Μήνυμα Μίκας Ιατρίδη για την 7η Μαρτίου

Τα μηνύ­ματα από την ιστο­ρική πορεία της Δωδε­κα­νή­σου μέσα στο χρόνο είναι δια­χρο­νικά.

Η Δωδε­κά­νη­σος δέθηκε σαν τελευ­ταίος κρίκος στην αλυσίδα της εθνικής ολο­κλή­ρω­σης, που ξεκί­νησε από τη σύσταση του νεο­ελ­λη­νι­κού κράτους με την πρώτη συνο­ριακή οριο­θέ­τηση το 1833 και ανα­πό­σπα­στο πλέον κομμάτι της Ελλάδας, ακο­λου­θεί την πορεία του ελλη­νι­σμού.

Η επέ­τειος αυτή μας υπεν­θυ­μί­ζει την αξία της μνήμης. Τιμούμε σήμερα τους ανθρώ­πους που αγω­νί­στη­καν για την Ένωση με την Ελλάδα, τους άνδρες και τις γυναί­κες που δεν έχασαν ποτέ την πίστη τους και πάλεψαν με όλα τα μέσα για να συμβεί το δίκαιο και το λογικό. Η Ένωση με την μητέρα πατρίδα.

Με την ιδιαι­τε­ρό­τητα της νησιω­τι­κό­τη­τας να μας επη­ρε­ά­ζει, να μας πλάθει και να μας προσ­διο­ρί­ζει, εμείς οι Δωδε­κα­νή­σιες και οι Δωδε­κα­νή­σιοι, ανα­πτύ­ξαμε τον πολι­τι­σμό μας, δου­λέ­ψαμε σκληρά σε δύσκο­λες συν­θή­κες και κατα­φέ­ραμε να οδη­γή­σουμε τα Δωδε­κά­νησα μας στο δρόμο της ανά­πτυ­ξης.

Οι Δωδε­κα­νή­σιοι είμαστε περή­φα­νοι για τα νησιά μας, για τον τόπο μας. Είμαστε τα σύνορα της Ελλάδας μας.

Σήμερα τιμάμε τους προ­γό­νους μας, τους ήρωες μας. Την ίδια στιγμή, όμως, συγκλο­νι­σμέ­νοι, στε­κό­μα­στε με σεβασμό απέ­να­ντι στους συναν­θρώ­πους μας που έχασαν τη ζωή τους στην ανεί­πωτη τρα­γω­δία στα Τέμπη και συμπα­ρα­στε­κό­μα­στε στο βαθύ­τατο πένθος των οικο­γε­νειών τους.