Κοντά σε συμφωνία(;)-Τι συνέβη στο 48ωρο αυτό της …ανατροπής;

Καθόλου συμ­πτω­μα­τικά το τελευ­ταίο 24ωρο από πολλές πλευρές της Ευρω­ζώ­νης έρχο­νται μηνύ­ματα που συγκλί­νουν στην εκτί­μηση ότι στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την Ελλάδα οι “θεσμοί” αρχί­ζουν να βρί­σκουν σημεία προ­σέγ­γι­σης.

Η σχετικά ξαφνική αυτή δόση “αισιο­δο­ξίας” ενόψει της προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νης σύγκλι­σης του Eurogroup την Δευτέρα, έρχεται μόλις ένα 24ωρο μετά την κυκλο­φο­ρία του γνωστού non paper από την πλευρά του επι­τε­λείου του πρω­θυ­πουρ­γού, το οποίο αντί­θετα με το σημε­ρινό κλίμα προ­δί­καζε ένα περι­βάλ­λον σύγκρου­σης που το συγκε­κρι­μένο κείμενο απέδιδε στις δια­φω­νίες μεταξύ ΔΝΤ και Ευρω­ζώ­νης.

Αντί­θετα στο κλίμα αυτό σήμερα η κα Μέρκελ με ανα­κοί­νωση του γρα­φείου της φρό­ντισε να μιλήσει για πρόοδο στις συνο­μι­λίες, ο κ. Σόιμπλε με δηλώ­σεις του δια­βε­βαί­ωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να βοη­θη­θεί, ο κ. Ντάι­σελ­μπλουμ υπο­στή­ριξε μετά την συνά­ντησή του με τον γάλλο Υπ. Οικο­νο­μι­κών κ. Σαπέν ότι υπάρχει πρόοδος στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, το ίδιο και ο κ. Ολάντ με τον Υπουργό του των Οικο­νο­μι­κών, ενώ ο κ. Γιουν­κέρ έκανε κοινές δηλώ­σεις με τον κ. Τσίπρα μετά την επι­κοι­νω­νία τους όπου επίσης υπο­γραμ­μί­ζε­ται συν-αντίλειψη ακόμα και για τις δύο “κόκ­κι­νες γραμμές” το ασφα­λι­στικό και το εργα­σιακό.

Τι συνέβη λοιπόν στο 48ωρο αυτό της …ανα­τρο­πής;

Πριν ανι­χνεύ­σει κανείς τις τακτι­κές επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης και από τις δύο πλευρές είναι ανα­γκαίο να επι­ση­μαν­θούν τα “πραγ­μα­το­λο­γικά στοι­χεία” της ίδιας της δια­δι­κα­σίας δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Σύμφωνα με αυτά και τις πλη­ρο­φο­ρίες που έχουν ανε­πί­σημα δια­σταυ­ρω­θεί και από τις δύο πλευρές έχει υπάρξει πραγ­μα­τική “προ­σέγ­γιση” σε τρία επίπεδα.

Αυτά αφορούν:

• στα φορο­λο­γικά έσοδα και την ανα­ζή­τηση αμοι­βαία απο­δε­κτής φόρ­μου­λας στο συντε­λε­στή ΦΠΑ,

• στην δια­τή­ρηση των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων που κρί­νο­νται δημο­σιο­νο­μικά απο­δο­τι­κές και επε­κτεί­νο­νται σε ορι­σμέ­νους τομείς που εδώ και χρόνια θεω­ρού­νται κλει­στές και ολι­γο­πω­λιακά εκμε­ταλ­λευό­με­νες αγορές (ενέρ­γεια) και

• στην συμ­φω­νία για την μέθοδο που θα πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί όσο αφορά την στα­θε­ρο­ποί­ηση της βιω­σι­μό­τη­τας του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος σε συνάρ­τηση με το ιδιω­τικό χρέος.

Η “προ­σέγ­γιση” αυτή αξιο­λο­γεί­ται ως σημα­ντικό υπό­βα­θρο για την συνέ­χιση της δια­πραγ­μά­τευ­σης με πραγ­μα­τικό ορί­ζο­ντα ο οποίος όμως δύσκολα θα μπο­ρούσε να είναι η 11η Μαΐου, αλλά που εκτι­μά­ται ως – για πρώτη φορά – πραγ­μα­τική δυνα­τό­τητα έγκαι­ρης ολο­κλή­ρω­σης μιας συμ­φω­νίας πριν από τον Ιούνιο.

