• Στο επίκεντρο οι κατηγορίες για εισαγωγή προϊόντων που φέρουν αλλότριο σήμα και αποδοχή προϊόντων εγκλήματος, με κρίσιμη δικονομική παρέμβαση της υπεράσπισης για την αποβολή της πολιτικής αγωγής
Με αθωωτική κρίση για γνωστό έμπορο της Ρόδου ολοκληρώθηκε η δικαστική αξιολόγηση υπόθεσης που αφορούσε εισαγωγή προϊόντων ωρολογοποιίας τα οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, έφεραν απομιμητικό σήμα εταιρείας του εξωτερικού. Η υπόθεση, με αναφορά σε γεγονότα που τοποθετούνται χρονικά την 13 Αυγούστου 2021, ανέδειξε τόσο την ουσία των αποδιδόμενων πράξεων όσο και κομβικά ζητήματα διαδικασίας, καθώς η υπεράσπιση προέβαλε ένσταση που έγινε δεκτή και οδήγησε σε αποβολή της πολιτικής αγωγής.
Ο κατηγορούμενος, κάτοικος Ρόδου, διατηρεί κατάστημα εμπορίας κοσμημάτων στη Ρόδο. Η υπόθεση συνδέθηκε με έλεγχο που διενεργήθηκε από υπαλλήλους του Τελωνείου του Αερολιμένα Αθηνών, κατά τον οποίο αποδόθηκε ότι εισήχθησαν από το Χονγκ Κονγκ στην Ελλάδα προϊόντα ωρολογοποιίας που έφεραν λεκτικά και απεικονιστικά στοιχεία τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως απομιμητικό σήμα εταιρείας με την επωνυμία «Daniel Wellington ΑΒ».
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το σύνολο των ειδών που αποτέλεσαν την αιχμή της υπόθεσης αφορούσε 29 ρολόγια, 29 κουτιά συσκευασίας και 29 τσάντες, τα οποία έφεραν παρανόμως το επίμαχο σήμα που, κατά την περιγραφή της δικογραφίας, προστατεύεται από τη σχετική νομοθεσία περί εμπορικών σημάτων.
Στο ίδιο πλαίσιο αναφερόταν ότι η ζημία που αποδόθηκε στην εγκαλούσα εταιρεία αποτιμήθηκε στο ποσό των 4.350 ευρώ. Η δικογραφική προσέγγιση συνέδεε επίσης την υπόθεση με την έννοια της εμπορικής κλίμακας, λόγω της επαγγελματικής δραστηριότητας του κατηγορουμένου σε κατάστημα πώλησης κοσμημάτων και ρολογιών.
Το δεύτερο σκέλος των αποδιδόμενων πράξεων αφορούσε την αποδοχή στην κατοχή πραγμάτων που, κατά το κατηγορητήριο, προήλθαν από αξιόποινη πράξη. Η περιγραφή συνέδεε τα ίδια προϊόντα ωρολογοποιίας και τα συναφή είδη συσκευασίας με προέλευση από αξιόποινη πράξη που αναφερόταν ως κατάρτιση πλαστών εγγράφων.
Κεντρικό σημείο της υπερασπιστικής στρατηγικής αποτέλεσε ένσταση αποβολής της πολιτικής αγωγής, την οποία προέβαλαν οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη. Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν, από τα προσκομιζόμενα εταιρικά έγγραφα προέκυπτε ότι η εταιρεία δεσμεύεται με συνδυασμό υπογραφών 2 προσώπων. Η υπεράσπιση ανέδειξε ότι το πληρεξούσιο έφερε μόνο 1 υπογραφή, χωρίς να προκύπτει αυτοτελές δικαίωμα εκπροσώπησης του υπογράφοντος.
Με αυτό το σκεπτικό, υποστηρίχθηκε ότι δεν αποδεικνύεται πως το πληρεξούσιο είχε δοθεί από νόμιμα εξουσιοδοτημένο όργανο της εταιρείας, άρα η πολιτική αγωγή δεν στηριζόταν σε επαρκή νομιμοποίηση για να παρασταθεί. Το αίτημα, έγινε δεκτό και η πολιτική αγωγή αποβλήθηκε, εξέλιξη που στην πράξη απομάκρυνε από τη διαδικασία το σκέλος της παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας από την πλευρά της εγκαλούσας εταιρείας.
Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι τα δεσμευθέντα προϊόντα ήταν απομιμήσεις και υποστήριξε ότι δραστηριοποιείται επί πολλά χρόνια στον χώρο των κοσμημάτων και των ρολογιών, στο πλαίσιο μικρής επιχείρησης στη Ρόδο με κεντρικό κατάστημα και υποκατάστημα, με ιστορικό λειτουργίας 70 ετών. Κατά τον ίδιο, τα προϊόντα εισήχθησαν με την πεποίθηση ότι είναι γνήσια, παλαιότερης κολεξιόν και προορίζονταν για πώληση σε χαμηλότερες τιμές λόγω στοκ. Ανέφερε ότι η παραγγελία έγινε ηλεκτρονικά σε διαδικτυακό ιστότοπο, με προϋπόθεση τη γνησιότητα, και ότι δεν θα διέθετε προϊόντα στο κατάστημά του εάν διαπίστωνε μη αυθεντικότητα, επικαλούμενος τη σταθερή πελατεία και τη μακρά πορεία της επιχείρησης. Παράλληλα, τόνισε ότι υπάρχουν τιμολόγια και παραστατικά εισαγωγής, ότι καταβλήθηκαν φόροι τελωνείου και αναλογών ΦΠΑ, ενώ εξέφρασε επιφυλάξεις για το πώς σχηματίστηκε κρίση περί μη γνησιότητας, κάνοντας αναφορά σε εκτίμηση που, κατά τους ισχυρισμούς του, στηρίχθηκε σε ασπρόμαυρη φωτογραφία χωρίς ουσιώδη στοιχεία. Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι για την πράξη της αποδοχής προϊόντων εγκλήματος δεν στοιχειοθετείται δόλος, καθώς παρέμεινε σταθερός στη θέση ότι τα προϊόντα αγοράστηκαν ως γνήσια.
