Χωρίς ανάχωμα η φυγή επιστημόνων

Οι νέοι Ελληνες ερευ­νη­τές επι­θυ­μούν να μείνουν στην Ελλάδα, ωστόσο το brain drain δεν μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί με λύσεις μετα­βα­τι­κές. Αυτό κατα­δει­κνύ­ουν τα απο­τε­λέ­σματα των παρεμ­βά­σεων του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Ταμείου (ΕΚΤ) για τη στήριξη των νέων ερευ­νη­τών. Εως τώρα από τις δράσεις του ΕΚΤ ωφε­λή­θη­καν συνο­λικά 7.591 άτομα. Εξ αυτών η μεγα­λύ­τερη ομάδα –5.222 άτομα– ήταν οι νέοι επιστήμονες-κάτοχοι διδα­κτο­ρι­κού οι οποίοι μετεί­χαν σε πρό­γραμμα για από­κτηση ακα­δη­μαϊ­κής διδα­κτι­κής εμπει­ρίας σε ΑΕΙ. Ωστόσο, στο πλαίσιο της αξιο­λό­γη­σης των παρεμ­βά­σεων, παρα­τη­ρεί­ται αύξηση όσων συνε­χί­ζουν να σκέ­φτο­νται την προ­ο­πτική της φυγής στο εξω­τε­ρικό, παρά τη συμ­με­τοχή τους σε κάποια δράση. Το 2016-2017 το σχετικό ποσοστό ήταν 51,1% ενώ το 2017-2018 αυξή­θηκε σε 61,7%.

«Η ακα­δη­μαϊκή διδα­κτική εμπει­ρία στο­χεύει κατά κύριο λόγο να δώσει αυτό το προσόν στους ανθρώ­πους που βρί­σκο­νται στην Ελλάδα. Η πράξη έδωσε προ­ο­πτική. Φυσικά πρέπει να υπο­στη­ρι­χθεί από μια συνο­λι­κό­τερη πολι­τική, που θα δημιουρ­γεί θέσεις εργα­σίας γι’ αυτόν τον κόσμο τόσο στα ΑΕΙ όσο και στον ιδιω­τικό τομέα, γιατί το ΕΣΠΑ είναι από τη φύση του εφήμερο», δήλωσε στην «Κ» ο ειδικός γραμ­μα­τέας Δια­χεί­ρι­σης Τομε­α­κών Επι­χει­ρη­σια­κών Προ­γραμ­μά­των του ΕΚΤ κ. Γιώργος Ιωαν­νί­δης, με σημα­ντική συνει­σφορά στη δια­μόρ­φωση και επι­τυ­χία των δράσεων. Μάλιστα, η εικόνα θα βελ­τιω­θεί αφού πλέον οι συμ­βά­σεις στο πλαίσιο των δράσεων θα είναι ετήσιες και όχι εξά­μη­νες, όπως έως τώρα.

Προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα

Από την πλευρά του, ο υπουρ­γός Παι­δείας κ. Κώστας Γαβρό­γλου ανα­φέρ­θηκε στο θέμα της αξιο­κρα­τίας και δια­φά­νειας στην επιλογή χρη­μα­το­δο­τού­με­νων προ­γραμ­μά­των. «Eχει μεγάλη σημασία η καθιέ­ρωση μιας κουλ­τού­ρας ότι όποιος “δικός μας” δεν είναι απα­ραί­τητα καλύ­τε­ρος, επειδή είναι δικός μας. Και αυτή είναι μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα που καθιε­ρώ­νε­ται στον χώρο της έρευνας και στον χώρο των αξιο­λο­γή­σεων». Από την άλλη χαρα­κτή­ρισε «υπερ­βο­λικό ζήλο» της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ την απόλυτη σύνδεση της εκπαί­δευ­σης με την αγορά εργα­σίας. «Η εκπαί­δευση έχει στόχο και ρόλο παι­δευ­τικό, πολι­τι­στικό, αλλά και ανά­πτυ­ξης δεξιο­τή­των που δεν μπορεί να είναι μονο­σή­μα­ντες. Είναι αλήθεια ότι η νέα γενιά μπορεί να χρεια­στεί να αλλάξει πολλά περι­βάλ­λο­ντα εργα­σίας. Aρα, χρειά­ζε­ται προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα που επι­τυγ­χά­νε­ται μέσα από τη γενι­κό­τερη παιδεία», είπε.

πηγή kathimerini.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