“Δεν ήταν εύκολο να βρεθεί η χημεία”

Ο προ­πο­νη­τής της Γα­λά­ζιας Ακα­δη­μί­ας Στά­θης Βλα­χο­δή­μος έκανε το φε­τι­νό απο­λο­γι­σμό της ομά­δας και στέλ­νει το δικό του μή­νυ­μα την εποχή του… κο­ρω­νοϊ­ού. Ανα­λυ­τι­κά: «Η φε­τι­νή χρο­νιά ήταν η πρώτη που η Γα­λά­ζια Ακα­δη­μία συμ­με­τεί­χε με άν­δρες μόνο στο ρό­στερ της μετά τα πρώτα δύο έτη στα οποία συμ­με­τεί­χαν κυ­ρί­ως έφη­βοι. Ήρθαν στην ομάδα παι­διά που θέ­λα­με πολύ, εί­χα­με πολλά νέα πρό­σω­πα, παι­διά της Ακα­δη­μί­ας μας, του Κο­λοσ­σού, που έπαι­ξαν τα πα­λαιό­τε­ρα αλλά και τα νε­ό­τε­ρα χρό­νια σε μας. Ξε­κι­νή­σα­με με πολύ όρεξη και διά­θε­ση να δη­μιουρ­γή­σου­με ένα σύ­νο­λο που θα παί­ζει όμορ­φο και γρή­γο­ρο μπά­σκετ. Φυ­σι­κά οι πε­ρισ­σό­τε­ροι παί­κτες ήταν νέοι στην ομάδα και η δη­μιουρ­γία χη­μεί­ας μόνο εύ­κο­λη δεν ήταν. Η αλή­θεια είναι ότι στη διάρ­κεια εμ­φα­νί­στη­καν πολλά προ­βλή­μα­τα, κά­ποιοι στρα­τευ­μέ­νοι δεν μπό­ρε­σαν να ακο­λου­θή­σουν την ομάδα, εί­χα­με σο­βα­ρά και συ­νε­χή θέ­μα­τα τραυ­μα­τι­σμών και επαγ­γελ­μα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων που εν­νο­εί­ται ότι γνω­ρί­ζα­με. Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα πα­ρα­πά­νω δι­καί­ως βρε­θή­κα­με στην τρίτη θέση αλλά δεν κα­τα­φέ­ρα­με να πα­λέ­ψου­με για κάτι κα­λύ­τε­ρο στα πλέι-οφ αφού μας πρό­λα­βαν τα γε­γο­νό­τα.

Οι στιγ­μές που ζούμε είναι πρω­τό­γνω­ρες για όλους, βγαλ­μέ­νες από ται­νία όπως λένε πολ­λοί. Εγώ πραγ­μα­τι­κά νιώθω ότι έχει γίνει μία παύση στη ζωή μας. Δεν είναι δυ­να­τό να μη μας αγ­γί­ζουν οι αμέ­τρη­τοι θά­να­τοι τόσων χι­λιά­δων αν­θρώ­πων σε όλο τον κόσμο πα­ρό­λο που στο νησί μας αλλά και στην υπό­λοι­πη χώρα τα πράγ­μα­τα δεί­χνουν κα­λύ­τε­ρα. Μία παύση που φυ­σι­κά μας έχει προ­σφέ­ρει στιγ­μές που μας έλει­ψαν με τις οι­κο­γέ­νειες μας και ίσως δεν εί­χα­με δώσει με­γά­λη ση­μα­σία λόγω της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και των ρυθ­μών της. Ελ­πί­ζω αυτή η κρίση να αφή­σει κάτι στις καρ­διές μας, την αξία της υγεί­ας και της ζωής μας!

Αυτό που πρέ­πει να κά­νου­με όλοι μας είναι να ακού­με τους ει­δι­κούς, να ακο­λου­θού­με τις οδη­γί­ες για να το ξε­πε­ρά­σου­με όσο γί­νε­ται πιο γρή­γο­ρα και να επι­στρέ­ψου­με στη φυ­σιο­λο­γι­κή ζωή μας, στα γή­πε­δα, στους παί­κτες μας και στο παι­χνί­δι που μας έχει λεί­ψει τόσο πολύ»!