Ποινή κάθειρξης 8 ετών στον πρ. πρόεδρο και δ/ντα σύμβουλο της «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.»

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών κα­τα­δι­κά­στη­κε χθες από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ο κα­τα­ζη­τού­με­νος πρώην πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της εται­ρεί­ας “Αιο­λι­κό Πάρκο Ρόδου ΑΕ”, που κρί­θη­κε ένο­χος για νό­θευ­ση εγ­γρά­φων, με σκο­πού­με­νο όφε­λος άνω των 150.000 ευρώ σε βάρος του δη­μο­σί­ου, ερή­μην του.

Το δι­κα­στή­ριο, που επι­λή­φθη­κε της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης των κα­ταγ­γε­λιών για πα­ρα­νοµίες µεγέ­θους στην χω­ρο­θέ­τη­ση, λει­τουρ­γία αλλά και εξα­σφά­λι­ση επι­δό­τη­σης για το αιο­λι­κό πάρκο της Ρόδου στη θέση «Πι­θα­νί­της», της εται­ρεί­ας «Αί­ο­λος ΑΕ», έκρι­νε ομο­φώ­νως αθώο για το αδί­κη­μα της ψευ­δούς βε­βαιώ­σε­ως σε βάρος του δη­μο­σί­ου τον πρώην Διευ­θυ­ντή της Διεύ­θυν­σης Δασών Δω­δε­κα­νή­σου και αθώο τον πρώην πρό­ε­δρο για το αδί­κη­μα της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη.

Θυ­μί­ζου­με ότι το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου έχει απαλ­λά­ξει από τις βα­ρύ­τα­τες κα­τη­γο­ρί­ες της πα­θη­τι­κής δω­ρο­δο­κί­ας, της πλα­στο­γρα­φί­ας με χρήση, της ψευ­δούς βε­βαιώ­σε­ως, της απι­στί­ας σε βάρος του δη­μο­σί­ου και της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από πα­ρά­νο­μη δρα­στη­ριό­τη­τα, έναν πρώην Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και δύο υπαλ­λή­λους του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών.

Όπως έγρα­ψε η “δ”, ο κα­τα­ζη­τούµενος πρώην πρό­ε­δρος της εται­ρεί­ας ήταν εκεί­νος που προ­κά­λε­σε µε µήνυσή του, την 29η Ια­νουα­ρί­ου 2008, τη δι­κα­στι­κή έρευ­να στην υπό­θε­ση σε βάρος των συ­γκα­τη­γο­ρούµενών του, τρεις εκ των οποί­ων έχουν ήδη ασκή­σει µηνύ­σεις, ζη­τώ­ντας τη δίωξή του για ψευδή καταµήνυση και συ­κο­φα­ντι­κή δυσφήµιση.

Ο πρώην δα­σάρ­χης κα­τη­γο­ρή­θη­κε ότι µεθό­δευ­σε την άδεια εγκα­τά­στα­σης του έργου σε ακί­νη­το που βρί­σκε­ται εκτός της µισθωµένης από το δηµόσιο έκτα­σης.

Κα­τη­γο­ρή­θη­κε συ­γκε­κριµένα ότι εξέ­δω­σε την υπ’ αρ. 18/8-1-1998 πράξη χα­ρα­κτη­ρισµού τµήµατος της Κ.Μ. 111 γαιών Αγίου Ισι­δώ­ρου, εµβαδού 770.000 τ.µ., ως βρα­χώ­δους χορ­το­λι­βα­δι­κής κατά την έν­νοια του άρ­θρου 3 § 3 ν. 998/1979, όπως η έκτα­ση αυτή απει­κο­νί­ζο­νταν στο πλα­στο­ϋ­πο­γρα­φηµένο το­πο­γρα­φι­κό σχε­διά­γραµµα.

Φε­ρό­ταν µάλι­στα στη σύ­ντα­ξη και έκ­δο­ση της πρά­ξης χα­ρα­κτη­ρισµού να προ­έ­βη δίχως να έχει πραγµατο­ποι­ή­σει επι­τό­πια αυ­το­ψία του χώρου, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το συνηµµένο της αί­τη­σης το­πο­γρα­φι­κό σχε­διά­γραµµα δεν είχε συ­ντα­χθεί νοµότυπα και δεν απει­κό­νι­ζε την πραγµατι­κό­τη­τα, αφού άλλο σχε­διά­γραµµα που συ­ντά­χθη­κε τον Ιού­νιο του 1995 από το­πο­γρά­φο, αφο­ρού­σε άλλη πε­ριο­χή και όχι αυτήν που απει­κο­νί­ζο­νταν στο συ­γκε­κριµένο διά­γραµµα.

Το γνή­σιο σχε­διά­γραµµα είχε ήδη κα­τα­τε­θεί στη Διεύ­θυν­ση Δασών πριν τον Δεκέµβριο του 1997, σε άλλες αι­τή­σεις της εται­ρεί­ας.

Σκο­πός της ψευ­δούς βε­βαί­ω­σης ήταν, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, η χρησιµοποί­η­σή της για την έκ­δο­ση των κατά νόµο αδειών για την εγκα­τά­στα­ση και λει­τουρ­γία αιο­λι­κού πάρ­κου και η εν τέλει υπα­γω­γή της επέν­δυ­σης αυτής στον ανα­πτυ­ξια­κό νόµο.

