Υγειονομικοί έλεγχοι εν όψει της Σαρακοστής – Τι να προσέχουν οι καταναλωτές

Εντα­τι­κούς ελέγ­χους και διε­ρευ­νη­τι­κές δειγ­μα­το­λη­ψίες σε όλα τα σημεία παρα­γω­γής, τυπο­ποί­η­σης και εμπο­ρίας τρο­φί­μων που την περίοδο της Σαρα­κο­στής, παρου­σιά­ζουν αυξη­μένη ζήτηση, πραγ­μα­το­ποιεί η Διεύ­θυνση Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας και Κτη­νια­τρι­κής της Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Πειραιά, με στόχο την δια­σφά­λιση της δημό­σιας υγείας και την προ­στα­σία του κατα­να­λωτή.

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με ανα­κοί­νωση από το Γραφείο Τύπου της Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Πειραιά, η Διεύ­θυνση Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας και Κτη­νια­τρι­κής Πειραιά εφιστά την προσοχή των κατα­να­λω­τών στα παρα­κάτω:

Όταν αγο­ρά­ζουμε κεφα­λό­ποδα δηλαδή χτα­πό­δια, καλα­μά­ρια, σουπιές, θράψαλα κλπ τα βρί­σκουμε στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κατε­ψυγ­μένα.

Για τα νωπά πρέπει να προ­σέ­χουμε:

Η οσμή θα πρέπει να είναι η οσμή της θάλασ­σας και όχι οσμή αμμω­νίας ή οποια­δή­ποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν.

Η επι­φά­νεια του σώματος θα πρέπει να είναι υγρή και γυα­λι­στερή.

Τα πλο­κά­μια – βεντού­ζες θα πρέπει να είναι ανθε­κτικά στο τρά­βηγμα.

Η σάρκα θα πρέπει να είναι συμπα­γής, ελα­στική και γυα­λι­στερή.

Τα μάτια θα πρέπει να είναι γυα­λι­στερά, ζωηρά και χωρίς κηλίδες.

Συχνό­τερη αλλοί­ωση ο ροζ χρω­μα­τι­σμός της επι­φά­νειας της σάρκας τους

Για τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ότι όταν πωλού­νται να δια­τί­θε­νται χωρίς παρα­μορ­φώ­σεις και με ένα απαλό στρώμα πάγου επάνω τους. Όταν γίνεται απόψυξη το κατε­ψυγ­μένο πρέπει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Για τα δίθυρα οστρα­κοειδή δηλαδή μύδια, στρεί­δια, κυδώνια, γυα­λι­στε­ρές, αχι­βά­δες, χτένια κλπ, εφόσον πωλού­νται με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά.

Το κέλυφος θα πρέπει να είναι κλειστό και να ανοίγει πολύ δύσκολα, ή αν είναι μερικώς ανοιχτό με την ελά­χι­στη πίεση πάνω του, αυτό να κλείνει μόνο του ερμη­τικά.

Το περιε­χό­μενο πρέπει να είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.

Η σάρκα πρέπει να είναι υγρή, δυνατά προ­σκολ­λη­μένη στο κέλυφος (συστολή του σώματος με τσί­μπημα καρ­φί­τσας ή στα­γό­νων λεμο­νιού).

Για τα μαλα­κό­στρακα δηλαδή γαρίδες, καρα­βί­δες, αστακοί, καβού­ρια κλπ

Η οσμή να είναι η ευχά­ρι­στη οσμή της θάλασ­σας.

Τα πόδια τους να είναι σκληρά και στερεά κολ­λη­μένα στο σώμα.

Η μεμ­βράνη του θώρακα να είναι τεντω­μένη, ανθε­κτική και δια­φα­νής.

Οι οφθαλ­μοί να γεμί­ζουν την κόγχη των ματιών.

Το κεφάλι και ο θώρακας να είναι ανοι­χτό­χρωμα, όχι μελανού χρώ­μα­τος και να μην έχουν μαύρες κηλίδες.

Να παρου­σιά­ζουν αντα­να­κλα­στι­κές κινή­σεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά.

Γενικά να γνω­ρί­ζουμε ότι, οι φρέ­σκιες γαρίδες γλι­στρούν εύκολα από το χέρι, ενώ οι αλλοιω­μέ­νες δίνουν την αίσθηση ζέστης, όταν βυθί­ζουμε τα χέρια μας στο κιβώτιο που τις περιέ­χει.

Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα ομοιό­μορφο, σύσταση μαλθακή και η γεύση του να μην είναι πικρή ή όξινη. Για τον ταραμά η αλλοί­ωση φαί­νε­ται από την μούχλα, την ξήρανση και την τάγγιση.

Όλα τα αλιευ­τικά προ­ϊ­ό­ντα όταν πωλού­νται συσκευα­σμένα πρέπει να φέρουν τις προ­βλε­πό­με­νες σημάν­σεις από την κτη­νια­τρική νομο­θε­σία δηλαδή, ανα­γνω­ρι­στικό σήμα – είδος αλιεύ­μα­τος – ημε­ρο­μη­νίες συσκευα­σίας και λήξης.

Για τα αλιευ­τικά προ­ϊ­ό­ντα που πωλού­νται “χύμα” , οι προ­βλε­πό­με­νες σημάν­σεις πρέπει να φυλάσ­σο­νται από τους λια­νο­πω­λη­τές μέχρι εξά­ντλη­σης των απο­θε­μά­των.

ΑΠΕ-ΜΠΕ