Αποζημίωση 1 εκατ. στην δημοσιογράφο που έμεινε ανάπηρη από ξυλοδαρμό

Εδώ και 10 χρόνια βιώνει καθη­με­ρινά (και μαζί της όλη η οικο­γέ­νειά της) μια απόλυτη τρα­γω­δία: βρί­σκε­ται «εγκλω­βι­σμένη σε ένα παρά­λυτο σώμα, έχοντας πλήρη συνεί­δηση».

Δεν θα μπο­ρούσε κανείς να περι­γρά­ψει τόσο παρα­στα­τικά και σύντομα τη δρα­μα­τική κατά­σταση στην οποία ζει η δημο­σιο­γρά­φος Αγγε­λική Χατζη­δη­μη­τρίου, όσο η δικα­στική απόφαση που τη δικαιώ­νει αμε­τά­κλητα σε ένα κρίσιμο σκέλος των δικα­στι­κών αγώνων που δίνει για λογα­ρια­σμό της ο σύζυγός της, ως ο από­λυ­τος δικα­στι­κός συμπα­ρα­στά­της της. Γιατί εκείνη παρα­μέ­νει 100% ανάπηρη από τον Απρίλιο του 2006, όταν πηγαί­νο­ντας για να καλύψει στο νησί της, τη Χίο, ένα ρεπορ­τάζ για πυρ­κα­γιά στο εργο­στά­σιο της ΔΕΗ, αντι­με­τώ­πισε μια βίαιη απώθηση από ιδιω­τικό φρουρό («security») και κάκωση στον αυχένα, ενώ εξαι­τίας σωρείας ιατρι­κών λαθών και καθυ­στε­ρή­σεων δεν απέφυγε το εγκε­φα­λικό επει­σό­διο που την έκανε να ζει σαν φυτό.

Μία 10ετία μετά το συμβάν, η Δικαιο­σύνη ακο­λου­θώ­ντας τους γνω­στούς ρυθμούς της, ολο­κλή­ρωσε το σκέλος της δικα­στι­κής δια­μά­χης που αφορά τις ευθύνες του τοπικού νοσο­κο­μείου, κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι δικαιού­ται απο­ζη­μί­ωση που με τους νόμι­μους τόκους μπορεί να προ­σεγ­γί­σει το 1,6 εκατ. ευρώ.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, απορ­ρί­πτο­ντας αίτηση αναί­ρε­σης του Γενικού Νοσο­κο­μείου της Χίου («Σκυ­λί­τσειο») επι­κύ­ρωσε εφε­τειακή απόφαση και έκανε δεκτή (εν μέρει) την ανα­γνω­ρι­στική αγωγή που είχε υπο­βά­λει ο σύζυγός της, επι­δι­κά­ζο­ντας απο­ζη­μί­ωση 500.000 ευρώ για την ανα­πη­ρία που της ακύρωσε όλη την κοι­νω­νική και επαγ­γελ­μα­τική ζωή και ισά­ριθμο ποσό για την ηθική της βλάβη, την απί­στευτη ταλαι­πω­ρία και τον ψυχικό πόνο που βιώνει.

Βέβαια για την είσπραξη του ποσού θα πρέπει να ακο­λου­θή­σει δια­δι­κα­σία εκτέ­λε­σης σε βάρος του νοσο­κο­μείου, στο οποίο περι­στα­σιακά η άτυχη Αγγε­λική νοση­λεύ­ε­ται, ενώ παράλ­ληλα εκκρε­μούν άλλα ένδικα μέσα κατά της ΔΕΗ και του «σεκιου­ριτά» που προ­κά­λεσε τον τραυ­μα­τι­σμό της.

Κατα­δί­κες

Η ποινική Δικαιο­σύνη ενώ πρω­τό­δικα κατα­δί­κασε τρεις, τον «σεκιου­ριτά» κι έναν γιατρό χει­ρουργό σε 8μηνη φυλά­κιση με ανα­στολή τον καθέναν και σε 18μηνη φυλά­κιση τον παθο­λόγο του νοσο­κο­μείου, δευ­τε­ρο­βαθ­μίως απάλ­λαξε τον τελευ­ταίο κρί­νο­ντας ότι είχε δώσει σωστές οδηγίες για νευ­ρο­λο­γι­κές εξε­τά­σεις, αξονική κ.λπ., που όμως καθυ­στέ­ρη­σαν με ευθύνη άλλων.