Η υπα­γω­γή έγινε µε την από 23-4-1999 από­φα­ση του Υπουρ­γού Εθνι­κής Οι­κο­νοµίας και το σκο­πούµενο όφε­λος ανερ­χό­ταν στα 5.282.465,15 ευρώ.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε ωστό­σο ότι το έργο τε­λι­κώς δεν επι­δο­τή­θη­κε και ως εκ τού­του δεν επήλ­θε ζημία στο δη­μό­σιο.

Από εκεί και πέρα, όμως, προ­έ­κυ­ψε ότι ανε­ξαρ­τή­τως της το­πο­θέ­τη­σης των ανεμ­μο­γεν­νη­τριών και συ­γκε­κρι­μέ­να 9 εξ αυτών εκτός της θέ­σε­ως που είχε μι­σθω­θεί από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο μέσω της ΚΕΔ, θέ­σε­ως που είχε απο­τυ­πω­θεί και σε σχε­διά­γραμ­μα εν­δια­μέ­σως εκλι­πό­ντος πο­λι­τι­κού μη­χα­νι­κού, ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός του δα­σάρ­χη ήταν ορθός και δεν με­τα­βάλ­λε­το.

Δια­πι­στώ­θη­κε ακόμη ότι η Κτη­μα­τι­κή Εται­ρεία του Δη­μο­σί­ου δεν είχε αντι­δρά­σει για το γε­γο­νός ότι οι ανε­μο­γεν­νή­τριες δεν ευ­ρί­σκο­ντο εντός του δια­γράμ­μα­τος του ακι­νή­του, που έχει μι­σθω­θεί, διότι το μί­σθιο είχε ελ­λατ­τώ­μα­τα που κα­θι­στού­σαν ανέ­φι­κτη τη χρήση του απο τους επεν­δυ­τές.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το ακί­νη­το βρι­σκό­ταν εντός της λε­κά­νης απορ­ρο­ής χει­μάρ­ρων σε γκρε­μό. Οι ανε­μο­γεν­νή­τριες δεν μπο­ρού­σαν να το­πο­θε­τη­θούν στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο ενώ η όλη πε­ριο­χή που χρη­σι­μο­ποιεί­το ούτως ή άλλως δεν μπο­ρού­σε να αξιο­ποι­η­θεί με άλλο τρόπο.

Απο­δεί­χτη­κε εξάλ­λου ότι η βε­βαί­ω­ση του δα­σάρ­χη δεν ήταν προ­α­παι­τού­με­νο για την επι­δό­τη­ση του έργου, ενώ χρο­νι­κά ακο­λού­θη­σε των λοι­πών εγκρί­σε­ων του από τα αρ­μό­δια υπουρ­γεία.

Ο πρώην δα­σάρ­χης πα­ρου­σί­α­σε εξάλ­λου στο δι­κα­στή­ριο πλα­στο­γρα­φηµένα σχέ­δια και το­πο­γρα­φι­κά δια­γράµµατα, που υπέ­βα­λε στην υπη­ρε­σία του ο κα­τα­ζη­τού­με­νος, κα­το­νοµάζο­ντάς τον εµµέσως πλην σαφώς, ως πλα­στο­γρά­φο.

Τό­νι­σε µάλι­στα ότι είχε ο ίδιος εκ­δώ­σει έγ­γρα­φο στο οποίο επεσήµανε ότι οι ανεµογεν­νή­τριες είχαν στη­θεί σε χώρο δια­φο­ρε­τι­κό από αυτόν που είχε µισθώ­σει από το δηµόσιο η εται­ρεία.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, ο πρώην πρό­ε­δρος της εται­ρεί­ας κρί­θη­κε ένο­χος για το ό,τι σε αδια­κρί­βω­το χρο­νι­κό ση­μείο, το Δεκέµβριο του 2007, νό­θευ­σε έγ­γρα­φο. Πιο συ­γκε­κριµένα επί απο­σπάσµατος κτηµατο­λο­γι­κού χάρτη φέ­ρε­ται να έθεσε αυ­θαί­ρε­τα και χωρίς δι­καίωµα τη σφρα­γί­δα του µηχα­νι­κού κ. Μι­χά­λη Κορ­δί­να καθώς κατ’ αποµίµηση και την υπο­γρα­φή του τε­λευ­ταί­ου για να απο­κτή­σει τη φαινοµενική όψη ενός νο­μί­μως εκ­δο­θέ­ντος το­πο­γρα­φι­κού σχε­δια­γράµµατος και να µπο­ρέ­σει ευ­χε­ρώς να το χρησιµοποι­ή­σει προ­σκοµίζο­ντάς το στη Διεύ­θυν­ση Δασών της Νοµαρ­χί­ας Δω­δε­κα­νή­σου προ­κει­μέ­νου να εκ­δο­θεί πράξη χα­ρα­κτη­ρισµού για έκτα­ση που η εται­ρεία επρό­κει­το να χρησιµοποι­ή­σει µελ­λο­ντι­κά για εγκα­τά­στα­ση αιο­λι­κού πάρ­κου. Η πράξη χα­ρα­κτη­ρισµού χρεια­ζό­ταν για τη χο­ρή­γη­ση των κατά νόµο απαι­τούµενων αδειών για τη λει­τουρ­γία του αιο­λι­κού πάρ­κου.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, μετά από δη­μο­σί­ευ­μα της εφη­με­ρί­δας μας σχε­τι­κά με την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης, απηύ­θυ­νε απά­ντη­ση σε όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται μέσω ενη­με­ρω­τι­κού blog, στην οποία υπε­ρα­μύ­νε­ται των ισχυ­ρι­σμών του.

Τον πρώη δα­σάρ­χη εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Σαρ­ρής.