Σκληρό πολιτικό πόκερ με τον χρόνο των εκλογών

Πολι­τικό πόκερ με τις κάλπες και ειδι­κό­τερα με τον χρόνο των προ­σε­χών εκλογών παίζουν τα κόμματα, αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει περιέλ­θει πλέον σε δυσμενή θέση.

Το Μέγαρο Μαξίμου όχι μόνον εμφα­νί­ζε­ται απο­μο­νω­μένο στην κεντρική πολι­τική σκηνή, καθώς Ν.Δ. και Κίνημα Αλλαγής ζητούν μετ’ επι­τά­σεως την προ­σφυγή στη λαϊκή ετυ­μη­γο­ρία, ενώ η ρητο­ρική της κυβέρ­νη­σης παρα­μέ­νει σταθερά προ­σα­να­το­λι­σμένη στην ολο­κλή­ρωση της τετρα­ε­τίας, αλλά και εμφα­νί­ζε­ται αδύναμο να αλλάξει την ατζέντα και να τη μετα­φέ­ρει σε ευνοϊ­κό­τερα για την κυβέρ­νηση πεδία. Είναι ενδει­κτικό ότι την περα­σμένη εβδο­μάδα στην επι­και­ρό­τητα κυριάρ­χη­σαν η παρέμ­βαση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Ευκλ. Τσα­κα­λώ­του που κατέ­βασε τον πήχυ των προσ­δο­κιών για την «επόμενη ημέρα» της ολο­κλή­ρω­σης του προ­γράμ­μα­τος, τον Αύγου­στο, και η σφο­δρό­τατη σύγκρουση του Μεγάρου Μαξίμου με τον επι­χει­ρη­μα­τία Ευάγγ. Μαρι­νάκη.

Η τοπο­θέ­τηση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών προ­κά­λεσε έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό, καθώς ο κ. Ευκλ. Τσα­κα­λώ­τος απέ­κλεισε το ενδε­χό­μενο να μην εφαρ­μο­στεί η περι­κοπή των συντά­ξεων από τον Ιανουά­ριο του επό­με­νου χρόνου, ενώ επί της ουσίας διέ­ψευσε τις προσ­δο­κίες για αύξηση του κατώ­τα­του μισθού εντός του έτους. Συνο­μι­λη­τές του πρω­θυ­πουρ­γού Αλ. Τσίπρα δεν απο­δί­δουν στον κ. Τσα­κα­λώτο εσω­κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες με ορί­ζο­ντα το σκηνικό στον ΣΥΡΙΖΑ μετά από πιθανή ήττα στις εθνικές εκλογές. Εκτι­μούν ότι η στάση του υπα­γο­ρεύ­ε­ται είτε από τη βεβαιό­τητα πως η συμ­φω­νία που θα επι­τευ­χθεί με τους εταί­ρους θα κινεί­ται αρκετά κάτω από τον πήχυ που έχει θέσει το Μέγαρο Μαξίμου ή ότι μετριά­ζει αισθητά τις προσ­δο­κίες, ώστε οι ρυθ­μί­σεις που θα ισχύ­σουν μετά την ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος να εμφα­νι­στούν ως επι­τυ­χία, ακόμη και εάν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν είναι.

Ομως, όπως σπεύ­δουν να προ­σθέ­σουν, ανε­ξαρ­τή­τως προ­θέ­σεων, η επα­να­λαμ­βα­νό­μενη δια­φο­ρο­ποί­ηση από το κεντρικό αφήγημα του κ. Τσίπρα για ορι­στικό απε­γκλω­βι­σμό από τα μνη­μό­νια συνιστά σοβαρό πολι­τικό πρό­βλημα.

