Παγκόσμια Ημέρα Υγείας: Ας μιλήσουμε για την κατάθλιψη, λέει ο ΠΟΥ-Πάνω από 500 χιλιάδες οι Έλληνες ασθενείς

Η κα­τά­θλι­ψη απο­τε­λεί κύρια αιτία νο­ση­ρό­τη­τας και ανα­πη­ρί­ας, πα­γκο­σμί­ως, καθώς σύμ­φω­να με πρό­σφα­τα επι­δη­μιο­λο­γι­κά στοι­χεία του Πα­γκό­σμιου Ορ­γα­νι­σμού Υγεί­ας (ΠΟΥ) πάνω από 300 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα ζουν με κα­τά­θλι­ψη, αφού το διά­στη­μα 2005-2015 η ψυ­χι­κή νόσος κα­τέ­γρα­ψε αύ­ξη­ση κατά 18%.

Στην Ελ­λά­δα, σύμ­φω­να με στοι­χεία τα οποία συ­ζη­τή­θη­καν στο πλαί­σιο 2ου Συ­νε­δρί­ου Ψυ­χι­κής Υγεί­ας που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε το 2016, κα­τα­γρά­φε­ται ανη­συ­χη­τι­κή αύ­ξη­ση των πε­ρι­στα­τι­κών κα­τά­θλι­ψης κατά την πε­ρί­ο­δο της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, ιδιαί­τε­ρα εξαι­τί­ας χρεών και απει­λών κα­τα­σχέ­σε­ων οι­κί­ας.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, το 2015, οι ασθε­νείς με κα­τά­θλι­ψη στην Ελ­λά­δα εκτι­μά­ται ότι ξε­πέ­ρα­σαν τους 500.000. Πα­ράλ­λη­λα, ιδιαί­τε­ρος προ­βλη­μα­τι­σμός προ­κύ­πτει από την ρα­γδαία αύ­ξη­ση των αυ­το­κτο­νιών (κατά 35%)

Συ­γκλί­σεις

«Αν δεν σας αρέ­σει η κα­τά­στα­ση στην Ελ­λά­δα να πάτε στη χώρα μου, στη Ρου­μα­νία, να δείτε εκεί πώς ζουν οι άν­θρω­ποι» , είπε η Ρου­μά­να Ευ­ρω­παία Επί­τρο­πος, απευ­θυ­νό­με­νη στην πρώην Πρό­ε­δρο της Βου­λής κυρία Κων­στα­ντο­πού­λου. Κα­τα­λα­βαί­νω, πως δεν είναι εύ­κο­λο να μη χά­σεις την ψυ­χραι­μία σου, όταν έχεις απέ­να­ντί σου την κυρία Κων­στα­ντο­πού­λου να ωρύ­ε­ται. Και είναι η μόνη δι­καιο­λο­γία για το φάουλ της κυ­ρί­ας Κρέ­το­ου. Στην ευ­ρω­ζώ­νη,  δεν μπήκε η χώρα για να γί­νου­με Ρου­μα­νία. Θυ­μό­μα­στε πολύ καλά τον κ. Ση­μί­τη που έλεγε ότι θα συ­γκλί­νου­με με τις άλλες  χώρες της Ευ­ρω­ζώ­νης και  πως  δεν εν­νο­ού­σε  τις πλέον εξα­θλιω­μέ­νες…

……………………………………………………………………………..

ενώ από το 2012 και μετά τα πο­σο­στά των ακού­σιων νο­ση­λειών (κα­τό­πιν ει­σαγ­γε­λι­κής πα­ραγ­γε­λί­ας) αυ­ξά­νο­νται ρα­γδαία, φτά­νο­ντας από 56,6% το 2012 σε 74,5% το 2014.

«Οι αριθ­μοί αυτοί θα πρέ­πει να αφυ­πνί­σουν όλες τις χώρες ώστε να ξα­να­σκε­φτούν τις πο­λι­τι­κές τους σε ότι αφορά την Ψυ­χι­κή Υγεία και την αντι­με­τώ­πι­σή της με την προ­σο­χή και αμε­σό­τη­τα που επι­βάλ­λε­ται», το­νί­ζει η γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια του ΠΟΥ Δρ Μάρ­γκα­ρετ Τσαν.

