Στα ύψη η ερωτική ζωή των Ελλήνων λόγω… εκλογών-Ερευνα

Τελικά οι εκλογές φαί­νε­ται ότι κάνουν καλό στη λίμπι­ντο των Ελλήνων καθώς όπως έδειξε έρευνα του Ανδρο­λο­γι­κού Ινστι­τού­του Αθηνών (Δια­δι­κτυακή έρευνα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σε δείγμα 600 ατόμων από την Αθήνα και τη Θεσ­σα­λο­νίκη, με ισόποση συμ­με­τοχή, μέσω της δια­δι­κτυα­κής πλατ­φόρ­μας «Pollfish»), η θερ­μο­κρα­σία της …κρε­βα­το­κά­μα­ρας των Ελλήνων προ­ε­κλο­γικά ανέβηκε κατά 30%.

Αυτό δείχνει πως οι Έλληνες δεν συγκρού­ο­νται μόνο με πολι­τικά επι­χει­ρή­ματα αλλά και με τα απλά σωμα­τικά πάθη του έρωτα, όπως ανα­φέ­ρει ο Πρό­ε­δρος του Ανδρο­λο­γι­κού Ινστι­τού­του Αθηνών, Δρ. Κων­στα­ντί­νος Κων­στα­ντι­νί­δης.

«Το γαρ πολύ των εκλογών γεννά παρα­φρο­σύνη», παρα­φρά­ζο­ντας το μέγα Γκάτσο, πιο θερ­μό­αι­μοι όμως απο­δει­κνύ­ο­νται οι εκ βορρά ορμώ­με­νοι Θεσ­σα­λο­νι­κείς, που νικούν κατά κράτος τους Αθη­ναί­ους εραστές. Το σχόλιο πως η Θεσ­σα­λο­νίκη είναι η πιο ερωτική πόλη, είναι κοι­νό­τυπο και βαρετό, η έρευνά μας όμως απλά το επι­βε­βαιώ­νει.

ΚΑΝΤΕ CLICK ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ας δούμε όμως τις πιθανές αιτίες (ποιο­τι­κού τύπου) που ανε­βά­ζουν το θερ­μό­με­τρο στο κρεβάτι.

Δεν είναι ανάγκη να είναι ψυχί­α­τρος κανείς για να κατα­λά­βει πόσο έχει ανέβει το θυμικό των Ελλήνων προ­ε­κλο­γικά. Ο Πελο­πον­νη­σια­κός  πόλεμος μοιάζει με παιδικό σταθμό, συγκρί­νο­ντάς τον με τον εμφύλιο δεξιών και αρι­στε­ρών κανα­λιών. Αν θυμάστε, παλιά υπήρχαν αρι­στερά και δεξιά καφε­νεία, σήμερα αυτά έχουν μετα­σχη­μα­τι­στεί σε τηλε­ο­πτικά κανάλια.

Υπήρχαν εποχές που οι οπαδοί σκό­τω­ναν για τις ιδέες τους (βλέπε Βενι­ζέλο, Δρα­γούμη, κτλ.). Σήμερα απλά «παλεύ­ουν» στο κρεβάτι και αυτό είναι σαφώς πολύ καλύ­τερο. Ο θυμός, η ένταση του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα ανε­βά­ζει την αδρε­να­λίνη και την ντο­πα­μίνη στα ύψη. Υπο­ψιά­ζο­μαι δε πως θα αυξη­θούν και οι γεν­νή­σεις με τον οίστρο που επι­κρα­τεί λόγω εκλογών.

Και επειδή όλες οι δια­πι­στώ­σεις συντεί­νουν πως γινό­μα­στε όλο και λιγό­τε­ροι πλη­θυ­σμιακά, όπως είπε και ο δια­κε­κρι­μέ­νος γυναι­κο­λό­γος Κ. Πάντος «οι εκλογές απο­τε­λούν την ελπίδα του έθνους για περισ­σό­τε­ρες γεν­νή­σεις…».

