Υπάρχει η πολιτική βούληση για ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Ιαλυσού

Μία ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, προ­κά­λεσε την παρέμ­βαση της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού, ανα­φο­ρικά με την κατά­σταση στην οποία βρί­σκε­ται εδώ και δεκα­ε­τίες, ο αρχαιο­λο­γι­κός χώρος στην Πλατεία Απο­στο­λίδη.

Η εικόνα που παρου­σιά­ζει μέχρι σήμερα δεν κολα­κεύει καθόλου την περιοχή και βέβαια, εμφα­νί­ζει στοι­χεία εγκα­τά­λει­ψης –αν και είναι περι­φραγ­μέ­νος χώρος.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, αν και υπάρχει έτοιμη μελέτη, το έργο της ανά­δει­ξης του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου δεν έχει προ­χω­ρή­σει. Την μελέτη έχει εκπο­νή­σει ο μηχα­νι­κός κ. Νικήτας Χατζη­μι­χά­λης και ανα­μέ­νε­ται η έγκριση από την αρχαιο­λο­γία.

Ωστόσο, πρέπει να βρεθεί ο φορέας χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Όπως ανέ­φε­ραν πηγές στην «δημο­κρα­τική», ο περι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, έχει εκφρά­σει στο παρελ­θόν την πρόθεση να το χρη­μα­το­δο­τή­σει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου –αν και η αρμο­διό­τητα ανήκει στον Δήμο Ρόδου.

Υπάρχει όμως η πολι­τική βούληση να προ­χω­ρή­σει το έργο με χρη­μα­το­δό­τηση της ΠΝΑι.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, ανέρ­χε­ται σε 300.000 ευρώ περίπου.

Οι φωτο­γρα­φίες που δημο­σιεύ­ουμε σήμερα, είναι από ευρή­ματα που χρο­νο­λο­γού­νται 4.000 χρόνια π.Χ. και σήμερα, φυλάσ­σο­νται στο Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο στην Ρόδο.

Όπως φαί­νε­ται και στην μακέτα, με την αξιο­ποί­ησή του, ο χώρος θα γίνει επι­σκέ­ψι­μος, με τα ευρή­ματα τα οποία θα εκτί­θε­νται εκεί.

ΙΑΛΥΣΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΑ 4.000 ΕΤΩΝ-

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σύμφωνα με σχετικό άρθρο, η (τότε) ανα­σκαφή της Ιαλυσού απο­κα­λύ­πτει μυστικά… αιώνων.

Είναι προ­φα­νές ότι η Ιαλυσός υπήρξε πόλη-σταθμός όχι μόνο για το νησί της Ρόδου, αλλά και για τις θαλάσ­σιες επι­κοι­νω­νίες από και προς την Ανα­το­λική Μεσό­γειο, την Κρήτη, την Αίγυπτο και όλους εκεί­νους τους μακρι­νούς προ­ο­ρι­σμούς που περι­γρά­φο­νται σε περι­η­γη­τι­κές μαρ­τυ­ρίες.

Εξαι­ρε­τι­κής τέχνης και τεχνι­κής τοι­χο­γρα­φίες, αλλά και σπίτια που παρα­πέ­μπουν στην αρχι­τε­κτο­νική των Μινω­ι­τών, έχουν προ­κα­λέ­σει το ενδια­φέ­ρον της διε­θνούς επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας, ανα­τρέ­πο­ντας δεδο­μένα στην πολυ­κύ­μα­ντη δια­δρομή του προϊ­στο­ρι­κού Αιγαίου.