Σύμ­φω­να με τον ΠΟΥ, η κα­τά­θλι­ψη χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από εμ­μέ­νου­σα θλίψη και απώ­λεια εν­δια­φέ­ρο­ντος για απλά κα­θη­με­ρι­νά γε­γο­νό­τα και συ­νο­δεύ­ε­ται από ανι­κα­νό­τη­τα για τη διεκ­πε­ραί­ω­ση απλών δρα­στη­ριο­τή­των για 14 ή πε­ρισ­σό­τε­ρες συ­νε­χείς ημέ­ρες. Επι­πλέ­ον οι ασθε­νείς με κα­τά­θλι­ψη έχουν μειω­μέ­νη όρεξη, κοι­μού­νται πολύ ή λίγο, δυ­σκο­λεύ­ο­νται να συ­γκε­ντρω­θούν, είναι νω­χε­λι­κοί, ανα­πο­φά­σι­στοι, ανή­συ­χοι, νιώ­θουν ενοχή, απελ­πι­σία και υπο­φέ­ρουν από αυ­το­κτο­νι­κό ιδε­α­σμό. Από διε­θνή στοι­χεία προ­κύ­πτει ότι, κάθε χρόνο κα­τα­γρά­φο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρες από 1.000.000 αυ­το­κτο­νί­ες πα­γκο­σμί­ως, μια αυ­το­κτο­νία πραγ­μα­το­ποιεί­ται κάθε 20 δευ­τε­ρό­λε­πτα ενώ μια από­πει­ρα πραγ­μα­το­ποιεί­ται κάθε δευ­τε­ρό­λε­πτο.

Όμως, η κα­τά­θλι­ψη σχε­τί­ζε­ται άμεσα και με άλλες δια­τα­ρα­χές και ασθέ­νειες, καθώς αυ­ξά­νει τον κίν­δυ­νο κα­τά­χρη­σης ου­σιών και πα­θή­σε­ων, όπως ο δια­βή­της και η καρ­δια­κή νόσος, αλλά και το αντί­στρο­φο. Επί­σης, η κα­τά­θλι­ψη είναι ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας αυ­το­κτο­νί­ας, η οποία γί­νε­ται αιτία θα­νά­του εκα­το­ντά­δων αν­θρώ­πων κάθε χρόνο. «Η κα­λύ­τε­ρη κα­τα­νό­η­ση της κα­τά­θλι­ψης και του τρό­που που μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί είναι μόνο η αρχή. Πρέ­πει να δο­μή­σου­με υπη­ρε­σί­ες Ψυ­χι­κής Υγεί­ας προ­σβά­σι­μες σε όλους, ακόμα και στους πιο απο­μο­νω­μέ­νους πλη­θυ­σμούς του πλα­νή­τη», επι­ση­μαί­νει ο Δρ Σέχαρ Σα­ξέ­να, διευ­θυ­ντής του Τμή­μα­τος Ψυ­χι­κής Υγεί­ας και Κα­τά­χρη­σης Ου­σιών του ΠΟΥ.

Η ελ­λι­πής υπο­στή­ρι­ξη των αν­θρώ­πων με ψυ­χι­κές νό­σους συν­δυα­στι­κά με τον φόβο του κοι­νω­νι­κού στιγ­μα­τι­σμού τους εμπο­δί­ζει να ανα­ζη­τή­σουν τη θε­ρα­πεία που χρειά­ζο­νται για να ζή­σουν μια υγιή και πα­ρα­γω­γή ζωή.

Με αφορ­μή την Πα­γκό­σμια Ημέρα Υγεί­ας, στις 7 Απρι­λί­ου, φέτος ο Πα­γκό­σμιος Ορ­γα­νι­σμός Υγεί­ας θέτει την κα­τά­θλι­ψη στο επί­κε­ντρο της συ­ζή­τη­σης με κε­ντρι­κό σύν­θη­μα «Ας μι­λή­σου­με για την κα­τά­θλι­ψη», με στόχο πε­ρισ­σό­τε­ροι πά­σχο­ντες, ανά τον κόσμο, να ανα­ζη­τή­σουν και να λά­βουν βο­ή­θεια.