Οι λόγοι που οι προ­ε­κλο­γι­κές μάχες ανε­βά­ζουν τη Libido:

1. Τα πάθη των ανθρώ­πων (φόνος, φόβος, έρωτας, διεκ­δί­κηση) κατα­γρά­φο­νται στο πιο πρω­τό­γονο τμήμα του εγκε­φά­λου, τον ρινε­γκέ­φαλο και έχουν ως ταχυ­δρόμο τους την ντο­πα­μίνη, της οποίας οι δια­κυ­μάν­σεις τρε­λαί­νουν το νου και την ψυχή.
2. Πολλοί πιστεύ­ουν πως το σεξ και ο έρωτας είναι σημα­ντικά πάθη του ανθρώ­που, αγνοούν όμως (ίσως και ηθε­λη­μένα) πως το μεγα­λύ­τερο πάθος όλων των ανθρώ­πι­νων συμπε­ρι­φο­ρών είναι η εξουσία και η κατά­κτησή της, είτε αυτή αφορά τις σχέσεις των φύλων, είτε τις σχέσεις με τη δύναμη που δίνει το κράτος.
3. Όταν η μονάδα πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται (από το εγώ στο εμείς). Στις μάχες τις πολι­τι­κές αλλά και στους πολέ­μους, στις μαζικές γιορτές και τα πανη­γύ­ρια, αλλά και στα σημε­ρινά clubs, η μέθεξη και το μεθύσι των μαι­νά­δων κυριαρ­χούν.
4. Η αισιο­δο­ξία είτε για λόγους πραγ­μα­τι­κούς είτε για λόγους φαντα­σια­κούς. Οι Έλληνες πρέπει να μάθουν να ερω­τευ­τούν και να αγα­πή­σουν μετά από τις πολλές ήττες που υπέ­στη­σαν τα χρόνια των μνη­μο­νίων. Η ελπίδα και το λίγο φως φαί­νε­ται ότι ανα­πτε­ρώ­νουν την ερωτική ζωή, αφού οι Έλληνες πιστεύ­ουν πως η πολι­τική των μνη­μο­νίων τελεί­ωσε αλλά και γιατί η οικο­νο­μία μοιάζει λίγο καλύ­τερη.
5. Η απο­κα­τά­σταση της τιμής του «κράτους-παρία», του «κράτους-φοροφυγά», όπως μας ονό­μα­ζαν οι ευρω­παίοι λόρδοι πριν λίγα χρόνια, ενώ τώρα μας εξυ­μνούν ως ελλη­νικό θαύμα· όσο να’ ναι αυτό μας κάνει να νιώ­θουμε πιο ψηλοί, πιο όμορφοι και πιο κανο­νι­κοί. Όλοι οι αξιω­μα­τού­χοι της Ευρώπης μας δίνουν συγ­χα­ρη­τή­ρια και νιώ­θουμε πλέον σαν κλα­ρι­νο­γα­μπροί με υψηλό ηθικό, αλλά και ανήθικο παρέα.
6. Στον πόλεμο πας για να κερ­δί­σεις και όχι για να χάσεις· η διεκ­δί­κηση της εξου­σίας είναι σήμερα η μάχη των μαχών, έντονα φορ­τι­σμένη από τις παλιές πληγές των Ελλήνων αδελ­φο­φά­γων. Η πρώτη φορά αρι­στερά θέλει να απο­δεί­ξει ότι δεν είναι παρέν­θεση και ότι ήλθε για να μείνει, η δε δεξιά που θεω­ρούσε ιδιο­κτη­σία το κράτος τα τελευ­ταία εκατό και βάλε χρόνια, δε μπορεί να χάσει γιατί θα νιώθει σαν άστεγος στην πλατεία Βικτω­ρίας.
7. Ο θυμός, το πάθος και η διεκ­δί­κηση στις εκλογές είναι ίσως το μονα­δικό απε­ρι­τίφ που ανοίγει την όρεξη για όλα τα πάθη της ανθρώ­πι­νης φύσης. Τα οποία, όπως θα’ λεγε ο θείος Όσκαρ, ή θα είναι παχυ­ντικά ή αμαρ­τωλά. Και στην περί­πτωση των Ελλήνων μάλλον αμαρ­τωλά, του­λά­χι­στον στη μικρή αυτή περίοδο των εκλογών.

πηγή ethnos.gr