Η μια έκπληξη δια­δέ­χε­ται την άλλη και το κάθε εύρημα που βλέπει το φως είναι σημα­ντι­κό­τερο από το προη­γού­μενο. Καλά κρυμ­μένα μυστικά αιώνων, σαν δώρα ανε­πί­δοτα μέχρι σήμερα, αφήνουν ακόμη και τους ειδι­κούς άφωνους. Μόλις οκτώ χιλιό­με­τρα έξω από την πόλη της Ρόδου, τα αρχι­τε­κτο­νικά λείψανα όχι μόνο επι­βε­βαιώ­νουν, αλλά και ενι­σχύ­ουν αυτό που ήταν γνωστό στους επι­στη­μο­νι­κούς κύκλους: ότι ο οικι­σμός της Ιαλυσού, από τους πλέον σημαί­νο­ντες στον χάρτη του προϊ­στο­ρι­κού Αιγαίου, γνώρισε μεγάλη ακμή λίγο πριν από την έκρηξη του ηφαι­στείου της Θήρας γύρω στο 1630 π.Χ. σύμφωνα με τις νέες χρο­νο­λο­γή­σεις, παράλ­ληλα με εκείνον δηλαδή του Ακρω­τη­ρίου της Θήρας και την Κρήτη της νεο­α­να­κτο­ρι­κής περιό­δου.

Η Ιαλυσός υπήρξε μια εύρωστη πόλη στις αρχές της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, ο ρόλος της οποίας τονί­στηκε ιδιαί­τερα το 1950 με το εκτενές άρθρο του Σουηδού αρχαιο­λό­γου Α. Furumark, ύστερα από την πρώτη ανα­σκα­φική έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στην περιοχή, κατά την περίοδο του Μεσο­πο­λέ­μου, από τον Ιταλό G. Monaco. Ωστόσο, τα νέα ευρή­ματα απο­κα­λύ­πτουν αφενός την επι­βλη­τι­κό­τητα των κτηρίων της πόλης, αφε­τέ­ρου το μεγάλο της μέγεθος, καθώς ξεπερνά σε έκταση τα 180.000 τ.μ. πράγμα σπάνιο για την πολε­ο­δο­μία του προϊ­στο­ρι­κού Αιγαίου.

Η ευμά­ρεια των κατοί­κων της αντι­κα­το­πτρί­ζε­ται τόσο στα αντι­κεί­μενα που συν­θέ­τουν την νέα Προϊ­στο­ρική Συλλογή του Αρχαιο­λο­γι­κού Μου­σείου Ρόδου όσο και στην αρχι­τε­κτο­νική που ακο­λού­θη­σαν μιμού­με­νοι, σχεδόν κατ’ απόλυτο τρόπο, την ανα­κτο­ρική αρχι­τε­κτο­νική των Μινω­ι­τών. «Εντυ­πω­σιακό για την κοι­νω­νία της εποχής είναι το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα σπίτια έφεραν λαμπρό τοι­χο­γρα­φικό διά­κο­σμο υψηλής τέχνης και αισθη­τι­κής που θυμίζει τις περί­φη­μες τοι­χο­γρα­φίες του Ακρω­τη­ρίου της Θήρας» -επισημαίνει η αρχαιο­λό­γος της ΚΒ’ Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των και επι­κε­φα­λής της ανα­σκα­φής κ. Τούλα Μαρ­κέ­του, προ­σθέ­το­ντας ότι «περί­τε­χνοι ρόδακες, σπείρες, καλα­μοειδή, κρι­νά­κια, πάπυροι, τμήματα από ανθρώ­πι­νες μορφές διπλός πέλεκυς με ιερό κόσμο, τοπία Νείλου κ.ά. δια­κο­σμού­σαν τους τοίχους των ευρύ­χω­ρων σπιτιών της προϊ­στο­ρι­κής πόλης, ενώ υπήρχαν και γραπτά στικτά δάπεδα από κονίαμα σε κυανό, πορ­το­καλί ή μελανό βάθος».

Οι ισχυροί τοίχοι των οικο­δο­μη­μά­των, πολλοί από τους οποίους είχαν ισόδομη πρόσοψη, φαί­νε­ται οτι στή­ρι­ζαν και δεύτερο όροφο, ενώ σε πολλά σπίτια υπήρχαν πολύ­θυρα όπως αυτά που βρέ­θη­καν στα μινωικά ανά­κτορα και στις πολυ­τε­λείς οικίες της Θήρας.