Αντί­θετα, η διοι­κη­τική Δικαιο­σύνη έκρινε ότι δεν δεσμεύ­ε­ται από την απαλ­λαγή του παθο­λό­γου, εντο­πί­ζο­ντας σειρά παρα­λεί­ψεων, καθυ­στε­ρή­σεων κ.λπ. που σε κάθε περί­πτωση στοι­χειο­θε­τούν αντι­κει­με­νι­κές ευθύνες του νοσο­κο­μείου προς απο­ζη­μί­ωση. Το τραγικό συμβάν και τα αλλε­πάλ­ληλα λάθη περι­γρά­φο­νται στη δικα­στική απόφαση: Στις 7.30 το πρωί της 8-4-06, η 41χρονη τότε Αγγε­λική, μητέρα δύο ανή­λι­κων παιδιών, κλήθηκε να καλύψει την πυρ­κα­γιά που εκδη­λώ­θηκε στο εργο­στά­σιο της ΔΕΗ.

Πήγε έχοντας κρε­μα­σμέ­νες στον λαιμό βιντε­ο­κά­μερα και φωτο­γρα­φική της μηχανή και προ­σπά­θησε να μπει σε εγκα­τα­στά­σεις για να απα­θα­να­τί­σει τα τεκται­νό­μενα. Ομως ο «σεκιου­ρι­τάς» αρνή­θηκε να της επι­τρέ­ψει την είσοδο και στην προ­σπά­θειά να την εμπο­δί­σει, τράβηξε βίαια το λουρί της κάμερας που ήταν κρε­μα­σμένο γύρω από τον λαιμό της. Το βίαιο τρά­βηγμα στον αυχένα κατά τον δια­πλη­κτι­σμό τους της προ­κά­λεσε έντονο πόνο (σαν να έσπασε κάτι στον λαιμό της) και ακο­λού­θη­σαν συμ­πτώ­ματα ζάλης και πονο­κε­φά­λου.

Επι­σκέ­φθηκε στις 8.30 το πρωί τα επεί­γο­ντα περι­στα­τικά του Νοσο­κο­μείου Χίου, όπου την εξέτασε ειδι­κευό­με­νος χωρίς να δια­πι­στώ­σει εμφανή σημεία κάκωσης, υπο­δει­κνύ­ο­ντας ακτι­νο­λο­γικό έλεγχο. Ομως λόγω δια­κο­πής του ρεύ­μα­τος η εξέταση δεν έγινε και η Αγγε­λική γύρισε σπίτι, επι­στρέ­φο­ντας ύστερα από μία ώρα στο νοσο­κο­μείο. Ο επι­με­λη­τής Χει­ρουρ­γι­κής που είδε τις ακτι­νο­γρα­φίες και την εξέτασε, συνέ­στησε τοπο­θέ­τηση κολάρου για 10ήμερο, στέλ­νο­ντάς τη σπίτι.Ωστόσο, στις 11.20 δια­κο­μί­στηκε από συγ­γε­νείς πάλι στο νοσο­κο­μείο, παρου­σιά­ζο­ντας επι­δεί­νωση, με αιφ­νί­διο μού­δια­σμα της γλώσσας, αδυ­να­μία ομιλίας και όρασης, εμετό με κίτρινα σάλια, απώλεια συνεί­δη­σης και επαφής με το περι­βάλ­λον.

Οι εξε­τά­σεις δεν έδειξαν κάτι και ο παθο­λό­γος απέδωσε την κλινική εικόνα σε υστε­ρικό σοκ ή νευ­ρω­σική κατά­σταση από το έντονο στρες λόγω του επει­σο­δίου με τον φύλακα. Υστερα από ιατρι­κές δια­φω­νίες εισήχθη στη χει­ρουρ­γική κλινική με πιθανή διά­γνωση κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κής κάκωσης. Ο μονα­δι­κός νευ­ρο­λό­γος του νοσο­κο­μείου δεν βρι­σκό­ταν εκείνη την ημέρα σε εφη­με­ρία. Ωστόσο, κατά δια­βο­λική σύμ­πτωση, είχε επι­σκε­φθεί άλλον ασθενή εκείνο το πρωί στο νοσο­κο­μείο και απο­χώ­ρησε την ώρα που η δημο­σιο­γρά­φος πήγαινε για 3η φορά λόγω επι­δεί­νω­σης της κατά­στα­σής της, χωρίς κανείς να τον ανα­ζη­τή­σει ή να τον ενη­με­ρώ­σει.

