Αντώνης Καμπουράκης: «Υπέρτατη αξία η εθελοντική προσφορά»

Με μια μεστή περιε­χο­μέ­νου και μηνυ­μά­των ομιλία ο υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ρόδου και επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «με δύναμη για τη Ρόδο» κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, κατά την διάρ­κεια εκδή­λω­σης για την κοπή της πρω­το­χρο­νιά­τι­κης πίτας του συλ­λό­γου στή­ρι­ξης καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου χθες το από­γευμα στο ξενο­δο­χείο Mediterranean, ανέ­δειξε την αξία της εθε­λο­ντι­κής προ­σφο­ράς.

Στην ομιλία του ο κ. Καμπου­ρά­κης είπε συγκε­κρι­μένα τα εξής:

«Πρώτα απ’ όλα, θέλω να ευχηθώ σε όλους, μια χρονιά με υγεία και δύναμη!

Και μαζί με τις ευχές, θέλω να εκφράσω ως Ροδίτης ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ, που υπάρ­χετε. Είναι ανε­κτί­μητη η προ­σφορά σας στην κοι­νω­νία μας, στη Ρόδο, στα νησιά των Δωδε­κα­νή­σων.

Ο Σύλ­λο­γος Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου «Μαζί, με Δύναμη για τη Ζωή», απέ­δειξε ήδη από αυτά τα πρώτα χρόνια της προ­σφο­ράς του, πως όταν ανοί­γουν οι καρδιές και ενώ­νο­νται τα χέρια, τότε μπο­ρούμε να πετυ­χαί­νουμε, σπου­δαία απο­τε­λέ­σματα.

Το να νικηθεί ορι­στικά και αμε­τά­κλητα ο καρ­κί­νος, είναι το μεγάλο στοί­χημα της ανθρω­πό­τη­τας. Και η αλήθεια είναι, πως η εξέλιξη της ιατρι­κής επι­στή­μης, και τεχνο­λο­γίας, μας δίνει τη βεβαιό­τητα, πως αυτό το όνειρο θα γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Μέχρι όμως την τελική νίκη, έχει τερά­στια σημασία να κερ­δί­ζο­νται πολλές μικρές νίκες. Νίκες ζωής. Νίκες αλλη­λεγ­γύης, προς το πάσχο­ντα συνάν­θρωπο. Νίκες ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης των ανθρώ­πων, που βρί­σκο­νται στο άμεσο περι­βάλ­λον του ασθε­νούς. Αλλά και νίκες της πρό­λη­ψης, και της ενη­μέ­ρω­σης, που σώζουν πραγ­μα­τικά ζωές.

Με τη δράση του, ο Σύλ­λο­γός σας, κατά­φερε πολύ γρήγορα να ανα­δει­χθεί, σε ένα υπο­δειγ­μα­τικό πρότυπο απο­τε­λε­σμα­τι­κής, εθε­λο­ντι­κής προ­σφο­ράς.

Έχουμε ανάγκη από θετικά παρα­δείγ­ματα, όπως το δικό σας. Έχουμε ανάγκη, από ανθρώ­πους που ανα­δει­κνύ­ουν σε υπέρ­τατη αξία, την εθε­λο­ντική προ­σφορά. Πολύ περισ­σό­τερο σήμερα, σε μια εποχή που ο ατο­μι­κι­σμός και η ιδιο­τέ­λεια, απει­λούν να συντρί­ψουν τους δεσμούς, που πρέπει να ενώνουν, τον άνθρωπο με τον συνάν­θρωπό του.

Γι’ αυτό και πιστεύω ακρά­δα­ντα, πως τα θετικά παρα­δείγ­ματα της ανι­διο­τε­λούς προ­σφο­ράς, πρέπει να ανα­δει­κνύ­ο­νται, να βρί­σκουν μιμητές, να δημιουρ­γού­νται δράσεις και πρω­το­βου­λίες για την κοι­νω­νία, μέσα από την ίδια την κοι­νω­νία.