Το κλίμα αυτό ενι­σχύ­θηκε από την κοινή τοπο­θέ­τηση Τσίπρα – Γιουν­κέρ η οποία συμπε­ριέ­λαβε κάποιους άξονες ακόμα και για το ασφα­λι­στικό και το εργα­σιακό.

Για τον λόγο αυτό η αρχικά προ­γραμ­μα­τι­σμένη ολο­κλή­ρωση σήμερα της δια­πραγ­μά­τευ­σης στο Brussels Group, απο­φα­σί­σθηκε να παρα­τα­θεί άλλες δύο ημέρες μέχρι και την Παρα­σκευή, κάνο­ντας ορι­σμέ­νους να μιλούν ακόμα και για επί­σπευση του ενδε­χό­με­νου συμ­φω­νίας. Κάτι που όμως δεν φαί­νε­ται να προ­κύ­πτει από τις δυνα­τό­τη­τες των προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων συνα­ντή­σεων.

Προς τι τότε η χθεσινή τρο­φο­δό­τηση της έντασης με το non paper από το Μέγαρο Μαξίμου και μάλιστα ενόψει κρί­σι­μων συνα­ντή­σεων του αντι­προ­έ­δρου της Κυβέρ­νη­σης Γ. Δρα­γα­σάκη με τον Μάριο Ντράγκι;

Διπλω­μα­τι­κοί κύκλοι στις Βρυ­ξέλ­λες επι­χει­ρού­σαν να ερμη­νεύ­σουν τις κινή­σεις αυτές όπως και τον βομ­βαρ­δι­σμό θετικών δηλώ­σεων σήμερα σαν μέρος της επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης τόσο από πλευράς της Αθήνας όσο και από την πλευρά των ευρω­παίων δανει­στών.

Άλλωστε μία προ­σε­κτική ανά­γνωση των “βαριών” δηλώ­σεων όπως αυτών της κας Μέρκελ ή του κου Σόιμπλε, καθιστά φανερό ότι το θετικό κλίμα των δηλώ­σεων συνο­δεύ­ε­ται από υπεν­θυ­μί­σεις πως οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους θεσμούς παρα­μέ­νουν ο οδικός άξονας για μία συμ­φω­νία και όχι οι πολι­τι­κές επαφές με τους ηγέτες της Ευρω­ζώ­νης.

Παράλ­ληλα όλες οι δηλώ­σεις ακόμα και οι πλέον θετικές φρο­ντί­ζουν να υπο­βαθ­μί­σουν ή να εξα­φα­νί­σουν εντελώς από τον ορί­ζο­ντα το βασικό επι­χεί­ρημα του ελλη­νι­κού non paper, για τις δια­φω­νίες μεταξύ ΔΝΤ και ευρω­ζώ­νης, παρ΄ ότι αυτές ανε­ξαρ­τή­τως δηλώ­σεων παρα­μέ­νουν υπαρ­κτές όσο αφορά την σχέση της συμ­φω­νίας με την υπόθεση της αντι­με­τώ­πι­σης του χρέους.

Οι “δια­φω­νίες” αυτές θεω­ρού­νται ως ένα θέμα μεταξύ ευρω­ζώ­νης και ΔΝΤ και “απα­γο­ρεύ­ε­ται” να εμπλα­κούν στην δια­χεί­ριση της δια­πραγ­μά­τευ­σης με την Αθήνα, καθώς αφορούν το αν θα μείνει και πως το ΔΝΤ στην δια­χεί­ριση της διευ­θέ­τη­σης της κρίσης χρέους στην Ευρω­ζώνη.

Μέσα στο συνο­λικό αυτό πλαίσιο το επι­κοι­νω­νιακό “μπρα ντε φερ” Αθήνας – Ευρω­ζώ­νης τις τελευ­ταίες 48 ώρες φαί­νε­ται ότι δεν έχει ακόμα λήξει αλλά θα πρέπει να περι­μέ­νουμε νέα επει­σό­δια ενδε­χο­μέ­νως και μέσα στο Σαβ­βα­το­κύ­ριακο σε συνάρ­τηση με την πορεία της δια­πραγ­μά­τευ­σης στο Brussels Group.

Πηγή capital.gr