Το βορειό­τερο τμήμα του προϊ­στο­ρι­κού οικι­σμού, όπου δια­τη­ρού­νται όλες οι φάσεις κατοί­κη­σης από τη Μέση Εποχή του Χαλκού έως την ορι­στική εγκα­τά­λειψή του στους μυκη­ναϊ­κούς χρόνους, το βρί­σκουμε σήμερα σχεδόν ανέπαφο, 73 χρόνια μετά την πρώτη ανα­σκαφή των Ιταλών αρχαιο­λό­γων. Το εν λόγω τμήμα έχει χαρα­κτη­ρι­στεί αρχαιο­λο­γι­κός χώρος και, όταν ολο­κλη­ρω­θούν οι απαλ­λο­τριώ­σεις που εκκρε­μούν, είναι σίγουρο ότι θα απο­τε­λέ­σει έναν από τους σπου­δαιό­τε­ρους μνη­μεια­κούς τόπους του Αιγαίου, αντί­στοιχο με το Ακρω­τήρι της Θήρας, τη Φυλο­κωπή της Μήλου, την Αγία Ειρήνη της Κέας, αλλά και τη Μίλητο των μικρα­σια­τι­κών ακτών.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Σήμερα, οι περισ­σό­τε­ρες ανα­σκα­φές διε­ξά­γο­νται ανάμεσα σε σύγ­χρο­νες οικο­δο­μές, στο υπό­λοιπο τμήμα του προϊ­στο­ρι­κού οικι­σμού στον νότιο και νοτιο­δυ­τικό τομέα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου. Ακριβώς εκεί, μόλις προ ημερών, ήρθε στο φως τμήμα μνη­μειώ­δους κτηρίου της Μέσης Εποχής του Χαλκού με τοι­χο­γρα­φίες και θαυ­μά­σια γραπτά δάπεδα.

«Τα νέα ευρή­ματα μαρ­τυ­ρούν ότι η Ιαλυσός ήταν ίσως η σημα­ντι­κό­τερη πόλη της Μέσης Εποχής του Χαλκού στο Αιγαίο. Εδώ μάλιστα βρέθηκε και ένα από τα αρχαιό­τερα πολύ­θυρα της προϊ­στο­ρι­κής περιό­δου. Πάντως, το μονα­δικό πρώιμο πολύ­θυρο που είχαμε μέχρι σήμερα και ήταν στη συνοι­κία Mu, στα Μάλια της Κρήτης, είναι λιγό­τερο προηγ­μένο τεχνικά από αυτό της Ιαλυσού. Όπερ σημαί­νει ότι το πολύ­θυρο της Ιαλυσού, με τις υψηλές λίθινες πελε­κη­τές βάσεις των παρα­στά­δων των θυρών – των Μαλίων έχει ξύλινες βάσεις παρα­στά­δων και τα μεγάλα μονο­λι­θικά κατώ­φλια ανάμεσά τους, απο­τε­λεί το αρχαιό­τερο γνωστό παρά­δειγμα Αιγαίου», υπο­στη­ρί­ζει η κ. Μαρ­κέ­του, για να κατα­λή­ξει λέγο­ντας ότι ‘τα πολύ­θυρα απο­τε­λούν τα πλέον εμβλη­μα­τικά στοι­χεία της υστε­ρο­μι­νω­ι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής των νέων ανα­κτό­ρων και του Ακρω­τη­ρίου της Θήρας. Η τόσο πρώιμη και εξε­λιγ­μένη παρου­σία τους στη Ρόδο απο­τε­λεί μεγάλη έκπληξη».

(Culture Αρχαιο­λο­γία – με πλη­ρο­φο­ρίες από το 2009 της Αλε­ξάν­δρας Ράπτη)