Προ­βλη­μα­τι­σμός

Παράλ­ληλα, προ­βλη­μα­τι­σμός επι­κρα­τεί και για τους κυβερ­νη­τι­κούς χει­ρι­σμούς στην αντι­πα­ρά­θεση με τον κ. Μαρι­νάκη, καθώς μάλιστα είναι νωπές οι μνήμες από την υπόθεση της Novartis που εμφα­νί­σθηκε ως μέγα σκάν­δαλο, αλλά μετά από μια Προανακριτική-παρωδία επέ­στρεψε άδοξα στη Δικαιο­σύνη. Η κριτική που ασκεί­ται στο Μέγαρο Μαξίμου εστιά­ζε­ται στο γεγονός ότι επί της ουσίας εμφα­νί­σθηκε να προ­κα­τα­λαμ­βά­νει τη Δικαιο­σύνη, αλλά και στην προ­σπά­θεια να ταυ­τι­στεί ο επι­χει­ρη­μα­τίας με τη Ν.Δ., όταν είναι γνωστό και ο ίδιος το δήλωσε ότι είχε σειρά επαφών, συνα­ντή­σεων με κυβερ­νη­τι­κούς παρά­γο­ντες και προ­βε­βλη­μένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Οπως προ­α­να­φέρ­θηκε, η πίεση που δέχεται η κυβέρ­νηση συμπί­πτει με την ανα­ζω­πύ­ρωση της αντι­πα­ρά­θε­σης ανα­φο­ρικά με τον χρόνο των προ­σε­χών εκλογών. Ο πρω­θυ­πουρ­γός δια­κη­ρύσ­σει ότι θα εξα­ντλή­σει την τετρα­ε­τία, ενώ κεντρική κυβερ­νη­τική γραμμή απο­τε­λεί ότι η αντι­πο­λί­τευση κινεί­ται με ανευ­θυ­νό­τητα ζητώ­ντας την άμεση προ­σφυγή στις κάλπες, όταν βρί­σκο­νται στον αέρα τόσο η τέταρτη και τελευ­ταία αξιο­λό­γηση όσο και η δια­πραγ­μά­τευση για τους όρους της «ενι­σχυ­μέ­νης επι­τή­ρη­σης», στην οποία θα τεθεί η χώρα μετά την ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος, καθώς και οι προ­βλέ­ψεις για την ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους. Ομως, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ο κ. Τσίπρας θέλει να δια­τη­ρή­σει και το πλε­ο­νέ­κτημα του εκλο­γι­κού αιφ­νι­δια­σμού, αφού οι περισ­σό­τε­ροι πλέον εκτι­μούν πως για την παρούσα κυβέρ­νηση κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία απο­τε­λούν οι ευρω­ε­κλο­γές του επό­με­νου χρόνου.

Από την πλευρά του, ο κ. Κυρ. Μητσο­τά­κης έβαλε ξανά στην ατζέντα το αίτημα για πρόωρες εκλογές όχι μόνον για λόγους συσπεί­ρω­σης του κομ­μα­τι­κού του ακρο­α­τη­ρίου, αλλά και επειδή στην Πει­ραιώς κυριαρ­χεί η εκτί­μηση πως εκλογές μπορεί να προ­κη­ρυ­χθούν ανά πάσα στιγμή μετά τον Αύγου­στο.

Οπως λέγεται χαρα­κτη­ρι­στικά, η κυβέρ­νηση έχει πλέον πολ­λα­πλά μέτωπα εντός και εκτός της χώρας με απο­τέ­λε­σμα ακόμη και εάν ο σχε­δια­σμός του κ. Τσίπρα είναι η ολο­κλή­ρωση της τετρα­ε­τίας, τελικώς να απο­δει­χθεί πως δεν είναι σε θέση να τον υλο­ποι­ή­σει. Παράλ­ληλα, θα ήταν αντι­φα­τικό η Ν.Δ. να κατη­γο­ρεί την κυβέρ­νηση ότι υπο­νο­μεύει το μέλλον της χώρας και να μην ζητεί την απο­μά­κρυνσή της από την εξουσία το συντο­μό­τερο δυνατόν.

Τέλος, παρότι αιφ­νι­δί­ασε, δεν απο­τε­λεί έκπληξη το γεγονός ότι και η πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής Φώφη Γεν­νη­ματά ζήτησε εκλογές και μάλιστα άμεσα. Η κ. Γεν­νη­ματά ανα­ζη­τεί πολι­τι­κές πρω­το­βου­λίες που θα την καθι­στούν «κεντρικό παίκτη» στην πολι­τική σκηνή. Παράλ­ληλα, όμως, επι­θυ­μεί να ενι­σχύ­σει τις δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές μεταξύ Κινή­μα­τος Αλλαγής και ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνον ως αντί­βαρο προς τα ρητο­ρικά ανοίγ­ματα του τελευ­ταίου, αλλά και επειδή τελευ­ταία κατα­γρά­φο­νται στις δημο­σκο­πή­σεις απευ­θείας μετα­κι­νή­σεις ψηφο­φό­ρων του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος προς τη Ν.Δ.