Με βάση τη λαν­θα­σμένη διά­γνωση για υστερία, της χορη­γή­θηκε ηρε­μι­στικό με ένεση και παραγ­γέλ­θηκε αξονική τομο­γρα­φία. Μετά την αφύ­πνισή της από την ένεση γύρω στις 2 μ.μ., άρχισαν εμετοί και σπα­σμω­δι­κές κινή­σεις στο αρι­στερό χέρι και πόδι, ενώ το βλέμμα δεν μπο­ρούσε να εστιά­σει. Τότε σκέ­φθη­καν να ανα­ζη­τή­σουν το από­γευμα τον νευ­ρο­λόγο που φθά­νο­ντας στις 7 μ.μ. δια­πί­στωσε παρά­λυση της δεξιάς πλευράς, πρό­βλημα κινη­τι­κό­τη­τας στην αρι­στερή πλευρά, υπνηλία, αδυ­να­μία ομιλίας, πτώση επι­πέ­δου συνεί­δη­σης και διέ­γνωσε πιθανό ισχαι­μικό επει­σό­διο. Η αξονική που έγινε με οκτώ­μισι ωρών καθυ­στέ­ρηση δεν έδειξε αιμορ­ρα­γική βλάβη, αλλά ο νευ­ρο­λό­γος ζήτησε αντι­πη­κτική αγωγή και άμεση μετα­φορά της σε ειδικό κέντρο στην Αθήνα. Ωστόσο, η δια­κο­μιδή καθυ­στέ­ρησε γιατί το μονα­δικό δια­θέ­σιμο ελι­κό­πτερο βρι­σκό­ταν σε άλλο έκτακτο περι­στα­τικό. Ετσι έφυγε στις 3 τα ξημε­ρώ­ματα, φθά­νο­ντας στις 6.15 το πρωί στο ΓΝΑ Γ. Γεν­νη­μα­τάς, όπου η μαγνη­τική έδειξε αμέσως οξεία ισχαι­μική βλάβη και από­φραξη της βασικής αρτη­ρίας από θρόμβο. Ηταν πλέον αργά για οποια­δή­ποτε βοήθεια. Παράλ­ληλα δια­πι­στώ­θηκε το σύν­δρομο «lock-in» (κλει­δω­μέ­νος μέσα), όπου ο ασθενής έχει συνεί­δηση και αντι­λαμ­βά­νε­ται, αλλά είναι «κλει­δω­μέ­νος» σε ένα παρά­λυτο σώμα…

Για έναν χρόνο νοση­λεύ­θηκε στη Στοκ­χόλμη (μέχρι τα τέλη του 2007) κι έκτοτε βρί­σκε­ται υπό διαρκή ιατρική παρα­κο­λού­θηση στο σπίτι της στη Χίο και νοση­λεύ­ε­ται περιο­δικά στο νοσο­κο­μείο. Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη και μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις ειδικών, η διοι­κη­τική Δικαιο­σύνη επε­σή­μανε σωρεία λαθών και παρα­λεί­ψεων. Αν είχε έγκαιρα μετα­φερ­θεί στην Αθήνα, παρά τη σοβα­ρό­τητα της πάθησης, θα υπήρχαν περι­θώ­ρια ανά­καμ­ψης και μείωσης της ανα­πη­ρίας 35-40%.

Σαν μια γροθιά

Η οικο­γέ­νεια ήταν το μεγάλο στή­ριγμα σε αυτή την περι­πέ­τεια

Ηταν 8 Απρι­λίου του 2006, όταν η δημο­σιο­γρά­φος Αγγε­λική Χατζη­δη­μη­τρίου είχε μεταβεί στο εργο­στά­σιο της ΔΕΗ της Χίου, στο οποίο είχε εκδη­λω­θεί φωτιά, προ­κει­μέ­νου να κάνει το αυτο­νό­ητο, δηλαδή τη δουλειά της: να καλύψει το γεγονός!

Εκεί ο ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος σεκιού­ριτι τράβηξε με βία τον ιμάντα του σακι­δίου της, ο οποίος ήταν περα­σμέ­νος χιαστί στον λαιμό της, με απο­τέ­λε­σμα να της προ­κλη­θούν σοβα­ρό­τα­τες σωμα­τι­κές βλάβες.

Απο­ζη­μί­ωση 1 εκατ. στην Αγγε­λική για τον ξυλο­δαρμό που συγκλό­νισε την Ελλάδα

Εξαι­τίας αυτών των από­το­μων και δυνατών τρα­βηγ­μά­των η Αγγε­λική υπέστη -όπως φάνηκε εκ των υστέρων- ισχαι­μική βλάβη στο αρι­στερό ημι­μό­ριο της γέφυρας, δια­χω­ρι­σμό δεξιάς σπον­δυ­λι­κής αρτη­ρίας και από­φραξη της βασικής αρτη­ρίας, προ­φα­νώς από θρόμβο από τον δια­χω­ρι­σμό.

