειες αν­θρώ­πι­νων ζωών, δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις στις οι­κο­νο­μί­ες και με­τέ­βα­λε τον τρόπο ζωής των αν­θρώ­πων σχε­τι­κά με τις επι­κοι­νω­νί­ες και τις με­τα­κι­νή­σεις.

Ο τρό­πος δια­χεί­ρι­σης από πλευ­ράς ηγε­σιών της παν­δη­μι­κής κρί­σης λει­τουρ­γεί ανα­λο­γι­κά στην κα­τα­γρα­φή των επι­πτώ­σε­ων που αυτή επέ­φε­ρε στους το­μείς της κάθε χώρας.

Στις χώρες που οι ηγέ­τες τους αντι­με­τώ­πι­σαν με ελα­φρό­τη­τα αυτή την παν­δη­μία οι συ­νέ­πειες είναι κα­τα­στρο­φι­κές σε όλα τα επί­πε­δα.

Ο Λόρ­δος Ντέι­βιντ Όουεν άλ­λο­τε Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Βρε­τα­νί­ας στην με­λέ­τη του «Ασθε­νείς ηγέ­τες στην εξου­σία» εξε­τά­ζει τους κιν­δύ­νους που απορ­ρέ­ουν για τους λαούς και τις κοι­νω­νί­ες από πραγ­μα­τι­κά ασθε­νού­σες ηγε­σί­ες.

Εστιά­ζει δε, σε εκεί­νους τους πο­λι­τι­κούς που ενώ δεν έπα­σχα από κλι­νι­κά νο­σή­μα­τα, εμ­φά­νι­ζαν αυτό που απο­κα­λεί σύν­δρο­μο της Ύβρε­ως, δη­λα­δή μια αλ­λοιω­μέ­νη αντί­λη­ψη της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, μια υπέρ­με­τρη αυ­το­πε­ποί­θη­ση που τους οδη­γού­σε στην μη πα­ρα­δο­χή των αντί­θε­των από τις δικές τους από­ψε­ων.

Ωστό­σο ο Όουεν δεν μπο­ρού­σε να φα­ντα­στεί τις εκα­τόμ­βες νε­κρών από μια επι­δη­μία λόγω ανε­πάρ­κειας και ακα­ταλ­λη­λό­τη­τας.

Στον αντί­πο­δα όλων η χώρα μας όπου η ηγε­σία της δια­χει­ρί­στη­κε με την από­λυ­τη σο­βα­ρό­τη­τα και υπευ­θυ­νό­τη­τα την υγειο­νο­μι­κή αυτή κρίση, προ­τάσ­σο­ντας την δια­σφά­λι­ση της αν­θρώ­πι­νης ζωής ένα­ντι όλων και επι­χαί­ρει διε­θνώς τις εκτι­μή­σεις κα­τέ­χο­ντας πε­ρί­ο­πτη θέση στο πα­γκό­σμιο στε­ρέ­ω­μα.

Η Ευ­ρώ­πη πέ­ρα­σε τρεις μήνες επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και επι­σφά­λειας με την συ­νο­χή της να απει­λεί­ται προ­κει­μέ­νου να κα­τα­φέ­ρει να λάβει απο­φά­σεις βα­σι­ζό­με­νες στις αρχές και στις αξίες που τη δια­πνέ­ουν και να ξε­πε­ρά­σει δια­χρο­νι­κές αγκυ­λώ­σεις και δυ­στο­κί­ες.

Οι επί­ση­μες αρχές της απο­φά­σι­σαν να κά­νουν το με­γά­λο άλμα που θα φέρει τη Γη­ραιά Ήπει­ρο ξανά στο πα­γκό­σμιο παι­χνί­δι.

Ένα γεν­ναίο άλμα αλ­λη­λεγ­γύ­ης προ­κει­μέ­νου να δια­σώ­σει τις οι­κο­νο­μί­ες των κρα­τών- μελών της , να βγει δυ­να­μω­μέ­νη και ενι­σχυ­μέ­νη από αυτή την κρίση.

Πα­ρό­λο που στην αρχή της παν­δη­μί­ας πα­ρου­σιά­στη­καν κα­θυ­στε­ρή­σεις στη λήψη ορι­σμέ­νων μέ­τρων, ωστό­σο η στή­ρι­ξη του γαλ­λο­γερ­μα­νι­κού άξονα κα­τέ­θε­σε μια φι­λό­δο­ξη πρό­τα­ση που ξε­περ­νά κάθε προσ­δο­κία.

Οι ευ­και­ρί­ες που ανοί­γο­νται για τη χώρα μας είναι τε­ρά­στιες και η πρό­κλη­ση με­γά­λη. Μπο­ρεί να υπάρ­χει η πι­κρία της δε­κα­ε­τούς κρί­σης και η αξιο­πι­στία να έχει κλο­νι­στεί από την σκλη­ρή δη­μο­σιο­νο­μι­κή λι­τό­τη­τα που οι εταί­ροι μας επέ­βα­λαν ωστό­σο τώρα τα δε­δο­μέ­να είναι δια­φο­ρε­τι­κά και θε­τι­κά.

Ανοί­γε­ται ένα νέος ορί­ζο­ντας προ­ό­δου και ευ­και­ριών και επ΄αυ­τού θα δο­κι­μα­στεί συλ­λή­βδην το πο­λι­τι­κό μας σύ­στη­μα. Είναι η πε­ρί­ο­δος προ­ε­τοι­μα­σί­ας και σχε­δια­σμού.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός και η αντι­πο­λί­τευ­ση οφεί­λουν να αδρά­ξουν την ευ­και­ρία και να λει­τουρ­γή­σουν με πνεύ­μα συ­νερ­γα­σί­ας προ­κει­μέ­νου να αξιο­ποι­ή­σει η χώρα μας τις δυ­να­τό­τη­τες που πα­ρου­σιά­ζο­νται, αφή­νο­ντας πίσω στρε­βλώ­σεις και προ­χει­ρό­τη­τες του πα­ρελ­θό­ντος. Εν προ­κει­μέ­νω η στεί­ρα αντι­πο­λι­τευ­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση δεν έχει χώρο. Η χώρα πρέ­πει να πάει μπρο­στά. Το μέλ­λον πρέ­πει να είναι ευοί­ω­νο και με πολ­λές προ­ο­πτι­κές για τους νέους μας και τις επό­με­νες γε­νιές, για τι τους χρω­στά­με και τους οφεί­λου­με.

Και το μέλ­λον πρέ­πει να σχε­δια­στεί σωστά με γνώ­μο­να το εθνι­κό συμ­φέ­ρον και όχι το κομ­μα­τι­κό. Επι­βάλ­λε­ται να επι­λε­γούν με ορ­θο­λο­γι­σμό οι ζώνες ενί­σχυ­σης και τα πεδία πα­ρέμ­βα­σης,.

Η ανα­σύ­στα­ση του κρά­τους απο­τε­λεί αδή­ρι­τη ανά­γκη με ανα­συ­γκρο­τη­μέ­νη και καλά σχε­δια­σμέ­νη δη­μό­σια διοί­κη­ση με σύγ­χρο­νη και μο­ντέρ­να οι­κο­νο­μία ελ­κυ­στι­κή σε εταί­ρους και αντα­γω­νι­στές.

Ο ρόλος της αντι­πο­λί­τευ­σης πρέ­πει να είναι γό­νι­μος και δη­μιουρ­γι­κός με προ­τά­σεις τεκ­μη­ριω­μέ­νες μα­κριά από κάθε λαϊ­κι­σμό που μόνο πα­ρακ­μή επι­φέ­ρει.