Πρώ­τος στό­χος της ενη­με­ρω­τι­κής εκ­στρα­τεί­ας του ΠΟΥ είναι να αντι­με­τω­πι­στεί η προ­κα­τά­λη­ψη και οι δια­κρί­σεις. «Το στίγ­μα που σχε­τί­ζε­ται με τις ψυ­χι­κές πα­θή­σεις είναι ο λόγος που απο­φα­σί­σα­με να δώ­σου­με στην κα­μπά­νια το τίτλο “Ας μι­λή­σου­με για την κα­τά­θλι­ψη”. Για αυτό που ζει με την κα­τά­θλι­ψη, το να μι­λή­σει σε κά­ποιον που εμπι­στεύ­ε­ται είναι συχνά το πρώτο βήμα προς τη θε­ρα­πεία και την ανάρ­ρω­ση», εξη­γεί ο Δρ Σα­ξέ­να.

Η ενη­με­ρω­τι­κή κα­μπά­νια ανα­δει­κνύ­ει επί­σης την ανά­γκη επεν­δύ­σε­ων στην αντι­με­τώ­πι­ση των ψυ­χι­κών πα­θή­σε­ων, καθώς σε πολ­λές χώρες κα­τα­γρά­φε­ται  απου­σία ή ανε­πάρ­κεια υπο­στη­ρι­κτι­κών μη­χα­νι­σμών για τους ψυ­χι­κά πά­σχο­ντες. Ακόμα και στις πλού­σιες χώρες, σχε­δόν το 50% των αν­θρώ­πων με κα­τά­θλι­ψη δεν υπο­βάλ­λο­νται σε θε­ρα­πεία. Κατά μέσο όρο μόνο το 3% των κρα­τι­κών δα­πα­νών υγεί­ας επεν­δύ­ε­ται στην Ψυ­χι­κή Υγεία, με το πο­σο­στό να είναι κάτω του 1% στις φτω­χές χώρες και να αγ­γί­ζει το 5% στις πλού­σιες. Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις του ΠΟΥ για κάθε 1 επι­πλέ­ον δο­λά­ριο που επεν­δύ­ε­ται στην θε­ρα­πεία της κα­τά­θλι­ψης και του άγ­χους εξοι­κο­νο­μού­νται 4 δο­λά­ρια για κα­λύ­τε­ρη υγεία και ικα­νό­τη­τα προς ερ­γα­σία.

Η θε­ρα­πεία της κα­τά­θλι­ψης πε­ρι­λαμ­βά­νει ψυ­χο­θε­ρα­πεία ή αντι­κα­τα­θλι­πτι­κή φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή ή συν­δυα­σμό των δύο. Πάνω από 90 χώρες έχουν ήδη σχε­διά­σει ή υλο­ποιούν προ­γράμ­μα­τα που πα­ρέ­χουν θε­ρα­πεία της κα­τά­θλι­ψης και άλλων ψυ­χι­κών δια­τα­ρα­χών βάσει του Ει­δι­κού Οδη­γού του ΠΟΥ, δε­δο­μέ­νου ότι η μη ανά­λη­ψη δρά­σης απο­δει­κνύ­ε­ται πιο δα­πα­νη­ρή.

Σύμ­φω­να με με­λέ­τη του ΠΟΥ, που υπο­λό­γι­σε το κό­στος και τα απο­τε­λέ­σμα­τα υγεί­ας σε 36 χώρες, όλων των ει­σο­δη­μα­τι­κών επι­πέ­δων, για το διά­στη­μα 20016-2030, τα χα­μη­λά επί­πε­δα διά­γνω­σης και πρό­σβα­σης στη θε­ρα­πεία για την κα­τά­θλι­ψη και το άγχος, θα συ­ντε­λέ­σουν σε μια πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μι­κή απώ­λεια της τάξης του 1 τρι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ου δο­λα­ρί­ων, ετη­σί­ως. Και οι απώ­λειες αυτές αφο­ρούν τις οι­κο­γέ­νειες, τους ερ­γο­δό­τες και τις κυ­βερ­νή­σεις. Το οι­κο­γε­νεια­κό ει­σό­δη­μα μειώ­νε­ται όταν ο ασθε­νής δεν μπο­ρεί να ερ­γα­στεί. Οι ερ­γο­δό­τες χά­νουν όταν οι ερ­γα­ζό­με­νοι γί­νο­νται λι­γό­τε­ρο πα­ρα­γω­γι­κοί και δεν μπο­ρούν να ερ­γα­στούν. Οι κυ­βερ­νή­σεις ανα­γκά­ζο­νται να επεν­δύ­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα στην υγεία για την υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη των πα­σχό­ντων.

Το ΒΗΜΑ