Το κακό είχε ήδη γίνει, αλλά η ατυχία της δημο­σιο­γρά­φου δεν στα­μά­τησε εκεί… Οταν μετα­φέρ­θηκε στο «Σκυ­λί­τσειο» Νοσο­κο­μείο Χίου, οι τέσ­σε­ρις γιατροί έκαναν λαν­θα­σμένη ιατρική γνω­μά­τευση για νευρικό σοκ, την περ­πά­τη­σαν στην κατά­σταση που ήταν (!), χάνο­ντας πολύ­τιμο χρόνο μέχρι να τη μετα­φέ­ρουν σε νευ­ρο­λο­γική κλινική της Αθήνας. Ηταν εκείνη η περί­ο­δος που η Αγγε­λική, μητέρα δύο παιδιών, νοση­λευό­ταν στην εντα­τική, δίνο­ντας κάθε μέρα μάχη για να κρα­τη­θεί στη ζωή.

Πέρασαν δέκα χρόνια, σχεδόν, από τότε και σήμερα η Αγγε­λική είναι τετρα­πλη­γική, καθη­λω­μένη σε ένα ανα­πη­ρικό αμα­ξί­διο, δεν έχει κίνηση στα άνω και τα κάτω άκρα, τρέ­φε­ται μέσω γαστρο­στο­μίας, ανα­πνέει μέσω τρα­χειο­στο­μίας, παρου­σιά­ζει οστε­ο­ποι­ή­σεις, αφωνία και αδυ­να­μία κατά­πο­σης και επι­κοι­νω­νεί με τα αγα­πη­μένα της πρόσωπα με το ανοι­γο­κλεί­σιμο των βλε­φά­ρων.

Ο γιος και η κόρη της

«Χαϊ­δεύει»… με το βλέμμα της τον γιο της Ματθαίο, ο οποίος προ­ε­τοι­μά­ζε­ται φέτος για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις, την κόρη της Πανα­γιώτα, μαθή­τρια της Β’ Λυκείου και τον σύζυγό της, επίσης δημο­σιο­γράφο, Θοδωρή Πυλιώτη.

Από το ’93 είναι μαζί με τον Θοδωρή… Είναι ο άνθρω­πος που όλα αυτά τα χρόνια -με τη βοήθεια των δύο παιδιών τους- κρατάει για τιμόνι τα δικά της δάχτυλα, ενώ ο συναι­σθη­μα­τι­κός πλούτος αυτών των ανθρώ­πων δεν περι­γρά­φε­ται με λέξεις.

Ποτέ δεν το έβαλαν κάτω. Παίρ­νο­ντας ανάσα από την ανάσα της, τα παιδιά και ο σύζυγός της στέ­κο­νται δίπλα της δυνατοί, σαν μια γροθιά. Η μονα­δική αίσθηση που δεν έχει πει­ρα­χτεί στην Αγγε­λική είναι η ακοή. Μάλιστα απαντά με μια φοβερή μέθοδο! Μία μόνο δυνα­τό­τητα έχει, να κινήσει ελά­χι­στα τα δάκτυλα του αρι­στε­ρού χεριού της. Για να μιλήσει, λες την αλφα­βήτα που είναι χωρι­σμένη σε σύμφωνα – φωνή­ε­ντα και τα σύμφωνα σε 4 στήλες, έτσι ώστε να μην ανα­γκά­ζε­ται ο συνο­μι­λη­τής της να τη λέει όλη. Οταν της λες το σωστό γράμμα, κλείνει τα μάτια.

Δεν ξεχά­σαμε ποτέ την Αγγε­λική Χατζη­δη­μη­τρίου… Το ζήτημα της δικαί­ω­σης για την ίδια και την οικο­γέ­νειά της είναι πρω­τί­στως ηθικό. Χιλιά­δες τα ανα­πά­ντητα «γιατί» και το «πώς» φτάσαμε έως εδώ. Σκέψεις που βασα­νί­ζουν και κου­ρά­ζουν το μυαλό της, ψυχο­λο­γικά σκα­μπα­νε­βά­σματα, αλλά υπάρχει και ελπίδα… Η γλύκα και η τρυ­φε­ρό­τητα των δικών της που δεν εγκα­τα­λεί­πουν, δεν στα­μα­τούν να ονει­ρεύ­ο­νται.

Μαρίνα Ζιώζιου ΕΘΝΟΣ