Η αλλη­λεγ­γύη κι ο εθε­λο­ντι­σμός, δίνουν ουσια­στικό περιε­χό­μενο στην έννοια, του υπεύ­θυ­νου και ενεργού πολίτη, στην νέα εποχή. Πολίτη με υψηλά ενδια­φέ­ρο­ντα, και ολο­κλη­ρω­μένη προ­σω­πι­κό­τητα. Πολίτη που ανα­πτύσ­σει αίσθημα ευθύνης, θέτει στόχους, αγω­νί­ζε­ται για την πραγ­μά­τωση τους, και όλα αυτά γεμί­ζουν τη ζωή του, δημιουρ­γούν ψυχική ικα­νο­ποί­ηση, και σφυ­ρη­λα­τούν χαρα­κτήρα, με αρχές και αξίες.

Η εθε­λο­ντική προ­σφορά προ­τάσ­σει, το κοινό καλό, ανα­κου­φί­ζει τον ανθρώ­πινο πόνο, προωθεί τον αλλη­λο­σε­βα­σμό, περιο­ρί­ζει τη μοναξιά. Δίνει λύσεις, εκεί που το κράτος δεν μπορεί, να είναι απο­τε­λε­σμα­τικό.

Νομίζω, επο­μέ­νως, πως είναι προ­φα­νής η ανάγκη καλ­λιέρ­γειας του εθε­λο­ντι­σμού. Απο­τε­λεί αίτημα και ανάγκη, των καιρών μας. Στις δύσκο­λες περιό­δους, στις οποίες ζούμε, δίνει ένα μήνυμα ελπίδας και αισιο­δο­ξίας, για το αύριο. Είναι η σωστή απά­ντηση στο ερώτημα, του πως θα φτιά­ξουμε ένα καλύ­τερο κόσμο, ένα κόσμο με περισ­σό­τερα χαμό­γελα, και λιγό­τερο πόνο.

Γι’ αυτό και πιστεύω ακρά­δα­ντα, πως η Τοπική Αυτο­διοί­κηση, πρέπει να αγκα­λιά­σει, τις εθε­λο­ντι­κές δράσεις που ξεδι­πλώ­νο­νται. Να τις συντο­νί­σει, και να τις συγ­χρο­νί­σει. Να φρο­ντί­σει για την υπο­στή­ριξή τους, να μερι­μνή­σει για την καλ­λιέρ­γεια του πνεύ­μα­τος του εθε­λο­ντι­σμού, αλλά και την εκπαί­δευση των εθε­λο­ντών, ανά τομέα δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ένας Δήμος που θα εμπνέει εμπι­στο­σύνη, κι ένα εθε­λο­ντικό κίνημα που θα εμπνέει τους πολίτες, μπορούν να κάνουν αληθινά θαύματα. Γιατί έτσι γίνο­νται τα θαύματα. Όταν φεύ­γουμε από το “Εγώ”, για να πάμε στο “Εμείς”, όπως έλεγε σοφά ο στρα­τη­γός Μακρυ­γιάν­νης. Όταν συνει­δη­το­ποιούμε, τα απο­θέ­ματα της δύναμης που ανα­βλύ­ζουν, μέσα από την ενότητα, την κοινή προ­σπά­θεια, την ευγενή άμιλλα της προ­σφο­ράς, χωρίς την προσ­δο­κία κάποιας αντα­μοι­βής.

Σε αυτή την κατεύ­θυνση αξίζει να κινη­θούμε, και να δώσουμε όλοι, τον καλύ­τερο εαυτό μας. Με γεν­ναιο­δω­ρία ψυχής. Ο καθένας από το δικό του πόστο ευθύνης, αλλά υπη­ρε­τώ­ντας όλοι τον τόπο μας, και τον διπλανό μας.

Τα καλά παρα­δείγ­ματα, όπως αυτό του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου, «Μαζί, με Δύναμη για τη Ζωή», είναι φωτει­νοί φάροι, στη δια­δρομή που οφεί­λουμε να ακο­λου­θή­σουμε.

Υγεία. Δύναμη. Και πάντα ψηλά, τις σημαίες σας. Τις σημαίες της αγάπης, και της προ­σφο­ράς. Της ανα­κού­φι­σης του πόνου, και της δύναμης για ζωή.

Καλή χρονιά και πάλι».