«Κάπνισμα με… ωράριο»: αδιανόητο, κι όμως ελληνικό

Εθνικό «θρίαμβο» σημεί­ωσε η χώρα μας με την ευκαι­ρία της Παγκό­σμιας Ημέρας κατά του Καπνί­σμα­τος, που ήταν στις 31 Μαΐου 2015. Με τον προ­σα­να­το­λι­σμό του υπουρ­γείου Υγείας να εφαρ­μό­σει νέο αντι­κα­πνι­στικό νόμο που θα επι­τρέ­πει το «κάπνι­σμα με… ωράριο» στους κλει­στούς χώρους, όχι μόνο επι­βε­βαιώ­νε­ται η οδυνηρή πρωτιά της χώρας μας σε αδια­φο­ρία για την προ­στα­σία της υγείας των πολιτών, όχι μόνο ανοίγει «παρα­θυ­ράκι» να διεκ­δι­κη­θεί το «ωράριο» και από τους θερια­κλή­δες στους εργα­σια­κούς χώρους, όχι μόνο γράφει «στα παλιά της τα παπού­τσια» τη νέα ευρω­παϊκή οδηγία -κατά τα αλλά «ανή­κουμε στην Ευρώπη»-, αλλά προ­κά­λεσε και «σεισμό» στην Ελλη­νική Καρ­διο­λο­γική Εται­ρεία.

Η οποία και δημο­σίως διε­ρω­τά­ται για το ποια είναι η πολι­τική του υπουρ­γείου Υγείας για το κάπνι­σμα στους κλει­στούς χώρους, και αν «θα επι­στρέ­ψουμε σε συνή­θειες προ του 2008». Υπο­γραμ­μί­ζει επίσης ότι «η πλήρης απα­γό­ρευση του καπνί­σμα­τος στους κλει­στούς χώρους καθί­στα­ται αυτο­νό­ητη πράξη της πολι­τείας και περι­μέ­νουμε την άρση των σχε­τι­κών εξαγ­γε­λιών».

Οπως είναι ήδη γνωστό, το Συμ­βού­λιο της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, ήδη από το 2009, έχει εκδώσει σύσταση προς τα κράτη-μέλη να προ­στα­τεύ­ουν τους εργα­ζό­με­νους από την έκθεση στον καπνό του τσι­γά­ρου στους τόπους εργα­σίας και τους πολίτες, στους κλει­στούς δημό­σιους χώρους. Η εκστρα­τεία «Αν το στα­μα­τή­σεις, δεν θα σε στα­μα­τή­σει τίποτα», ξεκί­νησε το 2011 και στη δεύτερη φάση της, ήταν ένα ανα­νε­ω­μένο πρό­γραμμα με στρα­τη­γική που μετα­τό­πισε το κέντρο βάρους από τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες που έχει το κάπνι­σμα, στα θετικά οφέλη για τους τέως καπνι­στές.

Ισχύει επίσης και η υπό­μνηση για μιαν «Ευρώπη χωρίς κάπνι­σμα» με έκθεση της Κομι­σιόν για τη πρόοδο συμ­μόρ­φω­σης των κρατών-μελών με την απα­γό­ρευση του καπνί­σμα­τος στους εργα­σια­κούς χώρους, όπως και για την προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων από το παθη­τικό κάπνι­σμα. Επι­πλέον, το «καμπα­νάκι» το χτύ­πη­σαν δυνατά οι στα­τι­στι­κές, οι οποίες δεί­χνουν πως η πλειο­νό­τητα των καπνι­στών αρχίζει σε πολύ νεαρή ηλικία – το 70% πριν από τη συμπλή­ρωση του 18ου έτους της ηλικίας και το 94% πριν από την ηλικία των 25 ετών. Υψηλό είναι επίσης το κόστος που συνε­πά­γε­ται για την οικο­νο­μία.

Καθη­με­ρινή