Όχι οι ζωντανοί

Πριν λίγες μέρες κοι­τά­ξα­με με συ­μπά­θεια τους Τούρ­κους που έχτι­ζαν μέ­γα­ρα πάνω στην άμμο και θρη­νού­σαν τους νε­κρούς τους, μέχρι που εί­δα­με τη δική μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.  Μετά από δε­κα­ε­τί­ες ”εκ­συγ­χρο­νι­σμού” μια ντου­ζί­να υπουρ­γούς (Χρή­στος Βε­ρε­λής, Μι­χά­λης Λιά­πης, Κω­στής Χα­τζη­δά­κης, Ευ­ρι­πί­δης Στυ­λια­νί­δης, Δη­μή­τρης Ρέπας, Γιώρ­γος Στα­θά­κης, Χρή­στος Σπίρ­τζης, Κώ­στας Αχ. Κα­ρα­μαν­λής) και κά­μπο­σα δις ευρώ για τον ΟΣΕ, η κί­νη­ση γί­νε­ται με τε­φτέ­ρια.  Όποιος από μας ξε­χά­σει και αυτή τη φορά είναι άξιος της μοί­ρας του. «Κα­λό­τυ­χοι είναι οι νε­κροί, που λη­σμο­νά­νε την πίκρα της ζωής» έγρα­φε ο Λο­ρέν­τζος Μα­βί­λης. Όχι οι ζω­ντα­νοί. Η τε­λευ­ταία πράξη της τρα­γω­δί­ας σή­με­ρα, λένε στα κα­νά­λια. ΌΧΙ! Η τε­λευ­ταία πράξη θα γρα­φτεί όταν ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ οι ένο­χοι θα τι­μω­ρη­θούν, θα μπουν φυ­λα­κή και θα χά­σουν δια πα­ντός τα οφί­τσια που τους έδω­σαν την δυ­να­τό­τη­τα για αυτό το έγκλη­μα. ΌΧΙ! Αυτήν την φορά τότε και μόνο τότε θα γρα­φτεί η τε­λευ­ταία πράξη της τρα­γω­δί­ας. Για να μπο­ρέ­σου­με όλοι να νιώ­σου­με ότι δεν εί­μα­στε ανα­λώ­σι­μοι.