Μήνυμα του υποψήφιου περιφερειάρχη κ. Μανώλη Γλυνού για το Αιματηρό Πάσχα του 1919, στο Παραδείσι

«Η σημε­ρινή Επέ­τειος της θυσίας του Παπά- Λουκά και Ανθού­λας Ζερβού κατά τον εορ­τα­σμό της Ανά­στα­σης του 1919 απο­τε­λεί μία μέρα που εκπέ­μπει δια­χρο­νικό μήνυμα.

Η Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου με τη Μητέρα Ελλάδα, δεν ήταν μία αυτο­νό­ητη εξέλιξη ούτε κάποια παρα­χώ­ρηση των συμ­μά­χων μας μετά τη λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου απο­τέ­λεσε μία μακρο­χρό­νια αιμα­τηρή και επί­πο­νη­προ­σπά­θεια δικαί­ω­σης του πόθου, της καρ­τε­ρίας, των θυσιών και της Αγάπης για την πατρίδα, που κρά­τη­σαν άσβεστη οι Δωδε­κα­νή­σιοι.

Η Εκκλη­σία και οι Δάσκα­λοι της περιό­δου της κατοχής απο­τέ­λε­σαν τους πυλώνες δια­τή­ρη­σης της γλώσσας, της παι­δείας και της Θρη­σκείας κρα­τώ­ντας ενω­μέ­νους υπό το κοινό όραμα της απε­λευ­θέ­ρω­σης.

Αυτός ήταν ο λόγος που εκείνη την ημέρα,στο Παρα­δείσι,οι Ιταλοί κατα­κτη­τές συνέ­λα­βαν τους Δασκά­λους Κων­στα­ντίνο Πανταζή και Νικόλαο Μαγκαφά  και δολο­φό­νη­σαν τους εθνο­μάρ­τυ­ρες Παπά- Λουκά και Ανθούλα Ζερβού.

Οι κατα­κτη­τές για να αντι­με­τω­πί­σουν τον γενικό ξεση­κωμό και την δια­τρά­νωση της Ελλη­νι­κό­τη­τας των νησιών μας, στό­χευ­σαν συνει­δητά τους λει­τουρ­γούς της Ελλη­νι­κής Παι­δείας και Θρη­σκείας αλλά και την Δωδε­κα­νή­σια Μάνα.

Την Νησιώ­τισσα μητέρα που μετα­λα­μπά­δευσε επί εκα­το­ντά­δες χρόνια το όραμα της απε­λευ­θέ­ρω­σης και της ένωσης με την Μητέρα Πατρίδα.

Η αιμα­τηρή ημέρα της 7^ης Απρι­λίου 1919 και η Θυσία των ηρώων μας,  υπεν­θυ­μί­ζει σε όλους μας την ανάγκη προ­σή­λω­σης στις δια­χρο­νι­κές αρχές και τις αξίες που κρά­τη­σαν ζωντανό τον ελλη­νι­σμό ανάμεσα στους αιώνες.

Αυτές οι αρχές μπορούν να συνε­χί­σουν να μας καθο­δη­γούνμε ασφά­λεια και σιγου­ριά στην πορεία μας στο μέλλον.

Σήμερα, η Δωδε­κά­νη­σος Ελεύ­θερη μαζί με τα νησιά του Αιγαί­ου­και  την ηπει­ρω­τική Ελλάδα είναι επι­τα­κτική ανάγκη να πορευ­τεί στο δρόμο της προόδου και της ανά­πτυ­ξης. Έχουμε λοιπόν ιερή υπο­χρέ­ωση να σφυ­ρη­λα­τή­σουμε την εθνική μας ενότητα και να πορευ­τούμε με υπευ­θυ­νό­τητα, πρό­γραμμα και σκληρή δουλειά.

Δεν πρό­κει­ται για προ­ά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων των νησιω­τών αλλά για επι­τα­κτική εθνική ανάγκη που οφεί­λουν όλες οι κυβερ­νή­σεις να κατα­νο­ή­σουν, διότι  τα νησιά και ο θαλάσ­σιος χώρος του Αιγαίου απο­τε­λούν τους δύο πνεύ­μο­νες της ηπει­ρω­τι­κής χώρας.